< รายละเอียด

ทดลองอ่าน

ลูกสาวเจ้าพ่อผจญภัย

วาดฝัน/เหมยหยก
0.0
<
>
ตอนที่ 1

ฉันเป็นลูกสาวเจ้าพ่อ

ฟังไม่ผิดหรอก พ่อฉันเป็นมาเฟียที่รวยที่สุด ในประเทศแห่งนี้ นามของฉันคือ เหม่ยเหม่ย พ่อของฉันเป็นที่รู้จักกันทั่วโลกเลยก็ว่าได้เพราะพ่อเป็นผู้ชายที่หล่อ ล่ำ แฮนซัม ยื่งกว่าดาราฮอลิวูดเสียอีก มีสาวๆมารุมให้ท่าทุกที่ที่ท่านไป ตั้งแต่ดารา นางแบบ ยันแม่ค้าขายเกี๊ยวน้ำ หลายคนคงคิดว่าพ่อฉันอายุเยอะเลยล่ะสิ แต่เปล่าเลย ท่านอายุแค่สามสิบห้า ซึ่งตอนนี้ก็เป็นพ่อหม้ายเนื้อหอม เพราะแฟนพ่อก็คือแม่ของฉันท่านเสียไปเมื่อหกปีที่แล้ว ซึ่งตอนนั้นฉันอายุได้สิบสี่ปี ตั้งแต่แม่เสียพ่อก็เลี้ยงฉันมาโดยตัวคนเดียวตลอด อย่าเรียกว่าเลี้ยงเลย เรียกว่ากักขังถึงจะถูก บ้านที่ฉันอยู่เป็นคฤหาสน์ หลังใหญ่กลางใจประเทศเลยก็ว่าได้ แต่ฉันเหมือนคุณหนูในห้องหอรอรักอย่างไงอย่างงั้น เพราะพ่อหวงฉันมาก ท่านไม่เคยปล่อยให้ฉันออกนอกบ้านเลย หลายคนคงสงสัยว่า ฉันเรียนหนังสือยังไง คือจะเล่าให้ฟัง พ่อจ้างครูมาสอนถึงที่บ้านก็คือคฤหาสน์นั่นแหละ แม้กระทั่งอยากได้อะไร ก็ยังมีคนหามาให้ อยากตะโกนบอกพ่อไปว่า

“หนูอายุยี่สิบแล้วนะ อยากไปผจญภัย อยากทำอะไรด้วยด้วยเองบ้าง เห้อ..แต่ก็นั่นแหละ ”

ท่านไม่เคยมีเวลาฟังด้วยบางทีโชคดีหน่อยเดือนนึงเจอครั้งบางปีท่านไปดูงานที่ต่างประเทศครึ่งปีถึงจะกลับบ้าน

แหละนี่คือสาเหตุทั้งหมดที่ทำให้ฉันกลายเป็นเด็ก พูดน้อย เรียบร้อย เงียบ และฉันเหงา

………..

“เช้าแล้วเหรอเนี่ย” ฉันหันไปพูดกับป้าแม่บ้านที่กำลังยก อาหารขึ้นมาวางที่โต้ะประจำของฉันอยู่ เพราะฉันจะไม่ลงไปทานข้างล่าง คนรับใช้สี่สิบกว่าชีวิตจะรู้ดี เพราะฉันเหงาไง ใครมันจะบ้านั่งกินข้าวคนเดียวที่โต๊ะขนาดใหญ่รองรับแขกได้สามสิบคน พ่อเนี่ยน้า เห้อ

“ใช่แล้วค่ะ คุณหนู”ป้าแม่บ้านพูดเนิบๆช้าๆตามประสาแก ป้าพูดพลางหันมายิ้มทักทายให้กับฉัน และฉันก็เห็นมันเป็นประจำทุกเช้า ถึงแม้ภายใต้รอยยิ้มของป้าจะไม่มีฟันให้เห็นเลยก็ตามที ฮ่าๆๆๆ

หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จเป็นที่เรียบร้อย ฉันก็จัดการอาบน้ำ และแต่งตัว สไตน์การแต่งตัวของฉันก็คือ เซ็กซี่น้อยๆหวานละมุนเยอะๆ ส่วนใหญ่ฉันจะชอบใส่ชุดแบบไม่ค่อยเข้าชุดหรอก อ่าลืมไป ยังไม่ได้บอกเลยว่ารูปร่างหน้าตาฉันเป็นยังไง

“เริ่มยังไงดีล่ะ แอ่มๆ ฉันเหม่ยเหม่ย เป็นลูกครึ่งรัสเซียฮ่องกง สูง 165 ความสูงเนี่ยไม่ได้พ่อเลย พ่อฉันสูง 185เชียวนะ (หัวเราะ) ฉันเป็นคนผิวขาวออกจะซีดๆ เพราะไม่เคยต้องออกแดดเลย แต่ฉันก็ออกกำลังกายนะ เพราะมีฟิสแนสไงล่ะ ฉันเป็นคนตัวเล็ก แต่ไม่ผอมจนเกินไป มีความลับจะมาบอกด้วยแหละ ถึงจะตัวเล็กแต่หน้าอกฉันใหญ่มาก ไซส์สามสิบแปดนะจ้ะ ฉันมีดวงตาสีน้ำตาล สีเดียวกับแม่มันเป็นสิ่งเดียวทีทำให้ฉันคิดถึงแม่ เพราะเราไม่ได้สนิทกันมากนัก แม่ฉันท่านมักจะอยู่แต่โรงพยาบาลเสมอท่านมีร่างกายที่อ่อนแอ แม่เป็นรักแรกของพ่อด้วยล่ะ อ่อๆลืมบอกไปผมฉันเป็นสีดำนะ จมูกโด่งได้พ่อ ปากเล็ก เหมือนฟ่านปิงปิง อย่างไงอย่างงั้น”

วันนี้ฉันมีแพลนไว้ว่า จะใส่เกาะอกสีเขียวกับกางเกงยีนขาม้าตัวโปรดตัวแหละ เพราะวันนี้ฉันมีเรียนศิลปะกับครูจาง สูงยาง เข่าดี แฮนซัม น่าขย้ำ เฮ้ยไมใช่ละ

ฉันค่อยๆเดินหาครูจาง ที่ยืนส่งยิ้มละลายใจสาวมาให้ฉันอยู่

“สวัสดีค่ะครู ” ฉันพูดด้วยเสียงหวาน พอมายืนใกล้แล้วยิ่งน่าหลงใหลเข้าไปอีก คนอะไร กล้ามโตโต้

“สวัสดีครับ เหม่ยเหม่ย วันนี้สวยอีกแล้วนะครับ” ครูจางพูดจีบฉันอีกแล้วอ่ะแก หรือฉันจะคิดไปเองนะ ตลอดเวลาที่ครูสอนฉันมัวแต่นั่งจ้องหน้าครู จนลืมไปเลยว่าตัวเองเรียนอะไร หลังจากวิชาศิลปะ ฉันก็มีเรียนอีกสองวิชาซึ่งเป็นอาจารย์แก่ๆมาสอน

“ค่ำอีกแล้วเหรอเนี่ย เมื่อยชะมัด หาอะไรดูดีกว่า” พูดกับตัวเองเสร็จฉันค่อยๆหยิบเมคบุ๊ครุ่นใหม่ล่าสุดออกมา เปิดซี่รี่ย์ที่ดูค้างไว้ จนจบ แล้วก็ปิดไฟนอน ชีวิตของฉันก็เป็นอยู่แบบนี้แหละ สักวันฉันจะต้องได้ไปที่ที่อยากไป รอพ่อไปต่างประเทศสักเถอะ แม่จะหนีเที่ยวให้ได้ ฮ่าๆๆ

.

.

.