ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

1.3 อยากไปแดนสวรรค์ไหม

ชื่อตอน : 1.3 อยากไปแดนสวรรค์ไหม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 17

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ส.ค. 2564 07:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1.3 อยากไปแดนสวรรค์ไหม
แบบอักษร

เงินในห่อกระดาษ  พอใช้เหลือเฟือไปอีกหนึ่งปี 

ข้างในมีกระดาษโน๊ตแผ่นหนึ่ง  เขียนด้วยลายมือหวัดๆ “เก็บตัวสามเดือน  แล้วจะติดต่อไป” 

โรลินระวังตัวเสมอ  นายจ้างจะต้องติดต่อมันที่อื่นเท่านั้น  ไม่ปล่อยให้ใครรู้ว่ามันอาศัยอยู่บ้านเลชที่สิบห้า  บ้านไม้สองชั้น สงบ  ปลีกวิเวก  ตั้งอยู่กลางดงสน  มีถนนลูกรังสายเล็กๆเชื่อมต่อไปยังถนนบนเนินเขาสายหนึ่งซึ่งทอดยาวเข้าไปสู่ตัวเมือง 

ทุกคืนวันเสาร์มันจะอยู่ คลับ สู่สวรรค์ ในถิ่นของรอสต๊อฟ  คืนวันพุธ  อยู่ที่คลับ  สวรรค์ของทุกคน  ในถิ่นของคิริว  อำพรางตัวเองด้วยแก้วเหล้าและความเงียบ  รับงานอาทิตย์ต่ออาทิตย์  บางอาทิตย์รับงานจากทั้งสองที่  บางอาทิตย์รอโดยว่างงาน  บางครั้งมันรู้สึกว่าตนเองไม่ต่างจากอีตัว   พวกหล่อนบริการด้วยเรือนร่าง  ส่วนมันบริการด้วยกระบอกปืน  อีตัวพาคนขึ้นสวรรค์  ส่วนมันอาจส่งขึ้นสวรรค์หรือลงนรกก็ได้ 

มันรวมเงินทั้งหมดบนโต๊ะอ่านหนังสือ  ปิดโคมไฟ  เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า  ใต้พื้นตู้เสื้อผ้ามีช่องลับลึกลงไป  มันเก็บปืนและเงินสะสมจำนวนมหาศาลไว้ในนั้น  บ้านหลังนี้มันมั่นใจว่าไม่มีความจำเป็นต้องใช่ปืน  แต่มีความจำเป็นที่จะต้องไม่ให้เธอเห็น 

โรลินยืนอยู่ข้างเตียงเดี่ยวขนาดสองคนนอน  มองดูหญิงสาวผิวสีนน้ำผึ้งที่นอนตะแคงขดอยู่  ระบายลมหายใจสม่ำเสมอ  ชุดนอนเบาบางไร้ชุดชั้นในเผยส่วนเว้าโค้งที่อวบอัดเต็มไม้เต็มมือ  ผมเผ้าสีดำสลวยดูยุ่งเหยิงจากการกลิ้งไปกลิ้งมา  ผ้าห่มกองร่นอยู่ที่ปลายเท้า  เป็นนิสัยของเธอที่มักจะนอนดิ้นในช่วงที่ฝันจนถีบผ้าห่มออก  เกือบทุกคืนโรลินต้องคอยห่มผ้าให้หล่อน 

ชื่อของเธอคือ  ลินดา   

โรลินยืนชมมองดูหล่อน  เผลอยิ้มออกมา  เสียงหัวใจมันคงเต้นแรงเกินไป จนทำให้เธอตื่น  เธอผงกศีรษะขึ้น ปรือตามอง 

“ที่รักคะ  กลับมาแล้วเหรอ”เธอพูดเสียงอ่อน  หันไปดูนาฬิกาที่หัวเตียง  “ตีสามกว่าแล้ว หิวอะไรไหมคะ” 

ลินดาทำท่าจะลุกขึ้น  โรลินเอามือดันไหล่เธอไว้  “นอนต่อเถอะ” 

เธอนอนลงอย่าว่าง่าย  มองโรลินตาปริบๆแล้วยิ้ม “มานอนเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิคะ” เธอกล่าวพลางตบที่นอนข้างๆ 

โรลินถอดแจ็คเก็ตสีดำพาดเก้าอี้  เหลือเพียงเสื้อยืดแขนสั้นสีดำ   เอนกายนอนหงายบนเตียง  ลินดาเขยิบมาซุกตัวในอ้อมอก 

“กลับมาช้าแบบนี้  แอบไปเที่ยวผู้หญิงมาหรือเปล่า”   

โรลินสั่นศีรษะ  ตอบว่า “ผมมีคุณคนเดียว” 

ลินดาชื่นใจในคำตอบนั้น  หอมแก้มโรลินหนึ่งที  จากนั้นเธอก็เริ่มไซร้ตามซอกคอ  มือลูบไล้ตามแผงอก 

“พรุ่งนี้มีเข้าเวรแต่เช้าไม่ใช่เหรอ” โรลินถามหยั่งเชิง 

“ฉันต้องหม่ำคุณก่อน  จะได้มีแรงทำงาน” ลินดามองด้วยแววตาซุกซน  จากนั้นพลิกตัวมาอยู่ข้างบน  ทั้งมือและริมฝีปากจู่โจมตามส่วนที่ไวต่อความรู้สึก   ความอดทนของโรลินมีขีดจำกัด  เปลี่ยนเป็นฝ่ายพลิกตัวมาอยู่ข้างบนแทน  ลินดาหัวเราะคิกคักก่อนจะโดนอีกฝ่ายปิดปากด้วยการประกบจูบ  สองมือไล้ไปตามเรือนกายส่วนเว้าโค้ง  มีเพียงชุดนอนบางๆคั่นระหว่างกลาง  บีบเค้นอย่างนุ่มนวลแต่มันมือ  หญิงสาวหายใจแรงขึ้นมา  ส่งเสียงครางในลำคอ  สองมือเลิกเสื้อเชิ้ตของโรลิน  มันเองก็ยกแขนสองข้างขึ้นเพื่อง่ายแก่การถอดออก  สองมือของหล่อนย้ายไปช่วยปลดหัวเข็มขัดอย่างคล่องแคล่ว  โรลินช่วยดึงกระชากสายเข็มขัดออก  เพียงครู่เดียวก็เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่า  เครื่องแต่งกายร่นกองข้างล่างเตียง  ชุดนอนลินดาถูกเลิกขึ้น 

โรลินหยุดเพ่งพิจารณาหน้าสวยคมแบบสาวละตินของหล่อนอย่างหลงใหล  ไฝเม็ดเล็กๆบริเวณล่างมุมปากขวาเพิ่มเสน่ห์ให้เธอได้อย่างประหลาด  เพียงเผลอ  ลินดาก็พลิกตัวเป็นฝ่ายมาอยู่ข้างบน  ถอดชุดนอนโยนไปอยู่ข้างล่างเตียง   

สิ่งที่แม่สาวร้อนแรงโปรดปรานคือการได้เป็นฝ่ายควบคุมเกม  บรรเลงจังหวะ ความเร็ว  ความหนักหน่วงได้ตามใจปราถนา  โรลินไม่ต่างจากม้าตัวหนึ่งที่ถูกควบให้ห้อตะบึงไปถึงสวรรค์  แม้มั่นใจว่าเตียงแข็งแรงพอ  แต่ก็ยังแอบหวั่นว่ามันจะพังลง 

ฤดูพิศวาสร้อนแรงผ่านพ้น เหลือเพียงแค่ไออุ่นจากร่างเปลือยที่นอนกอด  โรลินนอนหงาย ลินดานอนตะแคกซุกตัวในอ้อมอก นี่คือท่าโปรดของทั้งคู่ ลินดาพริ้มตาเพลิดเพลินอย่างลูกแมวน้อย  โรลินนอนมองเพดานครุ่นคิด 

“อยากไปแดนสวรรค์ไหม” โรลินถาม 

“ฉันไม่อยากไปหรอก  ถ้าที่นั่นไม่มีคุณ” ลินดาตอบ 

อีกสิ่งหนึ่งที่เธอมัดใจมัน  เธอไม่เคยถามเกี่ยวกับงานของมัน  ทำให้มันสบายใจที่ไม่ต้องมาคอยโกหก  ลินดาคล้ายให้เกียรติและเชื่อใจในสิ่งที่โรลินทำ  เธอไม่จำเป็นต้องรู้เพราะถึงอย่างไรโรลินก็เอาอยู่ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว