email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 48 ห้องสมบัติในชั้นใต้ดิน

ชื่อตอน : ตอนที่ 48 ห้องสมบัติในชั้นใต้ดิน

คำค้น : ตอนที่ 48 ห้องสมบัติในชั้นใต้ดิน

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 97

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2565 09:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 48 ห้องสมบัติในชั้นใต้ดิน
แบบอักษร

ตอนที่ 48 ห้องสมบัติในชั้นใต้ดิน 

ช่องลิฟต์ที่เจียน่าชี้ไปนั้นด้านในเต็มไปด้วยกลิ่นแปลก ๆ รอบ ๆ มีเศษผ้าอยู่จำนวนมากห้อยย้อยลงไปด้านล่างช่องลิฟต์ที่มืดมิด ฮอร์เก้รีบแบกไฟสปอตไลต์ส่องไปทางช่องลิฟต์ทำให้เห็นว่ามันเป็นทางที่พุ่งลงไปด้านล่างชั้นใต้ดินของตึก

“ตรงนั้นมีของตกอยู่ ต้องเป็นของคนที่โดนจับไปแน่นอน เรา...เราควรรีบลงไปช่วยพวกเขา ถ้านานกว่านี้ไม่รู้พวกมัมมี่จะทำอะไรพวกเขาก็ได้” ฮอร์เก้พูดอย่างร้อนใจและกระตุ้นให้พวกเขาลงไป

“นี่อันตรายมาก แต่ถ้ามีคนรอดก็ควรจะลองดู...” อาร์มันโด้พูดออกมา ก่อนจะมองไปรอบ ๆ ช่องลิฟต์

ลูอิสที่ยืนอยู่หลังสุดกำลังหรี่ตามองฮอร์เก้ ก่อนจะเดินไปสะกิดเจียน่าที่อยู่หลังคนทั้งสอง “เราจะลงไป แต่ไปตรงชั้นแรกแทน”

เจียน่าได้ยินก็มีสีหน้าแปลกใจ ตอนนี้เธอมั่นใจว่าฮอร์เก้นั้นไม่น่าไว้ใจและก็รู้ว่าท่านลูอิสก็ต้องรู้แน่นอน แต่ทำไมถึงยังอยากจะลงไป เจียน่าเก็บความสงสัยไว้ ก่อนจะเดินไปบอกกับทั้งสองคน

“เราจะลงไป...” เด็กสาวพูดออกมาด้วยสีหน้าปกติ

“ลงไปด้านล่าง...?” อาร์มันโด้กล่าวมาถึงตรงนี้ก็เข้าใจว่านี่คือการตัดสินใจของลูอิส เขาไม่ได้มีท่าทีคัดค้านอะไร ยังไงอาร์มันโด้ใจหนึ่งก็ยากจะลงไปช่วยคนอยู่แล้ว

“ถ้าอย่างนั้นเราลงไปกันเลยเถอะ” ฮอร์เก้ได้ยินว่าทั้งสองตกลงที่จะลงไปก็ตาเป็นประกายและกระตือรือร้นมากเป็นพิเศษ แต่ก็ยังมากล้าจะปีนลงไปเป็นคนแรกอยู่ดี

“ไม่จากตรงนี้เหมือนเราต้องปีนลงไปตั้ง 5 ชั้น ที่ชั้นแรกก็มีช่องลิฟต์ไปลงจากตรงนั้นก็ได้” เจียน่ากล่าว

อาร์มันโด้และฮอร์เก้ได้ยินก็เหมือนจะฉุกคิดขึ้นได้

“จริงด้วยยังไงชั้นแรกกับชั้น 5 ของตึกก็มีช่องลิฟต์เดียวกัน”

ขณะที่เดินกลับลงไปชั้นแรกของตึก ลูอิสก็ใช้หางตาฮอร์เก้ที่กำลังถือไฟสปอตไลต์พร้อมกับเช็ดเหงื่อไปด้วย เพราะความหนักของแบตเตอรี่ แต่ท่าทีของฮอร์เก้นั้นเหมือนจะใจร้อนอยู่หน่อย ๆ

การที่ลูอิสตัดสินใจเลือกจะลงไปดูด้านล่างชั้นใต้ดินนั้น ไม่ใช่เพราะเชื่อคำพูดของฮอร์เก้และอยากจะช่วยคน แต่เป็นเพราะมั่นใจว่าฮอร์เก้ปิดบังบางอย่างจริง ๆ แบบที่เจียน่าสงสัย

‘จากที่สังเกตดูฮอร์เก้มักจะเดินไปดูศพทุก ๆ คน แต่ไม่ใช่เข้าไปดูศพเฉย ๆ แน่นอน เขากำลังหาอะไรบางอย่างที่ไม่น่าจะใช่คนด้วย’

‘อยากรู้แล้วสิว่ามันคืออะไร ของที่ชายคนนี้ถึงเลือกจะเสี่ยงมาตามหาและยอมจ่ายเงินมากถึง 15,000 เบลเพื่อให้พวกฉันต้องลงไปสู้กับซอมบี้เพื่อมัน แถมยังทำเหมือนเก็บของที่ระลึกจากศพของสหายอีก คงคิดว่าเจอของชิ้นนั้นก็จะทำเป็นเก็บขึ้นมาไม่ใช้คนสงสัยสินะ หึ!’

ลูอิสมองฮอร์เก้อย่างเย็นชาที่ชายคนนี้กล้าหลอกพวกเขา

...

ทุกคนลงมาจนถึงชั้นแรกเหมือนเดิม ทางบันไดลงไปชั้นใต้ดินนั้นถูกซากตึกบางส่วนถล่มใส่ปิดตายไปแล้ว ดังนั้นจึงเหลือทางลงที่ช่องลิฟต์ อาร์มันโด้ออกแรงพังประตูลิฟต์ผุ ๆ ซึ่งก็เป็นอย่างที่พวกเขาคิดช่องลิฟต์มันเชื่อมต่อกัน

“ส่งไฟมาหน่อย” อาร์มันโด้หันไปรับไฟสปอตไลต์จากฮอร์เก้ ก่อนจะกระโดดลงไป ชั้นแรกและชั้นใต้ดินนั้นห่างกันไม่ถึงสองสามเมตร เสียงเท้าอาร์มันโด้ลงไปกระแทกพื้น ก่อนที่ชายตัวโตจะบอกกับคนด้านบนว่า “ด้านล่างปลอดภัย”

เจียน่าได้ยินดังนั้นก็อุ้มลูอิสและกระโดดตามลงไป ส่วนฮอร์เก้นั้นตอนนี้ยืนอยู่คนเดียวมืด ๆ ในชั้นแรก เขากลืนน้ำลายด้วยความกลัว ก่อนจะหาทางปีนลงไป

แต่พอลงไปเกือบถึงฮอร์เก้ก็พลาดท่าหล่นลงพื้นเสียงเหมือนกระสอบทรายตกจากที่สูงทำเอาฝุ่นกระจาย ยังดีที่เขาตกลงมาไม่สูงมาก จึงไม่เป็นอะไร

“แค่ก ๆ” ฮอร์เก้สำลักฝุ่น ก่อนจะมองไปยังทางด้านหน้าจากแสงของไฟสปอตไลต์ที่วางอยู่ข้าง ๆ เท้าของอาร์มันโด้ ฮอร์เก้ถามขึ้น “ไปทางไหนต่อดี”

“มีป้ายอยู่ด้วย” เจียน่าเดินเข้าไป ก่อนจะใช้มือปัด ๆ ฝุ่นออกมา ซึ่งป้ายนี้บอกถึงชั้นใต้ดิน

“ตึกนี้มีชั้นใต้ดินสามชั้นสินะ เจียน่าฝากด้วยนะ” อาร์มันโด้เดินเข้ามาดูเช่นกัน ก่อนจะบอกกับเจียน่า

เจียน่าใช้ทักษะตามรอยไฟอีกครั้ง ในสายตาของเธอเห็นรอยเท้ามัมมี่ที่เริ่มจากเธอและมันก็มุ่งหน้าไปทางเดียวกัน

“ทางนั้น” เจียน่าชี้ไปทางเดินด้านหน้า

อาร์มันโด้พยักหน้าบอกว่ารู้แล้วก่อนจะเดินทำไป เจียน่าและลูอิสรีบตามไปทันที ส่วนฮอร์เก้นั้นมองไปที่ไฟสปอตไลต์ที่อยู่บนพื้น ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา เขารู้ว่าตนนั้นต้องถือไฟสปอตไลต์และแบตเตอรี่หนัก ๆ ของมัน

“มีทางแยก” อาร์มันโด้หยุดลง

เจียน่าหันมองซ้ายขวา ก่อนจะพูดกับอาร์มันโด้ “ไปทางซ้าย ทางขวาไม่มีร่องรอยของมันเลย”

“เดี๋ยวอย่าพึ่งเดินไปได้ยินเสียงอะไรไหม” เจียน่าที่สัมผัสได้ถึงบางสิ่งพูดออกมา

อาร์มันโด้ยื่นหน้าออกไปดู แต่ด้านหน้านั้นมืดมาก สุดท้ายเขาจึงหันไปบอกให้ฮอร์เก้ส่งไฟฉายกระบอกเล็กมา ซึ่งเป็นไฟฉายที่ฮอร์เก้เคยใช้ส่องหนีมัมมี่ออกมาที่นอกอาคาร

ไฟฉายในมือของอาร์มันโด้ส่งไปดูทางด้านหน้าทำให้เห็นมัมมี่สามตัวยืนอยู่ในทางเดินแคบ ๆ

“มีมัมมี่สามตัว ด้านหลังพวกมันน่าจะเป็นทางลงไปชั้นใต้ดินชั้นสอง” อาร์มันโด้บอก ก่อนจะเริ่มเปิดฉากโจมตีในทันที

อาร์มันโด้เริ่มด้วยทักษะอย่างผู้เชี่ยวชาญดาบและผู้เชี่ยวชาญขวาน ทำให้อาวุธในมือทั้งสองของเขานั้นโจมตีได้เร็วขึ้นและความเสียหายก็มากขึ้นด้วย อาร์มันโด้จัดการตัดผ้าพันแผลของมัมมี่ที่พุ่งเข้ามาจนหมด

มัมมี่ดูแปลกใจเล็กน้อยที่มันทำอะไรอาร์มันโด้ไม่ได้ ในตอนนั้นเองเจียน่าก็อาศัยจังหวะที่ไม่มีผ้าพันแผลกระโดดข้ามศีรษะอาร์มันโด้ไปและใช้แรงส่งนี้แทงหอกใส่หัวใจของมัมมี่จนตาย

อาร์มันโด้เองก็จัดการสังหารมัมมี่ตัวใกล้ ๆ อีกหนึ่งตัวทิ้งในทันที

ตอนนี้เหลือมัมมี่เพียงตัวเดียว มันมองศัตรูทั้งสอง ก่อนจะร้องออกมาและจู่โจมทันที พวกอันเดดไม่กลัวตาย โดยเฉพาะพวกสติปัญญาที่ไม่มาก ดังนั้นมันจึงไม่เลือกจะหนี แต่ลงมือจู่โจมตามสัญชาตญาณ

...

หลังจากจัดการทั้งสามตัว พวกเขาก็เดินลงมาที่ชั้นสอง กว่าครึ่งของชั้นสองนั้นถูกดินถล่มไปแล้ว พวกเขาจึงไม่เสียเวลามาก แค่จัดการมัมมี่ที่มีอยู่ 4 ตัวจนหมด

“พักกันก่อนเถอะ” อาร์มันโด้บอก เพราะตอนนี้พวกเขาสู้ติดต่อกันมาสักพักแล้วตั้งแต่ด้านบนจนลงมาชั้นใต้ดิน

“อือ...” เจียน่าเองก็เห็นด้วย พลังงานในร่างของพวกเขานั้นหมดเร็วมาก เพราะเวลาสู้กับมัมมี่ก็ต้องใช้ทักษะออกมาสู้เสมอ

ฮอร์เก้นั้นดูจะร้อนใจ แต่เขาก็ไม่กล้าลงไปที่ทางเดินลงไปชั้นสาม ซึ่งเป็นชั้นใต้ดินสุดท้ายแล้ว ฮอร์เก้มองไปยังบันไดทางเดินที่เต็มไปด้วยเศษผ้าพันแผลยาว ๆ กองตามพื้นและยังมีฝุ่นทรายอีกจำนวนมาก

แถมยังมีประตูเหล็กกั้นอยู่อีกบาน ซึ่งทำให้มันรู้สึกหวั่น ๆ ใจมาก ราวกับว่าด้านหลังประตูนั้นมีบางอย่างอยู่ ที่จริงแล้ว เพราะไม่รู้ฮอร์เก้จึงรู้สึกกลัว

“ไปต่อกันเถอะ” ตอนนั้นเองอาร์มันโด้ก็พูดขึ้นและหยิบดาบกับขวานเตรียมลุยต่อ

“เออ...ไม่ใช่บอกว่าจะพักกันก่อนอย่างนั้นเหรอ” ฮอร์เก้หันไปถามด้วยความสงสัย

อันที่จริงแล้วจังหวะที่ฮอร์เก้สนใจทางเดินลงชั้นใต้ดิน ชั้น 3 อาร์มันโด้และเจียน่าก็หยิบโพชั่นพลังงานขึ้นมาดื่มไปคนละสองขวดแล้ว ด้วยเลเวลที่พัฒนามาถึง 8 โพชั่นเพียงขวดเล็กขวดเดียวนั้นไม่พอให้พลังงานของพวกเขาฟื้นฟูจนเต็มได้

ซึ่งแน่นอนว่าฮอร์เก้นั้นไม่รู้

“หืม...ประตูนี่เหมือนจะเปิดเข้าไปได้” ในตอนแรกอาร์มันโด้นึกว่าจะต้องพังประตูเข้าไป แต่พอจับลูกบิดก็สามารถหมุนได้ แต่ถึงอย่างนั้นกูดูเหมือนว่าด้านในจะเต็มไปด้วยทรายทำให้ต้องใช้แรงในการผลักประตูเข้าไป

“ทราย?” แม้จะรู้อยู่แล้วว่ามีทรายจำนวนมาก แต่ว่าด้านในกลับมีมากกว่าที่คิด เพราะมันมีทรายสูงกว่า 30 เซนติเมตรซะอีก

‘ดูเหมือนพื้นที่รอบ ๆ โดนขุดใหม่เลย’ ลูอิสมองอย่างสนใจ ด้านในนั้นมีพวกซากรถอยู่ด้วย แต่ที่พื้นกับเพดานนั้นดูจะสูงกว่าสองชั้นใต้ดินก่อนหน้าพอสมควร ‘ถึงอย่างนั้นที่ชั้นนี้มันก็คือโรงจอดรถของตึกนี้สินะ’

พวกเขาพากันเดินเข้าไปด้านในอย่างระวัง แต่ก็ไม่เจอกับมัมมี่สักตัว พอมาถึงกลางชั้นที่มีทรายมากกว่าจุดอื่น ๆ จำนวนมาก ตรงกลางชั้นยังมีของแปลก ๆ อยู่ด้วย

“กล่องปูน”

ทุกคนคิดเหมือนกัน กลางห้องมีกล่องปูนรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า แต่ไม่ได้มีกล่องเดียว ยังมีอีก 3 กล่องวางเรียงกันเป็นตัว C โดนระหว่างกลางของพวกกล่องปูนก็มีพวกเศษผ้าพันแผล อาวุธดาบหรือไม่ก็มีดของพวกนักล่าที่ทำคล้าย ๆ ของอาร์มันโด้ นอกจากนั้นยังมี เหรียญเงินเบลกระจายเกลื่อนอยู่ทั่วพื้นทราย พร้อมทั้งพวกเครื่องประดับหล่นอยู่ด้วยอีกจำนวนหนึ่ง

‘นี่มันห้องสมบัติชัด ๆ เหมือนกับในหนังสินะ ถ้าอย่างนั้นชั้นสามนี้ก็เป็นหัวใจของสุสานมัมมี่นี่เหรอ’ ทารกน้อยลูอิสไตร่ตรอง แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะมีเวลาขบคิดมากนัก เพราะอยู่ ๆ ฮอร์เก้ที่ถือไฟสปอตไลต์ก็ทิ้งไปลงก่อนจะรีบวิ่งไปที่กองสิ่งของข้าง ๆ กล่องปูน

ฮอร์เก้คุกเขาลงกับพื้น ก่อนจะคุ้ยเอาหีบเล็ก ๆ ที่จมลงไปในทรายครึ่งหนึ่งขึ้นมา สายตาของฮอร์เก้นั้นเต็มไปด้วยความโลภและยินดีที่ได้กล่องใบเล็ก ๆ นี่มาครอบครอง

“ได้มาแล้ว” ฮอร์เก้พูดด้วยเสียงสั่นเบา ๆ จากความตื่นเต้น แต่ยังไม่ทันดีใจในตอนนั้นก็มีผ้าพันแผลพุ่งออกมาจากกล่องปูนสองข้างและพันตัวของฮอร์เก้

“อ้า...ช่วย...ด้วย” ฮอร์เก้ร้องด้วยความตกใจและดิ้นไปมา ก่อนที่ผ้าพันแผลจะห่อร่างของเขาไว้จนหมด

“มัมมี่!!!”

ลูอิส เจียน่าและอาร์มันโด้ก็ตกใจเช่นกันที่อยู่ ๆ ก็มีผ้าพันแผลโผล่มา แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะเข้าไปช่วยฮอร์เก้ ผ้าพันแผลที่รัดตัวของฮอร์เก้อยู่ก็บิดตัวหักกระดูกทั้งร่างของฮอร์เก้เสียงดังไม่หยุด เล่นเอาทั้งสามนั้นขนลุกและจินตนาการได้เลยว่าโดนหักกระดูกทั้งร่างนั้นเป็นยังไง

เสียงของฮอร์เก้ร้องดังยิ่งกว่าเก่า ก่อนที่ต่อมาจะเงียบลงเพราะว่าคอของฮอร์เก้ถูกผ้าพันแผลพวกนั้นรัดจนหัดบิดรูป

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว