< รายละเอียด

ทดลองอ่าน

เรื่องสั้น เริงรัก แม่สาวเกาหลีเนื้อเย็น

โยนิกา
0.0
<
>
เริงรัก แม่สาวเกาหลีเนื้อเย็น : บทนำ

บทนำ

ตลาดนัดขนาดใหญ่ตั้งอยู่หลังห้างสรรพสินค้าชื่อดังกลางเมือง คราคร่ำไปด้วยผู้คนมากมาย ส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ ส่วนใหญ่จะเป็น คนจีน คนญี่ปุ่น แล้วก็คนเกาใต้ ที่แห่แหนมาเที่ยวที่นี่ราวกับมาเดินเล่นสวนสนุก 

ตลาดนัดแห่งนี้มีชื่อเสียง เพราะว่ามีร้านอาหารไทย อร่อยๆ มาเปิดขายเรียงรายกันเกือบร้อยร้าน ไหนจะสถานบันเทิงที่อยู่รอบๆ เดินทางสะดวกขึ้นรถไฟฟ้ามาก็ถึง นอกจากอาหารแล้วยังร้านเสื้อผ้า ร้านของฝากให้ช็อปปิ้งมากมายอีกด้วย

ท่ามกลางความวุ่นวายของผู้คน ณ มุมหนึ่งของตลาดมีร้านรับเพ้นท์ร่างกายเล็กๆ ซ่อนตัวอยู่ เต็นท์สีแดงใช้เป็นที่คุ้มแดดคุ้มฝน

‘ลุงเสริม’ เช่าที่นี่เป็นที่ทำมาหากินตั้งแต่ตลาดเริ่มเปิดใหม่ๆ ยังไม่ดัง จนตอนนี้เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว จากค่าเช่าราคาวันละไม่กี่ร้อยจนตอนนี้ราคาวันละเกือบพันไปแล้ว แต่ถึงอย่างไรก็ต้องยอมรับว่าลูกค้าเยอะจริงๆ หักค่าเช่าแล้ว ยังมีเงินเหลืออีกมาก แกจึงปักหลักทำงานอยู่ที่นี่ไม่ไปไหน

ระหว่างที่ร้านรวงกำลังจะเปิดให้บริการ ฝนที่ตั้งเค้ามืดครึ้มมาตั้งแต่ตอนบ่าย ก็เริ่มแผงฤทธิ์ด้วยการตกลงมาอย่างแรง จนได้ยินเสียงพ่อค้าแม่ค้าก่นด่ากันทั่วตลาด 

“โอ๊ย มาตกอะไรตอนนี้เนี่ย ลูกค้าหายหมด”

“ไอ้ฝนบ้า ไปตกวันอื่นไม่ได้หรือไง” 

“ขนาดปักตะไคร้แล้วนะ ยังจะตกลงมาอีก”

นักท่องเที่ยวเดินกึ่งวิ่งหลบฝนเข้าไปในห้างด้านหน้ากันยกใหญ่

ชายแก่วัยห้าสิบปีดึงผ้าใบออกมาคลุมปิดร้านรอบด้าน ไม่ให้ฝนสาดเข้ามาในร้าน แล้วนั่งเงียบๆ ฟังเพลงจากวิทยุเครื่องเก่า อย่างสบายใจ 

พรึบ

จู่ๆ ผืนผ้าใบก็ถูกเปิดออก พร้อมร่างอวบอิ่มของเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มเดินเข้ามาในร้าน เนื้อตัวแม่หนูเปียกปอนมอมแมมไปหมด โดยเฉพาะเดรสเดี่ยวลายดอกที่คนมักเอาไว้ใส่ริมทะเล พอโดนน้ำก็เปียกแนบลำตัว รัดจนเห็นเต้านมเป็นทรง แม่เจ้าประคุณไม่ใส่เสื้อในด้านใน ทำให้หัวนมดันตัวออกมาเป็นจุก

ร่างกำยำขยับตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้นั่ง มองใบหน้าหวานสลับกับมองเรือนกายขาวสะอาดอวบอิ่ม  

ดวงตากลมโตใสมองกลับ เมื่อเห็นชายแก่จ้องมองหน้าอกตัวเองก็เลื่อนมือขึ้นมากอดอกเอาไว้

“You can stay here. It’s Ok Rainy Rainy” แกรีบบอกเธอด้วยภาษาอังกฤษที่โคตรจะอ่อนแอ คงเพราะมีลูกค้าต่างชาติเยอะ แกจึงพูดภาษาอังกฤษได้นิดหน่อย ตั้งใจสื่อความหมายว่า ให้เธออยู่ที่นี่ได้ ฝนมันตก

สาวน้อยคนสวยคงเข้าใจพยักหน้ารับ พลางกอดตัวแน่น แต่คงจะหนาวมากเพราะตัวสั่นหงึกๆ 

ลุงเสริมจึงหันไปหยิบเสื้อกันหนาวที่ถอดแขวนเอาไว้ด้านหลังยื่นให้

“Take it!” 

“Oh No No” เธอยกมือโบกไปมา พยายามจะปฎิเสธ แต่ลุงแกบังคับยื่นให้ สาวสวยจึงรับไว้ แล้วเอาไปห่มตัว 

“ขอบ คุณ ค่ะ” 

“อ้าวพูดไทยได้” ลุงเสริมเลิกคิ้วขึ้นมองเด็กสาวตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา 

“พูดไทยได้นิดหน่อย” เธอตอบด้วยภาษาไทยสำเนียงเปล่งๆ ฟังแล้วน่ารักดี แก้มกลมๆ แดงระเรื่อยขึ้น เมื่อชายแก่ฉีกยิ้มให้อย่างใจดี

“ดีๆ จะได้คุยกันได้ เอานั่งๆ ไม่ต้องเกรงใจ ฝนหยุดตกแล้วค่อยไป” ร่างใหญ่โตขยับเข้าไปด้านใน แล้วลากเก้าอี้นั่งของลูกค้าให้สาวน้อยเปียกฝนนั่ง 

เธอหย่อนตัวลงนั่งด้วยท่าทีเกรงใจ พลางเงยหน้ามองรอบเต็นท์ที่แปะรูปรอยเพ้นท์ไว้เต็มร้านอย่างสนใจ...

.................

เรื่องสั้นมาแล้วจ้า