ส่งผ่านความรัก ถ่ายทอดออกไปเป็นตัวอักษร กลับมาอ่านอีกเมื่อไหร่ความรู้สึกก็ยังจะคงตราตรึงไม่เปลี่ยนแปลง

ตอนที่ 14 บุคคลที่ 3 40% (เดือนที่ 2)(แก้ไขฉบับ E book)

ชื่อตอน : ตอนที่ 14 บุคคลที่ 3 40% (เดือนที่ 2)(แก้ไขฉบับ E book)

คำค้น : ลงทัณฑ์รักซาตานเถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2559 18:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14 บุคคลที่ 3 40% (เดือนที่ 2)(แก้ไขฉบับ E book)
แบบอักษร

#

 

          ชายหนุ่มออกมานั่งอยู่ริมระเบียงด้านหลังของบ้านที่ติดกับชายหาดของเมืองแคลิฟอร์เนีย นี่เป็นเวลา 2 เดือนแล้วที่เขาไม่ได้ออกจากบ้านไปไหนเลยตั้งแต่มีหญิงสาวเข้ามาอยู่ด้วย ซึ่งเขาเองก็รู้สึกว่าตั้งแต่มีเธอเข้ามาเขาก็ไม่อยากจะออกไปไหนอีกเลย ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไรนั้นก็หารู้ไม่ แต่ไม่ได้นะ เขาจะอยู่แต่ในบ้านแบบนี้ไม่ได้ มันผิดวิสัยของนักล่าเช่นเขา การที่เขาไม่ออกไปดื่มข้างนอกแบบนี้ทุกคนที่อยู่รอบกายเขาต้องสงสัยเป็นแน่ ว่าเขาติดผู้หญิง เขาจะทำให้คนอื่นคิดแบบนี้นี้ไม่ได้

คืนนี้พวกนายออกไปกับฉันหน่อย

เขาวางสายจากเดนนิส บอกเพียงไม่กี่คำ เดนนิส หันมาหาแม็ก

คืนนี้นายชวนพวกเราออกไปดื่มวะ

จริงเหรอวะแม็กถามกลับอย่างไม่น่าเชื่อ

ใช่น่ะสิ เพิ่งวางสายไปเมื่อกี้นี่เอง

นายคนเดิมของพวกเรากลับมาแล้วเว้ยยยย แม็ก แสดงท่าทางอาการดีใจ

งั้นแสดงว่า...แม็กไม่พูดต่อ

ว่าอะไรวะเดนนิสถามอย่างสงสัย

เปล่า ไม่มีอะไร นายชวนออกไปก็ดีแล้ว เป็นเดือนแล้วเนี่ยที่ไม่ได้ไปดื่มกับนาย

แม็กบอกปัดไป ทั้งที่ในใจเขาคิดว่า นายออกไปเที่ยวแล้วแสดงว่า นายก็เริ่มเบื่อคุณ รษา แล้วน่ะสิ ตลอดเวลาที่นายไม่ออกไปไหน แม็ก พอจะเดาได้ว่านายคงชอบคุณ รษา มากพอตัว ถึงได้อยู่แต่กับบ้าน มาวันนี้นายเขาจะออกมาเที่ยว คงจะได้ผู้หญิงคนใหม่กลับไปเป็นแน่ มันจะเป็นโชคดีหรือโชคร้าย ของคุณ รษา กันแน่นะ แม็กคิดอย่างเป็นห่วงความรู้สึกของผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาคิดว่าเป็นเหมือนเพื่อนอีกคน

 

ณ บ้านหลังงาม

เย็นนี้ฉันจะออกไปข้างนอก

เขาบอกเธอขณะที่กำลังติดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวผ้าดีเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเธอเดินมาข้างหลัง รษาเดินถือตะกร้าผ้าที่ซักแล้วขึ้นมาเก็บ

แล้วคุณจะกลับมาทานข้าวเย็นไหมคะ

            เธอถามกลับ วางตะกร้าผ้าลงพื้นเดินวนไปข้างหน้าชายหนุ่มสองมือยกขึ้นติดกระดุมเสื้อเม็ดที่เหลือให้เขา สายตาคมกริบจ้องมองใบหน้านวลหวาน โดยที่หญิงสาวไม่ทันสังเกต เขาเห็นใบหน้านี้แล้วชักไม่อยากจะออกไปไหนแล้วสิ แต่ไม่ได้นะ ยังไงก็ต้องออกไปบ้าง อย่าให้ใครมานินทาลับหลังได้ ว่าเขาติดผู้หญิงที่เขาซื้อมาเป็นคนใช้ซะได้

ไม่ ฉันจะออกไปกินข้างนอก

           หญิงสาวติดกระดุมยังไม่ถึงเม็ดสุดท้ายชายหนุ่มก็ผละออกก่อนทันที เขารีบเดินออกให้พ้นประตูห้องให้เร็วที่สุด ก่อนที่อีกใจที่อยากให้เขาอยู่ต่อจะชนะ

เธอไม่ต้องรอ

เขาหันกลับมาบอกเธอ ใบหน้าหวานมองตาม ทำให้เขาแทบอยากจะวิ่งคืนกลับไปจูบเรียวปากงามนั้นใจจะขาด

          เสียงรถวิ่งออกไป บอกได้ว่าเขาไปแล้ว เธอเองก็รู้สึกหวิวๆในใจที่คืนนี้ไม่มีเขานั่งกินข้าวด้วย แต่จะทำไงได้ล่ะ รษา เขาจะไปไหนมาไหนมันก็เป็นสิทธิ์ของเขา เธออย่าลืมสิเธอเป็นแค่ผู้หญิงที่เขาซื้อมาชั่วคราวเท่านั้นนั้น จะมีสิทธิ์อะไรที่จะห้ามไม่ให้เขาออกไป

 

ผับหรู สถานที่ ที่ทำให้เขาได้เจอกับเธอ

นายนั่งอยู่ด้านนู้น

แม็กเดินเข้ามาเขาคิดว่าเขามาก่อนผู้เป็นนายเสียอีก แต่ไหนคนที่บอกกลับมาเร็วกว่ามาก

ไหนวะเดนนิส มองตามที่แม็กชี้ไป

โถ่เอ้ย ตัวสูงซะเปล่า มานี่เดินตามมา

แม็กบ่น เดนนิสที่เป็นฝรั่งตัวสูงใหญ่ นัยน์ตาสีฟ้านั่นไม่ได้ช่วยให้เขาเห็นชัดขึ้นมาเลย

นายมาเร็วจังเลยครับ นี่พวกเราอุตส่าห์ออกมาก่อนคิดว่าจะมาถึงก่อนนายซะอีก

สองคนมาถึงก็นั่งลงที่โซฟาตัวที่ว่างโดยไม่ต้องรอให้เขาบอก

ฉันเบื่อ เลยอยากออกมาข้างนอก

เขาพูดพร้อมกระดกแก้วเหล้าเข้าปาก ไม่ให้ใครจับพิรุธ ความในใจได้ ทั้งที่จริงตอนนี้หัวใจเขาอยู่ที่บ้านไม่ได้อยากออกมาเลยแม้แต่น้อย คำว่าเบื่อของผู้เป็นนายที่พูดออกมา ทำให้แม็กย้ำชัดแล้วว่า หญิงที่อยู่ในบ้านเขาอาจจะอยู่ต่อได้อีกไม่นานนัก แม็กนึกขึ้นมา ก็ได้แต่สงสารเธอจับใจส่วนเดนนิส น่ะเหรอ พอนั่งโต๊ะปุ๊บก็หันมองแต่สาวๆสวยๆไม่ทันได้สังเกตสีหน้าผู้เป็นนายตัวเองเลยว่าออกมาเที่ยวด้วยใจที่ห่อเหี่ยวเพียงใด สีหน้าราวกับคนมีความทุกข์หนัก นี่เหรอคนมาเที่ยว แต่ใช่ว่าสายตาที่กวาดมองผู้หญิงไปรอบๆของเดนนิสจะไม่มีประโยชน์ เขามองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูจะโดดเด่นกว่าผู้หญิงคนอื่นท่ามกลางผู้หญิงมากมายที่กำลังเต้นกันอย่างสนุกสนาน

โซเฟีย

           เดนนิส อุทานออกมาเมื่อเห็นผู้หญิงใบหน้ารูปไข่ ดวงตาคมสวยจากการแต่งเติมเครื่องสำอางยี่ห้อดีลงไป ผมสีทองสะบัดไปมา สูงราวๆ 170 กว่า หน้าอก เอว สะโพก เรียวขางาม ได้สัดส่วนกันยิ่งนัก กำลังโยกไปมาตามจังหวะเพลงอยู่กลางฟลอร์แม็กหันไปตามเสียงที่เดนนิส อุทานชื่อขึ้น เขาเพ่งมองไปยังเป้าหมายที่อยู่ไม่ไกล ใช่ ใช่โซเฟียจริงๆด้วย เธอหายไปไหนมาตั้งหลายเดือน อยู่ๆมาโผล่ที่นี่ได้ไง

 

*** อ่านใน อีบุ๊คได้เลยคร้าาา รับรองเข้มข้น 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว