ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 114 หอพักรา,อย่าตีกัน,WTF!!

ชื่อตอน : ตอนที่ 114 หอพักรา,อย่าตีกัน,WTF!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ส.ค. 2564 16:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 114 หอพักรา,อย่าตีกัน,WTF!!
แบบอักษร

 

การเดินทางด้วยฮอค่อนข้างน่าเบื่อเพราะไม่มีอะไรให้ทำ แต่ละคนถ้าไม่เล่นมือถือหรือคอม ก็จะพูดคุยกันเพื่อสร้างความสัมพันธ์.. 

และช่างโชคร้ายที่มีการแยกชายหญิง ทำให้เทปเปรู้สึกไม่ค่อยมีไฟจะทำความรู้จักกับใคร.. 

และเพราะบรรยากาศที่แตกต่าง ทำให้คนอื่นๆไม่กล้าเข้ามาคุยกับเขา.. ออร่าความหล่อมันบาดตา ความสูงส่งที่เหมือนอยู่คนละโลกมันทำให้เหล่าเด็กหนุ่มทั้งหลายรู้สึกไม่ค่อยเป็นธรรม.. 

แต่ก็ยังมีผู้กล้าที่เข้ามาทักทายอยู่เหมือนกัน.. 

เขาไม่ใช่คนอื่นคนไกล.. แต่เป็น มิซาวะ ไดจิ ชายผู้คงแก่เรียนและสอบได้เป็นอันดับ 1 ในการสอบข้อเขียน.. 

แต่เพราะการทดสอบเบื้องต้นของเขาไม่ค่อยเป็นที่น่าพอใจสำหรับผู้ประเมิน เขาจึงไม่ได้เข้ามาเรียนก่อน 1 เดือนเหมือนพวก อาสึกะ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาไม่พอใจ.. เพราะเขาเชื่อว่าผู้ประเมินเองก็ตัดสินได้เป็นธรรมแล้ว และตัวเขาก็ขาดบางอย่างจริงๆ.. 

ถ้าถามว่ารู้ได้ยังไง? 

ตอนนี้เจ้าตัวกำลังนั่งคุยกับเขาอยู่ข้างๆนี่แหละ.. อันที่จริงก็ไม่ได้อยากจะรู้หรอก แต่มอนี่ค่อนข้างพูดจ้อและพูดด้เรื่อยๆ พวกเรียนเก่งมักมีเรื่องในหัวให้พูดไม่หยุดหย่อน.. 

แต่เทปเปเองก็ปรับบุคลิกของตัวเองแล้ว.. 

เขาจะมีรอยยิ้มมุมปากบางๆเสมอบ่งบอกว่าเขาไม่ได้เป็นคนหน้านิ่งหรือเย็นชา แต่พร้อมจะยิ้มให้สาวๆอย่างอ่อนโยนเสมอ.. 

เอาล่ะ.. 

ตัดไปถึงที่หมายเลย.. 

 

ดูเอลอคาเดเมียเป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่บนเกาะขนาดใหญ่ ซึ่งพื้นที่กว่า 60% เป็นป่าและภูเขาไฟ 20% เป็นโรงเรียนส่วนที่เหลือจะเป็นโกดังเก็บของและสถานที่สำหรับทำการวิจัย.. 

พวกนักเรียนค่อนข้างตื่นเต้น แน่นอนว่าเทปเปเองก็รู้สึกแปลกใจกับอาคารเรียนสูงใหญ่พวกนี้ ทั้งหมดนี่คงเป็นเงินไม่น้อย แต่ระดับ KC ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก.. 

นี่คือโลกที่การ์ดเกมมีอำนาจในระดับโลกและครอบคลุมไปทั่วโลก และ KC.corp ก็เป็นผู้มีสิทธิ์​เด็ดขาดในดูเอลมอนสเตอร์ของญี่ปุ่นและโซนเอเชีย แม้แต่ในยุโรปและอเมริกาก็ยังต้องได้รับการยินยอมจาก KC แสดงให้เห็นว่าอำนาจของ ไคบะ เซโตะ มีมากขนาดไหน.. 

ไม่นานพวกเขาก็ถูกเรียกไปรวมตัวกันโดยรุ่นพี่ตามแต่ละหอก่อนจะเดินทางไปยังหอของตัวเอง.. 

และคนที่ตกเป็นเป้าสายตาก็ไม่พ้นเทปเป.. 

เขาไม่ได้สวมชุดล็อคในเรียบร้อยเหมือนคนอื่นๆ แต่ปล่อยให้เสื้อนอกลอยชายและยืนอยู่เงียบพร้อมกับกระเป๋าสะพายข้างใบหนึ่ง.. 

หอ Ra-Yellow ตั้งอยู่บนเนินสูงและมีขนาดใหญ่หลายอาคาร ในระดับมาตรฐานที่ค่อนข้างดี.. 

และยังมีโรงอาหารแยกกับห้องประชุมใหญ่สำหรับใช้จัดกิจกรรม.. 

อาจารย์ส่วนมากเป็นผู้ชาย และนักเรียนหอนี้ส่วนมากก็เป็นผู้ชาย และแทบทุกคนจะเป็นสายเด็กเรียนกันซะส่วนใหญ่พวกเขาบางคนไม่ได้เก่งดูเอล แต่ภาคทฤษฎี​ค่อนข้างแน่นและบางคนก็เก่งกว่าเด็กหอบลูด้วยซ้ำ.. 

แต่ก็อย่างว่า แค่ความรู้มันไม่พอหรอกในการดวล พวกเขาหลายคนไม่ได้สนใจจะปรับปรุงเด็คของตัวเองขนาดนั้น และบางคนก็ไม่ใช่พวกเลือดร้อนที่ชอบไปท้าสู้ชาวบ้านเขาด้วย แถมหนังสือก็มีให้อ่านและซื้อได้ด้วย DP ที่มีเกินพอ ทำให้เด็กหอ Ra ไม่ได้กระตือรือล้นจะเก็บ DP มาซื้อการ์ดเลยแม้แต่น้อย.. 

หลังจากมารวมตัวกันที่ด้านในหอประชุม อาจารย์ผู้คุมหอก็ได้บอกถึงกฏเกณฑ์​ของโรงเรียนนี้อย่างคร่าวๆและกฏของหอพักนี้ ก่อนจะปล่อยให้นักเรียนใหม่ไปพักที่ห้องของตัวเอง.. 

และเพราะที่นี่มีแต่เด็กเรียน นักเรียบแทบทุกคนจึงสามารถจบการศึกษาได้ไม่ยาก.. ถ้าจะมีใครที่ยังไม่จบก็เป็นเพราะดูเอลไม่ผ่านเท่านั้น.. และเพราะแบบนั้นห้องจึงว่าพอให้นักเรียนใหม่ได้รับห้องเดี่ยว.. 

เทปเปค่อนข้างพอใจกับห้องนี้ แต่เขารู้ดีว่าสถานะในตอนนี้ของตัวเองยังไม่คงที่ สำหรับการประเมิน หากเขาแสดงฝีมือให้ได้เห็น คงจะได้ย้ายไปหอบลูอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้.. 

"เป็นยังไง.. รู้สึกได้ใช่มั้ย" 

บรามาปรากฏตัวขึ้น.. 

'พวกมันอยู่นี่.. บนเกาะแห่งนี้.. แต่ยังถูกผนึกอยู่..' 

"ก็คงงั้น" 

เทปเปไม่ได้สนใจการ์ด 3 เทพมายามากนัก.. แต่ถ้ามันทรงพลังจริง เขาก็จะชิงมันมา.. พลังวิญญาณระดับนั้นจะปล่อยให้เสียเปล่าก็คงน่าเสียดาย.. 

"อย่าคิดมากเลยน่า มันยังไม่ถูกปลดผนึกซะหน่อยนี่ และพอถึงตอนนั้นเราก็แค่จัดการมันก็พอใช่มั้ย?" 

'เจ้าประมาทเกินไปแล้ว.. ถึงมันจะเป็นเทพจอมปลอม แต่ก็มีพลังทัดเทียมเทพเจ้า..'บรามา 

'หึ จะกังวลไปทำไม.. พอถึงตอนนั้นคนที่สู้ก็คือเทปเป พวกเรามีหน้าที่แค่สะบั้นคอของมันก็เท่านั้น..' 

เสียงของหญิงสาวอีกคนที่ฟังดูห้าวหาญและบ้าคลั่งเล็กน้อยดังขึ้น.. 

เธอมีผมสีน้ำเงินสว่างผิวเข้มสวมที่ปิดตาสีดำ ซีกซ้ายของเธอมีรอยสักของชนเผ่าพร้อมกับชุดที่นุ่งน้อยห่มน้อยของชาวป่าอย่างแท้จริง และร่างของเธอก็เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ทรงพลัง.. 

เธอคือ Amazoness Queen การ์ดอีกใบที่มีวิญญาณการ์ดสถิตอยู่.. และเธอคือ S มอนสเตอร์ในเด็คสำรองของเทปเป..  

"ก็นะ.. ตราบใดที่ใจสื่อถึงกันก็จะได้ยินเสียงของการ์ด.. และหากเชื่อใจกัน ก็ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ถ้าเป็นตัวเอกก็คงจะพูดแบบนี้ล่ะนะ" เทปเป 

'ฮ่าๆๆ ใช่แล้ว เพราะข้าเชื่อในตัวเจ้าถึงได้ติดตามเจ้ามา.. เจ้าเองก็ควรเลิกลังเลได้แล้วนะ' 

ควีนมองไปยังบรามา.. 

'ว่าแต่ เมื่อไหร่เจ้าจะทำตามสัญญากัน.. เจ้าบอกว่าเมื่อมาถึงเจ้าจะมอบลูกหลานให้ข้าไม่ใช่หรอ?'​ควีน 

ก็.. ยังไงชาวอมาซอนก็ยังคงเป็นอมาซอนล่ะนะ.. 

"อ่า.. เรื่องนั้น.." 

แต่ก่อนที่เทปเปจะได้พูดอะไร.. 

ชวิ้งง!! 

บรามาก็ยื่นอาวุธมาขวางควีนเอาไว้ก่อนแล้ว.. 

'เรื่องบัดสีเช่นนั้น ข้าย่อมไม่มีทางให้มันเกิดขึ้น.. ' 

'​เหอะ ข้าแค่เลือกพ่อพันธุ์​ที่ดีมันผิดรึไง ถ้าได้น้ำเชื้อของเทปเป ลูกหลานอมาซอนเนสจะต้องแข็งแกร่งมากแน่.. ถ้าเจ้าคิดขวาง ข้าจะไม่ปรานี..' 

ควีนหยิบดาบเล่มโตขึ้นมาพาดบ่า.. 

'เจ้าเป็นวิญญาณ เทปเปเป็นมนุษ​ย์ เรื่องแบบนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นได้..' 

'เหอะ! เจ้าตาบอดรึไง! มนุษย์​ที่ไหนจะแบกรับวิญญาณมอนสเตอร์ระดับเจ้ากับข้าได้กัน! เทปเปมีพลังวิญญาณสูง หากเขาเชื่อมวิญญาณกับข้า ข้าจะกลายเป็นวิญญาณพิทักษ์​ของเขาแล้วพัฒนาพลังวิญญาณให้เขาได้อีก และเมื่อพลังวิญญาณเพียงพอเขาจะทำให้ข้าท้องได้ก็ไม่เห็นแปลก..' 

'พูดอะไรไปเจ้าคงไม่ยอมฟัง ก็ดีข้าจะชำระล้างสตรีบาปหนาเช่นเจ้าให้เอง..' 

ไม่รู้จู่ๆไหงถึงกลายเป็นศึกระหว่าง ผู้นำวิหารเทพจักรกล กับ ผู้นำเผ่าอเมซอน ไปซะได้.. 

"พอๆ หยุดเลยทั้งคู่.. ถ้าสู้กันที่นี่ได้พังแน่.. และฉันจะไม่ฟื้นพลังให้ด้วยเพราะงั้นห้ามทะเลาะกัน" 

ชิ.. 

ควีนสบถอย่างไม่พอใจ.. 

"แต่ยังไงสัญญาก็ต้องเป็นสัญญา.." 

'โอ้! แสดงว่าเจ้าพร้อมจะมอบเมล็ดพันธุ์​ให้ข้าแล้วสินะ!'​ควีน 

"ไม่ใช่ตอนนี้.. เธอบอกเองไม่ใช่หรอว่าพลังวิญญาณของฉันยังไม่มากพอน่ะ.." 

'เรื่องนั้นไม่ยาก แค่เจ้ายอมเชื่อมวิญญาณกับข้าพลังวิญญาณของเจ้าก็จะเพิ่มขึ้นเอง' 

'เทปเป.. อย่าไปฟังนาง.. การเชื่อมวิญญาณอาจทำให้เจ้ารับพลัง แต่เจ้าจะไม่อาจอยู่ในโลกแบบเดอมได้อีก..'บรามา 

'เหอะ ถ้าเจ้ากลัวนักก็อยู่ไปอย่างงั้นนั่นแหละ แต่ข้าได้เลือกแล้ว..' 

'นี่เจ้า!' 

"เอาล่ะ พอๆ ก่อนอื่นเลยหยุดทะเลาะกัน.. ส่วนเรื่องเชื่อมวิญญาณเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้ฉันอยากสำรวจและรู้เรื่องของเกาะนี้ เห็นว่ามีสถานที่ที่การ์ดมากมายถูกเอาไปทิ้งอยู่ด้วย เหมือนว่าที่นั่นจะเป็นศูนย์​รวมของวิญญาณการ์ด ฉันอยากให้เธอไปหาให้หน่อยได้รึเปล่าควีน" 

'​เหอะ ใช้ราชินีอย่างข้างั้นหรอ.. เจ้าเองก็ทำตัวสมกับเป็นราชาขึ้นมาแล้วนี่.. เอาสิ ข้าจะไปหาให้..' 

ว่าแล้วเจ้าตัวก็คว้าดาบพุ่งกระโจนออกจากหน้าต่างไปในทันทีด้วยรอยยิ้มที่ฉีกกว้าง!! 

"อย่าไปฆ่าใครล่ะ!!" 

ให้ตายเถอะ กว่าจะแยกกันได้นะ.. 

และเมื่อควีนออกไปแล้ว เทปเปก็หันมาสนใจหน้าจอตรงหน้าและบรามาก็ยังคงไม่ได้หายไป.. 

'​เทปเป.. เรื่องเชื่อมวิญญาณ' 

"ฉันรู้.. มันเกี่ยวกับการทำสัญญาผูกมัดทางวิญญาณใช่มั้ยล่ะ ถ้าทำไปแล้วจะไม่อาจไถ่ถอน.." 

'เจ้ารู้..' 

"แหงล่ะ แต่เดอมฉันก็เป็นองเมียวจิ ผู้ใช้ศาสตร์ปราบมารของมนุษย​์นะ ย่อมต้องด้ข้องเกี่ยวกับเรื่องของ ภูติผีปีศาจ อยู่แล้ว.. วิญญาณไม่ใช่เรื่องไกลตัวหรอก ขอแค่มีความรู้และความเข้าใจไม่ว่าอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น.. เธอเองก็รู้ไม่ใช่หรอ ถึงพลังของฉันจะไม่ใช่พลังวิญญาณ แต่ก็อยู่ในระดับเทพสมมุติ.. ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาจริงๆฉันก็จะลงมือโดยไม่สนกฏเกณฑ์​เหมือนกัน.." 

'ข้าขอโทษ ที่ทำให้เจ้าต้องมาเสี่ยงอันตรายเช่นนี้' 

"ไม่จำเป็นเลย ฉันมาด้วยความตั้งใจของตัวเอง.. และเธอเลือกฉันเพราะเชื่อฉันไม่ใช่หรอ? เพราะงั้นก็ไม่จำเป็นต้องลังเล เพราะฉันเองก็จะไม่ลังเลที่จะเชื่อในตัวเธอเหมือนกัน.." 

เทปเปมองไปยังบรามาด้วยแววตาที่จริงจัง.. 

และบรรยากาศของเขา ก็ทำให้บรามารู้สึกแปลกๆในหัวใจ.. 

'งั้นหรอ.. เช่นนั้นข้าจะเชื่อเจ้า.. แม้เจ้าจะสั่งให้ข้าไปฆ่าใครก็ตาม..' 

"เดี๋ยวๆ ยังไงก็ไม่น่าจะถึงตายหรอกนะ" 

เทปว่าพลางหันมาจิ้มแป้นต่อ.. 

ตอนนี้เขากำลังพยายามลุกล้ำระบบของโรงเรียนเพื่อตรวจสอบข้อมูลหลายๆอย่าง โดยเฉพาะข้อมูลของการสั่งซื้อ Pack Card และรายการการ์ดที่มีมาขายในร้านค้า.. 

"บ้าไปแล้ว.." 

ราคาของการ์ด Pack ขั้นต่ำของที่คือ 20 DP ซึ่ง 1 DP = 10 US(350-400 บาท) นั่นเท่ากับว่า 1 ซอง Pack Card ขั้นต่ำสุด มีราคา 200 US(7,000~8,000 บาท)​ WTF!!! 

นี่มัน.. แพงกว่าราคาต่ำสุดที่อยู่นอกเกาะถึง 5 เท่า!! 

"แต่ถ้าสำรวจตามคุณภาพของการ์ด และ Rate กาชา ก็ดีกว่าข้างนอกเป็นเท่าตัว ไม่สิ 3 เท่าได้.. แถมยังเป็น Pack ระดับสูงของภายนอกด้วย" 

นี่มันช่างแตกต่างจริงๆ ในขณะที่ถ้าเอาไปขายข้างนอกมันคือแพ๊คระดับสูง แต่ที่นี่มันคือระดับต่ำ ส่วนพวกระดับกลางๆไปจนถึงระดับสูงราคานี่มีเป็นพัน ยิ่งไม่ต้องพูดถึง Rare Card ยิ่งหายากยิ่งแพง.. 

"Five God Dragon ใบละ 30,000 DP WTF!!" 

ไอ้มังกร 5 หัว ไร้เอฟเฟคนั่น ราคา 300,000 US(10 ล้านบาท/30ล้านเยน) ฮัลโหล!! ไม่ต้องไปทำมาหากินอะไรแล้วมั้ง แค่เปิดแพ๊คการ์ดให้ได้การ์ดระดับสูง และเอาไปขายให้ทางร้านก็ใช้ชีวิตอยู่ได้สบายแล้วเนี่ย!! 

แต่ราคารับซื้อของทางร้านจะลดลง 50% แต่แค่นั้นมันก็พอสำหรับคนธรรมดาแล้ว! 

แต่ในโลกใบนี้ การดูเอลคือที่สุด และ DP เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ ดังนั้นแม้เงินจะสำคัญ แต่ก็ไม่เท่า DP โลกนี้มันเป็นระบบแบบนี้ ถ้าอยากจะใช้ชีวิตธรรมดาๆให้สบายมันก็ไม่ยาก แต่ถ้าคิดจะเข้าสู่หนทางแห่งการดูเอล แค่นี้มันยังไม่พอ.. 

เทปเปถอนหายใจให้กับราคาความต่างของเงินตราในโลกใบนี้.. ขณะเดียวกัน เขาก็รู้แล้วว่าทำไม KC.corp มันถึงรวยเอาๆจนขนาดสร้างลิฟต์ขึ้นไปเหนือวงโคจรได้.. เห้อ.. 

สุดท้ายเทปเปก็ปล่อยผ่านมัน และเย็นวันนั้นก็มีการเลี้ยงฉลองต้อนรับเด็กปี 1 ซึ่ง.. 

ก็ค่อนข้างดีทีเดียว.. 

 

 

_______________ 

จะตีกันซะละ.. มันน่าจับมาเฆี่ยนให้ก้นลาย..  

มิซาวะ ไดจิ 

ชายผู้แทบจะไม่มีบทบาทการดูเอล และตอนนี้เทปเปก็ยังจะเข้ามาฉายรัศมีทับเขาอีก..  

 

อาจารย์ คาบายามะ 

ผู้ดูแลหอ รา-เยลโล อาจารย์ผู้สอนวิชาออกแบบการ์ดและศิลปะ และยังเป็นคนที่มีฝีมือในการทำอาหาร อาหารส่วนใหญ่ที่หอ รา ก็เป็นฝีมือของเขาในยามว่างนั่นแหละ..  

 

______________ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว