email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : INTRO

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2565 17:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
INTRO
แบบอักษร

 

สวัสดีฉันชื่อ เฟย์

นี่คือเรื่องราวในอดีตของฉัน

“ทำไมถึงทำตัวเกเรแบบนี้มันกี่ครั้งแล้ว ป๊าว่าป๊าคงต้องส่งลูกไปเรียนเมืองนอก”

“ไม่!! เฟย์ไม่ไป เฟย์จะอยู่ไทย” ฉันยืนกรานเสียงแข็ง

จากนั้นก็วิ่งหนีป๊าออกมาร้องไห้ที่สระว่ายน้ำหลังบ้าน ใครๆ ก็ดีหมดแหละยกเว้นฉันคนเดียว ป๊าใจร้ายที่สุด!!

 

หลายคนคงจะสงสัยใช่มั้ยว่าเมื่อกี้ทำไมป๊าถึงต่อว่าฉันเพราะฉันมีเรื่องตบตีที่โรงเรียนแล้วแน่นอนว่านี่ไม่ใช่แค่ครั้งแรก แต่ฉันไม่เคยเริ่มก่อนเลยสักครั้ง ป๊ากับม๊าไม่ฟังเหตุผลกันเลย

ฉันอยากอยู่ที่ไทย ฉันอยากเจอหน้าอาซันทุกวัน

“เฟย์อย่าดื้อสิ เฟย์ผิดเฟย์ก็ต้องยอมรับโทษนะ” อาซันมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ป๊าคงจะให้มาคุยสินะ

“อาซันอยากให้เฟย์ไปเหรอคะ ถ้าอาซันอยากให้เฟย์ไป เฟย์จะไปขอแค่อาซันพูดมา” ฉันมองหน้าอาซันเพื่อรอคำตอบ

อาซันไม่ใช่อาแท้ๆ ของฉันหรอกนะ เขาเป็นลูกชายของลูกน้องคนสนิทป๊าที่เสียไป ป๊ารับเลี้ยงอากันกับน้องชายอีกคนชื่อโซ่

ฉันรู้สึกดีกับอาซันมานานแล้ว นานมากๆ นานจนอยากให้อาซันมองเห็นความรู้สึกของฉันบ้าง

แต่ไม่เลย….

“คืออา...อา อยากให้เฟย์ไป”

ฉันนิ่งไปสักพัก อาซันคงไม่อยากอยู่กับฉันเหมือนที่ฉันอยากอยู่กับอาซันสินะ หรือเขาจะคิดกับฉันแค่หลานคนหนึ่งแค่นั้น ฉันแสดงออกมาขนาดนี้ ตั้งแต่เด็กๆ ไม่รู้บ้างเลยหรือไง

“ได้ค่ะ เฟย์จะไป เรียนต่อที่เมืองนอกตามที่อาซันอยากให้ไป” ฉันฝืนยิ้มทั้งที่ในใจมันกำลังร้องไห้

ไม่มีใครต้องการฉัน….แบบนั้นสินะ

ฉันถูกป๊าส่งมาเรียนอเมริกาตั้งแต่ตอนนั้น เพราะมีเรื่องที่โรงเรียน อยู่อเมริกาฉันอยู่กับคุณตาคุณยาย ม๊าจะพาเฮียฟร๊องกับฟางมาหาฉันทุกปี ส่วนป๊าก็ นานๆ ทีมาเพราะงานค่อนข้างจะเยอะ

อ้อ ฉันมีแฝดนะ แฝดสามด้วยแหละ พี่ชายคนโตชื่อฟร๊อง พี่คนกลางชื่อฟาง ส่วนฉันคลอดออกมาคนสุดท้ายเป็นน้องเล็กสุด

 

ปัจจุบัน

 

ตอนนี้ฉันกำลังเตรียมตัวกลับไปเรียนต่อที่ไทย คิดถึงคนที่นั่นจัง ตั้งแต่ฉันมาอยู่ที่นี่อาซันไม่เคยแม้แต่จะโทรหาฉันเลยด้วยซ้ำคนอะไรใจร้ายที่สุด

ขนาดฉันส่งแชตไปอาซันก็ทำเมินเปิดอ่านแต่ไม่ตอบกลับ ถึงจะไม่ได้รู้สึกอะไรแต่ช่วยเอ็นดูฉันในฐานะหลานคนหนึ่งไม่ได้หรือไง

ฉันอุตส่าห์ลืมเรื่องที่อาซันไล่ให้ฉันมาอยู่ที่นี่แล้วนะ เฮ้อ!!

 

“เฟย์กลับไทยแล้วตากับยายคงจะเหงาน่าดู “ ยายพูดขึ้น

“เดี๋ยวเฟย์จะมาหาบ่อยๆ เลยดีไหมคะ” ฉันกอดยายแน่น อยู่กับคุณตาคุณยายมาตั้งหลายปีพอจะกลับไทยก็รู้สึกใจหายเหมือนกันนะ

“ไม่ใช่ไปแล้วลืมตากับยายนะ”

“ใครจะลืมล่ะคะ รักคุณตากับคุณยายที่สุด ดูแลสุขภาพด้วยนะคะเฟย์เป็นห่วง”

“เดินทางปลอดภัยนะหลาน ถึงไทยแล้วโทรบอกยายด้วย แล้วก็อย่าไปดื้อกับป๊าอีกล่ะ”

“ใครดื้อ หนูเปล่านะป๊าแหละไม่เคยเชื่อหนู” ฉันทำหน้างอแก้มป่อง

จริงๆ ไม่ได้คิดน้อยใจอะไรแล้วแหละตอนนี้ ฉันโตแล้ว ป๊าส่งฉันมาที่นี่ก็เพราะป๊าเป็นห่วง

วันนี้จะกลับไทย ฉันย้ำบอกม๊าว่าให้อาซันมารับ รู้สึกตื่นเต้นมากจะได้เจออาซัน คิดถึงใจจะขาดแล้วไม่เจอตั้งหลายปี

 

 

 

# ประเทศไทย.

So Hot !! อากาศร้อนกว่าที่คิดนะ แดดจะแรงอะไรเบอร์นี้เนี่ย โอ้ม๊ายก๊อดครีมกันแดดกี่ชั้นถึงจะเอาอยู่

 

กริ๊ง ~ (เสียงโทรศัพท์)

ฉันก้มดูหน้าจอโทรศัพท์ในมือ มันโชว์เบอร์เป็นเบอร์ของม๊าที่โทรเข้ามา

(อาซันมาถึงยังคะม๊า เฟย์ร้อนมากตอนนี้)

(ซันไปไม่ได้ลูกติดธุระ ม๊าให้คนขับรถไปรับนะ)

(อะ อ้อ...ค่ะ)

วางสาย

 

รู้สึกผิดหวังนิดหน่อย ไม่นิดสิ ผิดหวังมาก! ติดธุระหรือไม่อยากมากันแน่ อาซันเป็นแบบนี้ตลอดชอบตีตัวออกห่างจากฉัน ทีกับคนอื่นไม่เห็นจะเป็นแบบนี้เลย

น้อยใจนะ…แต่ก็ช่างเถอะกลับไปเดี๋ยวก็เจอกัน

ฉันรอสักพักคนขับรถก็มาถึง

 

 

ณ คฤหาสน์หลังใหญ่

ฉันยืนมองบ้านของตัวเองทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่ว่าจะผ่านไปแล้วหลายปี คิดถึงที่สุดเลยย

เมื่อชื่นชมบ้านหลังใหญ่ของตัวเองจนพอใจแล้ว ฉันก็เดินเข้าไปข้างในตัวบ้าน

 

#ห้องนั่งเล่น

ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตารวมถึงอาซันด้วย นี่น่ะเหรอไม่ว่างคงไม่อยากไปรับมากกว่าสินะ

“ป๊า ม๊า คิดถึงจังเลย” ฉันวิ่งเข้าไปกอดป๊ากับม๊า

“เป็นสาวแล้วสวยเหมือนม๊าตอนเอ๊าะๆ เลย” ป๊าพูดเอาใจม๊าไปอีก น่ารักจัง

“คุณก็” ม๊าเขินจนหน้าแดงหมดแล้วตอนนี้

“คิดถึงพี่โซ่ด้วย” ฉันหันไปพูดกับพี่โซ่น้องชายอาซัน

“คิดถึงเฮียแล้วก็ฟางด้วย” ฉันเดินไปกอดแฝดพี่ทั้งสองคน

“แล้วไม่คิดถึงอาซันเหรอลูก” ม๊าถาม

“ไม่หรอกค่ะ!!” ฉันพูดออกไปด้วยความน้อยใจ แล้วก็ทำเมินใส่ ไม่อยากจะสนใจหรอก ชิ!

“อาทามครับ เดี๋ยวผมขอไปเคลียร์งานที่บริษัทก่อนนะครับ” พูดจบแล้วอาซันก็เดินไปเลย

Hey you !! นี่ฉันพูดอะไรผิดไปหรือป่าว ไม่คิดจะคุยกันสักนิดเลยงั้นหรอ อาซันนะอาซัน!! ฉันเมินแล้วทำไมต้องเมินกลับด้วยล่ะ

 

“เป็นไงบ้าง ไปอยู่ที่นั่นดื้อกับตายายไหม” ป๊าถาม

“ไม่เลยค่ะ ^_^”

“ป๊าทำเรื่องเรียนต่อให้แล้วนะ อีกหนึ่งเดือนเปิดเรียน”

“ฟร๊องดูแลน้องด้วยนะ โซ่ด้วย อย่าปล่อยให้ไปมีเรื่องกับใครอีก”

ม๊าพูดหยอกล้อฉัน แต่ก็นั่นแหละพอจบคำพูดของม๊าทุกคนก็พากันหัวเราะชอบใจใหญ่

“ม๊าอะ!!”

“พรุ่งนี้ป๊ากับม๊าจะไปฮันนีมูนกันนะรอบโลก”

“อะไรกันม๊าป๊า เฟย์เพิ่งกลับมานะ” ฉันนอยจริงๆ นะ คือฉันเพิ่งกลับมาเอง แล้วคืออะไรม๊ากับป๊าจะไม่อยู่

“ต้องรีบไปก่อนจะไม่มีแรงไป บางทีกลับมาพวกแกอาจจะได้น้องเพิ่มก็ได้นะ” ป๊าพูดเสียงหวานแถมยังมองม๊าตาเป็นมันส์เลยด้วย น่าอิจฉาม๊าจัง

“นี่ก็พูดอะไรไปเรื่อย”

“ผมขอผู้ชายนะครับป๊าม๊า”

เราคุยกันเรื่อยเปื่อยตามประสาไม่ได้เจอกันนาน

เชื่อไหมฉันและแฝดพี่อีกสองคน นิสัยไม่เหมือนกันสักนิด เฮียฟร๊องก็อีกแบบหนึ่งเสือผู้หญิงได้ป๊า ฮ่าๆ

ฟางก็เรียบร้อยเกิน ไม่รู้พูดคำหยาบเป็นไหม ส่วนฉันก็อย่างที่เห็นเป็นผู้หญิงแรงๆ ด่ามาด่ากลับ ตบเป็นตบ

 

#ตัดมาตอนเย็น

ว่าจะออกไปเที่ยวแต่เพิ่งกลับมา ออกไปมันจะดูน่าเกลียด รอให้ป๊ากับม๊าไปฮันนีมูนกันก่อนดีกว่า

ฉันมีเพื่อนสองคนชื่อ ออมกับพิมพ์ ไม่เจอกันนานแต่เราคุยแชทกันตลอด อัปเดตว่าทำอะไรไปไหน คิดถึงพวกมันที่สุด

“ได้ผัวฝรั่งบ้างไหมไปอยู่นั่นตั้งหลายปี” เฮียมันจะปากหมาแบบนี้แหละ

“เฟย์มีคนในใจอยู่แล้ว ^_^”

“เออเฟย์รู้เรื่องฟางกับ...”

“เฮีย!!! “ จู่ๆฟางก็เรียกเฮียเสียงดังทำเอาฉันตกอกตกใจหมด

ฟางทำหน้าเหมือนไม่อยากให้เฮียพูดเรื่องตัวเอง ส่วนเฮียก็ทำท่ายกมือขึ้นมาป้องปากเหมือนหลุดพูดอะไรไม่ดีออกมาอย่างนั้นแหละ

“อะไรกันสองคนนี้ ?” ฉันขมวดคิ้วเป็นปมมองแฝดพี่ทั้งสองคนอย่างไม่เข้าใจ

“ไม่มีอะไรหรอกเฟย์ ^_^”

ก็สงสัยอยู่นะแต่ไม่อะไรมากไม่บอกก็ไม่อยากรู้ ขึ้นห้องไปอาบน้ำนอนดีกว่า

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว