facebook-icon

แฟนเพจ เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

EP.03 // พายุ NC++ [โรคจิต + รุนแรง]

ชื่อตอน : EP.03 // พายุ NC++ [โรคจิต + รุนแรง]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 52.2k

ความคิดเห็น : 258

ปรับปรุงล่าสุด : 06 เม.ย. 2560 19:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.03 // พายุ NC++ [โรคจิต + รุนแรง]
แบบอักษร

EP 03


"จะจอห์น...." ดาหลาเรียกชื่อบุคคลตรงหน้าเสียงสั่นพลางเม้มปากเข้าหากันแน่น ร่างกายเสียการควบคุมจนแทบทรุดเมื่ออีกคนเดินเข้ามาหาใกล้ๆ ไม่รู้ว่าจอห์นเห็นรึเปล่า แต่ถ้าเขาเห็นคงไม่รอให้เธอเดินออกมาเองหรอก 


"เป็นอะไร เหงื่อออกเยอะเชียว" น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาฟังดูปกติจนน่าใจหาย ดาหลาก้มหน้ามองเท้าตัวเองอย่างไม่กล้าสบตาคนรัก น้ำตากำลังจะไหลอยู่รอมร่อ เคยได้ยินไหมว่าเมื่อทะเลสงบนิ่ง คลื่นลูกใหญ่มักจะตามมาเสมอ


"กลับไหม" มือหนาเลื่อนไปเชยคางดาหลาขึ้นช้าๆแล้วใช้นิ้วโป้งไล่วนอยู่ตรงคอหอยจนคนโดนกระทำใจหายวาบ 


"อืม กลับเลยก็ได้" ผิดไหมที่จะเลือกตอบออกไปอย่างปกติทั้งที่หัวใจมันเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง จอห์นไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่เดินเลี่ยงออกมาเท่านั้น ดาหลาเดินตามออกไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ จนกระทั่งทั้งคู่ขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว จอห์นก็ขับกลับมาที่คอนโดด้วยท่าทางปกติดี แต่สำหรับดาหลาแล้วมันน่ากลัวจนน่าใจหาย



- คอนโด -

ปัง!! 

เสียงกระแทกปิดประตูห้องดังสนั่นทำเอาดาหลาที่เดินเข้ามาก่อนถึงกับสะดุ้งเฮือก อยากจะหันกลับไปแต่อีกใจก็ไม่กล้าจะสู้หน้าอีกคน 


"หนูยังจำคำพูดพี่ได้ไหม ไหนพูดให้ฟังหน่อย" น้ำเสียงเย็นเยือกราวกับอุณหภูมิติดลบนั่นหมายความว่ายังไงดาหลาไม่รู้  แต่ตอนนี้เธอเริ่มเข้าใจทุกอย่างที่มันกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว 


"ถามว่าจำได้ไหม!!!?" 


"อึก...จะจอห์น" น้ำตามากมายเริ่มหลั่งไหลออกมาจากความกลัวในก้นบึ้งของหัวใจ จอห์นขยับตัวเข้าไปหาคนรักช้าๆแล้วกอดเธอไว้จากทางด้านหลัง พลางโยกตัวไปมาและหัวเราะเบาๆในลำคอ


"กลัวหรอ? ไม่ต้องกลัวนะ" 


"อึก..มะมันไม่ใช่แบบนั้นนะ..นะหนูไม่..." 


"ไม่อยากอยู่กับพี่หรอ...." เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเบาแต่แฝงไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ดาหลาร้องไห้ออกมาอย่างหนักด้วยความกลัวเมื่ออีกคนล้วงเอาวัตถุสีขาวเงาวับออกมา แล้วค่อยๆกรีดตามกระดุมเสื้อเธอช้าๆ


"ฮืออๆ..จะจอห์น..อึก" 


"อย่าร้อง เพราะหนูไม่มีวันได้ไปจากพี่อยู่แล้ว" ตอบเพียงแค่นั้นก็ช้อนตัวอีกคนขึ้นทันที จุดมุ่งหมายของจอห์นคือห้องนอน แต่จุดมุ่งหมายของดาหลาคือการออกไปจากสถานการณ์บ้าๆนี่เสียที


ตุ้บ! 

"โอ้ย!..มะไม่เอานะ..อึก" มือเรียวยกขึ้นพนมร้องขอความเห็นใจจากอีกคนอย่างน่าเวทนา จอห์นยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วเดินเลี่ยงไปเปิดลิ้นชักข้างหัวเตียงพร้อมหยิบของบางอย่างออกมา 


"ฮือๆๆ...มะไม่เอานะ..มะไม่เอา...อึก" 


"ไม่กิน...จะเจ็บนะ" จอห์นค่อยๆคลานขึ้นไปบนเตียงแล้วคร่อมร่างหญิงสาวเอาไว้ ดาหนาเม้มปากเข้าหากันแน่นพลางส่ายหน้าไปมาด้วยความกลัวสุดขีด แต่มือหนาของอีกคนกลับเลื่อนมาบีบที่ปลายจมูกเธอแน่นทำให้ดาหลาหายใจไม่ออก มือทั้งสองข้างก็ถูกทับไว้ด้วยเข่าของคนด้านบนจนไม่สามารถต่อต้านได้


"อึก..." เพราะขาดอากาศหายใจดาหลาจึงเปิดปากอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทันทีที่เธอเปิดปากเม็ดยาสีขาวก็ถูกยัดเข้ามาทันที จอห์นก้มหน้าลงประกบปากหญิงสาวเพื่อให้เธอกลืนยาลงไป และมันก็ได้ผลเสียเป็นอย่างดี


"อึก...ละเลว" คำๆนี้ที่ไม่เคยคิดจะพูดมันกลับถูกพ่นออกมาในวันนี้ ดาหลามองผู้ชายตรงหน้าด้วยสายตาผิดหวังอย่างไม่ปิดบัง แต่ใช่ว่าคนถูกมองจะไม่เจ็บกับการกระทำของตัวเอง เขาเจ็บ...แต่จะทำเพื่อให้เธอไม่จากไปไหน


"ไม่ให้ไปหรอก...ไม่ให้ไป" ราวกับคนบ้าเสียสติที่พูดคำเดิมซ้ำๆ จอห์นผละออกจากร่างคนรักแล้วจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองและดาหลาออกอย่างร้อนรนจนตอนนี้ทั้งคู่ร่างกายเปลือยเปล่า ดาหลาน้ำตาไหลพรากด้วยความทรมานเมื่อยาเริ่มออกฤทธิ์ ความต้องการมากมายพุ่งเข้าใส่จนร่างกายร้อนรุ่มไปหมด


"อึก..ระร้อน..ฮือๆๆ" ไม่รอให้อีกคนทรมานนานนักจอห์นก็จับขาเรียวสวยแยกออกกว้างแล้วแทรกตัวเข้าตรงกลางทันที มือหนาจับลำเอ็นใหญ่ถูไถไปมากับร่องสวาทเบาๆเพื่อกระตุ้นอารมณ์หญิงสาวให้พลุ่นพล่านมากขึ้น


ปั่ก!! 

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!!!" ดาหลากรีดร้องลั่นเมื่อคนข้างบนอัดกระแทกลำเอ็นเข้ามาอย่างป่าเถื่อน แต่เพราะฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กส์มันรุนแรงจึงทำให้เธอยอมรับความเจ็บปวดนี้อย่างเต็มใจ 


"ถ้าท้อง...จะไม่ไปใช่ไหม" 


"อึก..ยะอย่า" คำถามจากปากอีกคนทำเอาหัวใจดวงน้อยแทบหยุดเต้น เธอรู้ว่าจอห์นต้องทำมันจริงๆแน่ และตอนนี้เธอไม่มีแรงพอที่จะต่อต้าน ทุกอย่างมันไม่ควรจะเป็นเช่นนี้เลย


ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!! 


"อึก..มะไม่เอา..อ๊าาๆ..จะจอห์น..สะเสียว" ความรู้สึกมากมายตีกันยุ่งไปหมด ในขณะที่อีกคนสาดความเจ็บปวดใส่เธออย่างบ้าคลั่ง ทุกจังหวะการขยับเข้าออกมีแต่ความรุนแรงและป่าเถื่อนเป็นตัวขับเคลื่อน จอห์นเลื่อนหน้าลงไปหาอีกคนแล้วจูบประทับที่หน้าผากมนเบาๆด้วยน้ำตาคลอเบ้า


"อ่า..อย่าไปจากฉัน..ไม่มีวัน" 


"อึก..ฮือๆๆ...จะเจ็บ" ยามันไม่ช่วยให้ความเจ็บปวดที่มีลดลงเลยแม้แต่น้อย เธอได้กลิ่นคาวเลือดจากช่วงล่างอย่างชัดเจนเมื่ออีกคนสวนลำเอ็นเข้ามา ความรุนแรงที่ได้รับมันกำลังจะฆ่าเธอช้าๆ เขาช่างเหมือนสัตว์ป่าที่พร้อมจะขยี้ทุกคนให้แหลกคามือ


ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!! 


"กรี๊ดดดดดดดดดด!!..พะพอสักที..ฮือๆๆ" คำอ้อนวอนของเธอช่างไร้ความหมาย เมื่อจอห์นยังคงอัดกระแทกลำเอ็นเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เขาเหมือนคนเสียสติ เสียสติไปแล้วจริงๆ 


"พี่จะฆ่าทุกคน..ทุกคนที่มันจะแย่งหนูไป!!" เสียงคำรามลั่นมันมาพร้อมกับพายุลูกใหญ่ที่ถาโถมเข้าหาเธออย่างบ้าคลั่ง มือเรียวกำผ้าปูที่นอนแน่นเมื่อความเจ็บปวดเริ่มเล่นงานตรงช่องท้องและกลีบกุหลาบบวมช่ำอย่างหนัก


ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!! 


"อึก..จะจอห์น..มะไม่ไหวแล้ว" เธอรับความโรคจิตของเขาไม่ไหวแล้วจริงๆ ดาหลาหลับตาลงช้าๆเพื่อปลดปล่อยอารมณ์ในส่วนลึกของตัวเอง ในขณะที่จอห์นยังคงอัดกระแทกลำเอ็นเข้าใส่ร่องสาวด้วยจังหวะรักอันหนักหน่วง โดยไม่สนใจว่าตอนนี้เลือดจากช่วงล่างจะไหลออกมามากมายแค่ไหน


"อ่าๆ..จะแตกแล้วที่รัก" สะโพกสอบเร่งอัดกระแทกความเจ็บปวดเข้าหาคนใต้ร่างอย่างบ้าคลั่ง ไม่ต่างจากเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังสนั่นไปทั่วทั้งห้อง ภายในกายสาวเริ่มขมิบตอดรัดลำเอ็นแน่นจนยากที่จะขยับก่อนที่จอห์นจะอัดกระแทกเข้าใส่ร่องสาวอีกสองสามครั้งและปลดปล่อยออกมาในที่สุด


"อ๊าสสสส!/อ๊าาาาาา!"


สายธารน้ำเชื้อมากมายถูกอัดพ่นเข้าไปในร่องสาวจนหมดทุกหยาดหยด จอห์นค่อยๆถอดลำเอ็นออกช้าๆแล้วกดจูบลงที่หน้าผากมนอย่างรักใคร่ พร้อมยกมือขึ้นลูบผมเธอเบาๆ 


"น่ารังเกียจ...." คำพูดสั้นๆแต่ความหมายกลับทำร้ายจิตใจคนฟังได้อย่างแสนสาหัส จอห์นค่อยๆปิดเปลือกตาลงเพื่อขับไล่ความอ่อนแอที่ตีตื้นขึ้นมา คำพูดของดาหลาช่างเหมือนคมมีดที่กำลังกรีดลงมาที่แผลสดของเขาอย่างไร้ความปราณี เธอคงเกลียดเขาแล้ว



"เกลียดพี่ให้ตาย หนูก็ไม่มีวันให้บินออกไปจากอกพี่หรอก"



----------------------------- 

NC และ บท ดูกร่อยๆอะ 😭 ไม่ถนัดจริงๆที่จะเขียนให้ตัวละครที่เป็นแฟนกันแล้วทะเลาะกันแบบนี้ ถ้าไม่ได้รักกันมันจะเขียนง่ายกว่านี้ 😂 แต่หลังจากนี้คงจะได้เห็นความจิตของจอห์นแน่ๆ เพราะอะไรๆมันกำลังจะเปลี่ยนแปลง (หรา?)


แจ้งการติดเหรียญ : สำหรับใครที่อยากอ่านฟรี เวย์จะเปิดให้อ่านก่อน 2 ชม. นะคะ และจะเข้ามาติดเหรียญทันที แต่ถ้าตอนไหนไม่ติด ก็จะมีบ้างที่เข้ามาแก้ไขคำผิดนะคับ (อย่างงว่าทำไมมันขึ้นอัพเดตบ่อย 555555)

ปล. ฝนตกหนักมาก กว่าจะได้อัพ



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว