email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 44

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 79.6k

ความคิดเห็น : 38

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ค. 2559 14:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 44
แบบอักษร

 

 

บทที่ 44

 

 

“ช่วยด้วย ช่วยเมริด้าด้วย ไม่ๆ ออกไป ออกไป ฮือ” เมริด้าฟื้นขึ้นมาในห้องพักสีขาวสะอาดในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในประเทศอังกฤษ

 

 

เธอมีอาการขวัญผวาไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ สองตายายต้องดูแลหลานสาวด้วยความใกล้ชิด

 

 

หนูเมย์นอนฝันร้ายทุกคืน บางวันก็นอนร้องไห้ ไม่ยอมทานข้าวทานปลาจนร่างกายซูบผอม

 

 

ทำให้ต้องดร็อปเรียนไปถึง 1 ปีเต็มๆ

 

 

ส่วนทศพลก็บินไปถึงอังกฤษ แต่เขาไม่สามารถเข้าพบหนูเมย์ ไม่นานเขาก็ต้องกลับมาจัดการไร่ที่เมืองไทย แต่เขาก็ยังไม่ถอดใจ ว่างเมื่อไหร่ก็บินไปหาเธอเสมอ ถึงแม้จะไม่ได้พบหน้า ขอแค่เพียงได้รู้ว่าเธอสบายดีเขาก็ดีใจแล้ว

 

 

“ยูจะไม่ยอมจริงๆใช่ไหม” สองสามีภรรยา เหน่อยใจกับความพยายามของทศพลจนต้องออกมาพบหน้า หลังจากให้ตำรวจคอยกันไม่ให้เขาเข้าใกล้มาเกือบ 1 ปีเต็มๆ

 

 

“ใช่ ผมขอพบเธอ ได้ไหม สักครั้งแค่ครั้งเดียวก็ได้”

 

 

แมรี่และบิลลี่มองหน้ากัน ก่อนจะถอนหายใจ แล้วพยักหน้าตกลง

 

 

“ยูต้องสัญญาว่า เมื่อยูพบเธอแล้ว ยูจะปล่อยให้เธอไปตามเส้นทางของตัวเอง ไม่ไปรื้อฟื้นหรือทำให้เธอจดจำเรื่อองเลวร้ายแบบนั้นได้อีก”

 

 

“ไอจะพยายาม” ทศพลบอกออกมาจากหัวใจ ขอแค่ได้พบหนูเมย์ ขอแค่ได้กอดเธออีกครั้ง เขาจะบอกเธอว่าให้นานแค่ไหนเขาก็จะรอ รอวันที่จะได้อยู่กับเธอ

 

 

ห้องพักในคฤหาสน์หลังใหญ่สีขาวสะอาดเป็นของหนูเมย์ ร่างบางระหงนั่งอยู่บนเตียงนุ่ม ทศพลค่อยๆเดินเข้าไปด้านใน ก่อนจะแตะลงบนไหล่เล็ก

 

 

เฮือก

 

 

เมริด้าสะดุ้งสุดแรง ก่อนจะหันหลังกลับมามอง เธอขยับตัวหนี ก่อนจะหรี่ตาเพื่อจ้องมองหนุ่มใหญ่ร่างสูงใบหน้าคมคาย ก่อนจะขมวดคิ้วแน่น

 

 

“คุณปู่” เธอฉีกยิ้มกว้างแล้วลุกขึ้นกอดรอบคอเขา กลิ่นหอมอ่อนๆ ออกมาจากตัวหลานสาว

 

 

ทศพลกอดรัดร่างเล็กด้วยความคิดถึง หนูเมย์ หนูเมย์ของปู่ เขาจูบแก้มใสไปมา พลางใช้มืือไล้ใบหน้าเล็ก มองด้วยความรักทั้งหมดที่มี

 

 

“ยูเชฟนาวเบบี้” หนูปลอดภัยแล้วที่รัก ที่รักของปู่ ถ้าไม่ติดว่าอยู่ที่อังกฤษเขาคงพาเธอไประเริงรักให้สมใจบนเตียงแล้ว คิดถึงเหลือเกิน แม่หนูน้อยขอองปู่ คิดถึงมากเหลือเกิน

 

 

“คุณปู่มายังไงคะ เมริด้าดีใจจังเลย ตั้งแต่คุณพ่อคุณแม่เสียเมริด้าก็ไม่เจอคุณปู่เลย” ทศพลนิ่งกับคำพูดของหลานสาว ก่อนจะดึงตัวเธอออกแล้วมองหน้าเล็กอย่างไม่เข้าใจ

 

 

“เมริด้าคุยกับคุณยายคุณตาว่าถ้ามีโอกาสจะไปเที่ยวเมืองไทย ไปเยี่ยมคุณปู่ ดีจังคุณปู่มาหาเมริด้าถึงอังกฤษเลย” ตอนนี้เขางงไปหมดแล้ว ทศพลหันกลับไปมองสองสามีภรรยา

 

 

แมรี่เดินเข้ามาดึงตัวหนูเมริด้าออก แล้วพาไปดื่มชาด้านนอก ส่วนบิลลี่เดินมาตบหลังทศพลที่ยืนอึ้ง

 

 

“คุณหมอบอกว่าหนูเมย์ช็อกจนทำให้เธอลบความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องราวในเมืองไทยทั้งหมดไป หนูเมย์จำไม่ได้ว่าสองเดือนที่ผ่านมานั้น เธอทำอะไรบ้าง เจอเหตุการณอะไรบ้าง ส่วนใหญ่มันจะมาในรูปของฝันร้าย”

 

 

“ไม่จริง” ไม่จริง เป็นไปไม่ได้ หนูเมย์ลืมเขาอย่างนั้นหรอ ไม่จริง

 

 

“ไอขอร้อง ยูกลับไปเถอะนะ ปล่อยให้เธอได้ใช้ชีวิตของเธอแบบที่ควรจะเป็นเถอะ”

 

 

ทศพลใช้เวลาอยู่อังกฤษอีก 1 อาทิตย์ เขาอยู่จนแน่ใจว่าเธอจำเรื่องราวทั้งหมด รวมถึงช่วงเวลาที่อยู่กับเขาไม่ได้จริงๆ จากนั้นเขาก็กลับมาไทยตามสัญญาที่ให้ไว้กับบิลลี่และแมรี่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

......................................................................

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว