email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 40 การง้อของภรรยา(NC+) 

ชื่อตอน : บทที่ 40 การง้อของภรรยา(NC+) 

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ส.ค. 2564 19:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 40 การง้อของภรรยา(NC+) 
แบบอักษร

บทที่ 40

 

การง้อของภรรยา(NC+) 

 

 

 

 

 

 

 

...เลี่ยงหรูเข้ามารอเจ้าบ่าวในห้องหอตรงหน้าของเขามีอาหารมงคลหลากหลายชนิด ทั้ง ผลไม้ ขนมหวานก็เป็นของมงคล มันดูน่ากินก็จริงแต่เขากลับรู้สึกไม่ค่อยอยากจะกินเลย ในใจรู้สึกเศร้า บางทีก็รู้สึกหงุดหงิด เป็นเพราะใครบางคนที่ยังไม่ยอมเข้ามาหาสักที!

 

หรือว่าเทียนโจวจะโกรธเขามากจริงๆ แล้วแบบนี้เขาควรจะง้อยังไงดี แล้วถ้าเกิดอีกฝ่ายไม่ยอมมาให้ง้อล่ะ....

 

"ฮือ~เจ้าฟิลิกซ์คนเลว!"เลี่ยงหรูว่าพร้อมกับทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างที่มีผ้าห่ม ผ้าม่าน มุ้งสีแดงสดทุกอย่างมันเป็นของมงคลและหรูหรามาก ถูกใจเขาทุกอย่างยกเว้นสามีที่ไม่ยอมเข้ามาเปิดผ้าปิดหน้าให้

 

แย่....แย่ที่สุด!ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย ถ้าไม่พอใจก็แค่บอกกันมาเลยไม่ได้รึไง ทำไมต้องไม่ยอมมาเจอด้วย ถึงจะไล่แต่ก็ไม่ได้จริงจังสักหน่อย ถ้าโกรธมากขนาดนั้นก็ควรจะพูดออกมาได้แล้วสิ

 

แกร็ก~เสียงของใครบางคนเปิดประตูเข้ามาทำเอาเลี่ยงหรูต้องดีดตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วมองหาต้นเสียงผ่านผ้าปิดหน้า ด้วยความตื่นเต้นและดีใจ แต่พอเห็นว่าคนตัวโตทำสีหน้าหงุดหงิด ก็เริ่มรู้สึกห่อเหี่ยว แล้วก็เริ่มเสียใจที่สามีทำท่าหงุดหงิด

 

เลี่ยงหรูจ้องมองสามีผ่านผ้าปิดหน้าที่แสนจะบางนั้น ขอบตาเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ มือเองก็กำเข้าหากันแน่น ถ้าจะโกรธกันขนาดนี้ทำไมต้องรีบมาแต่งงานด้วยล่ะ หงุดหงิดที่จะต้องเข้ามาหาเขาขนาดนั้นเลยเหรอ

 

"เป็นอะไร"เทียนโจวเข้ามาใกล้ภรรยาตัวน้อยยิ้มอ่อนให้อย่างนึกดีใจที่หลุดพ้นจากการเชิญชวนของพวกคนที่หวังอำนาจ แล้วยังมาขัดขวางไม่ให้เขาเดินเข้ามาหาอยู่เสียนาน กว่าจะสลัดไปได้ก็นานอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว 

 

ทำเอาตอนเข้ามาเผลอทำหน้าหงุดหงิดเล็กน้อย พอเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออกก็เจอเข้ากับใบหน้าบึ้งตึง แก้มขาวเนียนพองขึ้นทั้งยังขึ้นสีแดงระเรื่อคล้ายกำลังโกรธจัด ทำเอารู้สึกงงๆจนเผลอทำหน้าขมวดคิ้ว

 

"ไม่พอใจขนาดนั้นเลยเหรอ"เลี่ยงหรูว่าน้ำเสียงสั่นเทา ดวงตาเริ่มคลอจนน่าสงสาร ทำเอาเทียนโจวเริ่มทำท่าไปไม่เป็น

 

"เปล่า เป็นอะไรไปหรือไม่ชอบของกิน?"เทียนโจวเอื้อมมือจะจับใบหน้าหวังจะปลอบโยน แต่เจ้าสาวดันตีมือออกอย่างแรง ทำเอารู้สึกผิดที่เข้ามาข้างในช้าไปเลย

 

"ทำไมต้องหลบหน้า ทำไมถึงไม่มาหาไม่ชอบแล้วเหรอ"เลี่ยงหรูว่าเสียงสั่นเครือก่อนที่น้ำตาที่กลั้นเอาไว้จะไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ใบหน้าเจ้าสาวที่งดงามราวเทพธิดาตอนนี้กำลังแดงระเรื่อ ทำท่าราวกับโดนกลั้นแกล้ง ทั้งยังมีใบหน้าที่เศร้าโศกจนคนเป็นสามีใจหล่นวูบ

 

"ไม่ใช่แบบนั้น คือ-"

 

"ทำไม!เบื่อกันแล้วใช่ไหม ไม่ชอบแล้วใช่ไหม"เลี่ยงหรูตัดพ้ออย่างน่าสงสาร ก่อนจะผลักให้เทียนโจวนอนลงไปกับเตียง ถ้าจะเบื่อกันแล้วเขาก็ยอมเป็นฝ่ายทำให้บ้าง เขายังไม่อยากเสียฟิลิกซ์ไปตอนนี้ รู้ดีว่าตัวเองงี้เง่า เรื่องมาก ขี้บ่น แต่เขาก็พยายามแล้วนะ

 

"ฉันจะเบื่อได้ยังไง"

 

"ฮึก ...มันก็แค่คำพูดที่ฉันพูดไปแบบไม่จริงจัง แต่ทำไมต้องโกรธด้วย ทำไมต้องไม่ยอมมาหา ฮือๆ"เลี่ยงหรูร้องไห้ฟูมฟายมือก็พยายามถอดเสื้อผ้าเจ้าบ่าวออก ใบหน้าก็แดงจัดมือก็สั่นๆ 

 

คนเป็นสามีเมื่อได้ฟังว่าภรรยาน้อยอกน้อยใจเรื่องอะไรมันก็อดไม่ได้ที่จะนึกเอ็นดู จากท่าทางที่น่าสงสารเมื่อกี้ กลายเป็นว่าตอนนี้เลี่ยงหรูเหมือนเด็กที่กำลังงอแงอยู่เลย

 

มือเรียวขาวเมื่อปลดชุดออกก็คว้าจับแท่งมังกรที่สงบนิ่งเอาไว้ทันที เทียนโจวอยากจะให้เลี่ยงหรูจับต่อหรอกนะ แต่ก็ยังนึกถึงคำพูดของหมอหลวงที่ให้คำแนะนำมา 

 

"จะทำอะไร ท้องอยู่นะถ้าเกิดมันสะเทือนแรงไปจะทำยังไง"เทียนโจวว่าเสียงดุเล็กน้อย ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเพียงแค่ทำเพียงภายนอกเท่านั้น เพราะกังวลว่ามันจะกระทบกระเทือนลูกในท้องของเลี่ยงหรู หมอบอกว่าช่วงนี้ครรภ์อ่อนอยู่อย่างเพิ่งทำจะดีที่สุด

 

"ฮึก ฮือๆ...นายเกลียดฉันแล้วจริงๆ ฮึก...นายมีคนอื่น นายเบื่อฉันแล้ว แงงง"เลี่ยงหรูวางมือร้องไห้จ้าละหวั่นราวกับเด็กสิบขวบ ในหน้าก็ซบลงที่อกแกร่งมือก็ทุบอกไปด้วย จนเกิดเสียงกระทบดังตุบๆ

 

"เฮ้อ...ก็ได้ ทำก็ได้ครับ แต่ต้องทำเองนะ ห้ามงอแง เดี๋ยวถอดเสื้อผ้าอาบน้ำก่อน"เทียนโจวว่าอย่างอ่อนใจพยายามใจเย็นๆ รู้ว่าคนท้องอ่อนไหวกว่าปกติมากๆ ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วคงต้องให้แม่ของลูกเป็นคนอยู่บน 

 

"ฮึก...ฮือ~"เลี่ยงหรูตอบรีบมือหยุดการกระทำปล่อยให้คนตัวโตเป็นคนถอดชุดแต่งงานให้ และเป็นคนที่พาไปอาบน้ำล้างตัวก่อนขึ้นมานอนบนเตียงอีกรอบ

 

 

 

"ทำเบาๆโอเคไหม"เทียนโจวตกลงกับคนเป็นแม่ของลูกอย่างใจเย็น แค่เห็นร่างขาวนวลดั่งหยกเจียรนัยตรงหน้าก็ทำเอาแทบจะคลั่งแล้ว แต่ตอนนี้ต้องอดทนเพื่อลูกในท้อง เขาจะต้องไม่เผลอทำแรงเด็ดขาด 

 

เลี่ยงหรูพยักหน้าด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ ก่อนจะเดินเข้าไปหาคนตัวโตที่นอนพิงหัวเตียงอยู่ เขาเข้าไปนั่งตรงหว่างขาคว้าแก่นกายเอาไว้อย่างไม่รีรออะไร 

 

จุ๊บ.....คนตัวบางโน้มตัวลงพรมจูบทั่วแท่งเอ็นร้อนอย่างแผ่วเบา คนมองดูการกระทำเริ่มหายใจแรงขึ้น ดวงตารู้สึกเหม่อลอยไปกับความหวาดเสียวที่ภรรยามอบให้ ใจเต้นแรง ตื่นเต้นและเร้าใจอยู่ไม่น้อย มือหนาค่อยๆลูบหัวภรรยาอย่างแผ่วๆ รู้สึกเหมือนแมวตัวนี้จะชอบเลียเป็นพิเศษ

 

"ซี๊ด~...อา"คนตัวโตครางต่ำเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนเปียกแฉะครอบงำมังกรใหญ่เอาไว้ หน้าท้องหดเกร็งจนขึ้นรูป มือหนาจิกเข้าที่กลุ่มผมนุ่มยาวสลวยอย่างเผลอตัว เส้นเลือดที่แขนเริ่มนูนเด่นขึ้นอย่างชัดเจน รู้สึกดีจนอดไม่ได้ที่จะสวนเอวให้เข้าไปลึกกว่าเดิม

 

"อื้ม~อ่อก"ริมฝีปากบางดูดคลึงปลายแท่งหยกก่อนจะเลียวนๆอย่างยั่วยวน ลิ้นร้อนของร่างบางเกี่ยวพันเอาไว้หลายๆรอบ แล้วจะครอบงำเอาไว้จนเกือบจะสุดโคน พยายามไม่ให้ฟันครูดแท่งหยกนั้น

 

"หันหลังมา"เสียงทุ้มแหบพร่าจับใบหน้าหวานขึ้น เลี่ยงกรูมองตาแข็งกร้าวดูท่าจะชอบกินมากถึงขนาดไม่ยอมผละออกเลยทีเดียว เจ้าสาวหน้าหวานแลบลิ้มโลมเลียสองสามรอบก่อนจะยอมหันตัวทางด้านหลังให้เข้าหาคนตัวโต 

 

คนตัวเล็กกว่าใช้มือบางกำหัวมังกรเอาไว้ ก่อนจะเลียวนๆไม่เลิก ทำท่ากินราวกับไอติน ส่วนคนตัวโตจ้องมองช่องทางรักสีชมพูเด่นด้วยความตื่นเต้น มือหนาค่อยๆสอดเข้าไปในช่องทางอย่างทะนุทะนอม ข้างในมีความเปียกชื้น นุ่มลื่นจนเริ่มจะเปียกแฉะ ข้างในตอดรัดนิ้วมือหนาจนรู้สึกแน่นๆ 

 

"อื้อ~อ๊ะ..."เลี่ยงหรูครางเสียงหวานฉ่ำปากก็เล้าโลมเลียไม่เลิก รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างสอดใส่เข้ามาทั้งยังชักเข้าออกราวกับกระตุ้นให้รู้สึกหวาดเสียว นิ้วมือหนาใหญ่ครวนหาจุดสั่นจนทำเอาเลี่ยงหรูกระตุกเกร็งตอดรัดเอาไว้แน่น

 

"อ๊า!...อึกอื้ม"เลี่ยงหรูสะดุ้งตัวโหย่งตัวสั่นระริกราวกับลูกนก ลิ้นอุ่นร้อนสอดใส่เข้ามาในช่องทางรักด้านหลัง ความเสียวซ่านโลดแล่นเข้ามายังภายใน มือไม้อ่อนแรงจนเผลอหยุดการกระทำต่อ เสียงครางหวานเริ่มดังขึ้นทีละนิดพยายามควบสติให้จดจ่ออยู่กับแก่นการยักที่ผงาดอยู่ตรงหน้า

 

"ฮือ~ฟิลิกซ์ อื้อ"ร่างเพียวบางบิดเร่าส่งเสียงกระเซ้าจนแทบทนไม่ไหว มันเสียวซ่านไปหมดจนอยากจะปลดปล่อยออกมา

 

"ไม่ไหวแล้ว...อ๊า!"เลี่ยงหรูปลดปล่อยน้ำสีใสออกมาจนเต็มหน้าอกแกร่งก่อนจะกระตุกเกร็งตัวอย่างสุขสม ทั้งที่ยังไม่ได้แตะต้องด้านหน้าเลย 

 

"แฮ่กๆ ...อึก"เลี่ยงหรูครางเสียงแหบพร่าก่อนจะดูดกลืนแก่นกายยักนั้นอีกรอบ พยายามเพิ่มความเร็วให้ทันเอวหนาที่กระแทกเข้ามาในลำคอ 

 

"อึก....จะเสร็จ"เสียงทุ้มต่ำเอ่ยบอกให้คนตัวบางให้ผละออก แต่ดูจะตรงข้ามกับสิ่งที่คิดเจ้าแมวน้อยโลมเลียทั้งยังเพิ่มความเร็วให้จนคนตัวโตทนไม่ไหวปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในโพลงปากเล็ก

 

"อึกๆ....แผล็บ"เลี่ยงหรูค่อยๆกลืนน้ำรักที่มีกลิ่นคาวคละคลุ้งอยู่ในโพลงปาก ก่อนจะแลบลิ้นเลียตรงมุมปากอย่างยั่วยวน จนคนมองทนไม่ไหวดึงคนตัวเล็กกว่ามาบดจูบอย่างเร่าร้อนจนคนตัวเล็กหายใจแทบไม่ทัน

 

"แฮ่กๆ...อื้อ"คนตัวเล็กครางเสียงหวานหลังจากผละออกจากคนตัวสูง สายตาของเลี่ยงหรูดูเป็นประกายแวววาวมองแก่นกายใหญ่สลับกับหน้าของเขาในตอนนี้ ท่าทางดูเหมือนจะเจอของอร่อยกระมั้ง

 

"หึ...ชอบเหรอ"เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างยียวน ทั้งที่แต่ก่อนไม่ชอบมันเลยแท้ๆ วันนี้ทำไมทำหน้าเหมือนอยากกินอีกซะงั้น?

 

"อึก...อ๊า~"เลี่ยงหรูไม่ตอบคำถามคนตัวโตก่อนจะเลื่อนตัวเองมานั่งตรงหว่างขา ค่อยๆสอดใส่ตัวตนของคนตัวโตเข้าไปในช่องทางเล็กนุ่มนิ่มที่ตอดรัดแน่น ข้างในทั้งร้อนทั้งอุ่นเปียกแฉะไปหมด

 

"ซี๊ด~"คนตััวโตเชิดหน้าซี๊ดปากอย่างเสียวซ่าน ก่อนที่มือจะบีบคลึงก้อนแป้งนุ่มสองลูก เพื่อระบายอารมณ์ คนตัวเล็กกระตุกหงึกๆมือๆทั้งสองวางไว้ที่หน้าท้องเป็นลอนของคนตัวโต ดวงตาเคลิบเคลิ้มเหม่อลอยราวกับไม่มีสติ

 

"อ๊ะ อ๊าๆ อื้ม~"เลี่ยงหรูพอมีแรงก็เริ่มขย่มบนตัวของคนตัวโตช้าๆมือที่วางเริ่มจิกเข้าเนื้อเพื่อระบายความเสียว มืออีกข้างก็แขนแกร่งที่นวดคลึงบั้นท้าย

 

"อื้อ~ฟิลิกซ์ จะ จูบหน่อย"คนตัวเล็กกว่าทำสายตาอ้อนวอน บั้นท้ายหมุนวนเพื่อลดความเหนื่อย ฟิลิกซ์ดึงคนตัวเล็กเข้ามาบดจูบก่อนจะสวนเอวให้อย่างเหลืออด แล้วเปลี่ยนท่าให้คนตัวเล็กกว่านอนหงาย ยกขาเรียวขึ้นบ่าแล้วกระแทกเข้าไปอย่างสมใจ

 

"อ๊ะๆๆ ฟิลิกซ์จะเสร็จ ฮือ~"เลี่ยงหรูกอดคนตัวโตไว้แน่นก่อนที่เล็บจะจิกเข้าเนื้อลากเป็นทางยาว เพื่อระบายความเสียวจากแรงกระแทกของฟิลิกซ์ 

 

"เสร็จพร้อมกัน"ฟิลิกซ์ใช้มือคว้าจับแก่นกายพอดีมือก่อนจะปิดเอาไว้ไม่ให้ปลดปล่อย เลี่ยงหรูครางกระเซ้า จิกหลังลากเป็นทางยาวหลายแผล

 

คนตัวสูงเร่งความเร็วก่อนจะปลดปล่อยพร้อมกัน ข้างในตัวของคนตัวเล็กกว่าความอุ่นร้อนแผ่ซ่านเข้ามาข้างใน รู้สึกร้อนวูบวาบไปหมด

 

"อื้อ อ๊า! แฮ่กๆ"คนตัวบางปลดปล่อยออกมาพร้อมกับหอบหายใจถี่ๆมองคนที่ค่อมตัวไว้ด้วยดวงตาที่คลอหน่วย เทียนโจวโน้มตัวลงไปจูบที่หน้าผากขาวนวลอย่างปลอบโยน พอนึกได้ว่าเผลอทำอะไรรุนแรงก็คิดจะผละออกจากตัว

 

"อึก...หรูเอ๋อร์"

 

"ไม่ให้ไป!"เลี่ยงหรูทำหน้าโกรธเกรี้ยวก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาขย่มให้คนที่อยู่ใต้ร่างอีกรอบ แก่นกายที่อยู่ในตัวของเลี่ยงหรูตอนแรกมันทำท่าจะสงบแต่พอใครบางคนขย่มตอดรับ มันก็เริ่มพองตัวขึ้นอีกรอบ

 

"ถ้าไม่ไหวห้ามฝืนเข้าใจไหม ภรรยา"เทียนโจวว่าอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเริ่มปรนนิบัติภรรยาด้วยความรัก 

 

"อื้อ~"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เช้าวันต่อมา.....

 

เลี่ยงหรูมองใบหน้าหล่อเหลาที่หลับตาปริ่มอยู่ตอนนี้ เขาไม่อยากจะบอกหรอกนะว่าเมื่อคืนทำตัวงี้เง่าแค่ไหน แต่รสชาติของน้ำรักนั้นมันติดลิ้นสุดๆ ถึงกลิ่นจะคาวไปหน่อยแต่มันหวานอย่างกับน้ำผึ้งฝาดเลย ทั้งที่เมื่อก่อนมันจะรสประแล่มๆ ฝาดๆจนอยากคายทิ้ง เขาไม่ได้อยากจะลองอีกเลยนะจริงจริ๊ง 

 

แค่จะอยากรู้ว่ามันยังคงรสชาติอยู่เหมือนเดิมไหมเท่านั้นเอง...

 

จุ๊บ~"อื้อ..."เสียงครางต่ำของคนตัวโตดังขึ้นแผ่วๆก่อนที่คนตัวเล็กกว่าจะค่อยเลียแท่งหยกที่ตั้งตรงนิ่งสู้ด้วยความเงียบ แล้วก็เริ่มครอบงำมันในที่สุด เวลาผ่านไปไม่นานนักคนที่หลับอยู่ก็เริ่มขยับเข้าออกเบาๆ ทั้งที่ด้วยตายังปิดสนิท

 

"จุ๊บ จ๊วบ"เลี่ยงหรูทำท่ากินแท่งไอตินอย่างเพลินๆก่อนที่มันจะพุ่งเข้ามาในโพลงปากพร้อมกับกลิ่นคาวของน้ำกาม รสหวานฝาดเริ่มทำให้เลี่ยงหรูกลืนกินมันอย่างช้าๆจนมันหมด สายตาของคนตัวเล็กจ้องมองแท่งหยกอย่างนึกสนใจ 

 

ก่อนจะก้มลงลงไปดูดคลึงมันอีกครั้ง เขาไม่ได้อยากจะกินมันอีกนะ แค่มันออกมาน้อยเลยไม่มั่นใจเรื่องรสชาติเฉยๆ จริงจริ๊ง

 

"ชอบขนาดนั้นเลย หายงอนแล้วเหรอ?"คนตัวโตแสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์มองเจ้าของร่างเล็กที่สะดุ้งตกใจมุดหน้าเข้าไปในเสื้อนอนของตน ท่าทางนี้มันน่ารักจริงๆ อยากแกล้งต่อแต่รู้สึกเหมือนตัวเองจะถูกแกล้ง

 

"ฉะ ฉันแค่จะช่วยให้นายไม่อึดอัดไง!"

 

"หึๆ งั้นก็ช่วยดีๆแล้วกัน"เลี่ยงหรูเบะปากใส่คนตัวโตก่อนจะคิดแผนรีดน้ำออกจากตัวใครบางคนให้หมดไปเลย!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"เฮ้อ~ที่รักพยุงหน่อย"ฟิลิกซ์ยื่นมือทั้งสองข้างหวังให้ภรรยาดึงตนขึ้น เพราะรู้สึกเหมือนเรี่ยวแรงที่มีตัวรีดออกไปหมด ไม่นึกว่าฮาร์ดจะชอบขนาดรีดน้ำออกไปหมดได้จริงๆ ทำเอาเทียนน้อยไม่มีอะไรออกมาเลย ช่างน่าเศร้า

 

"ไม่! พอดีว่ามีคนมาหาแล้วก็รออยู่ที่ศาลา ยังไงก็ช่วยไปเตรียมตัวให้พร้อมก่อนออกไปนะ ...ที่...รัก"เลี่ยงหรูเน้นเสียงตรงคำว่าที่รักก่อนจะเดินออกไปก่อนเพราะทำอะไรๆเสร็จแล้ว เขาไม่อยากจะเสียเวลานานเพราะแขกที่มาหานั้นมารออยู่ตั้ง 1 ชั่วยามแล้ว

 

 

 

....เลี่ยงหรูนั่งมองหน้าแม่นางทั้งสองคนที่เคยเป็นคู่อริกันมาก่อนทั้งยังมีเรื่องกันหลายหน ตอนนี้พวกนางดูท่าจะไม่ได้มาหาเรื่องให้ชวนตีแต่อย่างใด ดูจากท่าทางแล้วคงจะมาตามตื้อใครสักคนแน่ๆ คนแรกไม่เท่าไหร่เพราะมันเป็นแผนที่เขาวางไว้ แต่คนที่สองนี้สิ

 

"นี้พวกเจ้ามาก็เพราะจะมาขอร้องให้ข้ามอบคนที่รับใช้ที่ซื่อสัตย์ให้งั้นหรือ"เขาถามออกไปแบบนั้นหลังจากที่ทั้งสองคนได้เอ่ยขอร้องเขาให้รั้งตัวของเสี่ยวเหมยแล้วก็อานจิ้งไว้ที่นี่ 

 

"ใช่"เหยียนฉีว่าพรางส่งยิ้มอ่อนไปให้เสี่ยวเหมยที่นั่งอยู่ข้างๆเขา เสี่ยวเหมยทำท่าเหนียงอายไม่กล้ามองหน้าของเหยียนฉี เห็นก็รู้แล้วว่านางชอบเหยียนฉีจริงๆ ดูท่าว่าเขาจะต้องบอกลาสหายตัวน้อยคนนี้ซะแล้ว

 

"ข้ากับเจ้าแม้จะเคยทำเรื่องไม่ดีใส่กันแต่ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าข้านั้นรักคนผิดไปขออภัยด้วย แต่ว่าครั้งนี้ข้ามั่นใจ!ว่ามันเป็นความรักที่ใสบริสุทธิ์ ข้ากับท่านอานจิ้งรักกัน ข้าจะแต่งงานกับท่านอานจิ้ง!"เหมยหลี่เอ่ยขึ้นอย่างมั่นอกมั่นใจ แต่อานจิ้งทำท่าจะถอยหนีแถมยังส่งสายตาขอร้องมาทางเขาอีกด้วย สงสัยว่านางจะเป็นโรคมโนขั้นรุนแรงถึงได้หลงกลได้ง่ายถึงขนาดนี้ แต่นางก็ดูจะซื่อสัตย์อยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

 

"ข้าต้องถามความสมัครใจของบ่าวรับใช้ของข้าก่อน"

 

"เสี่ยวเหมยเจ้ายินดีที่จะอยู่เพื่อนางหรือไม่"เลี่ยงหรูหันไปถามเสี่ยวเหมยที่นั่งตัวบิดอยู่ข้างๆ ถึงจะรู้อยู่ก็เถอะว่ายังไงนางก็ต้องตอบตกลงแน่ๆ 

 

"พะ พะ เพคะ"นางตอบเสียงขัดๆ เหลือบมองเหยียนฉีพร้อมกับยิ้มเขินๆ 

 

"แล้วเจ้าละอานจิ้ง"เลี่ยงหรูหันไปมองอานจิ้งก่อนที่ฝ่ายนั้นจะตอบขึ้นมาทันที

 

"กระหม่อมไม่ชอบนาง กระหม่อมตัดสินใจที่จะอยู่รับใช้ท่านตลอดไป"อานจิ้งเอ่ยตัดอย่างไม่ใยดีทำเอานางทำท่าจะร้องไห้ขึ้นมาทันที แต่ดูเหมือนอานจิ้งจะไร้ใจไปหน่อยเลยมิได้สนใจนางเลยแม้แต่น้อย

 

"งะ งั้นข้าจะตามเจ้าไปที่เมืองหยางด้วย! ไม่ว่ายังไงข้าก็จะพยายาม วันนี้มิมีใจให้กัน แต่วันพรุ่งนี้ มะรืนนี้ก็มีใจให้กันได้! ข้ามิยอมแพ้หรอก!"เหมยหลี่เอ่ยขึ้นอย่างมุ่งมั่นตั้งใจนางจะไม่ยอมแพ้ให้ความรักง่ายๆเช่นนี้เป็นอันขาด ไม่ว่ายังไงนางก็จะพยายามให้ถึงที่สุด! 

 

"เฮ้อ...แล้วแต่พวกเจ้าก็แล้วกัน ข้าหิวแล้วถ้าอยากอยู่ทานสำรับกับข้าก็ตามมาก็แล้วกัน"เลี่ยงหรูว่าเพียงแค่นั้นก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินหนีออกมา ปล่อยให้แม่นางทั้งสองได้มีความสุขกับความรักครั้งใหม่ แม้ตนจะไม่รู้ว่าเหยียนฉีไปส้อยหัวใจของเสี่ยวเหมยยังไงก็เถอะ แต่ไม่นานก็คงจะรู้เอง

 

ส่วนเหมยหลี่ที่เห็นว่าเขาจะเดินออกไปก็หันควับไปมองหน้าอานจิ้งทันที ตาของนางเป็นประกาย ฉายแววของความหวัง ส่วนอานจิ้งทำท่าจะเดินตามเขามาอย่างรวดเร็วทั้งที่แต่ก่อนจะทิ้งช่วงอยู่นานกว่าจะตามมา

 

"เจ้าอยู่นี้แหละ อยู่เป็นเพื่อนนางหน่อย หึๆ"เลี่ยงหรูหัวเราะอย่างนึกสนุกก่อนจะทำเอาอานจิ้งหน้าเสียไปครึ่งหนึ่ง ท่าทางดูใจแตกสลายมาก ถ้าให้เดาคงเจอลูกตื้อของนางจนกลัวเข้ากระดูกดำแล้วละมั้ง ขนาดเขายังเคยโดนบุกเข้ามาถึงในห้องนอนเลย 

 

 

 

เลี่ยงหรูเดินออกมาไกลจนมาถึงทางเดินในเรือนเห็นพี่หวงยืนใกล้ๆกับเสา ดวงตาดูเหม่อลอยคล้ายคนกำลังคิดหนักขนาดเขาเดินมาอยู่ตรงหน้าก็ยังทำท่าทางไม่เห็นเลย ดูท่าทางจะเครียดหน้าดู

 

"พี่หวง พี่หวง..."เขาลองเรียกชื่อแต่อีกฝ่ายดูจะไม่ได้สนใจอะไรเลย ดูนิ่งเงียบสายตาดูหม่นๆ 

 

เพี๊ยะ! "อั่ก! โอยๆ "เลี่ยงหรูตีไปที่แผ่นหลังกว้างไม่แรงมาก แต่เหตุใดมันถึงทำให้พี่ชายที่แข็งแกร่งถึงกลับทรุดลงไปนั่งกับพื้นเลยล่ะเนี่ย? ดูท่าทางจะเจ็บมาก น้ำตาถึงกลับคลอเลย เห็นแล้วรู้สึกผิด

 

"ทะ ท่านพี่หวง เจ็บมากเลยหรือขอรับ ข้ามิได้ตั้งใจ"เลี่ยงหรูตั้งใจจะเข้าไปพยุงตัวของพี่ชายแต่พี่หวงยกมือห้ามเสียก่อน เลยไม่ได้ เข้าไปใกล้

 

​​​​​"มิเป็นอันใด เมื่อคืนข้าเมามากจนหลังกระแทกขอบเตียงน่ะ"พี่หวงว่าก่อนจะพยุงตัวเองขึ้นยืน โดยไม่พึงพาคนเป็นน้อง

 

"หืม? ท่านองครักษ์เงาซุยเฝิง"เลี่ยงหรูมองทะลุด้านหลังของคนเป็นพี่เมื่อเห็นว่าใครมาก็เอ่ยทักทายอย่างสุภาพ อีกคนประสานมือคารวะเขาก่อนจะเดินเข้ามาใกล้

 

"เลี่ยงหรู พอดีว่าข้านึกได้ว่ามีเรื่องที่ต้องทำ ฝากบอกท่านอ๋องด้วยว่าข้าจะไปทีหลัง"

 

"อ่า...ขอรับ"เลี่ยงหรูเอียงคอเล็กน้อยก่อนที่พี่ชายจะลูบหัวเล็กน้อยแล้วเดินจากไปทันทีโดยไม่ทักทาย สหายที่สนิทกันมากๆ รู้สึกว่าสองคนนี้ต้องเรื่องอะไรสักอย่างแน่ๆ คงไม่ใช่อย่างที่เขาคิดหรอกใช่ไหม?

 

 

 

 ​​​​​

 

 

 

 

 

 

 

..........

 

ฮ่อยยย~ท่านพี่โดนกิน555 น้องบอกเจอของอร่อยแล้ว🤣

 

ตอนแรกไรท์ว่าจะเอาตอนนี้บอกเพศลูกชายลูกสาว คิดอีกที NC+มันจุใจมากยาวมากกกๆๆๆไรท์เลยเอาไว้ตอนอื่นดีกว่า😆💓

 

ปล.แต่งเพื่อความบันเทิงและตอบสนองความต้องการของไรท์เท่านั้นจ้าาา อย่าหาเอาความจริงมาพูดดดด🤣

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว