facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 7 เสี่ยง (1)

ชื่อตอน : บทที่ 7 เสี่ยง (1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 561

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ย. 2564 20:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 7 เสี่ยง (1)
แบบอักษร

“นายจะทำอะไรฉัน” เฌอเบลล์ถามออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ไม่รู้ทำรังสีความน่ากลัวมันถึงออกมาจากนัยน์ตาของฟิลิปป์ 

“ผมไม่กล้าทำอะไรคุณหนูหรอกครับ แต่ถ้าคุณทำให้ผมหมดความอดทนก่อนก็ไม่แน่ครับ” น้ำเสียงเย็นชามันทำให้หญิงสาวรู้สึกว่าเขาสามารถทำได้ตามที่บอกได้ 

“คิดว่าคนอย่างฉันกลัวนายอย่างนั้นเหรอ นายไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใคร!!”  

“ผมทราบครับว่าคุณเป็นใคร พ่อและพี่ชายคุณเป็นใคร แต่คุณหนูคงไม่รู้ว่าเวลาคนเราหมดความอดทนมันก็ไม่แคร์หรอกครับว่าใครเป็นใคร” เสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง  

“นายไม่กล้าทำอะไรฉันหรอก อย่ามาปากดีเลย” เฌอเบลล์บอกอย่างไม่ยอมแพ้ ทั้งๆ ที่ใจเริ่มกลัวสายตาคู่ที่มองมาจะแย่ แต่ต้องข่มใจทำเหมือนตัวเองไม่กล้าใดๆ ทั้งสิ้น 

“อยากลองก็ดูได้ครับ ผมเองไม่ได้กลัวพี่ชาย และพ่อของคุณเลยสักนิดเดียว” 

ยังไม่ทันที่เฌอเบลล์จะได้พูดอะไรต่อ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น มันเหมือนระฆังช่วยชีวิตเธอในตอนนี้ เพราะถ้าต้องทะเลาะกับฟิลิปป์อีกนิดเดียวเธอต้องเป็นประสาทตายแน่ๆ 

“ว่ายังไงลอร่า...” ขณะที่กำลังพูดกับคนปลายสาย เฌอเบลล์ก็เบนสายตาไปมองคนตัวโตที่ยังคงยืนที่เดิม และยังคงจ้องมองเธอเหมือนเดิมเช่นเดียวกัน “อืมๆ เดี๋ยวฉันไปเดี๋ยวนี้ รอก่อนนะ”  

หลังจากวางสายแล้วเฌอเบลล์ก็ตวัดสายตามองคนตัวโตด้วยความขุ่นเคือง วันนี้เธอยอมให้ชายผู้นี้ชนะไปก่อน แต่ครั้งหน้าเธอจะไม่ยอม และจะเปิดโปงสถานะของชายผู้นี้ให้จงได้ 

“วันนี้ฉันไม่มีเวลามาต่อล้อต่อเถียงกับนายแล้ว ฝากเอาไว้ก่อนเถอะ” ร่างเพรียวเดินย่ำเท้าออกจากกาสิโนของแอรีสทันทีที่พูดจบ 

             ฟู่ว์! 

             ฟิลิปป์ถึงกับถอนหายใจออกมาเมื่อตัวป่วนล่าถอยออกไปเอง เพราะแค่เถียงกับเธอเขาก็สูญเสียพลังงานไปเยอะเหมือนกัน 

             ใบหน้าหล่อเหลาส่ายไปมาอย่างกลัดกลุ้ม เพราะไม่รู้ว่าจะปกปิดความลับบางอย่างเกี่ยวกับขวัญชีวาไม่ให้เณอเบลล์รู้ได้อย่างไร เขาเชื่อเลยว่าถ้าแม่สาวตัวแสบรู้ รับรองเลยว่าชีวิตของขวัญชีวาต้องอยู่ไม่เป็นสุขแน่ๆ ถ้าเจ้านายของเขายังดูให้ความสนใจกับแม่สาวเอเชียนนั้นมากไปกว่านี้ 

              

บทที่ 7 

เสี่ยง 

ร่างเพรียวของเฌอเบลล์เดินย่ำเข้ามายังคลับชื่อดัง แต่คนที่จะเข้ามายังที่นี่ได้ต้องเป็นเมมเบอร์แบบวีไอพีเท่านั้น แต่ด้วยความที่หญิงสาวมีสิทธิพิเศษทำให้เธอสามารถเข้ามาได้อย่างง่ายได้ 

“ตายแล้ว...ยัยเบลล์มาช้านะยะ” เสียงของเพื่อนรักอย่างรีเวล หรือรีน่าร้องทักเสียงดัง เมื่อเห็นร่างสูงโปร่งของเพื่อนรัก 

“ช้าอะไรยะ ฉันรีบสุดแล้วเนี่ย แกเล่นโทรหาฉุกเฉินแบบนี้ใครมันจะมาได้ทันทีล่ะ” แม้ยามที่เฌอเบลล์แปลงร่างเป็นคุณหนูใจร้ายจะร้ายกาจแค่ไหน แต่สำหรับเพื่อนเธอกลับเป็นเพื่อนที่ดีและน่ารักคนหนึ่ง แท้จริงแล้วหญิงสาวมีความอ่อนแอที่หลายๆ คนไม่เคยมองเห็นมุมนี้  

“จ้ะ...รู้แล้วว่ารีบ ดูเหงื่อสิออกมาเยอะเลย” ด้วยความหวังดีรีน่าก็รั้งร่างของเพื่อนรักมาใกล้ๆ ก่อนที่จะลงมือเช็ดเหงื่อจากขมับของเฌอเบลล์ ซึ่งจังหวะนั้นทำให้คนที่จ้องมองสองคนนี้มาสักระยะแล้วรู้สึกถึงความสนิทสนมเกินควร 

คนที่เห็นไม่ใช่ใคร คนๆ นั้นก็คือฟิลิปป์นั้นเอง เขามาทีนี้เนื่องจากต้องมาทำงานบางอย่างให้กับเจ้านาย แต่สายตาบังเอิญไปเจอร่างสูงของเฌอเบลล์ที่เดินจ้ำอ้าวเข้ามาด้วยท่าทางเร่งรีบ ตอนแรกเข้าใจว่าอาจจะนัดกับเพื่อน แต่ดูความสนิทสนมแล้วคิดว่าน่าจะเกินเพื่อนไปแล้ว 

“มองอะไรครับ” เสียงของเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งเอ่ยถามพร้อมกับชะเง้อคอมองว่าเขากำลังมองอะไร “อ้าวนั่นคุณเฌอเบลล์นิครับ นั่นแฟนเธอเหรอ” ท่าทางที่แสดงออกมาของเฌอเบลล์และหนุ่มหน้าใสคนนั้นมันทำให้คิดเป็นอื่นไม่ได้จริงๆ และไม่เข้าใจเลยว่าถ้าหล่อนมีคนรักอยู่แล้วจะยังมายุ่งกับเจ้านายของเขาอีกทำไม 

“ไม่รู้สิ อย่าไปสนใจเลย”  

แม้ปากจะบอกว่าอย่าไปสนใจหรือใส่ใจ แต่สายตาของฟิลิปป์กลับไม่ยอมละสายตาออกจากเฌอเบลล์เลย มันยิ่งเพิ่มความอยากรู้ว่าเธอกับผู้ชายคนนั้นเป็นอะไรกันแน่ และจังหวะที่หญิงสาวลุกจากโซฟาตัวกว้างเพื่อเดินไปไหนสักแห่ง ทำให้ฟิลิปป์อดไม่ได้ที่จะเดินตามไป 

“นายจัดการทางนี้ไปก่อนนะ ฉันไปทำธุระแปบหนึ่ง” มือหนาตบที่ไหนของเพื่อนร่วมงาน แต่สายตาของเขากลับไม่ละออกจากคุณหนูตัวแสบที่ตนเคยปรามาสเอาไว้ 

“โอเครับ” 

ทางด้านของเฌอเบลล์เดินมาเพื่อเข้าห้องน้ำ แต่ด้วยความวันนี้เป็นวันศุกร์ ทำให้คนในคลับเยอะมากเป็นพิเศษ ห้องน้ำหญิงจึงเต็มไปด้วยคนที่มารอใช้บริการ 

“เอายังไงดีเนี่ย” ด้วยความที่ดื่มแอลกอฮอลล์ไปพอสมควร ทำให้รู้สึกปวดฉี่มาก ทำให้หญิงสาวไม่ทน จึงเลือกเดินไปด้านบนที่พอทราบดีว่าเป็นพื้นที่ส่วนบุคคล แต่ทำอย่างไรได้ ในเมื่อห้องน้ำเต็ม 

เรือนร่างสูงเดินตรงไปยังชั้นบนอย่างรวดเร็ว และเมื่อขึ้นมาแล้ว สายตาคมก็กวาดตามองหาห้องน้ำทันที ก่อนจะพบว่าห้องน้ำนั้นอยู่ไม่ไกล หญิงสาวจึงเดินตรงดิ่งไปที่ห้องน้ำทันทีอย่างไม่รอช้า 

“เจอแล้ว...” ใบหน้าหวานเปื้อนยิ้มเนื่องจากเจอห้องน้ำแล้ว มิเช่นนั้นเธอคงฉี่ราดแน่นอน 

ขณะที่หญิงสาวกำลังทำธุระอยู่นั้น เสียงบางอย่างก็ดังมากพอที่จะทำให้คนที่เข้าห้องน้ำอยู่ได้ยิน 

“เรื่องค้าผู้หญิงที่เจ้านายต้องการเรื่องไปถึงไหนแล้ว” เสียงเหมือนชายทั้งสองคนกำลังคุยกัน ทำให้เฌอเบลล์เงี่ยหูฟังด้วยใจลุ้นระทึก 

“ถ้าหาไม่ครบ ฉันอาจจะเอาผู้หญิงในผับนี้สักสี่ห้าคน น่าจะไม่ยาก”  

“แต่พวกที่มาเที่ยว บางคนก็ลูกคนใหญ่คนโตนะเว้ย ทำแบบนี้มันจะดีเหรอวะ” เสียงอีกคนบอกด้วยความไม่เห็นด้วย 

“กลัวอะไรวะ ยิ่งเป็นพวกคุณหนูเนี่ยแหละดี ขายน่าจะได้ราคา พวกเศรษฐีมันคงชอบ ผิวพรรณดี แถมยังสวยๆ ทั้งนั้น รับรองเลยว่าของล็อตนี้เจ้านายจะต้องชอบว่ะ” น้ำเสียงที่แสนเยือกเย็น ทำให้เฌอเบลล์อยากจะร้องไห้ออกมา เพราะไม่คิดว่าจะมีคนที่กล้าทำกับชีวิตคนอื่นได้ขนาดนี้เลยเหรอ ทำเหมือนชีวิตคนเป็นผักปลา อยากจะขายยังไงก็ได้ โดยไม่สนใจความรู้สึกของใคร นอกจากผลประโยชน์ของตัวเอง 

เฌอเบลล์คิดว่าเธอควรที่จะรีบหนีออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ก่อนที่พวกมันจะเห็น และคนที่จะเป็นอันตรายก่อนใครก็คือเธอเอง 

เท้าเล็กๆ ก้าวเดินออกมาไม่ให้ชายสองคนรู้ แต่เหมือนเสียงของรองเท้าส้นสูงเจ้ากรรมกลับทำให้ชายฉกรรจ์หันมามองพอดี 

“เฮ้ย!!! ใครวะ” 

“ผู้หญิงที่ไหนไม่รู้พี่...” 

“ไปจับมันมาสิวะ ไม่รู้ว่าแม่งได้ยินอะไรไหม” เสียงตะโกนของชายทั้งสองทำให้เฌอเบลล์คิดว่าตัวเองควรจะวิ่งแล้ว มิเช่นนั้นอาจจะตกเป็นเหยื่อของคนใจชั่วแล้ว และพยายามไม่ให้มันเห็นหน้าเธอเด็ดขาด 

             ขณะที่สองเท้ากำลังวิ่งอยู่นั้นก็มีมือของใครบางคนมากระชากเธอไปยังมุมเสา จากนั้นก็เอามือหนาปิดปากเล็กเอาไว้ 

“อย่าเสียงดังไปคุณหนู” เสียงอันคุ้นหูทำให้เฌอเบลล์เหลือบตามอง ก่อนจะพบว่าคือฟิลิปป์นั่นเอง และรู้สึกไม่พอใจที่ชายหนุ่มมาทำอุกอาจแบบนี้ 

“อื้อๆ อ่อยอะ” 

“ชู่ว์...อย่าเสียงดัง ถ้าคุณยังไม่อยากตายตอนนี้”  

“อื้อ...อ่อย” ร่างบางเริ่มดิ้นแรงขึ้น เพราะแรงที่มากไปของชายหนุ่มทำให้เธอเริ่มหายใจไม่ออกเสียแล้ว 

ร่างบางขยับตัวแรงขึ้น จนหลุดออกจากอ้อมแขนของฟิลิปป์ที่ล็อกเธอเอาไว้จากทางด้านหลัง เมื่อเป็นอิสระเธอจึงรีบก้าวเท้าไปข้างหน้าทันที แต่เหมือนฟิลิปป์จะเร็วกว่า เขาจัดการดึงร่างบางเข้ามา จากนั้นก็ทำการประกบปากของตัวเองกับหญิงสาวทันที 

_________________________________________ 

เรื่องนี้ไรท์เขียนจะจบเเล้วแย้ววว จะพยายามลงให้ให้ได้บ่อยๆ จะไม่หายอีกเเล้ว หรือถ้าหายไปสะกิดไรท์ที่เพจ ได้เลยนะ กดเพจที่ลิ้งก์ด้านบนได้เลยนะคะ


กลับมาอัพต่ออย่างเป็นทางการแล้วค่าาา ที่หายหน้าหายตาไปเพราะเครียดๆ เรื่องเรียนป.โท กับหนีไปเเต่งนิยายมา ดองมานาน เหมือนช่วงหนึ่งรู้สึกเครียดมากๆ จนไม่อยากทำอะไรเลยย
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว