ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 145 เริ่มปีใหม่ ก็ต้องย้ายที่อยู่?

ชื่อตอน : ตอนที่ 145 เริ่มปีใหม่ ก็ต้องย้ายที่อยู่?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2564 19:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 145 เริ่มปีใหม่ ก็ต้องย้ายที่อยู่?
แบบอักษร

ตอน145

"ปาร์ตี้ต้อนรับเด็กใหม่ ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ไม่ได้มาเข้าร่วมด้วย" เทปเป

"อะไรกัน ไม่ต้องคิดมากหรอก จริงสิ ว่างๆเธอก็มาแข่งทำอาหารกับฉันทีหลังสิ"

อาจารย์โคบายาคาวะผู้ดูแลหอเยลโล่พูดด้วยใบหน้าใจดีของเขา..

เทปเปมาที่หอราเพื่อมอบไวน์ให้กับอาจารย์คนนี้ที่เขาสนิทด้วย.. และเพราะเขาย้ายไปอยู่หอบลูแล้วจึงต้องไปเข้าร่วมงานที่นั่น ดังนั้นก่อนงานเริ่มเข้าจึงมาที่หอนี้เพื่อมอบของขวัญให้อาจารย์ก่อน..

"เทปเป.. มาหาอาจารย์โคบายาคาวะหรอ" มิซาวะ

"อ่า เอาของขวัญมาให้น่ะ ฉันให้อาจารย์ดูแลหลายเรื่องเพราะงั้นก็อยากทำเท่าที่ทำได้.. ว่าแต่เด็กปีหนึ่งหอราปีนี้ดูร้อนแรงจังนะ"

เทปเปกวาดตามองเหล่าเด็กปี 1 ที่กำลังมารวมตัวกันที่ห้องงานเลี้ยงแห่งนี้..

ตอนนี้ที่นี่เขาเป็นคนเดียวที่สวมยูนิฟอร์มคนละสี.. และตกเป็นเป้าสายตามากด้วย..

"อย่าคิดมากสิ เด็กใหม่ปีนี้แค่เลือดร้อนน่ะ"

"กลับกันกับหอเรดเลยสินะ"

"ทำไมหรอ? จริงสิ นายได้ไปเป็นผู้ช่วยอาจารย์คุมสอบนี่"

"อ่า.. ปีนี้หอราคงครึกครื้นน่าดูเลยล่ะ"

มิซาวะเข้าใจว่าเทปเปหมายถึงอะไร ดูเหมือนหอราปีนี้จะมีเด็กมากความสามารถเข้ามา..

และในขณะที่เทปเปกำลังคุยกับมิซาวะนั้น..

"นี่กลอเรีย.. ทำไมพวกเราต้องหลบด้วยล่ะ"เกรซ

"ป เปล่านี่.."

"หืม~~ อะไรกัน อย่าบอกนะว่าเธอไม่กล้าสู้หน้ารุ่นพี่เทปเปน่ะ"

"ม ไม่ใช่สักหน่อย!"

"อะไรไม่ใช่หรอ?"

เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นจากด้านหลัง!

ทำให้กลอเรียสะดุ้งก่อนจะหันกลับมาเห็นใบหน้าที่คุ้นเคย!

"น นาย!"

"ต้องรุ่นพี่สิ.."

เทปเปยิ้มมุมปากเบาๆ ทำให้กลอเรียหน้าแดงขึ้นมาและพูดอะไรไม่ออก..

"อะ สวัสดีค่ะรุ่นพี่.. เรื่องตอนนั้นต้องขอบคุณมากเลยนะคะ" เกรซ

"ไม่ต้องคิดมากหรอก แต่เดิมพวกเธอมีความสามารถอยู่แล้ว"

"จริงสิ ฉัน เกรซ เทเลอร์ นะคะ เป็นเด็ก ปี 1 หอรา ฝากตัวด้วยนะคะรุ่นพี่"เกรซ

"ฉัน อาริมะ เทปเป.. อยู่ปี 2 หอบลู.. แต่.. จริงๆก็พึ่งย้ายไปน่ะนะ"

ทั้ง 2 แนะนำตัวกัน ในขณะที่อีกคนยังคงยืนยิ่งไม่กล้าสบตากับเทปเป..

"นี่.. กลอเรีย แบบนี้มันเสียมารยาทนะ"

" ร รู้แล้วน่า.. ฉัน กลอเรีย เทเลอร์ อยู่ปี 1 หอรา"

เธอพูดทั้งๆที่ไม่กล้าสบตา..

"ยินดีที่ได้รู้จักนะแฝดคนพี่ ถ้างั้นฉันไม่รบกวนแล้ว ไปสนุกกับงานเลี้ยงเถอะ"

ว่าแล้วเทปเปก็หันหลังจากไป..

"ด เดี๋ยวก่อนค่ะ!" เกรซ

???

เกรซหันไปหาพี่สาวและสะกิดเธอ..

"ร รู้แล้วน่า.."

เทปเปมองอีกฝ่ายแบบ งงๆ..

"ร เรื่อง.. การ์ด.. ที่ให้มา.. ขอบคุณมาก.. พวกเราจะ ฟวดาืดนอ่สะว"

เธอพูดค้อนข้างเบาและหลังๆเริ่มไม่เป็นภาษาจนเทปเปมองไปที่เกรซครู่หนึ่งซึ่งเธอก็ทำได้เพียงแค่ถอนหายใจ..

"ไม่ต้องคิดมาก.. ที่ฉันให้การ์ดกับพวกเธอ ก็เพราะพวกเธอคู่ควร.. จำไว้.. การ์ดที่คู่ควร จะเลือกผู้ถือครองที่คู่ควรเสมอ.. ดังนั้น ผู้ถือครอง.. ก็ต้องทำตัวให้คู่ควรด้วยเช่นกัน.."

พูดจบเทปเปก็เดินไปคุยกับมิซาวะก่อนจะจากไป..

"ว้าว.. สุดยอดไปเลยนะ รุ่นพี่เทปเป.."เกรซ

ในขณะที่พี่สาวของเธอกำลังยืนเหม่อลอยทำหน้าตามีความสุขโดยที่ไม่รู้ตัว เธอก็ถูกน้องสาวกระซิบที่ข้างหู..

"ละเมอคิดถึงรุ่นพี่อยู่ล่ะสิ"

!!!!

นั่นทำให้กลอเรียหน้าแดงก่อนจะไล่ล่าน้องสาวของเธอเพื่อระบายอารมณ์!!

.

.

.

จากนั้นแต่ละหอก็เริ่มงานเลี้ยงของตัวเอง..

เทปเปค่อนข้างโดดเด่นในหอบลูฝั่งชาย ด้วยหน้าตาของเขา และบรรยากาศที่พูดคุยด้วยได้ง่าย เพียงแต่การวางตัวที่แตกต่างทำให้ทุกคนเคารพเขาและไม่สร้างความรำคาญให้..

หลายคนรู้ว่าเขาเป็น 1 ในนักเรียนที่โดดเด่นของโรงเรียนนี้ แม้แต่เด็กใหม่ก็รู้จัก.. ยังไม่รวมข่าวลือที่มีมากมายพอๆกับจูไดที่สามารถเห็นวิญญาณมอนสเตอร์ได้ด้วย..

.

.

.

ในปีการศึกษาใหม่ เพราะอาจารย์ใหญ่ซาเมะจิมะไม่อยู่.. และอาจารย์โครนอสต้องรักษาการแทน จึงจำเป็นต้องมีผู้ช่วยแบ่งเบาภาระของอาจารย์โครนอส..

และคนคนนั้นก็คือ ผู้ช่วยนโปเลียน..

ก็ไม่รู้ว่าเขาเข้ามาด้วยความสามารถหรืออะไร แต่ไอ้ความอีโก้สูงนั้นก็พอๆกับอาจารย์โครนอสสมัยก่อน แต่ดูจะเป็นคนที่ทำได้ทุกอย่างเพื่อตัวเองซะด้วย.. ต่างจากอาจารย์โครนอสที่ยังทำเพื่อโรงเรียนและนักเรียน..

เทปเปจึงต้องคอยจับตาดูพวกเขาไว้ เพราะคนเราเมื่อมีอำนาจในมือย่อมลุ่มหลงและไม่อยากปล่อยมันไป.. แม้แต่โครนอสก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น..

 

แค่ไม่กี่วันแรกก็มีนักเรียนใหม่ก่อเรื่องแล้ว..

สักพัก โชก็เอาข่าวมาบอกว่า ผู้ช่วยนโปเลียน กับ โครนอส วางแผนจะทำลายหอเรด..

พวกนั้นเหมือนจะอยากทำเพื่อหน้าตาของโรงเรียน และโครนอสเองลึกๆก็อยากเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนแห่งนี้ที่ตัวเองภาคภูมิใจด้วย..

และครั้งนี้..

 

"นี่มันบ้าอะไรกัน!"

อาสึกะขมวดคิ้วหลังจากมานั่งกินข้าวกับเทปเปและเริ่มบ่นถึงเรื่องที่โครนอสเรียกเธอไปพบ..

ดูเหมือนโครนอสอยากจะให้อาสึกะสวมชุดเดรสตอนดูเอลและร้องเพลงไปด้วย..

"โอ้.. ความคิดเข้าท่าแฮะ.. แล้วเธอว่าไงล่ะ? ไม่อยากลองเป็นไอดอลดูหน่อยหรอ?"เทปเป

"นี่มันไม่ตลกเลยนะ"

"จ้าๆ โอเคๆ ไม่ล้อแล้วก็ได้.. แต่.. เธอเอาชุดมาด้วยนี่.. คงไม่ใช่ว่า.."

"ม ไม่ใช่อย่างที่นายคิดนะ!"

"จ้าๆ ไม่ใข่จ้า.."

เทปเปมองบน ดูยังไงก็ชอบไม่ใช่รึไง..

"แต่แบบนี้มันก็เริ่มจะรุกรานนักเรียนแล้วล่ะนะ.. แถมเขาก็เป็นอาจารย์ผู้ดูแลหอบลูด้วยสิ.."

"ฮึ่ย! งั้นเราก็ย้ายออกไปอยู่หออื่นซะก็สิ้นเรื่อง!"

"เอะ.. แล้วฉันเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ?" เทปเป

แต่พอพูดไปแบบนั้นกลับโดนมองแรงด้วยสายตาคมๆ.. อารมณ์ประมาณว่า ถ้าไม่ทำตามฉัน.. อดเย็ด 3 เดือน!

 

 

"เห้อ~~ ก็อย่างว่านั่นแหละ.. เพราะงั้นก็เลยมาที่นี่น่ะ"

เทปเปว่าพลางมองไปยัง จูได, โช, มันโจเมะ และใครฟระอีกคน.. ช่างมันเหอะ..

"อาจารย์โครนอส พออาจารย์ใหญ่ไม่อยู่ก็ชักจะเอาใหญ่แล้วแฮะ.."โช

"ฉันเองก็อยากจะให้อาสึกะไปอยู่หอราฝั่งหญิง แต่เพราะจำนวนห้องมันเต็มแล้วก็เลยต้องมาที่นี่น่ะ.."เทปเป

"หมายความว่ายังไงล่ะนั่น.."จูได

"ก็ที่นี่คนไม่ค่อยมีอยู่แล้ว.. แถมอาจารย์คุมหอก็ไม่มี.. กฏอะไรก็ไม่เคร่งแล้ว.. ขนาดมันโจเมะสร้างที่พักเพิ่มเติมก็ไม่เป็นไร นี่แหละ เหมาะเหม็ง.. ถึง.. อันที่จริงฉันจะโดนลากมาเอี่ยวด้วยก็เหอะ"เทปเป

แต่พอพูดจบเขาก็ต้องสะดุ้งเพราะอาสึกะมองแรงใส่เขา ก่อนจะลากเขาออกไปบ้างนอก..

"งั้นฉันใช้ตรงนี้คงได้สินะ"เทปเป

"เอ๊ะ มันก็.. ที่ว่างนี่นะ นายจะทำอะไรล่ะ?"โช

"ก็ทำแบบนี้ไง"

ว่าแล้ว เขาก็ประกบมือเข้าหากัน ก่อนจะปรากฏวงเวทขึ้นตรงพื้นที่ว่างถัดจากส่วนต่อเติมของมันโจเมะ..

จากนั้น.. สิ่งปลูกสร้างที่ทำจากไม้สไตล์ญี่ปุ่นก็ปรากฏขึ้นเป็นบ้านไม้ขนาดใหญ่พอดี ให้คน 3-4 คนอาศัยอยู่แบบสบายๆ..

ท่ามกลางพวกจูไดที่อ้าปากค้างตาถลน!!

"บ บ บ บ้าน! โผล่ออกมาแล้ว!" โช

"ด ได้ไงเนี่ย!" จูได

"นี่แก! เป็นจอมเวท หรือ พ่อมด หรือ ตัวอะไรกันแน่ฟระ" มันโจเมะ

"ปากคอเราะร้ายจริงนะ.. ฉันก็แค่เอาของที่เก็บไว้ออกมาแค่นั้นเอง วงเวทนั่นก็แค่ประตูมิติสำหรับเปิดเอาของออกมา.. แค่นี้องเมียวจิชั้นยอดอย่างฉันทำได้สบายอยู่แล้ว"

เทปเปว่าพลางผายมือ..

"เชิญครับคุณผู้หญิง.."

อาสึกะเองก็อึ้งไม่ต่างจากทุกคนแต่ก็ยังเดินเข้าไป..

ดเานในมือห้องนอนสไตลญี่ปุ่นและห้องแบบญี่ปุ่น แต่ก็มีห้องแบบหอพักบลูที่หรูหราอยู่เช่นกัน..

แถมด้านหลังยังมีออนเซ็นที่มีวิวเป็นทะเลซึ่งมุงหลังคาอย่างดีด้วย..

"ยอดเลย!" จูได

"จะมาเล่นก็ได้นะ แต่อย่าลืมกดกริ่งก่อนเข้ามาด้วยล่ะ" เทปเป

เทปเปปล่อยให้พวกจูไดสำรวจกันไปก่อนจะเรียกทุกคนมารวมตัวกันที่ห้องกลาง..

"จริงๆ ฉันอยากจะคุยกับพวกเราทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการต่อสู้ครั้งก่อน.. แต่เพราะข้อมูลยังไม่แน่ชัด ฉันคงบอกอะไรไม่ได้มาก.. แต่ก่อนอื่นเลย.. นายเป็นใคร.."

เทปเปมองไปยังชายหนุ่มในชุดราเยลโล่ผู้สวมผ้าคาดศรีษะที่ร่างกายค่อนข้างล่ำสัน..

"ฉันชื่อ ทีรันโน่ เค็นซัน! เป็นลูกน้องของลูกพี่จูได!"

"ลูกน้องของลูกพี่มีแค่ผมคนเดียวต่างหาก!"โช

"เอาล่ะ พอก่อน.. จูได.. นายไว้ใจหมอนี่รึเปล่า"

เทปเปมองไปทางจูไดด้วยแววตาคม..

" อ อ่า.."

"งั้นฉันจะเชื่อนาย.. เอาล่ะ สิ่งที่ฉันจะบอกต่อจากนี้อาจฟังดูคลุมเครือ แต่มันเป็นสิ่งที่ฉันยืนยันได้.."

เทปเปผ่อนลมหายใจเบาๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง..

"ภัยครั้งใหม่.. กำลังใกล้เข้ามาแล้ว.."

ทุกคนที่เคยผ่านเรื่องราวมาด้วยกัน และพบเจอกับเกมแห่งความมืดขมวดคิ้วกันหมด..

"ภัยหรอ.. หรือว่า.. จะเกี่ยวกับเกมแห่งความมืด?"มันโจเมะ

"ถึงรูปแบบจะแตกต่างกัน.. แต่มันให้ผลลัพธ์​ที่เหมือนกัน.. พูดง่ายๆก็ใช่.. อีกฝ่าย.. ใช้พลังของบางอย่างที่สามารถส่งผลกระทบต่อความเป็นจริงผ่านการดูเอลได้.."

"รู้รึเปล่าว่าเป็นใคร?"อาสึกะ

"ก็พอเดาได้.. แต่อีกฝ่ายเป็นพวกระวังตัวแจ.. แถมยังมีสัมผัสพิเศษต่างจากมนุษย์​ทั่วไป ทำให้หลีกเลี่ยงการหาข้อมูลของฉันได้ด้วย.."

"สัมผัสพิเศษเหนือมนุษย์?"จูได

"เหมือนนายที่เห็นวิญญาณมอนสเตอร์ เจ้านั่น ก็มีพลังวิญญาณแข็งแกร่งเหมือนกัน.."

"แล้วเป้าหมายของมันล่ะ?"มันโจเมะ

"นั่นแหละประเด็น.. ฉันไม่รู้ว่ามันต้องการอะไร.. บางอย่างได้ปิดกั้นการค้นหาของฉัน.. เจ้านั่นคงใช้กฏเกณฑ์​บางอย่างสร้างม่านพลังขึ้นมาครอบตัวเองทำให้ฉันหามันหรือข้อมูลเกี่ยวกับมันไม่ได้เลย"

"แล้วมันจะมีปนะโยชน์อะไรล่ะฟะ"มันโจเมะ

"ก็นะ.. ถึงจะหาทางตรงไม่ได้.. แต่ก็พอได้เบาะแสจากทางอ้อมน่ะ"

ว่าแล้วเทปเปก็สะบัดมือนำแผ่นยันต์​ออกและเขวี้ยงไปแปะที่กลางห้อง ก่อนจะนำหินออกมาหลายก้อน และจัดวางไว้บนพื้นที่ว่าง..

"เขากำลังทำอะไรน่ะ"โช

"ในศาสตร์​องเมียวจิ.. มีหลักพื้นฐานใหญ่ๆอยู่ 4 อย่าง.. แต่ทุกอย่างล้วนมีรากฐานของพลังมาจากการเรียงตัวของหมู่ดาว(แถ)​ ตอนนี้.. ฉันได้จัดวางหมากทั้งหมดไว้ตามตำแหน่งของแต่ละคน.. ซึ่งบนหมากแต่ละหมากฉันได้ทำสัญลักษณ์​บ่งบอกตัวตนเอาไว้.."

"โอ้ งั้นนั่นก็คือฉันสินะ"

จูไดชี้ไปที่หมากตัวหนึง..

"ตอนนี้ฉันจัดเรียงตัวหมากตามตำแหน่ง โดยให้คิดว่าโต๊ะนี้คือเกาะแห่งนี้.. และยันต์ 3 แผ่น ก็คือ หอทั้ง 3 หอ และหมากแต่ละตัว ก็คือ กลุ่มพวกเรา.. และแจกันดอกไม้กลางโต๊ะก็คือ อาคารเรียน.."

ทุกคนพยักหน้าเข้าใจ จากนั้นเทปเปก็ขยับมือไปมาก่อนจะปรากฏแสงสีแดงขึ้นในห้องนี้..

"วิชาที่ฉันจะใช้ต่อจากนี้.. มันเหมือนการทำนาย.. เพราะงั้นสิ่งที่เกิดขึ้นจะสามารถตีความได้หลายแบบ และมันอาจจะเกิดขึ้นหรือไม่เกิดขึ้นก็ได้.. แต่ว่า.. ผู้ที่จะกำหนดผลลัพธ์​นั้น คือตัวพวกนายเอง.."

แปะ!

เทปเปตบแปะ ก่อนที่แสงจะสว่างเจิดจ้าจนทุกคนต้องเอาแขนขึ้นมาบัง!

และเมื่อแสงหายไป ก็มีบางอย่างเกิดขึ้น!

 

 

_________________

เอาล่ะ ไซโอ ถ้านายทำนายอนาคตได้ ทางนี้ก็จะเล่นของล่ะนะ!!

 

____________

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว