คำโปรย
เอาเข้าไปเธอแค่มีเพื่อนผู้ชายในมหาลัยเองนะทำไมเค้าถึงใด้ดูถูกคนที่ใด้ชื่อว่าเป็นภรรยาของเค้ากันเล่า จันทราคิดอย่างน้อยใจพาลจะร้องให้มีสามีก็เหมือนมีพ่อ “พูดแล้วยังมาทำตาปริบๆใส่อีกหรือเพราะฉันปล่อยเธอเกินไปเลยไม่รู้จักเกรงใจกันแล้ว” ก็ปล่อยน่ะสิปล่อยให้เธออยู่คนเดียวในบ้านที่มีแค่ป้าพิณแม่บ้านที่มาเช้าเย็นกลับเธอก็เหงาเป็นเหมือนกันนะ “เอาล่ะวันนี้ที่ฉันมาก็แค่เตือนอย่าให้เห็นว่าไปนั่งกินข้าวกับผู้ชายอีกถ้าอยากจะทำแบบนั้นก็เซ็นใบหย่าให้ฉันแล้วจะไปแรดกับใครก็เชิญ”
รีวิว (1)
เกี่ยวกับนักเขียน
ให้ดาวนักเขียน
