< รายละเอียด

ทดลองอ่าน

เพื่อน (ไม่)​ จริง

แพรสีนิล
0.0
<
>
บทนำ

"อื้ออ อ๊า"

ใบบัวหลุดครางหวิวออกมาเบา ๆ พลางปรือตาขึ้นมามองสิ่งที่กำลังวนเวียนอยู่บริเวณช่วงหน้าอก มือเล็กดึงทึ้งกลุ่มผมสีน้ำเงินเข้มของบุคคลปริศนาแล้วบิดเร่าร่างกายไปมา

อืมมม ความรู้สึกดีพวกนี้ มันคืออะไรกันนะ?

ใบบัวเฝ้าถามตัวเองซ้ำ ๆ ถึงสติสัมปชัญญะจะหายไปกว่าครึ่งค่อน ทว่าโสตประสาททั้งห้ายังคงรับรู้สิ่งรอบตัวอยู่เหมือนเดิม

เธอพยายามผงกศีรษะขึ้นมามองหาคำตอบทว่าร่างกายกลับไร้เรี่ยวแรงเกินจะลุกไว พยายามหรี่ตาเพ่งมองเสี้ยวหน้าของคนที่คร่อมอยู่ด้านบน ทว่าภาพทุกอย่างก็ช่างเลือนลางเสียจนโฟกัสไม่ได้

หลังพยายามอยู่นานหลายนาทีสุดท้ายเธอก็ล้มเลิกความตั้งใจ หลับตาพริ้มแล้วปล่อยให้ร่างกายถูกครอบงำด้วยความต้องการของจิตใจในด้านมืดแต่โดยดี

ปากเล็กเปล่งเสียงครางกระเส่าสลับกับอ้าหอบหายใจถี่ ๆ เมื่อความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วจนกายสั่นสะท้าน

เธอแอ่นอกเข้าหาสัมผัสวาบหวามอย่างเร่าร้อนหวังกอบโกยเอาความสุขสมแต่เพียงเสี้ยววิทุกความรู้สึกก็จางหายไปเสียดื้อ ๆ

"อ๊า หายปายหนายยย?"

ใบบัวครางถาม เปลือกตาหนักอึ้งเกินกว่าจะฝืนจึงใช้มือเล็กปัดป่ายไปทั่วอย่างสะเปะสะปะหมายจะไขว้คว้าเอาสัมผัสที่เธอกำลังเสพสุขเมื่อครู่กลับคืนมา

"หึหึ ฉันไม่หายไปไหนหรอกน่าา"

"...."

"ฉันแค่จะย้ายที่"

"ย้ายยยย? ย้ายปายหนายยย ยะ... อ๊ะ อ๊ายย"

ใบบัวหวีดร้องออกมาดังลั่น เมื่อความวาบหวามหวนกลับเข้ามาจู่โจมเธออีกครั้งในจุดอ่อนไหวด้านล่างที่ยังไม่เคยมีใครสัมผัส

ความรู้สึกแปลกใหม่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับหยาดน้ำสีใสที่หลั่งออกมาตอบสนองต่อสิ่งเร้าจนเปียกแฉะ ขาเรียวถูกจับแยกออกกว้างก่อนที่มือหนาจะช้อนสะโพกอวบให้ยกขึ้นจนลอยเหนือเตียงนุ่ม

สัมผัสร้อนจัดปาดเลียไปทั่วกลีบกายสลับกับการขบเม้มที่ยอดเกสรจนเธอเกร็งกระตุกเฮือก ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า ทรมานกับการหยอกเย้าจนร่างกายร้อนผ่าวแล้วเกิดความปรารถนาในสัมผัสที่มันลึกซึ้งมากกว่านั้น

"ดีไหมมม ฮืม ชอบไหม?"

"อื้ออ ดี....มาน ...มานดีมากกก"

"แล้วชอบไหม?"

"อ๊ะ ชะ..ชอบ ชอบ! อ๊า ม่าย...ม่ายหวายแล้วว"

เสียงหวานครางกระเส่า ความปั่นป่วนผลักให้สะโพกอวบร่อนเข้าหาสัมผัสร้อนจัดที่กำลังสอดจ้วงเข้ามาในกลางกายสาวมากขึ้น มือเล็กขยำกลุ่มผมแล้วกดศีรษะอีกคนให้แนบไปกับกลีบกายอย่างลืมอาย

ความปรารถนาร้อนแรงในจิตใจสั่งให้เธอตะเกียกตะกายเข้าหาสิ่งล่อล่วง เพียงไม่กี่อึดใจใบบัวก็แอ่นร่างกายโค้งขึ้นก่อนเกร็งกระตุกเป็นจังหวะอย่างรุนแรง

"อื้อ มาน มานนน อ๊ะ อ๊ายยยยย"

เสียงหวานกรีดร้องออกมาสุดเสียงพร้อมกับความสุขสมที่แตกซ่าน พรั่งพรูออกมาเป็นหยาดน้ำใส ๆ อย่างทะลักทลาย ก่อนร่างจะอ่อยระทวยแล้วไหลลงไปนอนหอบหายใจรวยรินอย่างอ่อนแรง

ปากร้อนตะโบมดูดดึง กลืนกินสิ่งที่เธอปลดปล่อยออกมาจนหมดสิ้นแล้วจึงเคลื่อนกายขึ้นมาด้านบน สัมผัสร้อนโลมเลียคลอเคลียไปตามพวงแก้มแดงก่ำ

ชายหนุ่มขบกัดใบหูเล็กหยอกเย้าในขณะที่มือไม้ลูบไล้บีบขยำความนุ่มหยุ่นของเธออย่างหนักหน่วง ก่อนจะเปล่งเสียงหัวเราะออกมาเบา ๆ เมื่อเธอลอกเลียนแบบด้วยการลูบไล้ไปตามแผงอกกว้างของเขาบ้าง

"อื้มมม เธอก็หัวไวนี่"

"....."

"งั้นแบบนี้ ค่อยน่าสอนบทถัดไปหน่อย หึหึ"

เสียงทุ้มนุ่มเอื้อนเอ่ยก่อนจะเปล่งเสียงหัวเราะที่แสนไพเราะน่าฟัง สัมผัสอุ่นจัดที่ให้ความรู้สึกวาบหวามร้อนแรงจรดลงตามเนื้อตัวอีกครั้ง ก่อนจะจบลงที่ความอบอุ่นของกายแกร่งที่เธอเฝ้ากกกอดอย่างเป็นสุข

และนี่คือความทรงจำทั้งหมดเท่าที่เธอพอจะจำได้ ความทรงจำสุดท้าย ก่อนที่สติจะเลือนหายไปกับความดำมืดของม่านราตรีในคืนที่เธอออกมาดื่ม

ดื่มเพื่อเลี้ยงส่งให้แก่ชีวิตผู้หญิงหน้าโง่คนหนึ่ง... คนที่กำลังจะตายไปพร้อมกับอดีตอันขมขื่นที่ไม่น่าจดจำ!