ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 141 ผู้ช่วยผู้ประเมิน

ชื่อตอน : ตอนที่ 141 ผู้ช่วยผู้ประเมิน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ส.ค. 2564 14:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 141 ผู้ช่วยผู้ประเมิน
แบบอักษร

 

หลังจากเทปเปตื่นขึ้นมาได้ไม่กี่วัน ก็เข้าใกล้วันจบการศึกษาของนักเรียนปี 3

และที่ดูเอลอคาเดเมีย จะมีพิธีจบการศึกษาเป็นทางการ 2 แบบคือ พิธีแบบปกติที่โรงเรียนทั่วไปทำกัน และ การดูเอลจบการศึกษา ซึ่งจะมีตัวแทนของฝ่ายปี 3 เลือกรุ่นน้องในโรงเรียนเป็นตัวแทนที่จะมาแข่งกับตน..

แน่นอนว่าตัวแทนของฝ่ายปี 3 คือ ไคเซอร์

และเขาก็ได้เลือก จูได มาสู้ด้วยในวันนั้น..

แน่นอนว่าทั้งคู่เคยดวลกันมาก่อน และเพราะรู้ฝีมือของทุกคนดี ไคเซอร์ จึงได้เลือก จูได

"น่าแปลก.. ที่เรียวไม่ได้เลือกนาย"

อาสึกะพูดขึ้นขณะแต่งตัวและสวมชุดชั้นใน..

"อย่าพูดแบบนั้นสิ.. เด็คที่ฉันใช้ มีการ์ดที่ไม่สามารถเอาออกมาใช้ได้นะ.. สำหรับไคเซอร์ที่อยากดวลแบบจริงจัง คงไม่ท้าฉันที่ใช้ Ace Card ไม่ได้หรอก"

เทปเปเองก็สวมเสื้อผ้าเช่นกัน..

เมื่อคืนทั้งคู่ทำกิจกรรมกันจนดึก.. และเพราะอาสึกะเทปเปมีอาจารย์อายุคาว่าคอยช่วย เขาจึงสามารถแอบเข้ามาหลับนอนกับอาสึกะได้อย่างไม่ติดขัดอะไร..

"นั่นก็จริง.. แต่แบบนี้ก็แสดงว่านายจะไม่สามารถดูเอลแบบจริงจังได้เต็มที่ตลอดถ้่อยู่ที่นี่น่ะสิ"

"ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา บรามา เป็นวิญญาณที่สาปสูญ.. และเป็นการ์ดที่ไม่ได้ถูกสร้างโดย Indrucstrie Illution(บริษัทของ เปกาซัส)​ จึงเป็นการ์ดที่ไม่เป็นทางการ.. ถึงจะใช้ดูเอลได้ แต่ใช้ในการแข่งขันไม่ได้หรอกนะ"

"นั่นสินะ.. เอฟเฟคของบรามาเองก็โกงมากซะด้วยสิ"

"ไม่ต้องคิดมากไปหรอก บนโลกนี้ไม่ได้มีแค่การแข่งเป็นทางการซะหน่อย เธอก็รู้ไม่ใช่หรอ"

ทั้วคู่แต่งตัวจนเสร็จและพร้อมจะออกไป..

แต่เทปเปก็โอบเอวอาสึกะเข้ามาแนบชิด..

"ดูเอลแห่งความมืด.. มันจะเกิดขึ้นอีกงั้นหรอ?"อาสึกะ

"นั่นสินะ.. ตราบใดที่มีแสง ก็ย่อมมีเงา.. แต่ว่า จงอย่าเหมารวมความมืดกับความชั่วร้าย.."

อาสึกะทำหน้าไม่ค่อยเข้าใจ.. แต่เทปเปก็จูบหน้าผากเธอเบาๆทำให้หญิงสาวหน้าแดงได้..

"งั้นฉันออกไปก่อนนะ"

เทปเปว่าพลางเดินไปที่ระเบียง..

"หึ ถ้าลำบากมากนักก็รีบๆเลื่อนขึ้นมาอยู่หอบลูซะสิ"อาสึกะ

"เห~~ นี่อยากอยู่กับฉันมากขนาดนั้นเลยหรอ? "

"จะไปก็รีบไปเลยอีตาบ้า.."

สิ้นเสียงของเธอเทปเปก็กระโดดลงจากระเบียงและหายไปอย่างรวดเร็ว.. ด้วยคนระดับเขา ไม่มีทางที่คนธรรมดาจะมองเห็นได้หรอก.. แม้แต่เสียงครวญครางตอนกลางคืนของอาสึกะก็ยังไม่มีใครรู้หรอกถ้าเขาไม่ต้องการ..

.

.

.

"ไงพวกนาย"เทปเป

"โย่! เทปเป! มาเชียร์งั้นหรอ!"จูได

"ก็นะ.. ฉันไม่อยากพลาดการดวลดีๆ" เทปเป

"ร่างกายไม่เป็นไรแล้วหรอ" เรียว

"อ่า ฉันค่อนข้างดูแลตัวเองน่ะ พวกนายเองก็อย่าเอาแต่ดูเอลจนละเลยร่างกายตัวเองล่ะ ยังไงก็สู้ๆเข้าล่ะ" เทปเป

จากนั้นเทปเปก็แยกกับทั้งคู่ไปยังทางเข้าอีกทางและขึ้นไปรวมตัวกับอาสึกะและคนอื่นๆ..

ที่ตรวนั้นจะเห็นจุนโกะกับโมโมเอะที่พยายามหลบสายตาของเขาอยู่ แต่เพราะการพูดคุยกันทำให้พวกเธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้น..

ยังไงเทปเปก็เป็นตัวเอกฮาเร็ม ไม่ว่าสถานการณ์​ไหน สาวๆจะมีอารมณ์​ยังไง เขาก็จะหาทางคุยกับพวกเธอได้อยู่ดี..

แต่ดูเหมือนอาสึกะจะมองเขาเป็นระยะๆ นี่หรือเปล่าที่เรียกว่าสัญชาตญาณ​ของผู้หญิง..

จูไดกับไคเซอร์ดวลกันได้ถึงพริกถึงขิงจริงๆนั่นแหละ..

ไซเบอร์ดราก้อนมันสายพลังอยู่แล้ว อัญเชิญฟิวชั่นออกมาบูสพลังได้ที 16000 เลย..

จูไดเองก็เล่นฟิวชั่นฮีโร่ปั้มพลังสู้นั่นแหละ แต่สุดท้ายมันก็สู้สายพลังเพียวๆไม่ได้อยู่ดี ถึงสุดท้ายจะจบด้วยการเสมอก็เถอะ..

ทุกคนเข้าใจและรับรู้ถึงความเก่งกาจของทั้งคู่ ขณะที่เทปเปนั้นรู้ว่าโลกนี้มันไม่ได้ง่าย..

แต่ถ้าจะมองให้ง่ายมันก็ง่าย.. เพราะการ์ดแต่ละใบที่จัดกับพลังดวงที่ใช้ตอนสับการ์ด และการ์ดที่ขึ้นมือจะเน่ารึเปล่านั้นมีผลมากในการดูเอล..

เพราะงั้นเขาถึงจัดเด็คให้มีการ์ดซ้ำหลายไปเพื่อเพิ่มโอกาสในการจั่วและทำคอมโบได้ง่าย..

แต่ว่า คอมโบก็จะซ้ำซากและไม่มีอะไรเปลี่ยนทำให้เดาทางได้ง่าย..

เพราะแบบนั้นเขาจึงได้เปลี่ยนการ์ดในเด็คแทบจะตลอดเวลา..

 

หลังจากพิธีจบการศึกษา ก็เป็นการสอบเลื่อนชั้น..

ดูเอลอคาเดเมียใช้ระบบเหมือน มหาลัย การเลื่อนชั้นจะไม่เป็นไปแบบอัตโนมัติ แต่จะเป็นไปตามผลสอบ ถ้าผ่านก็ได้เลื่อนชั้นปี ถ้าไม่ก็ซ้ำชั้น..

แต่ต่อจะให้เลื่อนชั้นปีได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะได้เลื่อนหอ.. การเลื่อนหอพักจำเป็นต้องมีคะแนนและผลการเรียน รวมถึงต้องมีการทดสอบภาคปฏิบัติด้วย..

แต่สำหรับเทปเป..

"อืม ยินดีด้วยนะอาริมะคุงที่ได้เลื่อนไปอยู่หอบลู.."อาจารย์ใหญ่

"ขอบคุณมากครับ แต่ ที่เรียกผมมาคงไม่ใช่แค่เรื่องนี้หรอกใช่มั้ยครับ" เทปเป

"อืม จริงๆแล้วหลังจากนี้ฉันคงจะไม่อยู่ที่นี่สักพัก เพราะงั้นคงต้องฝากให้อาจารย์โครนอสรักษาการแทนเป็นการชั่วคราว.. แน่นอนว่าเรื่องในโรงเรียนสามารถไว้ใจอาจารย์โครนอสได้.. แต่สำหรับเรื่องที่เหนือธรรมชาตินั้น"

"ผมเข้าใจแล้วครับ.. ที่นี่เองก็เป็นที่ที่ผมต้องอยู่ไปอีกจนจบการศึกษา.. ยังไงก้คงยอมให่เกิดเรื่องไม่ดีไม่ได้.."เทปเป

"เยี่ยมไปเลยนะ"อาจารย์ใหญ่

"หลังจากนี้ก็ฝากตัวด้วยนะครับ อาจารย์โครนอส"เทปเป

"ไม่ต้องพูดเป็นอื่นเป็นไกลไปหรอกนะฮ๊าซินยออาริมะ.. หลังจากนี้เธอก็จะกลายเป็นนักเรียนหอบลูแล้ว.. และด้วยกำลังของเธอกับผลการเรียนที่ยอดเยี่ยม จะต้องเป็นนับเบอร์วันได้อย่างแน่นอน" โครนอส

"ขอบคุณมากครับ ถ้าอย่างงั้นผมต้องขอตัวก่อน หลังจากนี้ผมกับอาสึกะต้องไปดูการสอบเข้าของเด็กปี 1 ในฐานะผู้ช่วยผู้ประเมิน"เทปเป

"อ่า โชคดีนะ"อาจารย์ใหญ่

"มามามิย๊า~ เดินทางปลอดภัยนะฮ๊า"โครนอส

หลังจากเทปเปออกไป..

"หลังจากนี้เขาคงจะกลายเป็นสัญลักษณ์​ของหอบลูเหมือนไคเซอร์เรียวแน่ๆเนอะ อาจารย์โครนอส"

"ซินยออาริมะ เป็นนักเรียนอัจฉริยะ​ไม่แพ้ซินยอมารุฟุจิ.. และเด็คของเขาเองก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน ยิ่งในฐานะดูเอลิสแล้ว คงไม่มีใครเทียบเขาได้ในตอนนี้หรอกฮ่ะ"

.

.

.

"นี่ ถ้าไม่รีบล่ะก็เดี๋ยวก็ไปไม่ทันหรอก"อาสึกะ

"ใจเย็นๆสิ เธอบอกเองไม่ใช่หรอว่าเด็กที่ดวลได้น่าสนใจมีแค่อันดับที่ 100 ขึ้นไปน่ะ"เทปเป

"แต่ได้ดูดูเอลเยอะขึ้นมันก็ดีกว่าไม่ใช่รึไง?"

ว่าแล้วเจ้าหล่อนก็จ้ำอ้าวออกจากฮอไปทันที..

ตอนนี้เทปเปกับอาสึกะต้องมาเป็นผู้ช่วยผู้ประเมิน..

เพราะชื่อเสียงในตอนที่ดวลกับ 2 พี่น้องวงกตนั่นทำให้มีนักเรียนมาสมัครเข้าดูเอลอคาเดเมียมากขึ้นกว่าปีก่อนเป็นเท่าตัว..

และข่าวลือที่ว่าพวกเขาจะมาดูการสอบครั้งนี้ก็ยิ่งทำให้ผู้สมัครที่รู้จักและเป็นแฟนของพวกเขาค่อนข้างกระตือรือล้น..

"หือ.."

เทปเปมองไปยังทางเข้าด้านหน้าสำหรับผู้เข้าสอบ..

เขาเห็นเจ้าหน้าที่ชุดดำกำลังโต้เถียงกับเด็กสาว 2 คนอยู่..

"เป็นอะไรไป?" อาสึกะ

"เธอเข้าไปก่อนเถอะ"

เทปเปว่าพลางเดินแยกออกไปยังทางเข้าด้านหน้า..

และพออาสึกะมองตามไปก็เลิกคิ้วขึ้น..

 

 

"มีอะไรกันหรอครับ"

เทปเปเอ่ยขึ้นทำให้ความสนใจของทุกคนหันมาที่เขา..

"หืม เธอ.. นักเรียนหอบลูหรอ ไม่มีอะไรหรอก แค่ 2 คนี้มาเลยเวลาน่ะ"เจ้าหน้าที่

"แต่นั่นเป็นเพราะอุบัตติเหตุ​ที่เกิดขึ้นต่างหาก! เพราะงั้นมันไม่ใช่ความผิดของพวกเราเลย!"

เด็กสาวเสียงห้าวเอ่ยขึ้น ขณะที่อีกคนพยักหน้าหงึกๆ

พอมองดูไปแล้วทั้งคู่ก็ดูเหมือนกันอย่างกะแกะ..

และพอฟังๆไปแล้ว มันก็ไม่ใช่ความผิดของพวกเธอ เพราะก็ออกจากบ้านมาแต่เช้า แต่ดันเกิดอุบัติเหตุ​กลางถนนทำให้รถประจำทางที่นั่งมาติดอยู่ตรงนั้นไปไหนไม่ได้ตั้งครึ่งชั่วโมง สุดท้ายก็ตกรถไฟเลยมาสายแบบนี้..

เทปเปเอาแทบแล็ตออกมากดจิ้มๆๆ สักครู่ก่อนจะเงยหน้าขึ้น..

"อืม ดูเหมือนข่าวจะเป็นจริงนะ มีอุบัติเหตุ​เกิดขึ้นตรงจุดนั้นจริงๆ"

"ใช่แล้ว!"

"แต่ถึงแบบนั้น เรื่องที่พวกเธอมาสายก็เป็นเรื่องจริง และมันก็ไม่ใช่ความผิดของทางฝั่งคุณเจ้าหน้าที่ ที่ทำตามหน้าที่ของตัวเองจริงมั้ย?"

"อึ่ก.. ต แต่ว่า!"

"นี่คือความเป็นจริง และคือสิ่งที่เกิดขึ้น.. พวกเธอไม่ได้ทำอะไรผิดก็จริง แต่คุณเจ้าหน้าที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเช่นกัน.. เพราะงั้นการมาเรียกร้องอะไรแบบนี้ มันก็มีแต่ทำให้คุณเจ้าหน้าที่เขาหนักใจเปล่าๆไม่ใช่หรอ.."

กึ่ก..

เด็กสาวมาดเข้มกำหมัดแน่น ขณะที่อีกคนจับแขนของเธอไว้..

"นี่.. เรากลับกันเถอะ.."

เด็กสาวอีกคนที่น่าจะเป็นแฝดคนน้องเธอเองก็ไม่พอใจ แต่จะให้ทำยังไงได้ล่ะ เพราะความจริงมันเป็นแบบที่ชายหนุ่มตรงหน้าพูดจริงๆ..

"แต่.. ไหนๆพวกเธอก็อุตส่าห์มากันแล้ว.. จะปล่อยให้กลับไปทั้งแบบนี้ก็คงใจร้ายเกินไป.. ว่าไงล่ะ.. ไม่ลองมาดูเอลกับฉันหน่อยหรอ"

"แล้วนายเป็นใครกัน.."

แฝดเสียงเข้มเอ่ยขึ้นแต่แววตาแข็งกร้าวของเธอชัดเจนมาก..

"ฉันเป็น ผู้ช่วยผู้ประเมิน ในการสอบเข้าครั้งนี้.. ว่าไงล่ะ.. ถ้าชนะฉันได้ ฉันจะพูดคุยกับอาจารย์ผู้ประเมินให้พวกเธอสอบผ่านก็ได้นะ"

"แล้วฉันจะเชื่อคำพูดนายได้ยังไง"

เทปเปเหลียวไปมองเจ้าหน้าที่และเขาก็พยักหน้าให้..

"งั้นก็ตามมาสิ.."

เทปเปเดินนำพวกเธอเข้าไปในสนามสอบ..

แน่นอนว่าแฝดคนพี่ไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว! นั่นทำให้แฝดคนน้องต้องตามไปด้วย..

 

 

้ด้านในสนามสอบ

ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมกับเมื่อปีก่อน เพียงแต่มีนักเรียนมาาอบเยอะกว่าเดิมมาก.. และเพราะการสอบรอบ 2 นี้ เป็นภาคปฏิบัติและเปิดให้นักเรียนภายนอกสมัครเข้ามาได้ แต่คะแนนการประเมินจะสูงกว่าคนที่สอบข้อเขียนมาก่อน เพราะงั้นจึงหายากที่จะมีคนผ่านเข้าไปได้..

นักเรียนส่วนใหญ่ที่เข้าแผนก ม.ปลาย ของดูเอลอคาเดเมีย จะมาจากแผนก ม.ต้น ส่วนผู้ที่มาจากโรงเรียนภายนอก ต่อให้สอบได้ดีแค่ไหนก็จะได้อยู่แค่หอราไปก่อนเพื่อรอการประเมินอีกทีเหมือนเทปเป..

นี่คือระบบของที่นี่..

และการปรากฏตัวของอาสึกะก็ทำให้เธอตกเป็นเป้าสายตามากขึ้น เพราะเธอเริ่มมีชื่อเสียงแล้ว..

"หมอนั่นทนอะไรแบบนี้มาตลอดได้ยังไงกันนะ"

เธอไม่ชอบการตกเป็นเป้าสายตาแบบนี้เท่าไหร่ มันค่อนข้างอึดอัด.. แงะพอนึกไปว่าตอนนี้แฟนเธอ.. อืม.. ใช่ แฟนเธอ ที่มักตกเป็นเป้าสายตาตลอดทนกับอะไรแบบนี้ได้ยังไงกัน..

หืม..

ตอนนั้นเองที่เธอมองไปยังที่ห้องของอาจารย์ผู้ประเมิน เธอเห็นเทปเปเดินเข้าไปในนั้นพร้อมกับเด็กสาว 2 คน

"หมอนั่น.. คิดจะทำอะไรน่ะ"

และแล้วคำตอบก็ปรากฏขึ้นเมื่อผ่านไปไม่นาน..

เพราะตอนนี้ หนุ่มหล่อสะท้านฟ้าคนนั้นได้เดอนลงไปยังสนามสอบพร้อมกับดูเอลดิสก์ที่ติดอยู่กับแขนซ้าย..

"ให้ตายสิ.."

อาสึกะต้องลุกขึ้นและเปลี่ยนที่นั่ง..

และเธอเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัยเมื่อสายตาของสาวๆมากมายจับจ้องไปยังแฟนของเธอ.. มันทำให้เธอค่อนข้างรู้สึกหงุดหงิด..

 

 

 

"ไม่นึกว่าจะประจวบเหมาะพอดีเลยนะ"เทปเป

"หึ ก็ถึงได้บอกไงว่าพวกเราน่ะเก่ง!" แฝดคนพี่

"งั้นหรอ งั้นพวกเธอก็ต้องแสดงให้ทุกคนได้เห็นแล้วล่ะ" เทปเป

"พวกเรา?" แฝดคนน้อง

"ใช่.. พวกเธอ.. เอาล่ะ เข้ามาสิ.. การสอบเข้าของพวกเธอ ลำดับที่ 47 และ 48 ฉันจะเป็นคู่ต่อสู้ให้เอง เข้ามาพร้อมๆกันนั่นแหละ"

 

เทปเป

 

แฝดพี่ / แฝดน้อง

 

_______________

แหม.. เด็กใหม่ปีนี้มันช่าง..

 

 

_______________

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว