email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 29 ตกเป็นข่าว

ชื่อตอน : บทที่ 29 ตกเป็นข่าว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 529

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2564 22:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 29 ตกเป็นข่าว
แบบอักษร

บทที่ 29

ตกเป็นข่าว

วันนี้เจียงอิ้งพาหรงเล่อออกมาข้างนอก ตลอดทางที่เดินเล่นซื้อของมีสายตามองมาที่พวกนางแล้วหันไปกระซิบกระซาบกันตลอดเวลา

“ข่าวเจ้ากับนายน้อยเหวยกลายมาเป็นข่าวดังชั่วข้ามคืน ดังยิ่งกว่าข่าวของอันลี่เสียอีก แบบนี้จะดีหรือ เจ้ากำลังทำให้นางตกต่ำลงมาได้แล้วแท้ ๆ พอมีเรื่องใหม่ขึ้นมาผู้คนก็ลืมเรื่องเก่า”

“ข้าเพียงอยากเว้นช่วงให้นางหายใจเท่านั้น”

“เจ้าใจดีกับนางเกินไปแล้ว เรื่องเจ้ากับนายน้อยเหวยข้าคิดว่านางคงใช้เรื่องนี้มาจัดการเจ้า”

“หึ หากนางมีความสามารถขนาดนั้นข้าก็จะให้นางมีโอกาสลงมือ อยากรู้ว่านางจะเก่งมากขนาดไหนกัน นางชอบที่จะคุมเกมให้คนอื่นเดินตามสิ่งที่ต้องการ ข้าก็จะเป็นตัวหมากให้นางเล่น

แต่หมากอย่างข้านางคงต้องระวังหน่อยเพราะถ้าพลาดมาคงต้องเสียหมากที่เป็นเบี้ยเล็กเบี้ยน้อยไปมาก”

เฟยหรงมองไปที่หอสุขสันต์ที่อยู่ตรงหน้า หอสุขสันต์มีสามหอ หอแรกคือหอสำหรับอาหารน้ำชา หอที่สองเป็นหอสตรีที่บุรุษมาหาความสุข ส่วนหอสุดท้ายเป็นหอบุรุษงามมีทั้งสตรีและบุรุษที่เข้าใช้บริการหอสุดท้าย

กิจการของหอสุขสันต์ไม่มีหอไหนที่ทำเงินได้น้อย มีแต่สร้างเม็ดเงินได้มหาศาลจนมากเกินความต้องการของเจ้าของหอเอง เหวยชิงถือว่าคุมกิจการได้ดีทั้งสาม

“หึ คิดว่านางคงได้ใจมากทีเดียว”

“ก็เพราะข้าอยากให้นางรู้สึกอย่างนั้น เราเข้าไปด้านในเถอะ นายน้อยเหวยคงรออยู่”

“มาที่หอสุขสันต์ครั้งแรกไม่คิดว่าจะมาเพราะเจ้าชวน”

“ไยเป็นข้าชวนแล้วไม่ได้หรือ”

หรงเล่อยิ้มเล็กน้อยเดินนำเข้าไปด้านใน นางมาที่นี่เพราะเหวยชิงเอ่ยชวนไว้เมื่อวันก่อน เห็นว่าไม่เสียหายอีกอย่างวันนี้นางนัดกับเจียงอิ้งมาเดินเล่นอยู่แล้ว จึงถือโอกาสนี้ให้ทั้งสองคนได้ทำความรู้จักกัน

อย่างน้อยเหวยชิงก็รู้จักคนมาก เส้นสายมีทั้งนอกใน หัวเมืองต่าง ๆ ก็มีกิจการอยู่ อนาคตอาจจะต้องพึ่งพาอาศัยกันมากกว่าที่เห็น เพราะทั้งนางและเจียงอิ้งเป็นสตรีการหาเส้นสายใช่ว่าจะหาง่าย ถึงจะร่ำรวยก็ยังไม่มั่นใจว่าคนที่ใช้งานไว้ใจได้มากน้อย

ต่างจากการมีสหายที่ไว้ใจกันได้

“ไม่ทราบว่าคุณหนูทั้งสองมีโต๊ะแล้วหรือไม่ ข้าน้อยจะได้จัดห้องไว้ขอรับ”

พนังงานด้านหน้าของเหลาอาหารเข้ามาเอ่ยถาม

“ข้านัดกับนายน้อยเหวยไว้แล้ว”

“เช่นนั้นเชิญคุณหนูทั้งสองทางนี้ขอรับ นายน้อยเหวยได้สั่งเอาไว้แล้ว”

หรงเล่อกับเจียงอิ้งเดินตามพนักงานเข้าไปในร้าน ผ่านชั้นแรกชั้นสองขึ้นไปบนชั้นสามที่เป็นห้องสำหรับแขกพิเศษ สำหรับ

หรงเล่อนางไม่คิดว่าเหวยชิงจะให้เกียรตินางมากขนาดนี้ ขนาดที่ว่าชั้นสามนางยังได้ขึ้นมา

ตลอดทางในหอสุขสันต์สายตาของแขกคนอื่นมองมาไม่ขาด เพราะว่าการมาของคุณหนูสูงศักดิ์ที่ฐานะตระกูลไม่ใช่ธรรมดาคงเห็นไม่บ่อยนัก อีกอย่างคนหนึ่งยังเป็นข่าวคบหากับเจ้าของหออยู่แล้ว

จากที่คิดว่าข่าวลือจึงมองว่ามันอาจจะเป็นข่าวจริงเสียแล้วนายน้อยเหวยเป็นบุรุษหล่อเหลาร่ำรวยไม่ขาดสตรีข้างกาย คุณหนูมากมายก็เข้าหาพยายามที่จะสานสัมพันธ์ แต่นายน้อยเหวยกลับปฏิเสธไปทั้งหมด ไม่สนใจที่จะหาสตรีที่เหมาะสมมาแต่งงาน ในจวนของเขามีเพียงอนุกับสาวใช้อุ่นเตียงเพียงเท่านั้น แค่ว่าสตรีพวกนั้นมีมากกว่าสิบ

การมีอนุหรือสาวใช้อุ่นเตียงมากกว่าสิบถือว่ามากแล้ว แต่สำหรับคนอย่างนายน้อยเหวยที่ร่ำรวยเพียงสิบกว่ามันน้อยมาก จวนของเขาใหญ่โตกว้างขวางจะมีภรรยากับอนุสักร้อยยังเลี้ยงได้สบาย ๆ ไม่แออัด

“เจ้าว่าข่าวที่ได้ยินมาจริงหรือไม่ ข้านึกว่าจะเป็นข่าวลือไม่มีความจริงซะอีก”

“เจ้าอย่าว่าไป วันนั้นที่ทั้งสองไปที่เหลาอาหารข้าเห็นมากับตา”

“เช่นนั้นก็เสียดายแล้ว คุณหนูหรงงดงามขึ้นมาก เสียดายที่มีคนรักแล้ว อีกอย่างนายน้อยเหวยมีอนุกับสาวใช้อุ่นเตียงมากมายเกรงว่านางแต่งไปจะช้ำใจเปล่า”

“ข้ากลับมองว่าทั้งสองเหมาะสมออก อีกอย่างแต่งเป็นเอกต้องทำใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว มีจวนไหนบ้างที่บุรุษมีภรรยาคนเดียว ขนาดเราที่ไม่ได้ร่ำรวยมากยังมีถึงเมียสามคน นับปะสาอะไรกับนายน้อยเหวยที่ร่ำรวย”

การพูดคุยของผู้คนไม่พ้นที่เอ่ยว่าหรงเล่อกับเหวยชิงเหมาะสมกันจริงหรือว่าไม่เหมาะ มีทั้งเสียดายหรงเล่อที่งดงามและเสียดายเหวยชิงที่หล่อเหลา

มีแม้กระทั้งเอ่ยว่านานแค่ไหนคนทั้งสองจะเลิกคบหา หรือว่าจะได้แต่งงานกันจริง มีบ้างที่เอ่ยว่าเหวยชิงทำเพราะความสนุกไม่ได้ต้องการคบหาจริงจัง

หรงเล่อไม่สนใจฟังมากนัก คนพวกนี้เพียงพูดเพื่อสนุกปาก เอาเข้าจริงก็ไม่ให้ความสำคัญใด ๆ อยู่เลย พวกเขาแค่สนใจเรื่องคนอื่นทุกคน อย่างที่นางว่าสนใจเพื่อกลบข้อด้อยของตนเอง

“ดูท่าจะมีการพนันแน่นอน เรื่องของเจ้าคนสนใจมากขนาดนี้ นับว่าในงานเลี้ยงเจ้าคงต้องถูกจับตามองเพิ่มหลายเท่า”

“เจียงอิ้ง ในเมืองหลวงเรื่องการพนันคือสิ่งที่สร้างสีสัน แต่ว่าคนที่ชนะพนันจะมากหรือน้อยนี้สิ เจ้าละสนใจที่จะพนันหรือไม่”

“หึ หรงเล่อหากข้าพนันเจ้าว่าข้าควรพนันข้างเจ้าหรือว่าพนันข้างเหวยชิงดี”

“ตามใจเจ้าสิ เอาที่เจ้าคิดว่ามันเป็นไปได้”

“เช่นนั้นคงต้องขอรอดูฝีปากนายน้อยเหวยเสียก่อน เพราะข้าก็คิดว่าหากตัดเรื่องมีเมียมาก เขาเหมาะสมกับเจ้ามากพอสมควร ทั้งหน้าตา ฐานะ อายุ เส้นสายกิจการ เจ้าอยู่ได้สบาย ๆ”

“งั้นคงต้องดูสถานการณ์ไปก่อน”

เข้าไปด้านในห้องเฟยหรงเห็นเหวยชิงนั่งรอนางอยู่ก่อนแล้ว ห้องนี้ใหญ่ที่สุดแล้วมั้งในชั้นสาม ทั้งยังเก็บเสียงเป็นอย่างดี คนเฝ้าหน้าห้องทำให้มั่นใจว่าที่นางเอ่ยปากคุยกันด้านในจะไม่เล็ดลอดออกไปง่าย ๆ

“มาสายเสียได้ ต้องขอโทษนายน้อยเหวยแล้วที่ให้รอนาน”

หรงเล่อเอ่ยปาก

“ไม่เลย ข้าเพียงตื่นเต้นที่จะได้เจอหน้าสาวงามจึงขึ้นมารอเท่านั้น ยินดีต้อนรับคุณหนูทั้งสองสู่หอสุขสันต์”

“เช่นกันเจ้าค่ะ นี้เจียงอิ้งสหายสนิทของข้า”

“ยินดีที่ได้พบนายน้อยเหวย”

เจียงอิ้งทักทายก่อนจะเดินเข้าไปนั่งร่วมโต๊ะกับอีกฝ่าย วันนี้คือวันแห่งการทำความรู้จัก นับว่าการสร้างสัมพันธ์ไม่เสียหายที่จะเริ่ม ถึงแม้ว่าจะถูกมองว่าไม่ดีมากก็เถอะ เพราะสำหรับสตรีที่ดีการออกมากินข้าวกับบุรุษไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก เสียดายที่หรงเล่อไม่ได้ใส่ใจ ส่วนเจียงอิ้งก็คงไม่ได้เสียหายด้วยมาเป็นเพื่อนเท่านั้น

สิ่งที่สำคัญคือเรื่องที่นางจะตกลงกับเหวยชิงวันนี้ต่างหาก ด้านการค้า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว