email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่10 ทุกเรื่องในอดีต1

ชื่อตอน : บทที่10 ทุกเรื่องในอดีต1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2564 19:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่10 ทุกเรื่องในอดีต1
แบบอักษร

ห้าชั่วโมงต่อมา

“ทำไมไม่มีใครบอกกู” ผมถามหลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อนจากปากของเพื่อนและน้องสาว

“กูเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องเมื่อหลายปีก่อน กูอยู่ในเหตุการณ์ แต่เรื่องน้องปลายกูไม่รู้ ไปรท์ไม่เคยบอกกู กูเพิ่งรู้พร้อมมึงที่งานแต่ง” ไอ้นิกสารภาพ

“มึงก็รู้ว่ากูรักไปรท์แค่ไหน ทำไมไม่บอกกูวะ”

“แต่อาม่ามึงไม่เอาไปรท์ไง แล้วกูถามจริงถ้ามึงไม่เจอเรื่องวันนี้มึงจะรู้ไหมว่าม่ามึงเป็นคนยังไง มึงคิดเหรอว่าน้องไปรท์อยากทิ้งมึง มึงรู้ไหมว่าน้องแย่แค่ไหน แล้วตอนนั้นมึงก็ไม่ได้สติ จะลุกขึ้นมาช่วยอะไรน้องได้”

“อาม่าทำเหมือนว่ารักและเอ็นดูไปรท์มาก กูไม่คิดเลยว่าอุบัติเหตุครั้งนั้นอาม่าจะเป็นคนจ้างวาน” ผมไม่อยากจะเชื่อ ไม่อยากเชื่อเลยว่าอาม่าจะใจร้าย และวางแผนทุกอย่าง แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อในเมื่อวันนี้ผมได้ยินคำพูดร้าย ๆ ออกจากปากท่าน

“น้องไปรท์ไม่ให้กูเข้ามายุ่งเพราะกลัวอาม่ามึงจะมาทำร้ายครอบครัวกูแบบที่น้องโดน กูขอโทษ”

“กูเคยว่าน้องปลายหลายอย่าง แล้วน้องปลายเป็นลูกกู กูเป็นพ่อที่โคตรแย่” นึกถึงหลาย ๆ เรื่องที่เกิดขึ้นกับผมและน้องปลายทำให้ผมรู้สึกแย่มาก

“แต่มึงก็ช่วยลูกแล้วนี่ไง ถ้าไม่ได้เลือดมึงน้องปลายคงไม่รอดแล้ว” เพื่อนของผมคนหนึ่งพูด

“กูอยู่กับไปรท์ตั้งหลายเดือนทำไมไปรท์ไม่พูดอะไรเลยวะ อย่างน้อยเรื่องน้องปลายก็ได้ กูไม่เข้าใจ ไปรท์คิดอะไร”

“มึงอย่าเพิ่งคิดเยอะ น้องมีเหตุผลของน้อง กว่าน้องจะผ่านมาได้ไม่ใช่ง่าย ๆ ทางที่ดีตอนนี้มึงกุมมือน้องไว้แน่น ๆ ดีกว่าไหม ที่ผ่านมาน้องโดดเดี่ยวมามากพอแล้วไอ้เฟย” ไอ้นิกพูดเรียกสติ

“อืม เดี๋ยวกูไปเอาเสื้อผ้าไปรท์ก่อน วันนี้ขอบใจพวกมึงมาก”

“แล้วเรื่องกวาง” ไอ้กานต์ทัก

“เอาไว้ก่อน ขอเคลียร์กับไปรท์ก่อน”

ผมมาเก็บเสื้อผ้าให้สไปรท์แล้วรีบมาที่โรงพยาบาล เปิดประตูห้องพักฟื้นเข้ามาเห็นสไปรท์นั่งหลับที่เตียงของลูก ลูกสาวของผมที่ตอนนี้ใบหน้าบวมช้ำจากการถูกทำร้าย

“แม่บอกให้นอนดี ๆ ก็บอกจะเฝ้าลูก เลยสภาพอย่างที่เห็น” แม่ของผมพูดเบา ๆ ขณะที่นั่งคุยกับแม่ของสไปรท์อยู่อีกเตียง ห้องวีไอพีแบบพักฟื้นสองเตียง แม่ของสไปรท์หัวแตก รอยช้ำตามร่างกาย บางจุดก็มีเลือดไหล

“ที่ร้านของแม่เพื่อนผมจะไปช่วยกันเก็บนะครับแม่” นาน นานมากแล้วที่ผมไม่ได้พูดกับแม่ของสไปรท์ ทั้งที่ตอนคบกันกับน้องผมไปมาหาสู่เหมือนบ้านตัวเอง และรักแม่ของสไปรท์เหมือนแม่ของผมคนหนึ่ง

“ขอบใจนะเฟย แม่พักคืนนี้แล้วก็จะออกจากโรง’บาลแล้ว ไม่ไหวอยู่นาน ๆ แล้วอึดอัด ไปจัดการร้านกับบ้านดีกว่า”

“น้องจะยอมเหรอครับแม่”

“ต้องยอมสิ นี่แม่นะ ไม่ใช่เฟยที่ยอมไปรท์ทุกอย่าง”

“ยอมตั้งแต่สมัยเรียนจนตอนนี้” แม่ของผมพูดเสริม

“ผมเสียดายเวลาที่ผ่านมามากครับ ถ้าผมรู้ว่าอาม่าไม่ชอบน้อง ผมจะไม่พาน้องไปแนะนำให้อาม่ารู้จัก ขอโทษนะครับแม่ที่แม่ต้องมาเจ็บตัวเพราะผมตั้งสองครั้ง”

“เราไม่ได้รู้เรื่องอะไร แม่ไม่โกรธเฟยหรอกลูก แม่รู้ว่าเฟยรักน้องมากแค่ไหน ผิดที่แม่เอง ถ้าแม่ไม่ไปกู้เงินมารักษาพ่อ ทั้งสองคนอาจจะไม่ได้มาเจอเรื่องแบบนี้”

“ที่ไหนกัน อย่าโทษตัวเองสิคะ ถึงคุณไม่ได้ไปยืมเงินมา คุณเง็กก็ต้องหาวิธีกำจัดหนูไปรท์อยู่ดี ฉันเคยเจอกับตัว รู้ดีเชียวล่ะว่าร้ายแค่ไหน”

“ไม่เห็นแม่เล่าให้เฟยฟังบ้างเลยว่าอาม่าเคยร้ายกับแม่”

“พูดไปก็เท่านั้น พ่อเราเชื่อคุณเง็กแม่ของเขาไปซะทุกเรื่อง แม่พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ เฟยคิดว่าแม่อยากให้คนบ้านนั้นเอาเฟยไปเลี้ยงเหรอ ถ้าแม่ไม่ถูกบีบแม่ไม่ทางจะให้เขาเอาเฟยไป”

“ผมคือคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยสินะครับ” ไม่เคยรู้เลยว่าอาม่าโหดร้ายแค่ไหน คิดแค่ว่าอาม่าใจดี ผมรักใครอาม่าก็รักด้วย ส่วนแม่ที่เลิกกับป๊าเพราะแม่มีสามีใหม่ แม่นอกใจป๊า คือสิ่งที่อาม่าบอกผมและพยายามให้ผมเกลียดแม่ ซึ่งผมไม่เคยเกลียดแม่เลย

“แม่ไม่รู้เลยนะว่าคุณเง็กจะรู้เรื่องที่ไปรท์ท้องกับเฟย เอาจริงเรื่องท้องแม่ก็ไม่รู้ แม่คิดว่าน้องปลายเป็นลูกของคุณวีซะอีก” แม่ของไปรท์พูดด้วยสีหน้าจริงจัง

“เรื่องนี้ผมคงต้องรอคุยกับน้องครับ อยากรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นเหมือนกัน เพราะที่อาม่าพูดมาเหมือนว่าอาม่ารู้ว่าไปรท์ท้อง” หลายปีก่อนมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง ผมพลาดอะไรไปหลายอย่างเลยสินะ ขนาดเพื่อนยังรู้ มีเพียงผมที่ไม่รู้

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว