facebook-icon

แฟนเพจ เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

ชื่อตอน : THE END

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.3k

ความคิดเห็น : 74

ปรับปรุงล่าสุด : 20 เม.ย. 2560 08:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
THE END
แบบอักษร

EP 21


"ดาหลา" จอห์นเอ่ยเรียกคนรักเสียงหวานพลางกวาดสายตามองไปรอบๆห้อง เขาเพิ่งกลับมาจากทำงานช่วยนิค วันนี้ดาหลาไม่ไปมหาลัย แต่ในห้องกลับเงียบแปลกๆ มิหนำซ้ำยังมืดจนน่าใจหาย เวลาสามทุ่มกว่าๆ เธอไม่น่าจะไปไหนนะ


ปึก! 

ปืนกระบอกสั้นถูกดึงออกมาจากที่เก็บข้างเอวพร้อมกับขึ้นนกเตรียมยิง เมื่อกดเปิดไฟแล้วทุกอย่างยังคงมืดมิด ราวกับว่ามีใครสับคัตเอาต์ หรือไม่ก็คงเป็นที่ระบบไฟฟ้าของคอนโดขัดข้อง ให้ตายสิ! ตัวเล็กของเขาอยู่ไหนเนี่ย


"ดาหลา...." น้ำเสียงกังวลถูกเอ่ยออกมาอีกครั้งอย่างแผ่วเบา หัวใจแกร่งเริ่มเต้นแรงไม่เป็นส่ำเมื่อไร้วี่แววของคนรักจะตอบกลับ บ้าน่า คงเป็นเพียงการกลั่นแกล้งของตัวเล็กเท่านั้นแหละ แม้จะปลอบตัวเองแบบนั้น แต่จอห์นกลับใจหายเมื่อคิดว่าหากมันไม่ใช่การแกล้ง แต่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอจริงๆ


กึก! 

สองเท้าแกร่งหยุดการเคลื่อนไหวทันทีเมื่อรับรู้ได้ถึงการเคลื่อนตัวของใครบางคน หรืออาจจะเป็นอะไรสักอย่าง สัญชาตญาณของบอดี้การ์ดที่ถูกฝึกมาอย่างดี ทำให้จอห์นรูัได้ทันทีว่าใครบางคนที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่นั้น ไม่ได้ห่างจากเขามากนัก และถ้าเดาไม่ผิดก็คงจะเป็นผู้หญิง


"หึ" จอห์นยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ไม่รู้หรอกว่าใครแกล้งอะไร แต่คงไม่ต้องเดาให้ยุ่งยาก.... 


พรึ่บ! 

"Happy birthday!! " ไฟในห้องสว่างขึ้นในชั่วพริบตาพร้อมกับการปรากฏตัวของคนที่จอห์นกำลังมองหา ชายหนุ่มมองไปรอบๆห้องอย่างไม่อยากเชื่อสายตา รูปภาพมากมายทั้งตอนเขาหลับ แอบถ่ายตอนเผลอ หรือแม้แต่ตั้งใจ ถูกทำเป็นโมเดลแขวนไว้เป็นเส้นยาวไม่ต่ำกว่าสิบเส้น ผนังห้องถูกตกแต่งด้วยลูกโป่งหลากสีสันที่ลอยขึ้นติดกับเพดานโดยมีเชือกห้อยลงมา บนลูกโป่งแต่ละสีถูกแต่งแต้มด้วยตัวอักษรที่อ่านรวมกันแล้วคือ 'Happy birthday baby'

"สนใจหนูหน่อยซิ!" เสียงเด็กน้อยขี้งอนจากข้างหลังเรียกเสียงหัวเราะให้จอห์นได้ไม่ยาก เขาค่อยๆหมุนตัวกลับไปหาเธอช้าๆ พลางเก็บปืนไว้ที่เดิม 


"วันเกิดพี่หรอ? ไม่เห็นจำได้เลย" ดาหลาถึงกับกรอกตามองบนกับความขี้ลืมของคนรัก เธอเตี๋ยมกับนิคและคาเวียร์ไว้ว่าวันนี้ห้ามให้ของขวัญวันเกิดหรือพูดอวยพรจอห์นเด็ดขาด เพราะไม่งั้นเขาก็จะรู้ก่อน


"มันไม่หรูเท่าไร แต่หนูทำมันด้วยใจนะ" ดาหลาเดินเข้ามาหาจอห์นใกล้ๆ ในมือของเธอถือเค้กขนาดไม่ใหญ่มาก ประดับเทียนตรงกลางเพียงสองเล่มเป็นรูป 29 เพราะนั่นคืออายุของจอห์นปีนี้ ตรงข้างตัวเลขถูกเขียนเอาไว้ว่า 'รักตลอดไป หนูรักจอห์นนะ'

"แค่นี้ก็มากเกินพอแล้วที่รัก" จอห์นเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย เขาหลับตาลงเพื่ออธิฐานก่อนจะเป่าเทียนให้ดับ ดาหลายิ้มร่าเหมือนเด็กน้อย เธอโผล่เข้ากอดผู้ชายตรงหน้าไว้แน่น แต่อีกมือยังคงถือเค้กไว้ 


"ขอพรว่าอะไรหรอ?" เอ่ยถามไปอย่างอยากรู้ จนจอห์นระบายยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู 


"ขอให้ครอบครัวของเราสมบูรณ์สักที" เอ่ยบอกออกไปด้วยรอยยิ้ม เขาอยากมีลูก อยากเป็นพ่อคน อยากทำหน้าที่ของสามีที่ดี และเชื่อว่าอีกไม่นาน คำขอของเขามันจะเป็นจริง


"ไม่ดราม่าดีกว่า กินเค้กกัน" ดาหลาเบรกอารมณ์ทุกอย่างของจอห์นได้ด้วยคำพูดไม่กี่ประโยค ยังไงเจ้าตัวเล็กก็ต้องกลับมาอยู่แล้ว...ไม่นานหรอก 


"หึหึ ทำเองหรือซื้อมา ถ้าทำเองจะได้เตรียมใจก่อน" จอห์นผละออกจากอ้อมกอดแล้วเอ่ยถามอย่างหยอกล้อ แต่ดาหลากลับหน้ามุ่ยเพราะเคืองกับคำพูดอีกฝ่าย เห็นเธอเป็นสาวห้าว คิดว่าจะทำเค้กไม่เป็นรึไง!


"ไม่ต้องกินเลย!" บอกออกไปพร้อมกับเดินกระแทกเท้าไปนั่งตรงโซฟาอย่างแรง จอห์นมองตามไปอย่างยิ้มๆ ตัวเล็กงอนอีกแล้ว สงสัยต้องง้อด้วยการเสกเจ้าตัวเล็กเข้าท้องซะแล้ว 


"ไม่งอนซิคะ พี่พูดเล่นเอง" ไม่ว่าเปล่าแต่เท้าสองข้างก็ก้าวเข้าไปหาคนรักด้วย จอห์ยกตัวเล็กขึ้นมาวางบนตักเมื่อหย่อนสะโพกนั่งลงแล้ว


"ล้อเล่น ดีกันนะ" นิ้วก้อยใหญ่ถูกยื่นไปตรงหน้าหญิงสาวเพื่อเป็นการง้อ ดาหลาหลุดยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ แต่แทนที่จะยกนิ้วก้อยขึ้นเกี่ยวด้วย เธอกลับหันมากอดลำคอหนาไว้แน่น 


"วันนี้วันดี หนูงดงอนจอห์นก็ได้" 


"หือ? มีแบบนี้ด้วยหรอ"  


"เพราะรักไง~" จอห์นหัวเราะออกมาเบาๆ ยกมือขึ้นลูบผมคนรักอย่างอ่อนโยน โชคดีแค่ไหนที่พระเจ้าสร้างเธอมาให้คู่กับเขา ถ้าวันนึงเธอจากเขาไปจริงๆ ไม่รู้เลยว่าชีวิตจะเดินต่อไปทางไหน


"พี่รักหนูมากนะ อย่าทิ้งพี่ไปนะที่รัก" เปลือกตาหนาปิดลงช้าๆเพื่อซึบซับความอบอุ่นจากคนในอ้อมกอด ดาหลาระบายยิ้มออกมาเล็กน้อย กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น 


"หนูไปจากจอห์นไม่ได้หรอก เพราะจอห์นคือชีวิตของหนู" ไม่ใช่เพียงแค่ตอบเอาใจ แต่เพราะมันเป็นแบบนั้นจริงๆ ชีวิตของเธอมันผูกติดกับชีวิตของเขาตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งนั้นแล้ว....


จุ้บ! 

"ตลอดไปนะ" ดาหลาผละตัวออกจากซอกคอหนาแล้งจุมพิตลงที่หน้าผากอีกคนอย่างแผ่วเบา การกระทำของเธอช่างอบอุ่นจนหัวใจแกร่งเต้นแรงไม่เป็นส่ำ จอห์นสบตากับคนรักด้วยความรู้สึกหลากหลาย ก่อนจะเอื้อนเอ่ยประโยคเดิมๆ ที่ชอบบอกเธอซ้ำๆ


"รักหนูนะ ตลอดไป" 


"ไปสร้างครอบครัวของเราให้สมบูรณ์กันเถอะ^^" เอ่ยชวนไปด้วยรอยยิ้มยั่วยวน 


"หึ จัดไปครับคนสวย" จอห์นรีบช้อนตัวดาหลาขึ้นทันทีอย่างไม่ต้องคิดไตร่ตรอง สองเท้าแกร่งมุ่งตรงไปยังห้องนอน ทำมันทั้งวันทั้งคืน ไม่ติดก็ให้รู้ไปสิ


พรึ่บ! 

ร่างของหญิงสาวถูกวางลงบนเตียงอย่างไม่แรงนัก ดาหลาเผลอปากขึ้นเล็กน้อยอย่างเชิญชวน ยกมือขึ้นเสยผมอย่างเซ็กซี่ แต่คำพูดต่อมาของจอห์นเนี้ยซิ ทำเอามือไม้อ่อนไปหมด


"แฝดสี่เลยดีไหม จะได้ไม่เสียเวลา"


บะบ้า! ถามมาแบบนี้....


"ก่อนจะเอาแฝด เอาหนูก่อนดีไหม~"


ไม่ได้ตั้งใจอ่อยจริงๆนะ



------ END ------

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว