facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

Welcome to world of Js'joy !!!

บทที่ 1 พิสูจน์ความแข็ง ?

ชื่อตอน : บทที่ 1 พิสูจน์ความแข็ง ?

คำค้น : พระพาย ปลายฝน คลั่งรัก รุ่นพี่ มหา'ลัย ดราม่า เพื่อนสนิท

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 532

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2565 00:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 พิสูจน์ความแข็ง ?
แบบอักษร

บทที่ 1 

พิสูจน์ความแข็ง ? 

 

“แต่อะไร?” 

“แต่ฝนอายไง” หญิงสาวอ้อมแอ้มตอบเสียงเบา พลางหลุบตามองพื้นอย่างไม่กล้าสบตากับชายหนุ่มที่คบกันมาสองปีกว่าแล้ว แต่ยังไม่เคยมีอะไรเกินเลย มากที่สุดก็คือนอนกอดและจูบเท่านั้น 

“อายทำไม เราไม่ได้เป็นคนถอดสักหน่อย พี่ต่างหากที่ต้องอายเพราะพี่เป็นคนถอด” 

“ฝนก็ไม่เห็นว่าพี่พายจะอายสักที มาห้องฝนทีไร จะถอดเสื้อให้ฝนดูนมทุกที” 

พระพายหลุดขำเสียงดังลั่น เรียกสายตาของคนตัวเล็กให้ตวัดขึ้นมามอง หากยังไม่ทันได้ต่อว่าอะไร คนตัวสูงก็ก้าวเข้ามาใกล้ คว้าเอวเธอเข้าไปกอด ก่อนจะจู่โจมหอมแก้มเธอหนัก ๆ และหอมครั้งเดียวไม่พอ เขายกมือขึ้นมาประคองใบหน้าเธอไว้แล้วสลับหอมไปมาทั้งสองข้างอย่างมันเขี้ยว 

“อื้อ! พี่พายพอแล้ว” ปลายฝนพยายามยกมือห้าม ดันใบหน้าเขาออก แต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อเขายังสนุกอยู่กับการหอมแก้มเธอซ้ำไปซ้ำมา แล้วเธอจะทำอย่างไรได้เล่า นอกจากปล่อยให้เขาหอมจนพอใจและหยุดหอมไปเอง พร้อมกับหัวใจของเธอที่มันเต้นรัวกระหน่ำอยู่ในอก 

พระพายกอดรัดคนตัวเล็กไว้แน่น ก้มลงจูบที่ศีรษะย้ำหนัก ๆ อีกทีก่อนจะเอ่ยความรู้สึกของตัวเองออกมา “มันเขี้ยวว่ะ หยุดทำตัวน่ารักสักวันจะได้ไหม” ...เพราะชักเริ่มจะอดใจไม่ไหวแล้วนะ 

พลันนั้นชายหนุ่มก็คิดว่าไม่น่าไปสัญญากับบิดาของเธอเอาไว้เลย 

“ฮื่อ...” ปลายฝนเขินจนพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ส่งเสียงเบา ๆ ในลำคอ ซุกใบหน้าร้อนผ่าวเข้ากับอกแกร่งของเขา ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเผลอไปทำตัวน่ารักใส่เขาอย่างไร เธอก็ทำตัวปกติ มีแต่เขานั่นแหละที่ชอบมาหาเรื่อง แล้วสุดท้ายก็กลายเป็นเธอที่เขินจนทำตัวไม่ถูกเหมือนที่กำลังเป็นอยู่ตอนนี้ “ปะ...ปล่อยได้แล้ว จะไปอาบน้ำไม่ใช่เหรอ” 

“อาบด้วยกันไหม” 

“พี่พาย!” ปลายฝนตาโตพร้อมกับฟาดเข้าที่ต้นแขนล่ำ ๆ ของเขาหนึ่งครั้ง แล้วเงยหน้าขึ้นไปถลึงตาใส่ 

พระพายหัวเราะเสียงดังอีกครั้งอย่างชอบใจที่ได้แกล้งแฟนของตัวเอง ก่อนจะยกมือขึ้นมาบีบจมูกคนที่ยังจ้องเขม็งด้วยความมันเขี้ยว “แค่ชวนเล่น ๆ ไม่ได้จริงจังสักหน่อย เอ๊ะ...หรือฝนอยากอาบด้วยกัน” 

“พี่-พาย! ฝนจะโกรธจริง ๆ แล้วนะ” คราวนี้ปลายฝนทำเสียงเข้ม ปั้นหน้ายักษ์ใส่คนที่ยังไม่หยุดพูดจาทะลึ่ง ทั้งที่ไม่ได้รู้สึกโกรธเลยสักนิด ตรงกันข้าม เธอกลับเขินจนแทบจะเก็บอาการไม่ไหวอยู่แล้ว ขณะที่ในใจลึก ๆ ก็เกิดความรู้สึกอยากลองท้าทายเขาดูบ้าง อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเธอจะไปอาบน้ำพร้อมกันจริง ๆ เขาจะกล้าไหม 

หากก็ทำได้แค่คิด เพราะในความเป็นจริงเธอก็ไม่ได้ใจกล้าขนาดนั้น 

ชายหนุ่มหัวเราะจนไหล่สั่น แต่ก็ยอมคลายอ้อมแขนแล้วยกขึ้นอย่างยอมแพ้ “โอเค ๆ พี่ไม่แกล้งละ เพราะรักหรอกถึงหยอกเล่น” 

“ไม่ต้องมาพูดเลย พี่พายอะชอบแกล้งฝนอยู่เรื่อย” ปลายฝนทำเสียงกระเง้ากระงอด ปากยื่นออกมานิด ๆ มองเขาด้วยสายตาที่คล้ายแมวน้อยแสนขี้งอน แต่เธอจะรู้ไหมว่าการที่เธอมองเขาแบบนั้นมันจะทำให้ความอดทนอดกลั้นของเขาหมดเอาง่าย ๆ 

ทว่าเมื่อนึกถึงคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับตัวเองและพ่อกับแม่ของเธอ ชายหนุ่มก็ต้องรีบสั่นศีรษะเบา ๆ เพื่อไล่ความคิดที่อยากจะเอาเปรียบเธอออกไปโดยเร็ว ก่อนจะโน้มตัวลงฉกจูบหน้าผากเธอไว ๆ แล้วรีบเดินเข้าห้องน้ำไป...จัดการตัวเอง 

 

#พี่พายพลาดแล้ววว ไม่น่าไปสัญญาไว้เลยย 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว