email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บท 4 สายตา..(1)

คำค้น : พีเรียด ย้อนเวลา รัก 18+ โรแมนติก เล่ห์ร้าย อัยรดา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 751

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2565 01:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 4 สายตา..(1)
แบบอักษร

​ผ่านไปไม่กี่นาทีพิ้งกี้ก็กลับเข้าห้องมา ไอด้าหันไปมองแล้วต้องเลิกคิ้วถามทางสายตาว่า 'แล้วของกินฉันล่ะ?' เพราะพิ้งกี้ไม่ได้ถืออะไรมาด้วยเลย 

"กรี้ด~ กรี้ดมากเลยค่ะหนูไอขา เชฟอินน์หล่อมากค่ะหล่อแบบว่าโอปป้าม๊ากก.." พิ้งกี้เล่าเรื่องที่ตัวเองเพิ่งไปเต๊าะเชฟหนุ่มสุดหล่อถึงในครัวมาด้วยท่าทางกระดี๊กระด๊า

"..แล้วเมื่อกี้พี่แอบไปดูหน้างานมาเจอน้องเขื่อนด้วยนะ นั่นก็งานดีมีเสน่ห์เว่อๆสายตางี้แพรวพราวเชียว ส่วนแฝดสี่วงFOUR T ก็งานดีแม่เอ๊ย! เห็นปุ๊บก็คันปั๊บเลยค่ะ วารีดำเนิน"

อ่ะ มีผู้จัดการบ้าผู้ชายก็ทนหิวไปสิ!! ไอด้ากรอกตา

"ก็เห็นคันอยู่ทุกวันอ่ะ นี่ไม่คิดจะพูดถึงผู้หญิงบ้างเลยรึไง" มาถึงก็พูดรัวๆใส่แล้วไอ้ชื่อที่พิ้งกี้สารทยายมามีแต่ผู้ชายล้วนๆเลย

"จะพูดถึงทำไม ฉันโฟกัสแค่ผู้ชายก็ไม่มีสายตาจะไปมองใครแล้ว"

"จ้า~ แล้ววันนี้จะได้กินไหมคะ หิวค่ะ!" เธอท้วง แต่คำพูดถัดมาของพิ้งกี้ทำเอาไอด้าหมดอารมณ์หิวแทบจะทันที..

"ไม่ต้องกงต้องกินมันแล้วค่ะ เพราะว่าคุณหญิงมาถึงงานแล้ว ท่านเรียกให้หนูไอไปพบก่อนค่ะ"

"ไปพบใครเหรอคะ?" หากเป็นแม่ไม่น่าใช่ ก็เจอกันอยู่ทุกวันจนเบื่อขี้หน้ากันจะตายไป แล้วจะมาเรียกพบอะไรเอาตอนนี้

"ไปพบคุณพรหมพลประธานบริษัทดนต์มิวสิคค่ะ"

"เหอะ! ว่าละ"

ไอด้ากรอกตาอีกครั้งอย่างเอือมระอา ก็เพราะเป็นเสียอย่างนี้แหละนะ ใครต่อใครถึงได้ชอบตราหน้าว่าเธอใช้เส้นสายถึงดัง

"ไปเถอะไอ เดี๋ยวคุณหญิงจะวีนใส่เอา"

"ก็ปล่อยให้วีนไปสิ"

"ไม่วีนเธอแต่จะวีนฉันนี่แหละคะ สแตนอัพนาวนะคะหนูอัยรดา มา! เร็วๆ ควิกลี่!"

พิ้งกี้ขู่พลางกระชากต้นแขนเรียวไปพลางให้ลุกขึ้น หากไม่ติดว่าเธอแต่งตัวจัดเต็มเกล้าผมใส่เกี้ยวกลมอยู่ผู้จัดการคงได้ขยุ้มหัวแทนต้นแขนเป็นแน่

ปกติก็ไม่ได้พูดหวานใส่กันอยู่แล้ว ที่เห็นแค่บังหน้าเมื่ออยู่ในโลกมายา วงการบันเทิงอ่านะมันก็ต้องมีคีพลุคกันบ้างตามคาแรคเตอร์ที่วางไว้

"อะไรวะ! น่าเบื่อชะมัด"

"พูดจาไม่น่ารัก เดี๋ยวตบปากฉีก!"

ไอด้าเดินออกมาตรงห้องโถงใหญ่ที่มีคนอยู่เพียงประปราย ส่วนมากเป็นแขกผู้ใหญ่ในวงการบันเทิง พื้นที่ส่วนนี้สื่อนอกจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาเพราะว่าเป็นพื้นที่ส่วนตัว แม้กระทั่งทีมงานก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามามั่วๆเลยสักคน จะมีแค่แขกคนพิเศษจริงๆเท่านั้นและหนึ่งในนั้นก็คือคุณหญิงพิมพา แม่ของไอด้านั่นเอง

"คุณแม่ขา~" ไอด้าเดินเข้าไปหาผู้เป็นแม่ทันทีที่เห็นแต่ไกลแล้วเอ่ยทักทาย

"อ้าวลูก แต่งตัวเสร็จแล้วเหรอคะ"

"ค่ะ"

และทั้งคู่ก็สวมกอดกันเหมือนกับคู่แม่ลูกที่รักและสนิทกันปานจะกลืน ทั้งที่ความจริงกลับไม่ใช่

คนที่มองมาอย่างชื่นชมจะรู้บ้างไหมว่าที่เธอและแม่แสดงออกไปมันตอแหลทั้งนั้น หากอยู่บ้านมักจะมีแต่คำด่าทอและเถียงกันไม่เว้นแต่ละวัน ตั้งแต่พ่อตายไปเธอและแม่แทบไม่เคยจะลงรอยกันเท่าไหร่เลย

แม่เธอฝากฝังให้ผู้ใหญ่ช่วยเอ็นดูลูกสาวเพียงคนเดียวอย่างไอด้า ใช้ความมีฐานะและหน้าตาทางสังคมตีสนิทกันเข้าไว้ ถึงพ่อจะไม่อยู่แล้วแต่ยังคงทิ้งบารมีไว้ให้ นามสกุลใหญ่มีเชื้อมีสายผู้ดีเก่าคนเขาเลยเกรงอกเกรงใจ

ถึงแม่เธอจะมาจากชนชั้นกลางที่ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไร แต่ด้วยความพยายามต่อสู้ดิ้นรนจนสามารถถีบตัวเองขึ้นมาอยู่กับพวกชนชั้นสูงได้ เรื่องนี้ไอด้าปรบมือให้

ถึงจะค่อนข้างเบื่อแต่ก็พอเข้าใจแม่อยู่บ้างว่าสังคมนี้ ค่าของคนมันอยู่ที่เป็นคงของใคร แม้จะเก่งจะดีขนาดไหน หากไม่พึ่งพาเส้นสายอาจจะอยู่ในวงการได้ไม่นานก็ได้ ยิ่งสันดานแบบเธอที่ไม่ค่อยจะสนใจหน้าอินหน้าพรหมที่ไหน ถ้าแม่ไม่มีคอนเนคชั่นไว้อาจจะตกกระป๋องเอาง่ายๆ ในสักวัน

"สวัสดีค่ะคุณลุง" ไอด้าไม่ลืมยกมือไหว้ผู้ใหญ่ที่กำลังคุยกันในวงสนทนาอย่างมีมารยาท

"สวัสดีจ้าหนูไอด้า" ชายวัยกลางคนผู้เป็นประธานใหญ่เจ้าของงานวันนี้เอ่ยตอบเด็กสาวที่รุ่นราวคราวเดียวกับลูกสาวตนในขณะที่ข้างกายเขานั้นมีผู้หญิงวัยสามสิบกว่าปีหน้าตาสะสวยกำลังมองมายังไอด้าและเอ่ยทักทายออกมาเช่นเดียวกัน

"สวัสดีค่ะ.. น้องไอด้า"

"สวัสดีค่ะคุณพันวา"

ไอด้ามองผู้หญิงตรงหน้าอย่างอดรู้สึกประหม่าไม่ได้ ปกติแล้วเธอไม่ใช่พวกที่จะกลัวใคร แต่เพราะด้วยสายตานึ่งลึกยากจะคาดเดาของพันวาที่มองมาทำให้รู้สึกได้ว่าเธอคนนี้น่าจะไม่ธรรมดา

'แอบร้าย' นั่นคือสิ่งที่ไอด้ารู้สึกได้ ถึงจะสวยสง่าและดูดีมียิ้มแสนหวานสักแค่ไหนแต่เพราะผีเห็นผีไง ไอด้าฟันธงว่าร้ายชัวร์!!

ดีไม่ดีอาจจะร้ายกาจกว่าเธอด้วยซ้ำไป..

"พี่ดีใจที่น้องไอด้าตัดสินใจยอมรับงานในวันนี้นะคะ" พันวาพูด

"ด้วยความยินดีค่ะ" คุณหญิงพิมพาตอบแทนลูกสาวที่เอาแต่ยืนมองพันวาแบบไม่ละสายตาจนผิดสังเกต จากนั้นก็แอบสะกิดไอด้า

"มองอะไรขนาดนั้นกันลูก" ไอด้าดึงสติและสายตาตัวเองออกจากภวังค์มาแล้วตอบ..

"ขอโทษด้วยนะคะที่ไอด้าเสียมารยาท แต่คุณพันวาสวยมากเลยค่ะ สวยจนไอด้าละลายตาแทบไม่ได้เลย"

 


ผู้จัดการกับดารา ใครแรดกว่ากัน ให้ทาย..
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว