คำโปรย
“ขวัญ.......” อนาคินเอ่ยเรียกชื่อหญิงสาวเบาๆ หลังจากที่เห็นเธอแต่งตัวเรียบร้อยแล้วกำลังจะก้าวเดินออกจากห้องไป เขารีบสาวเท้าเดินตามไปเอื้อมมือไปจับมือหญิงสาวไว้แน่นพร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนให้เธอ แต่แววตาที่เธอส่งกลับมานั้นมันช่างมีแต่ความว่างเปล่า จนทำให้ใจของเขาชาวาบขึ้นมาทันที “ปล่อยมือฉันด้วยค่ะ” “ไม่ๆ ขวัญฟังพี่นะ พี่ขอโทษพี่พลาดไปแล้ว ให้โอกาสพี่สักครั้งนะพี่สัญญาว่าพี่จะไม่ทำแบบนั้นอีก” “เหอะ คุณกล้าใช้คำว่าพลาดหรอคะ คำว่าพลาดมันเหมาะสำหรับคนที่ทำผิดครั้งแรก แต่กับคุณฉันว่าคุณตั้งใจมากกว่า"
รีวิว (0)
เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว
เกี่ยวกับนักเขียน
ให้ดาวนักเขียน
