email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2565 14:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12
แบบอักษร

TALK...ปลาย

ไม่มีใครสนใจอะไรฉันเลย ถึงแม้ว่าฉันจะร้องไห้ ขอร้องอ้อนวอนแต่ทุกคนกลับนิ่งเฉย นี่เหรอพ่อที่ทำให้ฉันเกิดมา ถึงกับจะขายฉันกินเลยเหรอ

ฉันจะไม่ยอมเด็ดขาด !!

“เสี่ยเชนถึงไหนแล้วพี่ โทรถามหน่อย” ยัยเมียน้อยพ่อของฉันคงจะอยากขายฉันให้เสี่ยเชนจนเนื้อเต้นถึงได้ดูรีบร้อนมากขนาดนั้น

ฉันรอจังหวะที่ทุกคนเผลออยู่ตอนนี้ สายตาฉันเหลือบไปเห็นแม่กุญแจที่เอาไว้ล็อกบ้าน และใช้จังหวะที่พ่อกำลังเดินไปหยิบโทรศัพท์ และอีเมียน้อยกับลูกสาวมันกำลังคุยกันอยู่รีบวิ่งไปหยิบกุญแจบ้านแล้ววิ่งออกมานอกประตู พ่อพอเห็นฉันวิ่ง ก็วิ่งตาม

แต่ไม่มีใครทันฉันสักคน ฉันปิดประตูบ้านแล้วล็อกทันที

“อีปลาย อีเลวมึงจะมาหนีแบบนี้ไม่ได้นะ เปิดประตูเดี๋ยวนี้!!” เสียงเมียน้อยพ่อของฉันตะโกนมาจากในบ้าน

“เปิดเดี๋ยวนี้นะอีปลาย ถ้าเสี่ยมาไม่เห็นมึงแล้วเสี่ยฆ่าพวกกูจะทำไง!!” เสียงทุบประตูบ้านรัวๆ

“ตอแหลเก่งไม่ใช่เหรอ คิดเอาแล้วกัน !!” ฉันพูดสวนกลับไป เสียงทุบประตูบ้านดังขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงที่บอกให้เปิดประตู

ฉันไม่ได้ใส่ใจอะไรรีบตรงไปที่รถแล้วรีบขับออกจากบ้านทันที โชคดีที่เสี่ยเชนยังมาไม่ถึง

ฉันขับรถไปน้ำตามันก็ไหลออกมา ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมพ่อถึงทำกับฉันแบบนี้ ชีวิตของฉันมันยังแย่ไม่พออีกหรือไง

ฉันขับรถออกมาไกลพอสมควร ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในจังหวัดบ้านเกิดแล้ว

ฉันว่าจะหาโรงแรมนอนก่อน เพราะตอนนี้ดึกมากแล้วด้วย

ณ โรงแรม

ฉันเดินเข้าห้องมานั่งตรงปลายเตียง ถอนหายใจออกมายาวๆ น้ำตาเจ้ากรรมมันก็ไหลออกมาไม่ขาดสาย

“อึก~ แม่จ๋า ปลายคิดถึงแม่จัง” ฉันร้องไห้ออกมาจนตัวเกร็ง คิดถึงช่วงเวลาที่แม่ยังมีชีวิตอยู่ คิดถึงอ้อมกอดอุ่นๆ ของแม่

ฉันคิดถึงแม่มากจริงๆ ถ้าแม่ยังอยู่แม่คงปกป้องฉันได้ ฉันสัญญากับตัวเองแล้วตอนนี้ว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นฉันจะไม่กลับไปเหยียบที่บ้านหลังนั้นอีกแล้ว

เช้าวันใหม่....

ฉันออกเดินทางมากรุงเทพแต่เช้ามืด พอมาถึงคอนโด เซลฟี่ก็เดินมาคลอเคลียฉันใหญ่ แต่ฉันไม่ได้เล่นอะไรกับมัน ฉันเอาอาหารให้เซลฟี่กินแล้วฉันก็เดินเข้าห้องนอน

ฉันทิ้งตัวลงที่เตียง มันเหนื่อย ฉันเหนื่อยจริงๆ เหนื่อยกับความรู้สึกตัวเองตอนนี้ ฉันยังเสียใจที่พ่อคิดจะขายฉันให้กับเสี่ยเชน

“ป่านนี้หมอเดย์จะเป็นไงบ้างนะ คิดถึงจัง” พอคิดถึงหมอเดย์ขึ้นมา มันทำให้ฉันมีกำลังใจขึ้นเยอะเลย แต่วันนี้ขอนอนพักสักวันเถอะ มันเพลียขับรถไกลด้วย

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว