จบ ลำนำรัก เจ้าพระยา (-จบ-) ทำมืออีบุ๊ค.Meb ธัญญ่า

ชื่อเรื่อง : ลำนำรัก เจ้าพระยา (-จบ-) ทำมืออีบุ๊ค.Meb ธัญญ่า

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : พีเรียด นิยายพีเรียด โรแมนซ์พีเรียด คุณพี่ อยุธยา อโยธยา รัตนโกสินทร์ คุณชาย ท่านเจ้าคุณ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

จำนวนตอน : 64

คนเข้าชมเดือนนี้ : 364

คนเข้าชมทั้งหมด : 72,795

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 180

ความคิดเห็น : 135

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ย. 2563 12:21 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 5,400
× 0
× 0
× 180
แชร์ :
บทนำ

 

© สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติม) พุทธศักราช ๒๕๓๗ 

ไม่อนุญาตให้แสกนหนังสือหรือคัดลอกส่วนหนึ่งส่วนใดเพื่อสร้างฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ 

ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ต่อ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์เท่านั้น 

ต้องระวางโทษสูงสุดตามกฎหมาย ไม่ยอมความทุกกรณี! 

 

 

ปก 1 

 

ปก 2 

--- สั่งหนังสือได้ที่หน้าเพจเลยค่าาา ลิ้งก์ด้านล่าง --- 

 

อีบุ๊ค ธัญญ่า แอดลิ้งไม่เป็นกดหาในแอพได้เลยนา 

 

     คนหนึ่ง ข้ามภพกลับมาพบรักที่ไม่อาจแยกจาก 

   คนหนึ่ง จดจำความรักไว้ในความทรงจำชัดเจนแต่แรกพบสบตาจวบจนวันสุดท้ายของลมหายใจ 

 

ร่างเพรียวระหงทรงสง่าในสไบทอม่วงมีลาย งามเพรียบพร้อมด้วยผ้าถุงจับจีบยกหน้านาง ใบหน้างามชม้อยประหนึ่งนางฟ้า นางสวรรค์ จมูกโด่งงามกำลังพอดีรับเรียวปากกระจับอมแดงชมพู หยุดอารมณ์โกรธเกรี้ยวของเขาให้เหลือเพียงห้วงแห่งความว่างเปล่า 

แววตากร้าวอ่อนลง เมื่อพบหญิงงามว่าผู้ใดที่เคยพบพาน งามจนไม่น่าเชื่อว่าจะหลุดรอดเงื้อมมือของพระยาเจ้าชู้ผู้ได้รับฉายาเสือโหยไปได้ 

“ข้าเป็นธิดาของพระยาสุรินทฦๅไชย ท่านรู้จักพ่อของข้าฤาไม่?” ในท่าทีหยิ่งผยอง ทระนงตน การแต่งตัวด้วยเครื่องทรงราคาสูงเกินกว่าสามัญชนจะอาจเอื้อม สมเป็นธิดาเจ้าเมืองเพชรบุรี ออกญาศรีสุรินทฦๅไชยไม่ผิดเพี้ยน 

“เป็นเช่นนั้นแล ข้ารู้จักเจ้าคุณเรืองเป็นอย่างดี หาได้รู้ว่ามีธิดาหน้าตาสะสวยถึงเพียงนี้ เจ้าล่ะ รู้จักข้าฤาไม่?” 

ใบหน้าหวานคมสมชายชาตรีแสยะยิ้มร้าย ในแววตาประกายโหดเหี้ยมดุดัน ประหนึ่งมัจจุราชที่พร้อมจะคร่าทุกสิ่งมีชีวิตเบื้องหน้า 

“พระยาพลเทพ” 

 

 

      พลอยพิลาได้ยินบทสนทนาของคนทั้งสองทุกคำ ! เธอรู้แล้วว่าเขาเป็นใคร ปัญหาตอนนี้ก็คือ สร้อยทับทิมเส้นนี้เกี่ยวข้องอย่างไรกับการที่เธอข้ามภพมาถึงนี่ 

ความคิดหยุดลงเมื่อเสียงดังเอี้ยดอ้าดเรียกสติกลับมา เขากำลังเปิดตู้เสื้อผ้า? 

ออ.. มุกเดิมๆของสายอ่อย คงต้องดูสินะ เปลือกตาขาวหรี่มองแผ่นหลังกว้างกำยำเป็นล่ำสันผ่านไปไวๆ ก่อนที่เธอจะปิดตาลงพออีกคนหันมา 

โอ้... หลังคุณชายปู่ทวดขาวล่ำน่าข่วนดีจริงๆ... มีซิกแพคให้ดูหน่อยไหมนะ? 

เจ้าของร่างสูงแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยดีในเสื้อราชปะแตน หย่อนก้นนั่งลงบนเตียงก็ว่า “ฉันแลเห็นอยู่ว่าหล่อนตื่น” 

หญิงสาวค่อยๆลืมตาขึ้นมองเพดานด้วยสีหน้าเฉยเมย ทำไม่รู้ไม่ชี้ “ฉันนอนอยู่บนโซฟานี่คะ?” 

“เกรงว่าหล่อนจะนอนไม่สบาย ฉันจึงอุ้มหล่อนมา อ่านหนังสืออะไรอยู่ล่ะ?” 

“ยี่สิบห้าสตางค์ต่างรู้ท่านผู้ซื้อ ร้านหนังสือหน้าวัดเกาะเพราะหนักหนา..[1] คุณพี่รู้จักเรื่องนี้หรือไม่เจ้าคะ?” ในบทกลอนที่ตอบมันออกไป ใบหน้าสดสวยซีดขาวราวกระดาษ ทว่าคนข้างกายกลับฉีกยิ้มกว้าง 

“น้องจะเรียกคุณพี่หรือคุณชาย เอาให้แน่หนา” 

“ฉัน... เรียกคุณพี่ได้ยังไง?” เสียงพึมพำ พลันลุดพรวดขึ้นนั่งด้วยสีหน้าตระหนกตกใจ หากคนข้างกายไม่บอกก็คงไม่รู้ 

“หล่อนคงจะสำนึกรู้ตัวว่าเคยเป็นใคร บางครั้งบางคราวก็จะเป็นแบบนี้แหละ ที่อยู่ในกายเราเป็นดวงจิตผูกพันของภพชาติก่อน” 

‘…บางวันคุณชายเกิดอยากว่าภาษาอโยธยา ก็ว่าอยู่ครึ่งค่อนวัน เจ้าค่ะ’ 

“นี่ฉัน.. วิญญาณฉัน ไม่! ฉันต้องเป็นฉัน” สองมือยกมือขยุ้มหัวตัวเองไม่ต่างจากคนเสียสติ สะบัดหน้าแรงๆ งึมงำ  

“แอร์เมส เบอร์กิน บลูๆ..” 

[1] วรรณกรรมวัดเกาะ คือวรรณกรรมที่ริเริ่มจัดพลอยขึ้นโดยโรงพลอยวัดเกาะ หรือ โรงพลอยราษฎร์เจริญ ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในช่วงสมัยรัชกาลที่ ๕ 

 

ภาพปก : ComeHug Design ออกแบบปกนิยาย โลโก้ / Tananya 

พิสูจน์อักษร : Vorraphan P. 

รูปเล่ม : ปานอัปสร 

# ชื่อตอน
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

135    180 เริ่มต้นอ่านนิยาย อ่านเลย