email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6 เขาแค่มาเยี่ยม4

ชื่อตอน : บทที่ 6 เขาแค่มาเยี่ยม4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ส.ค. 2564 23:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 เขาแค่มาเยี่ยม4
แบบอักษร

หนึ่งอาทิตย์ต่อมาทุกอย่างดีค่ะ ดีมาก เฮียเฟยมาค้างที่บ้านด้วยตลอด ช่วยฉันทุกอย่าง กลางวันเขาจะเข้าร้านสัก ห้าโมงเย็นกลับมาช่วยสอนการบ้านน้องปลาย บางครั้งก็ช่วยฉันทำอาหาร ถ้าตัดความจริงออกไป เราก็เหมือนครอบครัวเล็ก ๆ หนึ่งครอบครัวที่มีความสุข ความสุขที่เราช่วยกันสร้าง

“หาวันหยุดได้ไหมไปรท์ เฮียอยากไปเที่ยวกับไปรท์กับน้องปลาย” ในคืนหนึ่งเฮียเฟยเอ่ยชวนหลังจากที่ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ ส่วนตัวเขานอนอยู่บนเตียง ฉันเพิ่งได้อาบน้ำหลังจากที่ทำขนมเสร็จ ตอนนี้ เที่ยงคืนค่ะ พอมีเฮียเฟยคอยช่วย ทุกอย่างก็รวดเร็วขึ้นเยอะ

“ร้านไปรท์เพิ่งเปิดเองนะคะ ถ้าให้หยุดช่วงนี้จะไม่ดีน่ะสิ ลูกค้ากำลังติดด้วย” ฉันนั่งทาครีมบำรุงผิวหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง

“แต่เฮียอยากไปเที่ยวไง อยากไปเที่ยวด้วยกัน” เขานอนคว่ำหน้ากอดหมอนข้าง ส่งสายตามาที่ฉัน

“ถ้าไปเราก็ต้องไปจังหวัดอื่น คนรู้จักจะได้ไม่เห็นว่าเราอยู่ด้วยกัน ถ้าญาติเฮียเห็นจะเป็นเรื่องเป็นราวนะคะ ลืมแล้วเหรอ” จังหวัดใกล้เคียงก็ใช่ว่าจะพ้นสายตา บางจังหวะของชีวิต ยิ่งเราแอบเรายิ่งเจอ ซึ่งจังหวะนรกแบบน้เกิดขึ้นบ่อยค่ะ

“เฮ้อ...” เฮียเฟยถอนลมหายใจแล้วเงียบไป เดาว่ากำลังน้อยใจ แต่จะมาน้อยใจฉันไม่ถูกไหม ในเมื่อเรื่องของเรามันจบไปแล้ว ที่เป็นอยู่ตอนนี้คือฉันลักกินขโมยกิน

“ถอนหายใจทำไมคะ” ฉันเดินมานั่งที่เตียง ยกมือขึ้นลูบหัวเขาอย่างอ่อนโยน “เฮียน้อยใจอะไรไปรท์ ไปรท์ขอโทษนะคะ”

“เฮียไม่ได้น้อยใจอะไรน้องเลย ทุกอย่างมันจริงอย่างที่น้องบอก อยากย้อนเวลาได้จังเลย ย้อนไปไม่ให้เกิดอุบัติเหตุในครั้งนั้น ถ้าเป็นอย่างนั้นเราคงได้แต่งงานกันอย่างที่พ่อของน้องหวังไว้ก่อนที่ท่านจะจากไป

“...” ฉันไม่ได้พูดอะไรออกไป เพราะกำลังนึกถึงคำพูดของพ่อที่ฝากฝังฉันไว้กับเฮียเฟย

‘พ่อฝากไปรท์ด้วยนะเฟย พ่อมีลูกสาวอยู่คนเดียว พ่อเชื่อว่าเฟยรักเจ้าไปรท์จริง ๆ อย่าทิ้งน้องนะลูก’

‘ครับพ่อ ผมสัญญาว่าผมจะไม่มีวันทิ้งน้อง จะรักน้องให้มากกว่าชีวิตของผม พ่อวางใจได้เลยครับ’

‘พ่ออยากเห็นงานแต่งของไปรท์กับเฟยนะลูก แต่พ่อคงอยู่ไม่ถึง’

‘ผมสัญญาครับพ่อ ถ้าน้องเรียนจบผมจะแต่งงานกับน้อง พ่อมั่นใจได้เลยครับว่าลูกสาวของพ่อจะสบายที่สุด ผมจะไม่ให้น้องลำบาก’

‘พ่อเชื่อ พ่อหวังว่าไปรท์จะได้เป็นเจ้าสาวของเฟยนะลูก ไปรท์ก็ดูแลพี่เขาดี ๆ รู้ไหม ลำบากก็อย่าทิ้งกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันนะ’

‘ค่ะพ่อ ไปรท์ลูกสาวพ่อไม่มีทางทิ้งผู้ชายแสนดีคนนี้อยู่แล้ว พ่อเชื่อไปรท์นะ’

‘เชื่อสิ พ่อเลี้ยงมากับมือ พ่อเอาศักดิ์ศรีของพ่อเป็นประกันเลยนะเฟย เจ้าไปรท์จะไม่ทิ้งเฟยเด็ดขาด เฟยก็อย่าทิ้งลูกสาวพ่อนะลูก รักกันจนแก่เฒ่าไปเลยนะ’

“เป็นไปรท์ที่ทำให้พ่อผิดหวัง ทั้งที่พ่อเอาศักดิ์ศรีของพ่อเป็นประกันว่าไปรท์จะไม่มีวันทิ้งเฮีย” นึกถึงคำพูดของพ่อ ต่อมน้ำตาก็เริ่มทำงานอีกแล้ว คำสั่งเสียครั้งสุดท้ายของพ่อฉันทำมันพัง

“เราไม่พูดถึงเรื่องนี้กันดีกว่าเนอะ เฮียขอโทษที่พูดขึ้นมา นอนนะครับ พรุ่งนี้จะได้ไปส่งลูก ฝันดีนะครับคนเก่งของเฮีย” เฮียเฟยดึงฉันลงไปกอด ฉันจึงพยักหน้ารับรู้และหอมแก้มเขา

ไม่ให้คิดอย่างนั้นเหรอ ไม่หรอก ฉันทำไม่ได้

พ่อของฉันเสียตอนที่ฉันอายุ 18 ปี ช่วงนั้นเป็นอะไรที่แย่มาก แต่ฉันก็มีเฮียเฟยคอยอยู่ข้าง ๆ เสมอ เขาเป็นกำลังใจให้ฉัน คอยหาข้าวหาน้ำให้กิน แล้วก็เป็นฉันเนี่ยที่ทิ้งเขา ทั้งที่ทิ้งแต่ก็ยังกลับมานอนกอดอยู่ตรงนี้

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว