email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เด็กปากดีกับมัจจุราชหื่น nc 18 ++

ชื่อตอน : เด็กปากดีกับมัจจุราชหื่น nc 18 ++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2560 19:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เด็กปากดีกับมัจจุราชหื่น nc 18 ++
แบบอักษร

ร่างสูงกดรับสายทิพากรก่อนจะโยนมือถือเครื่องเล็กลงข้างเตียง ไอศูรย์ยกยิ้มก่อนจะขึ้นคร่อมร่างสวยที่นอนอยู่ กายใหญ่ซุกไซร้ไปตามเนื้อตัวของหญิงสาว  ทิชาที่โดนรุกล้ำสะดุ้งตื่นขึ้นมาก่อนจะตกใจ

"ปล่อยหนูนะ อื้อ...."  เสียงลูกสาวดังมาตามสายทำเอาทิพากรใจเสีย  ไอศูรย์ยังคงทำต่อไป เขาขบเม้มทำรอยแถวเนินอกสวยหลายจุดก่อนจะฉีกเสื้อผ้าเธอออกอย่างเกะกะสายตา

"อ๊ะ...อื้อ...อย่านะ  "  ทิชาพยายามปัดป้องตัวเองจากเขา กายใหญ่เหยียดยิ้มแล้วก้มลงดูดยอดปทุมถันสีสวยอย่างหื่นกระหาย ร่างเล็กครางไม่เป็นภาษา มือใหญ่ลูบไปทั่วกายสาว

"ครางดังๆสิ  ฉันอยากฟัง"  เขากระตุกยิ้มร้าย  ทิพากรที่ฟังอยู่เริ่มใจไม่ดีเพราะเสียงผู้ชายมันคุ้นมาก...เหมือนกับคนที่เขาเกลียดขี้หน้ามาทั้งชีวิต

"ฮึก....ไม่ หนูไม่คราง  ปล่อยนะ " ทิชาไม่ยอมทำตามดีๆ ร่างสูงเลยต้องใช้กำลัง เขาตบหน้าเธอไปทีด้วยความโมโห 

"จะครางดีๆไหมห๊ะ!!!  อย่ามาเล่นตัวกับฉันนะ ทิชา " เสียงตะคอกของมารใหญ่ทำทิชาตัวสั่นด้วยความกลัว 

"ฮือออ...คุณอา หนูขอร้อง อย่าทำหนูเลยนะคะ คุณอาไอ"  เด็กสาวบอกด้วยเสียงอ้อนวอน คนเป็นพ่อใจสลายเมื่อได้ยินเสียงลูกสาวคนเดียวร้องไห้  ทิพากรเขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้งทันทีด้วยความโมโห  เมื่อไอศูรย์หันไปเห็นว่าอีกสายนึงตัดไปแล้วเขาจึงลุกออกจากตัวเธอ

"ทำดีมาก หลานรัก"  มือใหญ่เอื้อมมือมาลูบหัวเธอก่อนจะยื่นมือถือของเธอส่งมาให้ ทิชารับมาก่อนจะรู้ว่าเขาทำไปทำไม 

"เลว....คุณมันเลว  ไอ้โรคจิต! "  เด็กสาวด่าเขาทันที กายใหญ่กระตุกยิ้ม เขาไม่รู้สึกรู้สากับคำด่าว่าของคนตัวเล็กเลยสักนิด 

"จะโรคจิตมันก็ผัวเธอรึเปล่าล่ะ หืม..."  เขายื่นหน้ามาใกล้เธอ ทิชาถุยน้ำลายใส่หน้าเขา

"คนเลวอย่างคุณอาหนูไม่นับว่าเป็นผัวหรอก "  

"เหอะ... ปากดีเหลือเกินนะ ทิชา"  ไอศูรย์โกรธจัดกระชากแขนเล็กอย่างแรงจนเธอเบ้หน้าด้วยความเจ็บ

"โอ๊ย...คุณอา หนูเจ็บนะ ปล่อยหนูสิ"  

"ทีอย่างนี้จะมาขอให้ปล่อย แต่ตอนที่ปากดีใส่ผัวล่ะไม่คิด "  เขาพูดก่อนจะผลักเธอออกจนเด็กสาวเซล้มลงไปตามเดิม ทิชามองเขาด้วยสายตาเกลียดชัง 

"หนูเกลียดคุณอา เกลียด...ได้ยินไหมว่าเกลียด อื้อออ...."  คนตัวเล็กถูกเขาบดขยี้จูบอย่างป่าเถื่อน ไอศูรย์ลงโทษเด็กปากดี เขาบังคับจูบเธออย่างรุนแรงจนปากเล็กช้ำเลือดไปหมด  ทิชาสะอื้นไห้ด้วยความเจ็บ เธอเกลียดเขา....เขามันคนใจร้าย คนไม่มีหัวใจ

"อย่าพูดว่าเธอเกลียดฉันอีก ไม่งั้นเธอจะโดนมากกว่านี้แน่ เด็กบ้า"  คนตัวสูงมองเธอนิ่ง ทิชาเองก็จ้องเขาด้วยสายตาที่ไม่ยอมแพ้ เธอไม่มีวันกลัวคนใจร้ายอย่างเขาหรอก 

"หนูจะพูด หนูเกลียดคุณอา เกลียด...ไอ้คนโรคจิต ไอ้คนขาดความอบอุ่น ไอ้ชั่ว ไอ้สารเลว ไอ้....."

เพียะ!!.... เด็กสาวโดนร่างสูงตบหน้าอย่างแรงด้วยความโกรธ ทิชานิ่งมองเขาก่อนจะเม้มปากแน่นด้วยความเจ็บปวด  ไอศูรย์มองแล้วตรงเข้ามาบีบหน้าเล็ก

"อยากลองดีกับฉันมากนักใช่ไหมห๊ะ  เด็กบ้า " คนตัวสูงตะคอกเสียงใส่ หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นอย่างท้าทาย ถึงเธอจะเจ็บแต่เธอก็จะไม่มีวันร้องขอเขาเด็ดขาด

"ได้....ในเมื่ออวดดีนักฉันก็จะพาเธอไปเจอกับขุมนรกของจริง ทิชา " ไอศูรย์จับร่างเล็กกดลงกับเตียงก่อนจะขยี้ริมฝีปากเล็กอย่างรุนแรง มือหนาขย้ำทรวงอกอวบทั้งสองข้างอย่างมันส์มือ เด็กสาวพยายามทุบตีเขาเพราะเริ่มหายใจติดขัด ทิชารวบรวมแรงทั้งหมดที่มีถีบร่างสูงจนหงายหลังล้มลงไปกับพื้น 

"ช่วยด้วยค่ะ  ช่วยด้วย...."  คนตัวเล็กวิ่งออกมาด้วยสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ย  ไอศูรย์ที่นอนจุกอยู่ที่พื้นรีบลุกไปตามเธอทันที 

"จะไปไหน ยัยเด็กแสบ ฤทธิ์เยอะนักเหรอวะ "  มารใหญ่คว้าตัวเธอก่อนที่เธอจะวิ่งถึงประตูห้อง เขาต่อยที่หน้าท้องของเธอเต็มแรง เด็กน้อยงอตัวด้วยความจุกเธอหมดแรงที่จะขัดขืนเขาอีกต่อไป... 

"เหอะ...."  ไอศูรย์ช้อนร่างเธอขึ้นแล้วโยนลงไปบนเตียงกว้างอีกครั้ง  ทิชาน้ำตารื้น ทำไมเขาใจร้ายแบบนี้ ตอนนี้ชายตรงหน้าเธอเหมือนโดนซาตานเข้าสิง เขามันพญามัจจุราชชัดๆ  .....

"ร้องไห้เหรอ หึ...เมื่อกี้ยังปากดีอยู่เลยนะเด็กน้อย"  ชายหนุ่มยิ้มเยาะมองร่างสวยใต้ร่างอย่างน่าขำ เธอมันก็เหมือนลูกแมวตัวน้อยที่คิดว่าตัวเองเป็นเสือ แต่สุดท้ายก็ได้แค่ข่วน....อวดดีแบบไม่เจียมตัวเลยจริงๆ

"อื้อออ....อย่านะ  "  ทิชาเอ่ยอย่างหวาดกลัวเมื่อเขาแหวกขาเรียวของเธอออก มัจจุราชตรงหน้ายกยิ้มอย่างร้ายกาจ เขาถอดอาภรณ์ที่ติดกายตัวเองออกเผยให้เห็นรูปร่างกำยำสันทัดของตัวเอง ความเป็นชายอันใหญ่โตของเขาเผยให้เห็นแก่สายตาของร่างบาง เธอกระเถิบตัวหนีทันที

"มานี่...."  เขาจับตัวเธอไว้ไม่ให้หนีก่อนจะเสียบแท่งร้อนเข้าไปในกายสาว เขาแช่มันไว้อย่างนั้นเพื่อทำให้เธอทรมานเล่น กายเล็กบิดตัวไปมาร่างกายของเธอมันไม่เคยเชื่อฟังเธอเลยสักครั้ง มันเรียกร้องหาแต่ผู้ชายตรงหน้า... กายใหญ่เริ่มขยับช้าๆ ความคับแน่นทำให้ร่างสูงทำอะไรได้ไม่เต็มที่นัก

"อ่าา...อย่าตอดดิวะ  ฉันเสียว..."  เขาเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น คนตัวเล็กครางเสียงกระเซ่าใต้ร่างเขา  เธอเสียวจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว  แกนใหญ่กระแทกเข้าข้างในจนสุด อสูรร้ายขย่มกายเล็กเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ของตัวเอง 

"อ๊าาา....คุณอา  อื้อออ....ไม่ไหว"  ทิชาครางไม่หยุด  เธอไม่สามารถบังคับตัวเองได้แล้วจริงๆ  กายใหญ่จับคนตัวเล็กแน่นแล้วกระแทกแกนถี่ เขาเองก็จะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ก็เด็กบ้านี่เล่นตอดรัดเขาแน่นซะขนาดนี้....

"อื้มมม....อ่าาา... ทิชา "  บทเพลงรักเร่าร้อนยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งกายแกร่งกระตุกเกร็งเขาฉีดน้ำรักเข้ามาในตัวเธอ ทิชาเองก็ถึงจุดสุดยอดไปพร้อมเขาเหมือนกัน ร่างเล็กหลับไปแทบจะทันที เธอคงเพลียกับกิจกรรมรักเมื่อครู่.... ไอศูรย์นอนกอดคนตัวเล็ก เวลาเธอไม่พยศนี่น่ารักจริงๆเลย.... เขาคงจะดูร้ายกาจในสายตาคนตัวเล็กไปแล้วสินะ แต่ก็ช่างมันเถอะ มันก็เป็นแค่เกม...เกมทีมีเขาเป็นคนควบคุม ทิชาก็เป็นแค่หมากตัวนึงในเกมนี้เท่านั้น....




ทิพากรร้อนใจมากเขาเดินทางกลับมาพร้อมเจนจิราทันทีแต่เขาก็ติดต่อลูกสาวตัวเองไม่ได้ แม้แต่ตัวการร้ายอย่างไอศูรย์ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะส่งข้อมูลอะไรมาเลย นี่มันคิดจะเล่นบ้าอะไร....

"โธ่เว้ย...."  ร่างใหญ่สบถด้วยความโมโห เจนจิราสะดุ้ง

"คุณใจเย็นๆนะคะ  บางทีไอศูรย์อาจจะแค่หลอกปั่นหัวเราเล่นก็ได้"  

"เหอะ....ก็ขอให้มันเป็นอย่างนั้นจริงๆเถอะ  ถ้ายัยทิชาเป็นอะไรไปนะ ผมจะเอาลูกตะกั่วไปฝังหัวมันเอง" 

"ไอน่าจะพาตัวทิชาไปได้ไม่ไกล  เจนว่าเราลองหาก่อนดีกว่าค่ะว่าไอน่าจะไปอยู่ที่ไหนได้บ้าง" เจนจิราว่าก่อนที่จะช่วยสามีหาข้อมูลของไอศูรย์เพราะตัวเธอก็ห่วงลูกสาวไม่แพ้กัน 



ไอศูรย์เดินกลับเข้ามาในห้องเห็นทิชานั่งเหม่ออยู่บนเตียงจึงเดินมานั่งข้างๆ ทิชากระเถิบหนีเล็กน้อย

"ทำไม กลัวฉันมากเลยเหรอ "  

"......." เธอเงียบไม่ตอบอะไรเขา 

"เป็นใบ้รึไง  เหอะ...โดนเอาแค่นี้ทำเป็นไม่เคยไปได้  ฉันรู้น่าว่าเธออยากได้ผัวจนตัวสั่นอยู่แล้ว"  เด็กสาวทนไม่ได้ที่จะฟังเขาดูถูกตัวเอง เธอหยิบหนังสือเล่มหนาเขวี้ยงใส่เขาทันที แต่ทว่ากายใหญ่หลบทัน

"หึ...."  เขาย่างสามขุมเข้ามาหา ทิชาจะวิ่งหนีแต่ก็ไม่ทันซะแล้ว

"ปล่อยหนูนะคุณอา  ปล่อยสิ "  คนตัวเล็กดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดเขา 

"พยศนักเหรอวะ  หืม... เด็กน้อย  อวดเก่งจังเลยนะ "  ชายหนุ่มยื่นหน้ามาใกล้เธอ ทิชาเบือนหน้าหนีอย่างรังเกียจ

"ออกไปนะ อย่ามายุ่งกับหนู  "

"ขอร้องฉันดีๆสิ  แล้วฉันจะปล่อยเธอ หรือว่า....เธออยากจะเอากับฉันอีกรอบฉันก็ไม่ว่านะ " มารใหญ่ยกยิ้มมองคนตัวเล็ก ก่อนจะแกล้งจะจูบเธอ ทิชาหลับตาปี๋แล้วพูดเสียงดัง

"อย่านะ หนูยอมแล้ว หนูยอมขอร้องคุณอาแล้ว"  

"เหรอ....งั้นก็พูดสิ เร็วเข้า...ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ"  ชายหนุ่มยิ้มมองดูคนตัวเล็กที่ทำหน้าคิดประโยคที่จะพูดกับเขา ทิชาสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะพูด

"คุณอาขาาา ปล่อยทิชาเถอะนะคะ นะคะ... อื้อออ...."  ทิชาพูดยังไม่ทันจบก็ถูกร่างสูงจูบปิดปากก่อนจะดันลงเตียงกายเล็กมองเขาอย่างตกใจ

"ไหนคุณอาบอกว่าจะปล่อยหนูไง"  

"หึ....ปล่อย...ปล่อยน้ำใส่ตัวหนูไง เด็กน้อย "  คนตัวสูงจัดการกับร่างตรงหน้าต่อทันที เขาไม่สนใจฟังเสียงคัดค้านของหญิงสาวเลยสักนิด เพราะเวลาไอศูรย์หื่นน่ะมันหยุดลงไม่ได้ง่ายๆน่ะสิ.....






เพลียกับคุณอาไอศูรย์ทุกตอน เรื่องหื่นนี่ต้องยอมแพ้พี่แกจริงๆ  หนูทิชาคงท้องแน่เจอเกือบทุกวันแบบนี้ สงสารจริงๆ  ไหนใครรักเรื่องนี้คอมเม้นต์หน่อยเร็ววว  อย่าลืมกดถูกใจด้วยนะจ๊ะ  กดติดตามไรท์ด้วยก็ดีเน้อ รักคนอ่านนะจ๊ะ จุ๊บๆ ขอบคุณที่ไม่เคยทิ้งกันไปไหน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว