ส่งผ่านความรัก ถ่ายทอดออกไปเป็นตัวอักษร กลับมาอ่านอีกเมื่อไหร่ความรู้สึกก็ยังจะคงตราตรึงไม่เปลี่ยนแปลง

ตอนที่ 7ข้อเสนอ 60%(แก้ไขฉบับ E book)

ชื่อตอน : ตอนที่ 7ข้อเสนอ 60%(แก้ไขฉบับ E book)

คำค้น : ลงทัณฑ์รักซาตานเถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2559 22:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7ข้อเสนอ 60%(แก้ไขฉบับ E book)
แบบอักษร

#

เป็นเวลาเกือบสี่ทุ่มกว่าตามเวลาท้องถิ่น รษากลับมาถึงห้องพักอย่างเหนื่อยล้า เธอเปิดประตูห้องและรีบปิดมันในทันที ก่อนที่จะทิ้งร่างกายที่เธอใช้งานมันทั้งวันในการทำงานลงไปที่เตียงนุ่มอย่างอ่อนแรง เหตุการณ์วันนี้เมื่อตอนบ่ายวิ่งเข้ามาในหัวเธอ เขาคนนั้นที่ยื่นข้อเสนอให้เธอ อีตาบ้าผีทะเลคนนั้น ที่ทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล ขออย่าได้เจอะเจอกันอีกเลย เธอคิดถึงเหตุการณ์เมื่อตอนบ่าย ถ้าเขายอมรับข้อเสนอที่เธอเผลอปากต่อรองกับเขาไปล่ะ จะเป็นยังไงนะ อีตาบ้านั่นจะยอมเสียเงินขนาดนั้นเพื่อซื้อตัวเราไปทำงานกับเขาจริงๆเหรอ แล้วถ้าเขายอมจ่ายตามที่เธอเรียกร้องล่ะ เธอจะทำยังไง ไม่ๆๆๆๆ เลิกคิดได้แล้ว รษา มันจะไม่เกิดขึ้นอีก อะไรที่เสียแล้วก็เสียไป เธอไม่ใช่คนหัวโบราณขนาดนั้น ที่จะต้องมาเสียใจกับเหตุการณ์อะไรที่ไม่สามารถแก้ไขได้อีก แต่พอนึกถึงคืนนั้นตัวเธอเองก็อดที่จะ...ไม่ได้ เพราะในตอนนั้นเธอเองก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เช่นกันและมันก็เป็นครั้งแรกของเธอด้วย นี่เหรอที่เขาเรียกกันว่าอารมณ์ปรารถนาเมื่อครอบงำใครแล้วยากที่จะถอนตัวออกมาได้ และเธอก็เช่นกัน ความสาวที่เธอหวงแหนมันมาตลอด 26 ปีเต็มไม่ยอมให้ใครได้เห็นแม้แต่ขาอ่อน กลับถูกชายแปลกหน้าที่เจอกันเพียงแค่ครั้งเดียวได้มันไปอย่างง่ายดาย หนำซ้ำการเจอกันของเขาและเธอก็ไม่ได้นำมาซึ่งความประทับใจตั้งแต่แรก พอแล้ว รษา หยุดคิดถึงเขาได้แล้ว หญิงสาวสะบัดหน้าไปมาเพื่อที่จะให้ลืมชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีทางพฤตินัยของเธอไปแล้ว สำหรับตัวเธอ เธอคิดเสมอว่าอยากมีชีวิตคู่แค่เพียงครั้งเดียวกับคนที่เธอรัก อยากเป็นผู้หญิงของผู้ชายคนเดียวไปตลอดชีวิต แต่นี่เพียงแค่คืนเดียวความหวังเรื่องการมีชีวิตคู่ของเธอได้เปลี่ยนไปตลอดกาล ทันใดนั้นหญิงสาวเหมือนคิดอะไรออกเธอลุกจากเตียงหยิบกระเป๋าสะพายใบเล็กออกมาเปิดอย่างรีบร้อนเหมือนคนที่ลืมทำอะไรบางอย่าง

ยาเธออุทานขึ้น

หญิงสาวเปิดกระเป๋าตัวเองพร้อมหยิบยาที่เธอซื้อที่ร้านขายยาแห่งหนึ่งหลังจากคืนวันอันโหดร้ายที่เธอหนีเขาออกมา ใช่แล้วมันคือยาคุมฉุกเฉินที่เธอซื้อไว้ เธอกินมันก่อนหน้านี้ไปแล้วหนึ่งเม็ดหลังจากวันแรกที่เขาข่มเหงเธอและเม็ดที่สองเธอต้องทานไม่เกิน 72 ชั่วโมงเพื่อความปลอดภัย เธอจำได้ว่าเขาไม่ได้ป้องกันอะไรเลยมิหนำซ้ำ เขาไม่ได้ทำเธอแค่ครั้งเดียว ครั้งแล้วครั้งเล่าเธอไม่อยากจะจำแต่เธอรู้สึกได้ว่า เขาได้ปลดปล่อยความเป็นชายของเขาเข้ามาในตัวเธอทุกหยาดหยด ก็บอกแล้วเธอไม่ใช่หญิงสาวอิโนเซ้นที่จะไม่รู้ว่าการมีอะไรกับผู้ชายถึงมันจะแค่เพียงครั้งเดียวจะท้องไม่ได้ เรียนมาก็ตั้งสูงเกียรตินิยมก็คว้ามาได้จะมาโง่เรื่องนี้ไม่ได้นะ รษา หญิงสาวรีบควานหาขวดน้ำที่อยู่ใกล้ตัวหยิบยาเม็ดที่สองใส่ปากและดื่มน้ำตามอย่างเร็วไว ไม่หรอก เธอไม่ยอมที่จะให้ใครต้องมาเกิดกับเธอในตอนนี้ เธอยังไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบใครทั้งนั้น เพราะแม้แต่ตัวของเธอเองในเวลานี้ก็ยังไม่รู้จะรอดพ้นจากเงื้อมือซาตานร้ายตนนั้นหรือไม่ หลังจากจัดการธุระส่วนตัวทุกอย่างของตัวเองเสร็จหญิงสาวก็ล้มตัวลงเตียง ด้วยความเหนื่อยล้าและเหตุการณ์ที่เจอมาทั้งวันทำให้เธอเผลอหลับในทันที ก่อนจะลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากับเรื่องที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ ทั้งที่เธอก็ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก

 

บ้านหลังงาม นอกเมืองแคลิฟอร์เนีย

นายมีงานอะไรจะให้ผมทำเหรอครับ

เดนนิสถามอย่างสงสัย ราฟาเอลมองหน้าลูกน้องและเบือนหน้าหนีแล้วพูดว่า

ฉันจะให้นายไปซื้อตัวผู้หญิงคนหนึ่งให้มาทำงานให้ฉัน

เดนนิสทำหน้าตกใจกับคำพูดของนายพร้อมกับสงสัยในคราเดียวกัน เพราะตั้งแต่เขาอยู่กับนายมาตั้งแต่เด็กจนโต เขาไม่เคยเห็นนายจ่ายเงินซื้อผู้หญิงคนไหนมาก่อน มีแต่ได้แล้วก็จากไป จะเป็นแต่ฝ่ายหญิงเอง ที่มาขอเสนอตัวให้แก่นายของเขา

เอ่อ...ใครเหรอครับ

เขาถามแบบกล้าๆกลัว

คนที่นายเคยเห็น ที่ร้านอาหารนั่น

เขาตอบแบบไม่มองหน้าลูกน้อง เดนนิสนึกออกเพราะจะเป็นใครไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่แม่สาวน้อยคนไทยหน้าสวยคนนั้น ที่เขาสังเกตเห็นเจ้านายของเขาจ้องหน้าแบบไม่กระพริบอยู่หลายครั้งในร้านอาหาร

แต่วันนั้น เธอก็ปฏิเสธนายไปแล้วไม่ใช่หรือครับ

เดนนิสถามขึ้น เพราะวันนั้นเขาได้รับคำตอบจากเธอแล้ว

หึ..ปฏิเสธวันนั้น เพื่อหวังจะอัพค่าตัววันนี้น่ะสิ นายยังรู้จักผู้หญิงคนนี้น้อยไป

เขาตอบด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันเมื่อพูดถึงบุคคลที่สาม แต่ผิดกับลูกน้องที่ถามกวน...เจ้านายเหลือเกิน

อ้าว แล้วนายไปรู้จักเธอดีตั้งแต่ตอนไหนล่ะครับ

ผู้เป็นนายหันขวับมาสบตาลูกน้องจ้องตาเขียวอย่างเอาเรื่อง เตือนว่าอย่ายุ่งเรื่องของเจ้านายให้มากกว่านี้ ทำให้เดนนิสถึงกับสะดุ้งโหย่งไปเลยทีเดียว

จะตอนไหนก็ชั่งเถอะ แต่ตอนนี้นายไปจัดการให้ฉันก่อน

ครับได้ครับนาย เขารับคำ

 

 

 

 

อีกฟากฝั่ง

เฮ้อ...เวลาพักผ่อนเนี่ยมันช่างผ่านไปไวเหลือเกิน เผลอแป็บเดียวนี่เช้าอีกแล้วเหรอต้องไปทำงานอีกแล้วสินะ เอาน่า รษา อีกไม่กี่เดือนเธอก็จะได้กลับไปบ้านแล้ว อดทนเอาหน่อย  หญิงสาวบอกตัวเอง....

 

ณ ร้านอาหารร้านเดิม

รษา มีแขกเขาอยากพบเธอในห้อง วีไอพี หนึ่งน่ะ

พนักงานคนหนึ่งของร้านเดินมาบอกกับเธอ

ใครเธอถามกลับทันทีแบบไม่รีรอ

ไม่รู้สิเขาบอกแค่ต้องการพบเธอน่ะ พูดจบเพื่อนพนักงานของเธอก็เดินไปทำงานต่อ ปล่อยให้หญิงสาวตั้งคำถามอยู่ในใจ

ใครใครกันนะ หรือจะเป็นเขา เขาเหรอ ไม่นะ วันนี้เธอยังไม่ได้เจอเขาเลย ไม่น่าใช่ แล้วจะเป็นใครกัน เธอคิดพร้อมกับก้าวขาเดินไปที่ห้องนั้น

เมื่อหญิงสาวเปิดประตูเข้ามาในห้อง เธอก็พบว่าคนที่ต้องการพบเธอไม่ใช่เขาคนนั้นอย่างที่เธอคิด แต่...เป็นลูกน้องของเขา...

คุณต้องการพบดิฉันเหรอคะ

เธอถามด้วยภาษาถิ่นนั้นด้วยสำเนียงคล้ายกับเจ้าของภาษาเลยทีเดียว

ครับเดนนิสพยักหน้ารับและพูดต่อว่า

ผมไม่รู้ว่าคุณตกลงอะไรกับเจ้านายของผม แต่เจ้านายของผมให้ผมมาบอกกับคุณว่า ข้อเสนอเงินค่าตัวคุณ 1,000,000 ดอลลาร์ เจ้านายผมยอมรับ

เดนนิสบอกกับหญิงสาวอย่างที่ผู้เป็นนายสั่งมา รษา ถึงกับอึ้งพูดอะไรไม่ออก ตกลง เขาตกลงงั้นเหรอ แล้วยังไง เธอจะทำยังไง เธอยืนนิ่งไปชั่วขณะกับสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่

ว่าไงครับคุณ เจ้านายผมยอมจ่ายตามที่คุณเรียกร้องมา หวังว่าคุณคงพอใจเดนนิสพูดย้ำ

หญิงสาวเงยหน้ามองเดนนิสแล้วพูดว่า

ฉันขอคิดดูก่อน

เธอตอบหน้าตาดูตื่นและรีบหมุนตัวเดินออกไปในทันที ไม่รอให้อีกฝ่ายได้ทักท้วงอะไรได้เลย ไม่กี่นาทีเดนนิสก็เดินออกมาจากห้องนั้น

อ้าว คุณเดนนิส วันนี้มาคนเดียวเหรอคะ

คุณเจมส์ ถามขึ้นพร้อมกับก้าวเท้าเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว

ครับ ผมมาจัดการธุระให้นายนิดหน่อย กำลังจะกลับแล้ว

ธุระ ธุระอะไรเหรอคะ บอกเจมส์ได้มั้ย เผื่อเจมส์จะช่วยคุณเดนนิสได้นะคะ

คุณเจมส์ถามแบบอยากรู้อยากเห็นเต็มทนมือไม้อยู่ไม่เป็นสุข ไต่ไปตามแขนของเดนนิส แบบที่ผู้หญิงเขายั่วยวนกัน

ธุระกับคุณ รษา น่ะครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ

พูดจบเดนนิส ก็เดินออกไปทันทีไม่ปล่อยให้คุณเจมส์ลวนลามนานไปกว่านี้ ทิ้งให้คุณเจมส์ตั้งคำถามอยู่คนเดียว

ธุระกับ รษา ..แล้วรษามีธุระอะไรกับเจ้านายของคุณแม็กและคุณเดนนิส เรื่องนี้มันชักจะแปลกๆยังไงพิกลละ และฉันก็ได้กลิ่นตุๆอะไรซักอย่าง เฮ้อ..คงไม่หรอกนะ รษา

คุณเจมส์พูดกับตัวเอง พร้อมถอนหายใจเหมือนคนคิดไม่ตก

 

บ้านซาตาน

นายครับ

เดนนิสเดินเข้ามาข้างหลังของนายที่กำลังนั่งจิบบรั่นดีราคาแพงอย่างอารมณ์ดีเพราะเขากำลังคิดว่าจะได้ของที่ต้องการในไม่ช้า

ว่าไง เขาถามพร้อมกับวางแก้วบรั่นดีลง

เธอบอกขอคิดดูก่อนครับ

เดนนิสตอบอย่างที่เขาได้รับคำตอบมาจากอีกฝ่ายหนึ่ง

จากคนที่กำลังอารมณ์ดีๆสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นซาตานร้ายในทันที เขาหันมามองหน้าลูกน้องคนสนิทอย่างเอาเรื่องที่จัดการธุระให้เขาไม่ได้อย่างสมใจ

มันจะมากเกินไปแล้ว รษา

เขายืนขึ้นเดินไปที่ระเบียงสายตามองไปเบื้องหน้าอย่างคนเอาเรื่อง

ฉันปล่อยเธอมานานเกินไปแล้ว เธออยากให้ฉันลงมือเองงั้นเหรอ

เขาพูดกับคนที่ไม่ได้อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้

แล้วนายจะทำยังไงต่อไปครับ จะรอจนกว่าเธอจะให้คำตอบมั้ยครับ

เดนนิส ถามขึ้นอย่างที่ตัวเองคิด พร้อมทำหน้าสงสัยใส่เจ้านาย

รอก็บ้าน่ะสิ ให้ไปจัดการแค่นี้ก็ทำไม่ได้ นายจะไปไหนก็ไป

เขาบอกอย่างไม่สบอารมณ์ แต่ก็ไม่ถึงกับโมโหลูกน้อง เพราะเดนนิสกับเขาก็โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก เขาจึงรู้นิสัยเดนนิสดี ว่าเป็นคนซื่อเพียงใดตั้งแต่ตอนที่เรียนมัธยม เดนนิสก็จะถูกเพื่อนคนอื่นแกล้งตลอด ด้วยนิสัยที่ไม่สู้คนของเขาก็มีแต่ ราฟาเอล นี่แหละที่คอยจัดการพวกเพื่อนเกเรให้เดนนิสตลอด

ครับๆนาย

เขารับคำและเดินถอยหลังออกไป ราฟาเอล มองแล้วสายหน้าอย่างเอือมระอา นี่เขาส่งคนผิดไปแท้ๆ

ก็ได้ ในเมื่อเธออย่างเล่นตัวดีนักเขาจะจัดให้เธออย่างสาสม ว่าแล้วเหตุการณ์ในคืนนั้นที่เขาและเธอร่วมรักกันอย่างสุขสมก็ผลุดขึ้นมาในหัว ทำไมนะ ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงทำให้เขาต้องการเธอได้มากขนาดนี้ อาจจะเป็นเพราะเธอยังไงเป็นผู้หญิงเอเชีย ไม่เหมือนพวกนางแบบขาวๆสูงพวกนั้นก็เป็นได้ เขาพูดเข้าข้างตัวเอง เพื่อที่จะหยุดความคิดของเขาที่มีต่อเธอไปมากกว่านี้

ภายในห้องพักห้องเล็ก หลังจากที่เธอเลิกงาน ต้องมีเรื่องให้เธอกลับมาคิดอีกแล้วสิน่า เขาตกลง ทำไงดี รษา เธอคิด เธอไม่ได้อยากจะไปทำงานกับเขาจริงๆซะหน่อย เพราะเธอเองก็รู้ว่างานที่เขาจะให้ทำมันคืออะไร เธอแค่หลุดปากพูดไปงั้นเอง แต่ก็ไม่หรอก ถ้าเธอไม่ยอมซะอย่างเขาจะมาทำอะไรเธอได้ หญิงสาวนั่งคิด จะมาทำแบบนั้นอีกน่ะเหรอ อย่าหวังเลย ไอ้ผู้ชายเฮงซวย....เธอเองก็คิดเรื่องนี้ไม่ตกกว่าจะข่มตาหลับลงได้ก็แทบสว่าง

 

ณ ร้านอาหารแห่งเดิม

       รษา จ้ะ แขกห้องใหม่เข้าไปแล้วรบกวนเธอช่วยไปดูด้วยนะ ฉันยังติดแขกห้องสองอยู่เลย

เพื่อนพนักงานในร้านเดียวกันบอกกับเธอ ขณะที่เห็นเธอกำลังเดินเข้างานมา จริงๆหน้าที่หลักของ รษา ในร้านนี้คือ บริการแขก วีไอพี เท่านั้น เพราะด้วยอายุงาน และรูปร่างหน้าตา ภาษาที่ค่อนข้างจะคล่องแคล่วของเธอ บวกกับอีกหลายๆอย่างที่ทำให้ คุณเจมส์ ให้เธอบริการแขกห้องวีไอพี มากกว่าแขกโต๊ะธรรมดา

          ได้เลยจะ ไม่ต้องเป็นห่วง

 

หญิงสาวยิ้มให้ และเดินไปที่ห้องเป้าหมาย เธอคงไม่คาดคิดว่าจะเป็นแขกที่เธอไม่อยากเจอ เขามาแล้ว เขามารอเธอตั้งนาน...

 

***โหลดอ่านกันต่อได้ใน อีบุ๊ค นะคร้าาา หรือขอไฟล์แบบ PDF จากไรท์ได้จร้าาา

***ขอกำลังใจให้ไรท์ได้สร้างสรรค์ผลงานดีๆต่อไปด้วยน้าาาา อิอิ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว