ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ทุกคนคือความสุขของเราสัญญาว่าจะเขียนให้ดี แล้วน้อมรับทุกคำติชมของทุกคนนะคะ(แต่อย่าเเรงมาก555) เม้นกันเยอะๆนะคะ

53เลือดขึ้นหน้า

ชื่อตอน : 53เลือดขึ้นหน้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2564 16:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
53เลือดขึ้นหน้า
แบบอักษร

โอ้ยยยยย ร่างเล็กล้มลงทันทีที่ประตูเปิดเข้ามากระเเทกร่าง

อลันที่ได้ยินเสียงร้องเบาๆรีบวิ่งขึ้นมาอย่างไม่คิดชีวิต

พิมพ์ประภัสล้มลงขนาบพื้นทันทีที่ประตูเปิดเข้ามา ก้นอันอวบอิ่มกระเเทกพื้นเข้าอย่างจังจนปวดร้าวไปทั้งตัวดีหน่อยที่มือทั้งสองข้างยังพอยันไว้ได้บ้างแต่ก็ไม่มากนัก

"อยู่นี่จริงๆสินะ อีชู้!!!!!!" อลิซรีบตรงปรี่เข้ามานั่งทับท้องน้อยของคนที่กำลังนอนอยู่ ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ว่าคนตรงหน้ากำลังเป็นอะไรอยู่เพราะเธอก็เป็นผู้หญิงเหมือนกันเเต่เธอจะทำให้อลันได้เห็นว่าเธอก็สามารถทำให้เขาเจ็บปวดใจเหมือนกับที่เขาทำกับเธอได้เหมือนกัน

"คุณอลิซ!!!"

"ทำไม แกตกใจที่เห็นฉันหรอห้ะ อีพิมพ์!!!" เสียงตวาดดังลั่นจนดังไปทั่วบ้าน

แกร็ก เสียงขึ้นลำปืนดังขึ้นชัดๆข้างใบหูบาง อลิซค่อยๆหันไปตามเสียงที่ได้ยิน สายเรียวคมไล่ระดับมองจากเท้าคนที่ยืนอยู่ข้างๆค่อยๆไล่ขึ้นไปจนเห็นลำปืนที่จ่ออยู่ข้างตัวเธอ ใบหน้าคนที่อยู่ภายหลังกระบอกปืนนั้นยิ่งทำให้เธอตกใจ

"ลงมาจากร่างเธอ เดี๋ยวนี้" น้ำเสียงเย็นเอ่ยขึ้นเบาๆ

อลิซรีบรนรานคลานลงจากร่างกายคนข้างล่าง อารมณ์ที่มีเมื่อสักครู่ตะพานหายไปจนหมดเมื่อความกลัวเข้ามาแทนที่รวมถึงความผิดหวังที่เธอไม่เคยคิดว่าจะเจอ

"ลุกขึ้นเเล้วรีบลงไปหาเจอาร์ฉันขอเคลียร์ตรงนี้ก่อน" อลันรีบพยุงร่างเล็กขึ้นพลางมองสำรวจรอบๆตรวจหาความผิดปกติ

"ดะ ดะ ได้...." สายตาหญิงสาวมองจ้องใบหน้าคมสลับกับปลายกระบอกปืนที่จับจ้องไปยังอีกคน เธอไม่สามารถคาดการณ์อะไรใดๆในตัวคนคนนี้ได้เลยจริงๆ บทจะดีก็ดีจนเธอใจหายบทจะร้ายก็เล่นเอาใจเธอกลัวจนแทบควบคุมสติไม่ได้

หญิงสาวรีบวิ่งลงจากข้างบนมาหาเจอาร์ตามคำสั่งของอลันเเต่เธอก็ไม่วายรีบสั่งให้เจอาร์ขึ้นไปช่วยพูดให้อลันใจเย็น

"หึ นางนี่อีกแล้วสินะที่ลูกฉันต้องเจ็บปวดใจ"

เสียงของอีริคดังขึ้นดึงความสนใจของพิมพ์ประภัสที่กำลังพูดคุยกับเจอาร์

ดวงตาหวานเบิกโพรงด้วยความตกใจที่เห็นอีริคที่นี่ ถ้าเธอจำไม่ผิดเธอเคยเจอเขามาเเล้ว2ครั้ง ครั้งเเรกที่งานเเต่งกับครั้งที่2คือครั้งที่เธออยู่ที่ไหนสักแห่งซึ่งเธอก็จำได้ไม่ค่อยได้นัก

"เพราะเธอเองหรอที่ทำให้ลูกสาวฉันกังวลใจ แล้วมันเหมือนจะเป็นเสี้ยนตำใจที่ใหญ่มากเสียด้วยที่ทำให้ไอ้อลันมันบ้าเดือลดาลขนาดนี้"

อีริครีบเดินตรงเข้ามาหาร่างของพิมพ์ประภัส แต่ก็ไม่วายมีร่างของเจอาร์ที่รีบเข้ามากั้นระหว่างพิมพ์ประภัสกับอีริค

"เอ่ออ....ฉัน"

"หึ ผู้หญิงหลายรางแบบเธอเนี่ยนะที่อลันมันกล้าเลี้ยง มันนี่โง่เขลานักวันดีคืนดีผู้หญิงอย่างเธออาจจะนำความล้มจมมาหามันก็ได้มันนี่ช่างโง่เขลาจริงๆ"

"ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ เเล้วคุณก็ไม่ควรพูดถึงฉันเเบบนั้นด้วย"

"ทำไมฉันจะพูดไม่ได้ในเมื่อมันคือเรื่องจริง ฉันพูดผิดตรงไหน" อีริคพลักร่างของเจอาร์สุดเเรงก่อนจะดังร่างบางเข้ามาประชิดตัว

"เธออย่าคิดว่าคนอย่างเธอที่มีไอ้อลันเป็นคนคอยคุ้มกันเเล้วฉันจะกลัว ถ้าใครมันทำให้ลูกสาวฉันเสียใจคนๆนั้นมันต้องหายไปจากโลกนี้" อีริคกระสิบข้างใบหูบางของพิมพ์ประภัสเบาๆก่อนที่เจอาร์จะรีบเข้ามาแยกทั้งสองออกจากกัน

 

 

"ทุกคนในนี้พวกเราแย่เเล้ว"หนึ่งในลูกน้องของอลันที่คอยดูเเลรอบบ้านรีบวิ่งเข้ามาด้วยความกระวนกระวายใจ

"มีอะไรเกิดขึ้น" เจอาร์รีบดึงสติออกจากอีริคเเละพิมพ์ประภัสหันมาถามผู้เป็นลูกน้อง

"เราแย่เเล้วพี่ มีพวกติดอาวุธจากที่ไหนก็ไม่รู้มุ่งมาที่นี่"

"ฉิ...ละ พวกมึงดูเเลคุณพิมพ์กับอีริคด้วยกูจะขึ้นไปรายงานนาย"

ปังงง

ยังไม่ทันที่เจอาร์จะได้ขึ้นไปเสียงปืนก็ดังขึ้นจากชั้นบนดึงดูดความสนใจของทุกคนที่อยู่ในนั้นให้หันขึ้นไปมองยังด้านบน

"ไม่ได้กาลละ นายท่านอาจจะตกอยู่ในอันตรายพวกมึงพาคุณพิมพ์กับนายท่านอีริคไปยังที่ที่ปลอดภัยก่อนเลย"

เจอาร์สั่งลูกน้องเสร็จก็รีบวิ่งขึ้นไปหาผู้เป็นนาย

"เราต้องไปกันเเล้วครับนายท่าน" หนึ่งในลูกน้องพูดขึ้นกับอีริคที่ยังคงยืนนิ่งมองไปยังชั้นบนที่เป็นที่มาของเสียงปืน

"ไม่ฉันจะขึ้นไปหาลูกสาวฉัน" สติอันเฉียเเหลมอันมีเมื่อครู่หายวับไปกลับตาเมื่อได้ยินเสียงปืน เขาไม่อยากให้สิ่งที่เกิดขึ้นจะเป็นเหมือนสิ่งที่คิด

"ฉันขอขึ้นไปข้างบนด้วยฉันจะไม่ไปไหนโดยที่ไม่เขาคอยคุ้มกัน"

"แต่ที่เเห่งนี้มันเริ่มอันตรายเเล้วนะครับ"

ทั้งสองไม่ฟังเสียงของลูกน้องต่างรีบวิ่งขึ้นไปยันชั้นบนอย่างเร่งรีบ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว