facebook-icon

แฟนเพจ เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

EP.17 // เคลียร์ปัญหา

ชื่อตอน : EP.17 // เคลียร์ปัญหา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.8k

ความคิดเห็น : 73

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2560 16:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.17 // เคลียร์ปัญหา
แบบอักษร

EP 17


"จอห์น! หิวแล้ววววววววว!" เฮ้อ~ จอห์นถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อได้ยินเสียงปีศาจน้อยที่รักตะโกนออกมาจากห้องนอน ก่อนที่เจ้าของเสียงจะเดินออกมาในเวลาไม่กี่นาทีด้วยสภาพงัวเงียของคนเพิ่งตื่นนอน 


"รอแป๊บนะที่รัก พี่เคลียร์งานแป๊บเดียว" ตอบออกไปแต่สายตายังคงจ้องมองอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ตั้งแต่กลับจากส่งกีร่า ดาหลาก็หนีเข้าไปนอนในห้องทันที ส่วนเขาก็มานั่งเคลียร์งานอยู่ข้างนอก เพราะนิคส่งงานมาให้ช่วยตรวจสอบ


"ทำอะไรหรอ? ให้หนูช่วยไหม?" ไม่ว่าเปล่าแต่แม่ปีศาจน้อยยังค่อยๆเดินไปหาจอห์น ก่อนจะนั่งลงตรงพื้นพรมข้างๆร่างคนตัวโต แล้วมุดหัวเข้าไปใต้วงแขนแกร่ง ค่อยๆสอดตัวเข้าไปในอ้อมแขนของอีกคนอย่างทุลักทุเล


"หึ" จอห์นหลุดยิ้มออกมาเล็กน้อย พร้อมยืดตัวขึ้นตรงเพื่อให้เด็กขี้อ้อนสอดตัวเข้ามา เวลาไม่ดุก็ดูน่ารักดีแบบไม่มีพิษมีภัย แต่เวลาโกรธหรือหึงเนี้ยสิ ยิ่งกว่าเขาตอนกลายร่าง(?)เสียอีก 


"ข้อมูลอะไรอะ ดูงงจัง" ดาหลามองตัวเลขและตัวอักษรแปลกตาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างไม่เข้าใจ ยอมรับเลยว่าโง่จริงๆเพราะเธออ่านไม่ออก แต่ถ้าเป็นเรื่องคำนวนก็พอโอเค 


"ไม่ต้องรู้หรอก ฟอดดดดดด~" ตอบออกไปพลางกดจมูกลงที่แก้มนวลฟอดใหญ่ ที่เธอถามมันคือรายงานการสั่งผลิตอาวุธสงครามล็อตใหม่ ซึ่งปกตินิคจะเป็นคนตรวจสอบก่อนแล้วส่งให้คาเวียร์ตรวจอีกที แต่ครั้งนี้นิครับผิดชอบงานเยอะจนแทบไม่มีเวลาพัก เขาเลยอยากช่วยมันจัดการบ้าง ซึ่งอาวุธสงครามของคาเวียร์ก็มียอดการผลิตเดือนต่อเดือนเลยก็ว่าได้ แม้จะต้องใช้เวลาในการผลิต แต่สินค้าจะต้องได้เดือนต่อเดือนตามกำหนดเท่านั้น


"เหนื่อยไหม?" ดาหลาหันไปสบตากับคนรักด้วยท่าทางเป็นห่วง จอห์นระบายยิ้มออกมาเล็กน้อย ละสายตาจากหน้าจอคอมฯ มามองจ้องหญิงสาวในอ้อมกอด 


"เหนื่อยแค่กายครับ แต่ใจไม่เหนื่อย" จอห์นตอบออกไปอย่างที่คิด แค่เธอกลับมาอยู่ในอ้อมกอด หัวใจที่คล้ายจะหยุดเต้นของเขาก็เหมือนได้เกิดใหม่อีกครั้ง 


"หนูรักจอห์นนะ~" เพราะเข้าใจความหมายของคำพูดอีกคนดี ดาหลาจึงรู้สึกผิดที่เคยทำอะไรโง่ๆลงไป แต่ผลมันก็คุ้มค่านะ เพราะมันทำให้เธอรู้ว่าผู้ชายคนนี้รักเธอมากแค่ไหน


ติ้ง!

ให้ตาย! ดาหลากรอกตามองบนพร้อมทำหน้ามุ่ยอย่างเซ็งๆ คนกำลังจะซึ้งกันใครมันมาขัดจังหวะอีกวะเนึ้ย!? หวังว่าคงจะไม่ใช่นังกิ้งก่านั่นอีกนะ แม่จะด่าให้ลืมตัวเลขบัตรประชาชนเลย! 


"ใครส่งข้อความมา!? มีกิ๊กหรอ!?"  


"มะไม่ใช่นะ! สาบานว่าไม่เคยทำแบบนั้น" จอห์นถึงกับเหงื่อแตกพลั่กเพราะเห็นแววว่าเมียตัวน้อยเริ่มจะกลายร่างอีกแล้ว มือหนาสั่นๆล้วงหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์พลางสวดภาวนาขออย่าให้เป็นอย่างที่เขาคิดเลย


'คุณกีร่า'

'กีร่าขอโทษที่วันนี้เสียมารยาทนะคะ จอห์นอย่าโกรธกีร่าเลยนะ อยากเจอจอห์นจังค่ะ'

"กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!!" เสียงกรีดร้องชวนแก้วหูแตกของปีศาจน้อยในอ้อมกอดทำเอาจอห์นสะดุ้งเฮือก ผงะเอนไปข้างหลังด้วยสัญชาตญาณ ให้ตายสิ! ชีวิตมีแต่เรื่อง! 


"จอห์น! เคลียร์กับอีนี่เดี๋ยวนี้!! หรือต้องให้หนูเคลียร์เอง! เลือก!!" ดาหลาผุดลุกขึ้นแล้วหันกลับมาตวาดเสียงใส่อีกคนอย่างเกรี้ยวกราด แบบนี้มันหน้าด้านไปแล้วนะ! ผู้หญิงก็ไร้ยางอาย! ผู้ชายก็รักษามารยาทเกินงาม! ดาหลาไม่โอเค!


"ทะที่รักใจเย็นนะ พี่ไม่ชอบเธอจริงๆ ไม่แม้แต่จะคิด" จอห์นพยายามอธิบายอย่างใจเย็นเมื่อเห็นอีกคนกำลังเกรี้ยวกราด แค่คิดจะนอกใจเธอยังไม่กล้าเลย T^T 


"ทำให้ชัดเจนซิวะจอห์น! จะรักษามารยาทอะไรกันนักหนา! เป็นผัวน้อยมันหรอ!?" 


"มะไม่ใช่ค่ะ.... T^T" 


"ทำหน้าเหมือนจะเป็นจะตาย! อยากตายจริงๆใช่ไหม! จำไว้นะว่าคนอย่างดาหลาไม่ชอบพูดอะไรซ้ำๆ! ถ้าไม่จัดการมัน คนที่จะโดนจัดการคือไอ้ตัวต้นเหตุ!" ว่าเสร็จแล้วก็เดินสะบัดก้นงอนๆเข้าไปในห้องนอนทันที พร้อมกับ....


ปัง!!!

ปิดประตูห้องอย่างแรง =_=^ 

ฟู้วววววว~ จอห์นพ่นลมหายใจออกมาหนักๆอย่างโลงอก พลางยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองปอยๆ ให้ตายสิ! เมียเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวยิ่งกว่าระเบิดปรมาณูซะอีก! แต่ก็จริงอย่างที่ดาหลาว่า เขาควรเคลียร์ใจกับกีร่าแบบตรงๆ เธอจะได้เข้าใจเสียทีว่าเขาไม่มีวันรักใครได้อีกนอกจากปีศาจน้อย


'ผมมีเรื่องอยากคุยด้วยหน่อย มาเจอกันที่ผับ X คืนนี้'

จอห์นกดส่งข้อความกลับไปหากีร่าด้วยความตั้งใจที่ว่าจะเคลียร์ให้จบ และที่นัดคุยที่ผับก็เพราะมันเป็นสถานที่(ถิ่น)ของเขา ถ้ากีร่าคิดจะทำอะไรสิ้นคิดแบบพวกนางร้ายในละครก็คงไม่รอดพ้นสายตาคนของเขาในนั้นหรอก อีกอย่างจอห์นตั้งใจจะพาตัวเล็กไปด้วย เธอจะได้สบายใจ



แอดดดดดด~ 


"ตัวเล็ก...." บานประตูห้องนอนถูกเปิดออกช้าๆ พร้อมกับร่างของจอห์นที่กำลังเดินเข้ามา ดาหลานอนกอดหมอนข้างอยู่บนเตียงโดยหันหลังให้เขา เรียกก็ไม่หัน แบบนี้คงโกรธจริง อารมณ์ขึ้นๆลงๆยิ่งกว่าคนท้องเสียอีก


"พี่จะไปที่ผับ หนูไปด้วยกันนะ" 


"......" ยังคงเป็นความเงียบที่ตอบคำถามของจอห์นตั้งแต่เข้ามา ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเบาๆแล้วเดินไปนั่งลงตรงขอบเตียง โน้มตัวไปกอดคนรักไว้หลวมๆ 


"พี่จะไปเคลียร์กับคุณกีร่า หนูไปด้วยกันไหมคะ" แวบนึงที่จอห์นรู้สึกว่าตัวเล็กของเขาหายใจแรงผิดปกติ แต่ไม่กี่วินาทีก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม ให้ตายสิ! ปีศาจน้อยขี้วีนหายไปไหนล่ะเนี้ย


"พี่ไปผับ X นะครับ ถ้าหนูอยากตามไปก็ขับรถไปเลยนะ โทรหาพี่ได้ตลอด ส่วนข้าวเดี๋ยวพี่ทำไว้ให้" บอกออกไปแค่นั้นแล้วก้มลงหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมาเพื่อทำอาหารไว้ให้ตัวเล็ก บางทีผู้หญิงก็ไม่ได้เข้าใจยากหรอก ก็แค่เธอไม่ชอบเห็นผู้หญิงคนอื่นมาเกาะแกะแฟนตัวเองก็เท่านั้น


แกร๊ก! 

เสียงประตูที่ปิดลงทำให้คนแกล้งหลับลืมตาขึ้นมาช้าๆ ดาหลาถอนหายใจเฮือกใหญ่แต่ยังคงไม่ขยับพลิกตัว จะไปดีไหม? หรือควรเชื่อใจจอห์นแล้วให้เขาจัดการเอง แล้วถ้าไม่ไปมันจะมีอะไรไม่คาดคิดเกิดขึ้นรึเปล่า? ไม่หรอก จอห์นจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจอีก ดาหลาคิดเช่นนั้น


"อย่าทำความหวังหนูพังนะ"


------------------------------- 

ขออัพไม่บ่อยนะคะช่วงนี้ สุขภาพแย่มาก แต่จะพยายามไม่ทิ้งค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว