เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของไรท์ ยังไงก็ติชมกันมาได้นะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่าา

ชื่อตอน : บทที่ 1 อดีต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ส.ค. 2564 15:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 อดีต
แบบอักษร

วิวทิวทัศน์ในยามค่ำคืนของมหานครนิวยอร์กช่างดูสวยงามนัก ไม่ว่าจะผ่านไปนานเพียงใดก็ยังคงเป็นที่น่าหลงใหลแก่ผู้คนที่ได้พบเห็นอยู่ หญิงสาวหน้าตาสวยหวานกำลังยืนเหม่อมองทอดสายตาออกไปยังข้างนอกผ่านหน้าต่างกระจกใส ดวงตากลมโตสวยหวานหากทว่ากลับฉายแววแห่งความกังวลและมีความเศร้าปนอยู่ในนั้นด้วย

7 ปีแล้วสินะ ที่

มินรญา

ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เพียงลำพัง อยู่อย่างโดดเดี่ยว อ้างว้าง ไม่มีแม้กระทั่งครอบครัว

ย้อนกลับไปเมื่อ 7 ปีก่อน ตอนนั้นเธอยังอายุแค่เพียง 15 ปีเท่านั้น บิดาของเธอทุจริต ทำการยักยอกเงินของบริษัทที่ตนเองนั้นเป็นหุ้นส่วนอยู่ แต่ทว่าฟ้ามีตา สวรรค์คงต้องการลงโทษการกระทำของคนที่ไม่ซื่อสัตย์ บิดาของเธอถูกจับได้พร้อมหลักฐานที่มัดตัวชนิดที่ดิ้นไม่หลุด ในที่สุดก็โดนดำเนินคดี  และต้องกลายเป็นบุคคลล้มละลาย  พรรคพวกที่เคยมีก็หนีหาย  เมื่อหมดสิ้นหนทาง บิดาของเธอก็เลือกที่จะหนีปัญหาทุกอย่างด้วยการปลิดชีวิตของตัวเอง

มารดาของเธอตรอมใจและล้มป่วยลงทันทีกับเรื่องที่เกิดขึ้น   และหลักจากที่บิดาเสียชีวิตได้ไม่นาน  มารดาก็ได้ลาลับจากโลกนี้ไปเช่นกัน เหตุการณ์ในครั้งนั้นนับว่ารุนแรงเกินไปสำหรับเด็กหญิงอายุแค่เพียง 15 ปี ความเสียใจที่มีนั้นไม่อาจจะบรรยายออกมาได้ จากลูกคุณหนู ใช้ชีวิตสุขสบาย มีครอบครัวที่พร้อมหน้าพร้อมตา กลับต้องสูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างไปในชั่วพริบตา

แต่เธอก็ยังโชคดีอยู่บ้างที่มีคุณป้าผกามาศคอยดูแล  คุณป้าผกามาศเป็นเพื่อนรักของมารดาเธอ  และคุณป้าผกามาศก็เป็นภรรยาของคุณลุงสมภพ  เจ้าของบริษัทที่บิดาของเธอได้ทำการยักยอกเงินในครานั้น   ก่อนสิ้นใจมารดาได้ฝากฝังและขอร้องให้คุณลุงคุณป้าช่วยดูแลเธอด้วย  ซึ่งคุณลุงกับคุณป้าก็รับปากและดูแลเธออย่างดี เนื่องจากพวกท่านรู้ดีว่าเรื่องราวการทุจริตเหล่านั้นเธอกับมารดาไม่ได้รู้เห็นด้วยมาก่อน

เนื่องจากมีพรรคพวกผู้สมรู้ร่วมคิดกับบิดา ยังสามารถลอยนวลไปได้ คุณลุงสมภพเกรงว่าพวกนั้นจะวกกลับมาทำร้ายเธอ เพราะพวกนั้นอาจจะคิดว่าเธอจะรู้หรือมีหลักฐานอะไรบางอย่างเพิ่มเติม    ดังนั้นเธอจึงถูกส่งตัวมาเรียนต่อที่เมืองนอก  และไม่ได้กลับประเทศไทยอีกเลยเป็นเวลา 7 ปีเต็ม จะเป็นฝ่ายคุณลุงคุณป้าที่บินมาเยี่ยมเยียนเธอ ให้เธอพอคลายความโดดเดี่ยวและความอ้างว้างไปได้บ้าง

ตอนนี้มินรญาเรียนจบปริญญาตรีแล้ว  และคุณป้าผกามาศขอให้เธอกลับไปอยู่กับท่านและคุณลุง  ซึ่งเธอก็พร้อมที่จะยอมทำตามทุกอย่างโดยไม่เกี่ยงงอน  ชีวิตที่สุขสบาย มีเงินทองใช้และได้เรียนหนังสือ ล้วนแต่มาจากความเมตตาของท่านทั้งสอง  เธอรู้สึกซึ้งใจและสำนึกในพระคุณของคุณลุงคุณป้าเสมอ  แม้เธอจะเป็นลูกของคนที่ทรยศ แต่ท่านทั้งสองก็ยังรักและเอ็นดูเธอเสมอมา  เธอพร้อมที่จะตอบแทนพระคุณนั้นได้ทุกอย่าง

แต่กระนั้น การกลับประเทศไทยในครั้งนี้ ก็ยังทำให้เธอกังวลอยู่ไม่น้อย …

คุณติณห์

กฤษตฤณ

หรือ ติณห์ ชายหนุ่มผู้เป็นทายาทเพียงคนเดียวของคุณลุงและคุณป้า เธอรู้ดีว่าเขานั้นจงเกลียดจงชังเธอมากแค่ไหน  เพราะว่าเธอเป็นลูกของคนที่โกงบริษัทบิดาของเขา   ในขณะนั้นชายหนุ่มเรียนจบและได้เข้ามาบริหารงานในบริษัทแล้ว  และเขาก็ได้รับรู้เรื่องราวจากการกระทำของบิดาเธอทุกอย่าง มินรญายังจำได้ดีถึงสายตาชิงชังและเคียดแค้นยามที่เขามองมาที่เธอ  จนเธอต้องรู้สึกเสียวสันหลังวาบทุกครั้งที่ได้เห็น

ไม่รู้ว่าเวลาที่ผ่านไปนานหลายปี จะทำให้สายตาคมดุคู่นั้นเปลี่ยนไปบ้างรึเปล่าหนอ

หญิงสาวหลุดออกจากภวังค์ความคิด กลับมาสู่ปัจจุบัน  คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายแล้วที่เธอจะได้อยู่ที่นี่

พรุ่งนี้แล้วสินะ ที่เธอจะได้กลับบ้านจริงๆเสียที …

#​เป็นยังไงบ้างคะตอนแรก ยังไม่หวือหวามากเพราะต้องย้อนอดีตกันซักนี๊ดดดส์ 5555 ขอเม้นต์กำลังใจหน่อยน๊ารีดจ๋าา จุ๊บๆ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว