facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทิ้งไว้ให้โหยหา 6

ชื่อตอน : ทิ้งไว้ให้โหยหา 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ส.ค. 2564 13:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทิ้งไว้ให้โหยหา 6
แบบอักษร

ธีร์ใช้จังหวะที่เธอยังหอบหายใจ ถอดเข็มขัด ปลดกระดุมรูดซิป นิดาตาโตด้วยความตกใจ เธอเข้าใจความหมายของคำว่า ‘ห้องเชือด’ ที่นักเรียนสาวๆ พูดแล้ว เธอผลักเขาออกในจังหวะที่กางเกงตัวนอกกำลังจะหลุดออกไปจากตัวเขา ธีร์จึงกลับมาล็อกตัวเธอแล้วดันชิดกำแพงอีกครั้ง

“อย่า-ทำ” เสียงนิดาแข็งกร้าว จ้องตาเขาเขม็ง ความลุ่มหลงใดๆ ไม่มีหลงเหลือ สติส่วนดีฉุดให้เธอได้คิด มันกำลังมากเกินไป ห้องนี้จะต้องไม่มีเธออยู่ในรายชื่อผู้หญิงที่ตกเป็นของเขา

“ไม่เป็นไรหรอกน่า มันจะดีกว่าเมื่อกี้” เขาขบกราม แล้วก้มลงซุกไซ้ซอกคอระหง ฝ่ามือบีบคลึงอกอวบปลุกอารมณ์ให้เธอคล้อยตาม

“ไม่” นิดาพยายามทั้งดิ้นและผลักด้วยเรี่ยวแรงที่เหลือน้อยเต็มทน ร่างกายของเธอกำลังกลายเป็นของเขาในไม่ช้าถ้าหากเธอยังไม่สามารถพาตัวเองออกมาจากความรัญจวนนี้ได้ สติของเธอกำลังถูกเผาด้วยไฟเสน่หา เธอเผลอกอดเขาเป็นหลักเมื่อแข้งขาอ่อนแรง

“ครูจะพาเธอไปสวรรค์”

“มาแล้วค่าครูธีร์สุดหล่อ”

เสียงที่ดังมาจากชั้นล่างเหมือนระฆังช่วยชีวิต ดึงสติเด็กสาวและครูหนุ่มออกจากวิมานหวามฉับพลัน จรรยาบรรณและความรู้สึกผิดชอบชั่วดีพุ่งเข้ากระแทกสำนึก เด็กสาวรีบผละตัวออกจากเขา

“คนอื่นมากันแล้ว ออกไปค่ะ” นิดาตื่นตระหนก คว้าเสื้อผ้ามาและดันตัวเขาออก

“นิดา” ธีร์คว้าแขนนิดาไว้ “ครูขอโทษ” พูดจบเขาก็คว้าเธอมาจูบอีกครั้งแล้วสวมกางเกงก่อนเดินออกไป

เขาเกือบจะมอบรางวัลให้เด็กดีของเขาด้วยการพรากผู้เยาว์ไปเสียแล้ว

...............................

ธีร์อมยิ้มมองตามนิดาที่อยู่ในเสื้อยืดตัวโคร่งของเขา หลังจากเธอแทรกตัวเข้ามาดึงกระเป๋านักเรียนออกจากตักเขาแล้วเดินไปยังโต๊ะว่างหลังห้อง ที่นี่ไม่มีโต๊ะประจำ ใครมาก่อนก็ได้นั่งหน้า ได้ใกล้ชิดครูสุดหล่อ ซึ่งนิดาไม่เคยมาทันสาวๆ พวกนั้น

“ไม่มีมารยาท จะบอกครูธีร์ก่อนก็ไม่ได้” เนเน่ สาวมั่นหน้าในความสวยแซ่บ เชียร์ลีดเดอร์ต่างโรงเรียนหันมาว่าใส่แผ่นหลังบาง มาเรียนแค่สองชั่วโมงเนเน่ก็อุตส่าห์เปลี่ยนชุดเป็นเสื้อสายเดี่ยวกางเกงขาสั้นจู๋ เจ้าหล่อนกำลังนั่งคุกเข่าคุยกับธีร์ที่โต๊ะของเขา เสื้อที่ใส่ไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆ ก็เห็นหน้าอกหน้าใจแทบทั้งเต้า

“แล้วเธอเดือดร้อนอะไรด้วย” นิดาที่เดินไปได้สี่ห้าก้าวหันมาตวัดเสียงใส่ หน้าตาบึ้งตึง

“เธอมาก่อน ทำไมไม่เอากระเป๋าไปวางไว้บนโต๊ะเรียนล่ะ เอามาวางบนโต๊ะครูทำไม” เนเน่จิกกัดทั้งสายตาและคำพูด

“มันเรื่องอะไรของเธอ” นิดาไม่ยอมแพ้

“ทำแบบนี้เธอจะอ่อยครูธีร์ของฉันใช่ไหม จะบอกให้ ครูธีร์เป็นของฉัน ฉันหวง” เนเน่มองอย่างเอาเรื่อง ถ้ารักถ้าชอบก็ต้องกล้าพูดกล้าแสดงความเป็นเจ้าของ ถ้ามัวพิรี้พิไรเดี๋ยวคนอื่นๆ ก็มาคว้าไปรับประทาน

“อ่อยอะไร แล้วฉันไปแย่งเธอเหรอ น่ารำคาญ” นิดาโต้กลับ สายตาตำหนิเหลือบไปมองเขา

“เอาละๆ ไม่ทะเลาะกันนะครับสาวๆ เนเน่ เมื่อกี้นิดาเปียกฝนสภาพไม่ต่างจากลูกหมาตกน้ำ ครูเลยให้นิดาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้อง แล้วครูเอากระเป๋ามาวางไว้บนโต๊ะเองแหละ” ธีร์อธิบายให้ลูกศิษย์ฟังพลางหัวเราะกลบเกลื่อน เพื่อไม่ให้เกิดการโต้เถียงกันไปมากกว่านี้

แต่ดูเหมือนจะคิดผิด มุกของเขาไม่ได้ทำให้บรรยากาศในห้องดีขึ้นเลย เพราะเด็กๆ มาเรียนกับเขาด้วยเหตุผลคล้ายๆ กันคืออยากใกล้ชิดครูหนุ่มสุดหล่อ แต่ละคนมีความเขม่นกัน รู้เท่าทันกัน จึงพากันคิดว่านิดาใช้แผนเข้าใกล้ครู นิดาตกเป็นเป้าของสายตามุ่งร้ายหลายคู่  

“หนูไม่ใช่ลูกหมา แล้วทำไมครูต้องอธิบายให้เขาฟัง” นิดาน้อยใจที่ครูธีร์รีบอธิบายให้ผู้หญิงขี้หวงฟัง เหมือนกลัวเนเน่จะเสียใจ แถมทำให้เธอวางตัวลำบากเข้าไปใหญ่ แล้วการหัวเราะของเขาอีกที่ขัดใจเธอ ถ้าเพื่อนไม่เงียบเป็นเป่าสากพร้อมกับมองเธออย่างหมั่นไส้แบบตอนนี้ พวกเขาก็ต้องหัวเราะเยาะเธอไปแล้ว

ธีร์เพิ่งเคยโดนนิดาวีนเหวี่ยง แต่จะว่าไปนี่ก็เป็นครั้งแรกที่นิดาถูกเพื่อนต่อว่าซึ่งหน้า การถูกคุกคามทำให้เธอตอบโต้ทันควัน แต่แววตาที่เธอมองมายังเขานี่สิ มันเต็มไปด้วยความผิดหวังจนเขาใจหาย

“นิดา มันเป็นคำพูดเปรียบเทียบ”

“อย่าไปสนเลยค่ะครูขา ดูเลขข้อนี้ให้เน่ต่อดีกว่าค่ะ” เนเน่ดึงความสนใจของครูกลับมาที่ตนเอง เพื่อนๆ ในห้องต่างมองเนเน่ด้วยสวยตาไม่พอใจที่แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของครูเกินหน้าเกินตา

“นิดา” ธีร์ร้องเรียกเสียงอาวรณ์ ไม่ได้สนใจนักเรียนข้างกายที่เท้าแขนขึ้นมาบนตักเขาแล้ว

แต่นิดาไม่ได้สนใจเขาเลย เดินไปกระแทกตัวลงนั่งที่โต๊ะหลังห้อง คู่กับอิงฟ้า สาวสวยจากอีกโรงเรียนที่มองธีร์ตาเยิ้ม

“นิว่ารูปไหนสวย”

อิงฟ้าหยิบรูปที่ตัวเองถ่ายคู่กับธีร์หลายรูปมาให้นิดาช่วยเลือก นิดาหยิบมาดู เป็นรูปที่อิงฟ้าเบียดตัวอยู่กับไหล่ของธีร์ บางรูปธีร์ก็วางมือบนหัวอิงฟ้า

“ถ่ายที่ไหนเหรอ” นิดาถามเสียงเรียบ เหลือบตามองไปด้านหน้าก็พบว่าเขาจ้องมองเธออยู่

“ที่ร้านไอติมในห้าง ให้คนอื่นถ่ายให้ เป็นกล้องฟิล์ม เราเพิ่งล้างมา ช่วยเลือกหน่อยสิ เดี๋ยวจะเอาไปให้ครูธีร์” อิงฟ้ายิ้ม นิดาเห็นแววตาที่ไม่ได้เป็นมิตรสักเท่าไรแว่บหนึ่ง เธอเลือกส่งๆ ใบหนึ่ง

“รูปไหนก็สวยทั้งนั้นแหละ เอารูปนี้ละกัน”

เธอไม่ควรเปิดโอกาสให้ธีร์พาตัวเข้ามาใกล้ชิด ไม่ควรปล่อยใจไปกับเขา ถ้าไม่อยากเสียใจ เขามีเสน่ห์ดึงดูดให้ผู้หญิงเข้าหา ผู้หญิงแต่ละคนพร้อมจะฟาดฟันกันเพื่อเป็นหนึ่งเดียวของเขา นิดาเองก็ตัดสินใจคบกับภัทรแล้ว เธอต้องให้ความสำคัญกับรุ่นพี่เท่านั้น

“นิดา มาเอาสมุดครับ” ธีร์เอ่ยฝ่าวงล้อมสาวๆ ที่เริ่มเดินไปออกันที่โต๊ะของเขา เมื่อครู่นิดาหยิบไปแต่กระเป๋า ยังไม่ได้หยิบสมุดการบ้านที่เขาตรวจแล้วไปด้วย

นิดาลุกขึ้น อิงฟ้าลุกตาม และเดินมาพร้อมกัน วงล้อมสาวๆ เปิดทางให้นิดาได้หยิบสมุด แล้วพากันมองรูปที่อิงฟ้าวางลงตรงหน้าธีร์บนสมุดการบ้านที่กางสลอนให้เขาอธิบายโจทย์ข้อที่ตัวเองทำผิด เห็นเงียบๆ เรียบร้อยนุ่มนิ่ม แต่อิงฟ้าร้ายลึก โคตรแอ๊บ เจ้าหล่อนต้องการโชว์ว่าตัวเองเหนือกว่าใคร มีนอกรอบกับคุณครูสุดหล่อ  

“ฮัดเช้ย” นิดาจามเข้าไปในวง กลิ่นโคโลญแยงจมูกจนเธอฉุนเมื่อทุกคนจัดเต็ม น้ำลายเด็กสาวกระเด็นเป็นวงกว้าง

“อี๋ ทุเรศ สกปรก” เนเน่เกรีดร้อง วิ่งหายไปทางห้องน้ำ

“ฮัดเช้ย” จามอีกรอบเพราะคันจมูกไม่หาย

“ยี้ จะอ้วก” อิงฟ้าทำหน้าแหยะ แล้ววิ่งลงข้างล่างไป แป๊บเดียวเสียงประตูห้องน้ำก็ปิดดังปัง

คนอื่นๆ แตกฮือ วิ่งไปต่อคิวห้องน้ำเพื่อล้างแขน ธีร์เพียงแค่เอามือลูบแขนและใบหน้า มุมปากยกยิ้มเอ็นดู

“ขอโทษค่ะครู หนูเหม็น” นิดายกมือไหว้เขาอย่างรู้สึกผิด ก่อนเอามือหนึ่งขยี้จมูก อีกมือเอื้อมหยิบสมุดของตัวเอง

“เป็นหวัดหรือเปล่าคะ” ธีร์จับนิ้วยาวดั่งลำเทียนบนสมุด ทำประหนึ่งเป็นเจ้าของเธอไปแล้ว

“คัดจมูกนิดหน่อยค่ะ” เธอดึงทั้งสมุดและมือตัวเองออกมา ก่อนหันหลังกลับเดินไปที่โต๊ะ พอดีกับที่คนอื่นๆ ทยอยกลับมารุมโต๊ะเขาต่อ

มันเป็นภาพที่เธอเห็นทุกวัน และห้องที่เขาให้เธอเข้าไปในวันนี้ เธอก็ไม่รู้ว่าก่อนนี้เขาชวนนักเรียนหญิงเข้าไปกี่คนแล้ว แต่มันจบแล้วละ ไม่มีประโยชน์ที่จะไปคิดถึงมัน นิดาตัดเหตุแห่งความวุ่นวายออกไป ปิดประตูหัวใจใส่กลอนไม่ให้ธีร์ก้าวเข้ามาอีก 

นิดาไม่ได้สนใจเปิดดูว่าตนเองทำผิดบ้างหรือไม่ เธอสอดสมุดเข้าไปในกระเป๋านักเรียน แล้วเดินผ่านกลุ่มนักเรียนสาวที่ห้อมล้อมเขาไว้ออกไปเงียบๆ

และวันรุ่งขึ้นเธอก็ต้องยกเลิกนัดกับรุ่นพี่คนสนิทเพราะจับไข้ ก่อนจะถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลและหยุดเรียนไปหลายวันเพราะเป็นไข้หวัดใหญ่

....................................

พรุ่งนี้มาลงต่อนะคะ  

ติดตามความเคลื่อนไหวได้ทีเฟซบุ๊ก 'ปรากฏการณ์ นักเขียน'  

และเพจ 'ปรากฏการณ์' ค่ะ 

E-Book มีให้โหลดวันที่ 20 สิงหานะคะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว