facebook-icon

กาสะลอง นักเขียนนิยายอีโรติก

ตอนที่ 18 แค่ผู้หญิงแก้ผ้าอาบน้ำ ทำไมต้องหัวใจเต้น

ชื่อตอน : ตอนที่ 18 แค่ผู้หญิงแก้ผ้าอาบน้ำ ทำไมต้องหัวใจเต้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2560 19:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18 แค่ผู้หญิงแก้ผ้าอาบน้ำ ทำไมต้องหัวใจเต้น
แบบอักษร

“เอ่อ!...”

เปลวอึ้ง หน้าแดง มองยิ้มๆ นึกไม่ถึงว่าเธอจะมามุกนี้

“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวกล่าวพร้อมเสียงหัวเราะเบาๆ เอื้อมมือเรียวรับผ้าเช็ดตัวจากมือของเขา

เปลวรีบชักมือกลับมายืนกอดอก ตกใจ รีบหันหลังให้เธอ ราวกับกลัวว่ากระแสไฟฟ้าจะสปาร์คผ่านมือของเธอและเขา ทำท่าทางราวกับกลัวว่าจะถูกหญิงสาวกระชากลงไปลวนลามในน้ำ

เปลวแก้เขินด้วยการทำท่าระแวดระวัง สีหน้าขึงขังนั้นจริงจังขึ้นอีกครั้ง ทั้งที่หัวใจยังเต้นระส่ำ รู้สึกว่าผืนป่ากำลังเงียบสงัดลงทุกขณะ เงียบจนเปลวได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นแรง รู้สึกถึงเลือดร้อนในกายฉกรรจ์สูบฉีดพลุ่งพล่านไปทุกหลอดลำ ชีพจรระส่ำสั่นไปตามจังหวะบีบและคลายตัวของหัวใจ

“จะอาบน้ำบ้างไหมคะ” เสียงหวานยั่วเย้าของหญิงสาว เอ่ยขึ้นชวน

เปลวใจเต้นระส่ำ

‘หล่อนไม่ควรล้อเล่นกับเขาแบบนี้’ นึกตำหนิหญิงสาวอยู่ในใจ ทั้งที่ในสมองยังไม่หยุดจินตนาการว่าถ้าหันกลับไปมองอีกครั้ง แล้วยังเจอเรือนร่างเปลือยเปล่าเย้ายวนของเธอ ‘เขาจะหักห้ามใจได้ไหม?’

“หันกลับมาได้แล้วค่ะ…อย่าทำให้พริมรู้สึกว่าเป็นตัวอะไรที่น่าขยะแขยงสำหรับสายตาคุณ” เธอแกล้งตัดพ้อ

“ปะ..ปะ..เปล่า ผมไม่ได้คิดอย่างนั้น” เขารีบปฏิเสธ น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความประหม่าเกร็ง ค่อยๆหันกลับไปมองเธอช้าๆอีกครั้ง พร้อมกับพ่นลมหายใจอันหนักอึ้งอยู่ในอก

“เปลวคะ!...”

เธอเรียกเขาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงหวาน

ชายหนุ่มที่กำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ตัวเอง…ถึงกับสะดุ้งเฮือก

ยอมรับว่าใจเต้นแรง ยังไม่คุ้นเคยกับการที่ถูกเรียกชื่อออกมาแบบนั้น ชื่อสั้นๆ…ที่ควรจะเป็นคนคุ้นเคยเท่านั้นที่เรียกกัน แต่ก็ไม่ปฏิเสธว่ามันทำให้เขารู้สึกดี ที่เธอเรียกชื่อเขาด้วยความสนิทสนม

“มีอะไรหรือเปล่าครับ?”

เขาทำเสียงหล่อ ไม่อยากใช้คำว่าแอ๊บ ทว่าเปลวก็พยายามทำใบหน้าครึ้มเคราให้ดูหล่อเหลาที่สุด นึกสงสัยที่หญิงสาวเรียกชื่อตนออกมาอย่างมีนัย หัวใจระส่ำสั่นกับถ้อยคำที่หญิงสาวกำลังจะกล่าวต่อจากนั้น

“ขอบคุณค่ะ…ที่พาพริมมาอาบน้ำ” เธอระบายยิ้มหวาน

เปลวทำสีหน้าผิดหวัง

‘เรียกซะหวานเพื่อจะกล่าวขอบคุณ…แค่นั้นจริงๆหรือ’ เขาคิดในใจ…ทั้งที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังวาดหวังและเฝ้ารออะไรที่มากไปกว่านั้น? แต่เปลวก็หน้าบาน ไม่คิดว่ารอยยิ้มที่พริมส่งมาให้นั้น จะช่วยเยียวยาความเหนื่อยล้าจากการรอนแรมลุยป่ามาทั้งวันได้หายสนิท

“ไม่เป็นไรครับ” เปลวส่งยิ้มหวานและเสียงหวานกลับไปให้เธอบ้าง เป็นรอยยิ้มที่เปลวคิดว่ามันหวานที่สุด เท่าที่จะแค่นออกมาได้จากใบหน้าคมคร้ามที่ถนัดแต่จะวางมาดเข้มขรึมมากกว่า

“เปลวคะ!” เธอเรียกชื่อเขาอีกครั้ง เหมือนอยากจะกล่าวอะไรมากกว่านั้น

“ครับ” เปลวสะดุ้ง สูดหายใจลึกและขานรับ….ดวงตาคมกริบวาววับไปด้วยแววแห่งความหวังขึ้นมาอีกครั้ง

“เวลาคุณยิ้มออกมา…ยิ้มแบบเมื่อสักครู่นี้ คุณก็น่ารักเหมือนกันนะ” หญิงสาวชม ก่อนจะสะบัดสะโพกผาย ก้าวเดินนำหน้าเปลวออกมาช้าๆ ทิ้งลำธารสายน้อยที่ยังคงเอื่อยไหลเอาไว้เบื้องหลัง

‘แค่นั้น!’ เปลวพึมพำในใจ…ราวกับคนที่กำลังคาดหวังสิ่งใดอยู่ในใจ ทั้งที่ตัวเองก็ไม่รู้ชัดว่ามันคืออะไร? อยู่ๆก็อยากยืดเวลาออกไป อยากใช้เวลาอยู่ด้วยกันตรงนั้นให้นานแสนนาน ความระแวดระวังภัยถูกผ่อนปรนไปอย่างแปลกประหลาด ลดมาดเข้มขรึมลงสิ้น ได้แต่มองตามเรือนร่างเย้ายวนใจ รู้สึกแปลกใจกับท่าทีของหญิงสาวผู้นี้

เปลวเริ่มสนใจในตัวของพริมมากขึ้นทุกที…ผู้หญิงที่บางครั้งก็ดูเชิดหยิ่ง ดุ และไว้เนื้อไว้ตัวเหลือเกิน แต่ตอนที่อาบน้ำ  ก็ช่างกล้าเผยเนื้อตัวกับชายแปลกหน้าที่รู้จักกันได้ไม่นาน บทจะหวานก็ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยเหมือนกัน…เธอจะรู้หรือไม่ว่ารอยยิ้มและคำพูดเมื่อครู่ของเธอ ได้ละลายหัวใจของชายหนุ่มมาดเข้มอย่างเขาไปเรียบร้อยแล้ว

เปลวรู้สึกว่ามันช่างเป็นเวลาค่ำที่มีความสุขที่สุด เป็นค่ำของวันหนึ่งที่เปลวจะจดจำไปตลอด

ขณะที่ก้าวเดินตามหลังร่างรัดรึงของหญิงสาวไปช้าๆ เปลวแอบอมยิ้มกับความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกที่ไม่รู้จะนิยามมันว่าอะไรดี? รู้แต่เพียงว่ารู้สึกดีเหลือเกิน ที่ได้พาเธอมาอาบน้ำ

เปลวไม่เข้าใจตัวเอง?.....กับอีแค่ผู้หญิงแก้ผ้า ทำไมต้องหัวใจเต้นแรง ทั้งที่ตนก็เคยได้เห็นมาเยอะ ทั้งที่ตนก็ไม่ใช่ผู้ชายที่ไร้เดียงสา ไม่ใช่ผู้ชายที่ไม่ประสีประสาในเรื่องพวกนี้ 

ฝากอีบุ๊คล่าสุดด้วยนะครับ



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว