< รายละเอียด

ทดลองอ่าน

ต้นชมพูพันธุ์ทิพย์แห่งรัก

อัศวินเนตรอัคคี
0.0
<
>
บทที่1

บทที่1

ตู้ม....! เสียงปะทะกันของรถเก๋งฮอนด้าสีขาวพุ่งชนร่างของฉันอย่างแรง ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดสนิท …

“โอ๊ย!” ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น รู้สึกเจ็บปวดไปทั้งร่างกายเหมือนไปกระแทกกำแพงอย่างรุนแรง และความรู้สึกว่างเปล่าในหัว

ฉันถามตัวเองว่าที่นี่ที่ไหน ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงแล้วฉันเป็นใครกัน

หลังจากที่ฉันกำลังครุ่นคิดอยู่นั้นก็มีชายหญิงสูงวัยคู่หนึ่งเดินเข้ามา พวกเขามองมาที่ฉันแล้วถามฉันว่า

“หนูเป็นยังไงบ้าง แล้วหนูชื่ออะไรจ๊ะ”

ฉันนิ่งไปครู่นึง ก่อนจะตอบไปว่า “ไม่ทราบค่ะ”

แล้วชายหญิงสูงวัยคู่นั้น ก็ยืนคุยกับคุณหมออยู่พักนึง แล้วเดินมาหาฉัน

“สวัสดีจ้ะ ฉันชื่อผกามาศ และข้างๆฉันคือคุณชัชพล”

“ฉันต้องขอบใจหนูมากที่ช่วยชีวิตลูกสาวคนเล็กของฉันไว้ หนูพอจะนึกอะไรออกบ้างไหม”

ฉันพยามคิดจนปวดหัวแทบจะระเบิด

 “โอ๊ย!” ฉันอุทานออกมา พลันคิดในใจ ปวดหัว ปวดหัวอะไรอย่างนี้ คิดไม่ออก ทำไมกัน ทำไมฉันนึกอะไรไม่ออกเลย

“ไม่เป็นไรจ้ะค่อยๆคิด พักผ่อนเยอะๆนะ” คุณผกามาศพูดขึ้น

หลังจากนั้น7วัน ฉันหายดีและกำลังจะออกจากโรงพยาบาล

คุณผกามาศเดินเข้ามาหาฉัน พร้อมถือแหวนคล้องด้วยสร้อยคอส่งมาให้ฉันแล้วถามฉันว่า

“เสี่ยวฉิน คือชื่อของหนูหรือเปล่าจ๊ะ ฉันเห็นมันสลักไว้ที่แหวนวงนี้ มันสวมอยู่ที่คอของหนูตอนมาถึงโรงพยาบาล”

“ไม่ทราบค่ะ หนูนึกอะไรไม่ออกเลย”

“ถ้างั้น ฉันจะเรียกหนูว่าเสี่ยวฉินแล้วกันนะจ๊ะ”

“ระหว่างนี้หนูไปอยู่ที่บ้านฉันก่อนนะ ถือซะว่าให้ฉันได้ตอบแทนหนูที่ช่วยลูกสาวคนเล็กของฉันไว้”

ฉันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบไปว่า

“ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”

“แล้วหนูจะรีบนึกเรื่องตัวเอง ให้ออกไวๆนะคะ”

คุณผกามาศหัวเราะเบาๆพร้อมกับยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดอย่างอ่อนโยนว่า

“ไม่เป็นไรจ้ะ ไม่ต้องรีบก็ได้ค่อยๆนึกไปนะ”