facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 7 เสี่ยง (3)

ชื่อตอน : บทที่ 7 เสี่ยง (3)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2564 19:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 7 เสี่ยง (3)
แบบอักษร

“คุณ...อย่ามาทำแบบนี้กับผมนะ” 

“หายไปไหนมายะยัยเฌอเบลล์...” ขณะที่พูดสายตาของรีเวลก็จ้องหนุ่มที่เพื่อนพามานั่งด้วย “ว้ายตายแล้ว แกพาหนุ่มหล่อที่ไหนมาเนี่ย” เสียงแหลมทำเอาฟิลิปป์เข้าใจแล้วว่าภาพก่อนหน้าที่ตนเห็นนั้นเข้าใจผิดไปหมด เพราะคนตรงหน้าคือเพื่อนสาวของเฌอเบลล์นั่นเอง 

“บอดี้การ์ดของฉันเองชื่อฟิลิปป์” ใบหน้าหวานเปื้อนยิ้ม และยิ่งได้เห็นว่าชายหนุ่มทำหน้าบึ้งตึงก็ยิ่งมีความสุขและขำในเวลาเดียวกัน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตอนนี้เธอกำลังจะสามารถควบคุมชายคนนี้ได้ 

“อะไรนะ แกหายไปไม่ถึงชั่วโมงก็กลับมาพร้อมบอดี้การ์ดอย่างนั้นเหรอ ไปหาหนุ่มหล่อล่ำแบบนี้มาจากไหนยะ ฉันจะไปหาบ้าง” รีเวลถามพร้อมส่งสายตากรุ่มกริ่ม ทำเอาฟิลิปป์ขนลุกซู่เลยทีเดียว 

“ลูกน้องของพี่แอรีสเอง ฉันจะให้นายคนนี้มาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของฉัน” 

“ทำไมแกต้องมีบอดี้การ์ดด้วยล่ะ หรือมีปัญหาอะไร” สีหน้าของรีเวลถามด้วยความแปลกใจ เพราะร้อนวันพันปีเพื่อนไม่เคยอยากมีบอดี้การ์ด ยิ่งฐานะของเฌอเบลล์ด้วยแล้วจะจ้างอีกสักสิบคนยังได้เลย  

“มีนิดหน่อย แต่เดี๋ยวว่างๆ จะเล่าให้ฟังนะ ดื่มๆ เดี๋ยวดึกแกจะกลับบ้านไม่ไหว” เพราะถูกบังคับทำให้ฟิลิปป์นั่งอยู่ข้างๆ เฌอเบลล์จวบจนเวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืน และรับรู้ว่าคุณหนูคนสวยเริ่มมีอาการเมาแล้ว ทำให้ชายหนุ่มเลือกไม่ถูกเลยว่าจะพาเธอกลับบ้านหรือไปคอนโดฯ ดี แต่ถ้ากลับบ้านพ่อและพี่ของหญิงสาวคงไม่ปล่อยเขาไว้แน่ โทษฐานที่มาส่งในสภาพเมามายแบบนี้ 

“กุญแจคุณอยู่ไหนเนี่ยคุณหนู” ฟิลิปป์อุ้มสาวร่างเล็กมานั่งที่รถของตนเอง แม้ฟิลิปป์จะเป็นลูกน้องแอรีส แต่เอาจริงๆ เขาก็สามารถซื้อรถแพงๆ ได้ เนื่องจากเงินเดือนที่เจ้านายให้มันมากมายเหลือเกิน 

มือหนายอมถือวิสาสะค้นกระเป๋าของหญิงสาว เนื่องจากต้องการหากุญแจคอนโดฯ แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ หรือบางทีคุณหนูคนสวยอาจจะไม่ได้เอามาด้วย 

“เอายังไงดีวะเนี่ย” ตั้งแต่เกิดมาฟิลิปป์ไม่เคยหนักใจอะไรเท่านี้มาก่อนเลยว่าจะสาวไปนอนที่ไหน แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วคงต้องพาหญิงสาวไปนอนคอนโดฯ เขาก่อนแล้วพรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกที 

“เป็นสาวเป็นนาง ปล่อยให้ตัวเองเมาขนาดนี้ได้ยังไง” ขณะที่ขับรถอยู่ฟิลิปป์ก็บ่นคนตัวเล็กไปตลอดทาง และคิดว่าถ้าคนท่ามาไม่ใช่เขา แม่คุณหนูตัวแสบอาจจะโดนลวนลามไม่รู้ตัว 

ตลอดระยะทางที่ขับมาฟิลิปป์ก็หันไปมองสาวเจ้าเป็นระยะ จนเกิดความเอ็นดู ในยามหลับเฌอเบลล์เหมือนแมวน้อยขี้อ้อนไร้ซึ่งพิษสงอะไร แต่นามตื่นเธอคือแม่เสือที่พร้อมจะขย้ำทุกคนที่ขวางทาง 

“นิ่งแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ” มุมปากของบอดี้การ์ดหนุ่มยกขึ้น 

เมื่อมาถึงจุดหมายปลายทางฟิลิปป์เอารถมาจอดยังลานจอดรถของคอนโดฯ หรูแห่งนี้ ซึ่งข้อดีคือเราสามารถไปจอดรถยันชั้นที่พักอาศัยได้เลย ไม่ต้องเดินไกล แต่ถึงแม้จะไม่เดินไกลปัญหาก็คือเขาจะพาแม่คุณตัวแสบที่นอนไม่ได้สตินี้เข้าไปพักผ่อนได้อย่างไร 

“เอาก็เอาวะ”  

เมื่อหาหนทางไม่ออกฟิลิปป์จึงต้องจำใจอุ้มสาวร่างเล็กมาไว้ในอ้อมกอด ใบหน้าสวยใสที่มีเครื่องสำอางชั้นดีแต่งแต้มอยู่ มันอดทำให้ชายหนุ่มอยากจะเห็นว่าถ้าเธอไร้ซึ่งเครื่องประทินผิว จะสวยเหมือนเดิมหรือไม่ 

“ดื้อไม่พอ ยังขี้เมาอีกนะคุณหนู” แม้ใจจะไม่อยากพาหญิงสาวมาที่พักของตนเอง แต่จะให้ทำอย่างไรได้ ในเมื่อตนก็ไม่รู้ว่าถ้าไปส่งหล่อนที่บ้าน เขาเองจะต้องเจอกับอะไรบ้าง 

“อื้อ” เสียงอู้อี้ในลำคอทำให้ฟิลิปป์ก้มลงมองเป็นระยะๆ บางครั้งก็อยากให้เธอนิ่งๆ แบบนี้บ้างก็ดี คงน่ารักขึ้นเป็นกอง 

“ยังดื้อแม้ยามหลับเลยนะ” บอดี้การ์ดหนุ่มเอ่ยแซวคนตัวเล็กในอ้อมกอด จวบจนพาเดินมายังห้องพักของตนเอง ณ สถานที่นี้ราคาก็เรียกว่าสูงพอตัว อีกทั้งยังอยู่ในโซนที่เรียกว่าแพงที่สุดเลยก็ว่าได้ 

ภายในตัวห้องของฟิลิปป์ประกอบด้วยห้องพักสามห้อง มีห้องโถงใหญ่ ห้องครัว และระเบียงที่กว้างพอตัว บวกกับการตกแต่งห้องสไตล์ดาร์กๆ มันยิ่งส่งเสริมให้ตัวเจ้าของห้องดูน่าค้นหาและน่าดึงดูดมากยิ่งขึ้น 

“นอนไปก่อนนะคุณหนู ไว้พรุ่งนี้ผมค่อยพาไปส่ง” เนื่องด้วยวันนี้ฟิลิปป์ทำงานมาทั้งวันทำให้เขารู้สึกอ่อนเพลียและอยากจะนอนมาก  

ฟิลิปป์จัดการห่มผ้าให้คุณหนูคนสวย โดยที่เขาไม่กล้าเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอ เพราะถ้าทำอย่างนั้นเมื่อตื่นขึ้นมาเดี๋ยวคุณหนูตัวแสบจะโวยวายเขาอีก แต่ขณะที่ก้มลงไปห่มผ้าให้อยู่นั้น มือเล็กๆ ของสาวเจ้าก็ยกขึ้นมาคล้องคอของเขาเอาไว้ จากนั้นก็ดึงรั้งใบหน้าของตนจนมันอยู่ในตำแหน่งที่ปากชนปากกัน 

“อื้อ” ปากเย็นชืดแนบชิดติดกัน ทำเอาคนตัวโตรู้สึกใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก ทั้งๆ ที่ตนมีผู้หญิงเข้ามาหาไม่ขาดสาย และไม่ได้ขาดแคลนเรื่องอย่างว่า แต่ร่างกายเขากลับรู้สึกชอบและตอบสนองต่อสัมผัสอันไร้เดียงสาของสาวร่างเล็กอย่างห้ามอกห้ามใจไม่ได้ 

“หวานเหลือเกิน” เมื่อมาถึงขั้นนี้จะให้เขาปล่อยริมฝีปากนี้ไปคงทำไม่ได้ แม้จะถูกกล่าวหาว่ารังแกคนหลับเขาก็ยอม ยอมแลกกับจูบหวานๆ ที่สามารถทำให้เขาหลับฝันดีได้ทั้งคืน 

เรียวลิ้นหนากวาดต้อนความหอมหวานอย่างเอาแต่ใจ และอยากจะยื้อเวลาแห่งความหวานละมุนแบบนี้ออกไป แต่ใจก็นึกขึ้นได้ว่าคนที่หญิงสาวละเมอเพ้ออยากจะจูบคือเจ้านายของเขา มิใช่เขา ทำให้คนตัวโตรีบผละร่างกายของตัวเองออก เพื่อไม่ให้มันถลำลึกไปมากกว่านี้ 

             “ทำบ้าไรของเราวะเนี่ย” เมื่อผุดลุกขึ้นมาแล้ว ฟิลิปป์พยายามดึงสติของตัวเองที่หลงมัวเมาในรสจูบหวานๆ ของสาวร่างเล็กว่าไม่ควรทำแบบนี้ เขาและเธอเหมือนอยู่คนละชั้นกัน หญิงสาวเหมือนนางฟ้าที่คนธรรมดาๆ ไม่สามารถเอื้อมถึง 

             สายตาคมจ้องมองใบหน้าหวานอีกครั้ง ก่อนที่จะหันหลังกลับพร้อมกับความรู้สึกบางอย่าง ความรู้สึกที่เขาปิดซ่อนมันเอาไว้ตลอดหลายสิบปี 

             ใช่แล้ว...ตนแอบหลงรักคุณหนูตัวแสบนี้มาเป็นสิบปีแล้ว ความรู้สึกแบบนี้มันเกิดตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอหน้า แม้หล่อนจะทำท่าทีรังเกียจเขามากมายแค่ไหนก็ตาม แต่มันก็คงไม่ผิดหรอก เพราะคนระดับอย่างเธอจะมายุ่งอะไรกับคนที่ต่ำกว่าอย่างเขาได้ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว