ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คุณหมีป่วย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 16:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณหมีป่วย
แบบอักษร

โรงพยาบาล

 

20นาทีต่อมา เควินเเละน้ำหนาวก็มาถึงโรงพยาบาล เควินถูกน้ำตัวเข้าห้องฉุกเฉินทันที เพราะกว่าจะมาถึงโรงพยาบาล เลือดออกเยอะมาก น้ำหนาวเเละมาร์ตินนั่งรอเควินอยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉิน เเละอีกซักพัก อีริคก็ตามมา

 

"พวกมึงไปพักผ่อนตามสบายเถอะ ทางนี้เดี๋ยวกูกะมาร์ตินดูเอง"

 

"ครับคุณอีริค" พวกการ์ดก้มหัวให้มาร์ตินเเละอีริคเเล้วเดินออกไป

 

"มาร์ติน อีริค"

 

"ครับคุณหนู"มาร์ติน

 

"ครับคุณหนู"อีริค

 

"พี่เควินไปโดยอะไรมา เลือดถึงออกเยอะขนาดนั้น"

 

"นายโดน ยิ..." อีริคพูดยังไม่ทันจบ มาร์ตินจึงรีบพูดแทรกออกมา

 

"คุณหนูรอถามนายดีกว่าครับ"

 

"ทำไมหละมาร์ติน ทำไมอีริคกับมาร์ตินบอกน้ำหนาวไม่ได้หละ"

 

"เออ คือ ..."

 

"ญาติคุณ เควิน อัฟฟา โมนิกา ครับ"

 

"ค่ะ คุณหมอ"น้ำหนาว มาร์ตินเเละอีริค ลุกขึ้นเดินไปหาคุณหมอ"

 

"ตอนนี้หมอได้เย็บแผลให้คนไข้ เเละเเผลคนไข้อักเเสบเเละมีการติดเชื้อ หมอจึงให้คนไข้ เเอดมิดเพื่อรับยาฆ่าเชื่ออย่างน้อย3วันนะครับ เดี๋ยวคนไข้จะถูกนำตัวส่งไปห้องพิเศษ นะครับ ถ้าไม่มีอะไรหมอขอตัวนะครับ

 

"ค่ะ ขอบคุณค่ะ"

 

"ไปหานายกันเถอะครับคุณหนู"

 

"ค่ะ" จากนั้นมาร์ตินและอีริคก็พาน้ำหนาวมาหาเควิน ที่ห้องพัก

 

เชิญครับคุณหนู มาร์ตินเปิดประตูให้กับน้ำหนาว

 

"ขอบคุณค่ะ" น้ำหนาวเดินเข้าไปก็พบกับ คนตัวโตที่นอนหลับอยู่บนเตียง ใบหน้าซีด มีสายให้เลือดเเละสายน้ำเกลือห้อยอยู่

 

"เป็นถึงขนาดนี้เลยหรอเนี่ย"

 

"นายไม่เป็นอะไรมากหรอครับคุณหนู"มาร์ตินเห็นสีหน้ากังวลของน้ำหนาวจึงพูดปลอบใจเธอ

 

"ใช่ครับคุณหนู นายอึดจะตาย แผลเเค่นี้นี้ไม่ละคายผิวนายหรอก ขนาดโดนระเบิ..." อีริคพูดไม่ทันจบก็โดนมาร์ตินเอามือปิดปากเอาไว้ก่อน

 

"โดนอะไรหรอ อีริค?" น้ำหนาวเอียงคอทำหน้าสงสัย

 

"เออ ... คือ" อีริคอ้ำอึ้ง

 

"คุณหนูครับเดี๋ยวพวกผมขอตัวไปเก็บเสื้อผ้า มาเฝ้านายก่อนนะครับ คุณหนูจะเอาอะไรไหมครับ" มาร์ตินรีบพูดตัดบททันที เพราะกลัวอีริคหลุดปากพูดไป กลัวน้ำหนาวจะสงสัย เพราะเขาอยากให้ผู้เป็นนายบอกกับเธอเอง ถึงตัวตนของผู้เป็นนายเอง ไม่อยากให้เธอได้ยินจากปากคนอื่น

 

"ขากลับแวะซื้อชานมไต้หวัน ที่ร้าน BB CAFE ให้หนูก็ได้ค่ะ จะอยู่ก่อนถึงโรงพยาบาล ร้านจะเป็นสีชมพูนะค่ะ"

 

"ได้ครับคุณหนู" แล้วทั้งสองก็เดินออกไป ทิ้งให้น้ำหนาวอยู่สองคนกับเควิน

 

"ตอนนอนก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย "พูดเสร็จน้ำหนาวก็ก้มน่าเล่นโทรศัพท์

 

"แล้วตอนตื่นหละไม่น่ารักหรอ?"

 

"ตอนตื่นนอนชอบทำน่ายักษ์ ชอบเอาแต่ดุจะตาย เอ๊ะ!! 😮😮😮พี่ตื่นแล้วหรอ ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย"

 

"ตื่นมาทันฟังคนแถวนี้นินทาฉันอยู่ละกัน"

 

"หนูเปล่านินทาซะหน่อย"

 

"หึหึ"

 

"พี่กินน้ำไหมค่ะ เดี๋ยวหนูเอาให้"

 

"อืม" น้ำหนาวจึงเดินไปเทน้ำใส่เเก้วแล้วเดินมาให้เควินกิน

 

"มาร์ติน อีริคไปไหน ตื่นมาฉันยังไม่เห็นพวกมันเลย"

 

"มาร์ติน อีริค ไปเก็บเสื้อผ้าค่ะ"

 

ก็อก ก็อก ก็อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นตามด้วยเสียงพยาบาล

 

"ขออนุญาติ วัดไข้ เเละฉีดยาฆ่าเชื้อค่ะ

 

"ค่ะ เชิญค่ะ " น้ำหนาวจึงถอยไปนั่งที่โซฟารอ

 

"คนไข้มีไข้นะค่ะ จะให้พยาบาลเช็ดตัวให้หรือว่าญาติจะเช็ดเองค่ะ"

 

"เออ เดี๋ยวหนูเช็ดก็ได้ค่ะ ขออุปกรณ์ด้วยนะค่ะ" เควินที่ได้ยินน้ำหนาวบอกกับพยาบาล ก็ยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ

 

"ค่ะได้ค่ะ เดี๋ยวจะมีพยาบาลนำมาให้พร้อมยาลดไข้นะค่ะดิฉันขอตัวก่อน"

 

"ค่ะ ขอบคุณค่ะ"น้ำหนาวยกมือไหว้ขอบคุณพยาบาล อีกสักพักก็มีนางพยาบาล นำยาพร้อมอุปกรณ์ในการในการเช็ดตัวเข้ามาให้น้ำหนาว

 

"ไหนว่าจะเช็ดตัวให้ฉันไง มัวจ้องอยู่นั้นเเหละเมื่อไหร่จะได้เช็ดซะที"

 

"ค่ะๆ เอองั้นหนูไปเอาน้ำอุ่นก่อนนะค่ะ"พูดเสร็จน้ำหนาวก็ถือกะละมังเดินเข้าห้องน้ำไป สักพักก็เกินออกมา

 

"จะเริ่มยังไงเนี่ย รู้งี้ให้พยาบาลเช็ดให้ดีกว่า" น้ำหนาวคิดในใจ

 

"ฉันว่าเรียกพยาบาลมาเช็ดให้ไหม!!"

 

"ทำไม คุณอยากให้พี่พยาบาลคนเมื่อกี้มาเช็ดตัวให้รึไง" 😕😕😕

 

"อ้าว ก็เห็นเธอมัวยืนอ้ำอึ้งอยู่ไม่เช็ดซะที นึกว่าเธอไม่อยากเช็ดให้ฉัน หรือเธอเช็ดไม่เป็น😏😏"

 

"เป็นสิ ทำไมหนูจะเช็ดไม่เป็น หนูเคยเช็ดให้พี่ออสการ์ตั้งหลายครั้งตอนพี่ไม่สบาย"

 

"พี่ออสการ์"

 

"ค่ะ พี่ออสการ์"

 

"มันเป็นใคร?" เควินถามน้ำหนาวด้วยเสียงที่น่าขนลุกพร้อมจ้องน้ำหนาวตาเขม็ง

 

"เป็นคนที่หนูรักมากกกกก!!!"

 

"เหอะ!!" เควินพูดเเค่นั้นก็ปิดเปลือกตาลง

 

"อ้าวพี่เควินจะนอนเเล้วหรอค่ะยังไม่ได้เช็ดตัวเลยยาลดไข้ก็ยังไม่ได้ทาน"

 

ยัยเด็กบ้ามาพูดถึงผู้ชายคนอื่น อย่างงี้มันมีที่ไหน ไม่หนำซ้ำยังบอกเคยเช็ดตัวให้กัน บอกเป็นคนที่รักมากอีกด้วย

 

"ไม่ต้องมาเช็ดให้ฉันหรอก ไปเช็ดให้ไอ้ออสการ์ อะไรของเธอนู้น"

 

"พี่เควินพูดไม่เพราะเลย ไอ้ใส่เด็กได้ไงค่ะ ☹️"

 

"เด็ก!!"

 

"ค่ะพี่ออสการ์ หลานของยัยพลอยใส มาเช็ดตัวก่อน เเล้วกินยาเดี๋ยวค่อยนอนค่ะ!"

 

เหอะหึงเด็กหรอวะกู ยัยเด็กน้อยก็พูดไม่เคลียร์

 

น้ำหนาวจัดการถอดเสื้อ เเต่ยังไม่ได้ถอดกางเกงของมาเฟียหนุ่มออก เอาวะสู้ๆยัยหนาว หนึ่ง สอง ซั่ม น้ำหนาวเอามือปิดตาข้างหนึ่งอีกข้างหนึ่งดึงกางเกงของเควินลงเเล้วรีบลากผ้าห่มมาปิดส่วนล่างทันที

จากนั้นก็หลับหูหลับตาเช็ดตัวให้เควิน จนเสร็จพร้อมกับใส่เสื้อผ้าชุดใหม่ให้เรียบร้อย

 

"เสร็จละค่ะ" เห้อ! หัวใจจะวายตาย

 

"ขอบคุณ ทำไมหน้าแดงร้อนหรอ"เควินที่เห็นเเก้มของหญิงสาวขึ้นสีเเดงเรื่อจึงเเกล้งเอ่ยเเซว

 

"เออ ค่ะหนูร้อน"น้ำหนาวเอ่ยตอบอย่างลนลาน

 

"หึหึ" น่ารักชะมัดยัยเด็กน้อยของฉัน

 

ก็อก ก็อก ก็อก ผลั๊กกกก

 

"มาเเล้วครับนาย"มาร์ตินเอ่ยทักผู้เป็นนาย

 

"นี่ครับคุณหนู ชานมไต้หวัน" อีริคยื่นเเก้วชาไข่มุกให้น้ำหนาว

 

"ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวน้ำหนาวหยิบเงินในกระเป๋าให้"น้ำหนาวจะลุกไปหยิบเงินในกระเป๋าที่วางอยู่ที่โซฟา เเต่เควินเอ่ยทักขึ้นมาก่อน

 

"ไม่ต้อง เงินพวกนั้นก็เงินฉันนั้นแหละ!"

 

"ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับคุณหนู นายรวยนั่งใช้นอนใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด!"อีริคพูดกับน้ำหนาว

 

"ก็จริงอย่างที่อีริคพูดไม่งั้นคงไม่เปย์สาวๆที่นอนด้วยที่ละเป็น แสนๆๆเเค่ชามุกแก้วเดียวขนหน้าแข้งคงไม่ร่วงหรอกเนาะอีริค" น้ำหนาวพูดกับอีริคเเต่หันหน้าไปทางมาเฟียหนุ่ม

 

"ฉันไม่เถียง เเต่นั้นมันเป็นอดีต ฉันไม่จดจำหรอก ฉันสนใจเเต่ ปัจจุบันเเละ อนาคตที่อยู่ตรงหน้าฉันมากกว่า"

 

"พี่พูดอะไรเนี่ย ไม่อายมาร์ตินกับอีริคบ้างหรอ!"

 

"อายทำไม"

 

"เเต่หนูอายนะ"

 

"เหอะ!! เดียวก่อชิน!"

 

"ไม่พูดกับพี่ละ!!" น้ำหนาวจึงกับไปสนใจเเก้วชามุกของเธอต่อ

เควินจ้องมองน้ำหนาวที่ตั้งหน้าตั้งตาดูดชาไข่มุกเเล้วเคี้ยวมุกตุ้ยๆ อย่างน่ารัก พังเเล้วจริงๆ กระจกที่คอยกั้นความรู้สึกของเขาไม่ใหรักใครอีก มันกลับพังลงเมื่อเขาได้พบกับเธอ ... นำ้หนาว....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว