email-icon facebook-icon

ขอบคุณที่กดเข้ามาอ่านและคอยสนับสนุนนะคะ ทุกคอมเมนท์เป็นกำลังใจก้อนโตให้ไรท์คนนี้ ขอต้อนรับเข้าสู่โลกของ VERMOUTH

ชื่อตอน : จีบครั้งที่31

คำค้น : หมอโฟร์ ลัลลลิลล์

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 877

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ย. 2564 22:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จีบครั้งที่31
แบบอักษร

[นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาสาระค่อนข้างรุนแรง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน] 

 

31 

 

วันนี้แปลกไปจากทุกวันเนื่องจากว่าไม่มีสายตาน่ากลัวมองฉันเลย ทุกคนเหมือนเลิกให้ความสนใจฉันไปแล้ว ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่นั่นมันก็ทำให้ฉันสบายใจขึ้นมากเลยนะเพราะจะได้ไม่ต้องคอยก้มหน้าก้มตาหลบสายตาผู้คนที่คอยจ้องจะทำร้ายฉันอยู่ทุกวัน 

       ฉันเดินมาหาเพื่อนๆ ที่นั่งรออยู่โต๊ะม้ากหินอ่อนใต้ต้นไม้ วันนี้ฉันมาช้ากว่าเพื่อนๆ เพราะเมื่อคืนนอนดึกเลยทำให้ตื่นสายแต่เพื่อนก็ยังนั่งรอฉัน 

          “วันนี้ดูสดใสจังนะจ๊ะเพื่อนรัน” น้อยหน่าเอ่ยปากแซวคนแรก ปกติฉันก็ร่าเริงแบบนี้ทุกวันอยู่แล้ว เพียงแต่หลังเกิดเรื่องขึ้นฉันก็ไม่กล้าเงยหน้าอีกเลย แต่วันนี้ถือเป็นวันดีที่ฉันกล้าเงยหน้าสู้สายตาคนอื่นอีกครั้ง ฉันไม่รู้หรอกนะว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ฉันเชื่อว่าต้องเป็นฝีมือของโฟร์แน่นอนที่ทำให้คนพวกนั้นเลิกสนใจฉันก็ไม่รู้ว่าเขาทำได้ยังไง แต่จะไม่ว่าเขาจะทำอะไรมันก็เป็นผลดีสำหรับฉัน 

          “ดูดีขึ้นเยอะเลย” เชียร์ฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าฉันยิ้มได้อีกครั้ง ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องเพื่อนฉันก็เอาแต่เป็นห่วงกลัวว่าฉันจะคิดทำอะไรบ้าๆ ลงไป มันก็มีบ้างที่อารมณ์พาไปคิดที่จะฆ่าตัวตาย แต่อีกใจมันก็ทำให้ฉันลุกขึ้นสู้อีกครั้ง ที่จริงมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่ให้คิดฆ่าตัวตายหรอกนะ แต่บางทีมันก็เครียดไง 

ปัญหามันอยู่แค่ในมหาลัยถ้าเราออกไปที่อื่นเรื่องมันก็จบ ฉันไม่จำเป็นต้องพาตัวเองไปตายด้วยเหตุผลงี่เง่าแบบนั้น และคนที่ดูจะเป็นห่วงฉันมากที่สุดก็คือเชียร์ เขาคอยส่งไลน์มาถามไถ่ฉันทุกชั่วโมงที่เราไม่ได้เจอกัน และมักจะส่งเพลงต่างๆ มาให้กำลังใจฉันอยู่เรื่อยๆ ที่ฉันหายได้ก็เพราะมีคนคอยอยู่ข้างๆ นี่ไง 

          “นี่ขอถามอะไรหน่อยสิ” น้อยหน่าเป็นคนที่ชอบสอดรู้สอดเห็นในเรื่องของคนอื่น คือฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่าเพื่อนตัวเองนะแต่เธอเป็นแบบนั้นจริงๆ เวลาที่พลาดเรื่องอะไรไปถามเธอปุ๊บก็รู้เรื่องปั๊บเลย 

ฉันอยากรู้เรื่องของโฟร์และเชื่อว่าน้อยหน่าก็น่าจะพอรู้อะไรมาบ้างไม่มากก็น้อยแหละ ฉันอยากรู้จักโฟร์ให้มากขึ้น ตั้งแต่เมื่อวานตอนที่ชายชุดดำเดินเข้ามาหาเขาแล้วหันมามองฉันแปลกๆ ฉันก็รู้สึกกลัวขึ้นมาเผื่อยังไงเขาเป็นพวกมาเฟียไรงี้ เกิดฆ่าฉันขึ้นมากลางดึกจะทำยังไงล่ะ 

  การที่ต้องอยู่ห้องกับโฟร์ฉันก็อยากจะรู้อะไรที่เกี่ยวกับบ้างนี่คือฉันไม่รู้อะไรที่เกี่ยวกับเขาเลยสักอย่างมันทำให้ฉันเสียเปรียบมากเพราะเขาเหมือนจะรู้เรื่องของฉันทุกอย่างเลย 

          “ถ้าให้ฉันเดาเธอจะต้องอยากรู้เรื่องของผู้ชายที่ชื่อโฟร์” ฉันอ้าปากค้างอย่างตกใจ ทำไมน้อยหน่าถึงรู้ว่าฉันกำลังคิดเรื่องของโฟร์อยู่ ทั้งที่ฉันก็ไม่เคยถามเรื่องโฟร์หรือพูดถึงโฟร์ให้เพื่อนๆ ฟังเลย 

       น้อยหน่ายิ้มเหมือนภูมิใจในความสามารถของตัวเองมาก เชียร์หันหน้ามามองฉันเหมือนเขาไม่พอใจที่ฉันถามเรื่องโฟร์ ก็ไม่รู้ทำไมฉันถึงคิดว่าเชียร์ไม่พอใจอาจจะเพราะแววตาของเขาที่บ่งบอกว่าไม่ชอบโฟร์ก็ได้มั้ง 

       “อยากรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเขาล่ะจ๊ะ” 

          “ทุกเรื่องเลย เล่ามาให้หมดเลยนะ” ฉันพูดอย่างตื่นเต้น ถ้าได้รู้อะไรที่เกี่ยวกับโฟร์อาจจะทำให้ฉันรับมือกับเขาได้ง่ายขึ้นเวลาที่เขาเข้าใกล้ฉัน 

ฉันรู้ว่าโฟร์ไม่ได้จีบฉันด้วยความรัก ที่ฉันรู้เพราะว่าแววตาของเขาที่มองฉันมันไม่เหมือนคนรักที่มองกันเลย มันมีแต่ความว่างเปล่าเหมือนฉันเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่งของเขาและไม่นานก็จะกลายเป็นคนที่ไม่รู้จักกัน ฉันไม่อยากให้เขาทำแบบนั้นกับฉัน 

          หลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวของโฟร์ทั้งหมดฉันนี่แทบไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีคนแบบนี้บนโลกด้วย ที่จริงแล้วน้อยหน่าก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับโฟร์มากหรอก แต่สำหรับฉันแล้วมันถือว่าเยอะมากที่จะทำให้ฉันได้รู้จักผู้ชายคนนี้มากขึ้น 

สาเหตุที่โฟร์เลือกเรียนหมอเป็นเพราะเขาคลั่งเลือด ที่ต้องพูดแบบนี้เพราะว่าเมื่อก่อนโฟร์เป็นคนกลัวเลือดมาก แค่เดินผ่านก็ไม่ได้ แม้กระทั่งเลือดสัตว์เขาก็กลัวแล้ว เขาก็เลยเลือกที่จะเรียนหมอเพื่อให้ความกลัวมันหมดไป ทำไมฉันไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลยไม่มีใครพูดให้ฉันฟังแม้กระทั่งเขาเองก็ไม่เคยแสดงออกว่ากลัวเลือด 

แล้วไอ้ที่เขาเจ้าชู้เป็นเพราะว่าเขาไม่เคยได้รับความรักจากแม่มันเลยทำให้เขาโหยหาความรักจากผู้หญิง ไม่ว่าเขาจะผ่านผู้หญิงมากี่คนเขาก็ไม่เคยพอ เขาเลยต้องไขว่คว้าเพื่อให้ตัวเองไม่เป็นจุดด้อยของคนอื่น 

และที่สำคัญคือครอบครัวเขารวยมาก รวยมหาศาลเลยล่ะ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่ผู้หญิงคนนั้นถึงบอกว่าโฟร์คือสมบัติของมหาลัย ทีแรกก็งงเหมือนกันแต่พอได้รู้เรื่องของเขาฉันก็เข้าใจความหมายนั่นทันที นี่ก็งงกับเพื่อนตัวเองเหมือนกันนะว่าทำไมถึงได้รู้เรื่องของโฟร์ได้เยอะขนาดนี้เหมือนเธอเข้าไปสิงสถิตอยู่ในตัวของโฟร์อย่างนั้นแหละ 

          สิ่งหนึ่งที่ฉันไม่เคยรู้มาตลอดตั้งแต่ที่อยู่กับโฟร์เลยก็คือ เขาเป็นลูกชายของเจ้าของมหาลัยนี้และเขาจะต้องสืบทอดกิจการของพ่อเขาต่อ ไม่ได้มีแค่มหาลัยนี้นะที่เป็นของเขา เขายังเป็นเจ้าของธุรกิจมืดอีกด้วย ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันคือธุรกิจอะไรแต่มันจะต้องเป็นธุรกิจที่ผิดกฎหมายแน่ๆ 

เรื่องราวของโฟร์ก็น่าสงสารเหมือนกันนะ ฉันมีทั้งพ่อทั้งแม่ก็เลยไม่ได้รับรู้ความรู้สึกของเขาเท่าที่ควร ที่ผ่านมาที่เขาคอยเข้าใกล้ฉันเป็นเพราะเขาต้องการความรักเท่านั้นเอง ฉันรู้สึกผิดกับเขายังไงไม่รู้ที่คอยผลักไสเขาให้ไปไกลๆ 

ต่อไปนี้ฉันจะเริ่มต้นเป็นเพื่อนที่ดีของเขาใหม่ หวังว่ามันคงยังไม่สายเกินไปนะ 

          “ที่จริงโฟร์ก็อยากจะมีความรักนะ แต่เป็นเพราะผู้หญิงที่ผ่านมาของเขาไม่เคยมีใครจริงจังกับเขาเลยสักคน ที่เข้าหาเขาก็เพราะว่าเขารวยเท่านั้นเอง นอนกับเขาเพื่อได้เงินน่ะ” 

ฉันนั่งฟังโดยไม่ได้พูดแทรก ยิ่งพูดก็ยิ่งสงสารเขา แสดงว่าที่ผ่านมาเขาไม่เคยสัมผัสถึงความรักเลยสินะ แต่ฉันคิดว่าเขาคิดผิดเขาจะให้คนอื่นมามอบความรักให้เขาได้ยังไงในเมื่อเขาไม่เคยมอบความรักให้ใครก่อนเลย เขาไม่เคยแสดงความจริงใจให้ผู้หญิงได้รู้แล้วอย่างนี้จะมีใครมาจริงใจกับเขาล่ะ 

“ทั้งที่รู้ว่ากำลังโดนผู้หญิงหลอกแต่โฟร์ก็เลือกที่จะมีความสุขแค่ชั่วคราวเท่านั้น ฉันเองก็ไม่เข้าใจความคิดของเขาเหมือนกัน” 

          “แล้วตอนนี้โฟร์คบกับใครอยู่อ่ะ?” แก้วถามแทรกขึ้นอย่างอยากรู้ ฉันเองก็อยากรู้ด้วยเหมือนกันตอนนี้เขากำลังคบกับใครอยู่หรือเปล่า เพราะเห็นเขาไปไหนมาไหนกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่บ่อยๆ แต่เขากลับบอกว่าเขาไม่ได้มีใคร 

          “เท่าที่รู้เขาก็ไม่ได้คบกับใครนะ ส่วนมากก็มีแต่ผู้หญิงไว้นอนด้วยก็เท่านั้น หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรผูกมัดกันอีก” 

       แสดงว่าผู้หญิงที่เขาไปรับไปส่งบ่อยๆ ก็เป็นแค่เพื่อนร่วมเตียงเท่านั้นสินะ แต่เขาก็ใจร้ายเกินไปหน่อยที่ทำกับผู้หญิงแบบนี้ เขาไม่คิดที่จะจริงจังกับใครเลยเหรอถึงได้ทำแบบนี้ แล้วอย่างนี้คนที่คิดจริงจังกับเขาจะฝากความหวังไว้กับเขาได้ยังไงล่ะ เขาไม่น่าคิดอะไรตื้นๆ แบบนี้เลย ไม่น่าเลยจริงๆ 

       “อยากรู้อะไรเพิ่มเติ่มอีกมั้ยจะได้พูดรวดเดียวจบม้วนเลย” 

          “พอแล้วล่ะแค่นี้ก็เยอะแล้ว” แค่นี้ฉันก็ได้รับรู้อะไรเกี่ยวกับโฟร์มากมายเลย ไม่น่าเชื่อว่าฉันจะได้อยู่ร่วมห้องกับผู้ชายที่โคตรหื่นอย่างโฟร์ คิดแล้วก็ขนลุกเผื่อยังไงเขาเกิดมีความคิดไม่ปกติขึ้นมานอนแก้ผ้าให้ฉันดูล่ะแย่เลยนะนั่นน่ะ ไม่อยากคิดภาพเลย ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยทำแบบนี้ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะไม่ทำไม่ใช่เหรอ 

          “งั้นฉันขอถามเธอบ้างนะรัน” น้อยหน่าหรี่ตามองฉันอย่างมีเลศนัยก่อนจะเอ่ยถามคำถามที่ฉันไม่อยากตอบมากที่สุด “ทำไมเธอถึงอยากรู้เรื่องของโฟร์?” 

          “...” สายตาของเพื่อนๆ จับจ้องมาที่ฉันเหมือนต้องการคำตอบให้ได้ในตอนนี้ แล้วฉันจะตอบยังไงดีล่ะ ฉันก็แค่อยากรู้เท่านั้นเองเพราะเขาเป็นรูมเมทของฉันการที่อยากรู้เรื่องของรูมเมทก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรถูกต้องมั้ย 

          “บอกมาเดี๋ยวนี้นะว่าคิดอะไรกับโฟร์?” น้อยหน่าคาดคั้นไม่ยอมเลิกรา 

          “ฉันก็แค่อยากรู้ประวัติของเขาเท่านั้นเอง ก็เขาอยู่ห้องกับฉันไม่ใช่เหรอ” แก้ตัวไปเรื่อย แต่เพื่อนๆ ก็เชื่อนะเพราะว่าฉันก็พักอยู่กับโฟร์จริงๆ ก็เลยไม่ได้ถามอะไรต่อ ฉันก็เลยได้รอดตัวไป 

เรื่องราวของโฟร์เป็นอะไรที่น่าเหลือเชื่อมาก ฉันหยิบไอโฟนขึ้นมาเพื่อที่จะส่งไลน์ไปหาเขาก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเราไม่ได้มีเบอร์กันและกันและไม่ได้แลกไลน์กันไว้ด้วย 

ความหวังที่จะติดต่อหาเขาเป็นอันต้องพับเก็บไว้ 

 

 

:::สปอยล์ตอนต่อไป::: 

“กลับกับฉัน?” 

“อื้อ” ไม่นานโฟร์ก็ยกยิ้มมุมปากก่อนจะพยักหน้า ก่อนที่เราจะได้เดินไปที่รถกันโฟร์ก็หันกลับมาถามฉันเรื่องพี่อรุณ 

“เธอไม่ได้มาหาพี่อรุณหรอกเหรอ?” 

“เปล่าหรอก ฉันตั้งใจมาหานาย”  

 

 

-โปรดติดตามตอนต่อไป- 

VERMOUTH 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว