ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 100 ก็ช่างมันสิ

ชื่อตอน : ตอนที่ 100 ก็ช่างมันสิ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ค. 2564 14:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 100 ก็ช่างมันสิ
แบบอักษร

 

ภายในรินจูเด็นอบอวลไปด้วยพลังงานด้านลบซึ่งส่วนมากเกิดจากกลิ่นไอซากศพของเหล่ารินชิ แต่ถึงอย่างงั้นมันก็ไม่ได้มากพอจะให้ผู้ฝึกรินจูนำมาบ่มเพาะพลังของตัวเองได้ มันแค่ทำให้บรรยากาศน่าหดหู่และดูวังเวงขึ้นเท่านั้น..

ภายในห้องพำนักของผู้นำ ริโอะ ผู้ฟื้นคืนริจูเด็นและปราถนาความแข็งแกร่งเหนือสิ่งอื่นใดกำลังนั่งหลับตาหันหลังให้กับประตู..

ในยามนี้ หากเป็นตา​มเนื้อเรื่องเดิมของเกคิเรนเจอร์ บราโคจะลอบเข้ามาเพื่อหาทางสังหารริโอะพร้อมกับเหล่าหมัดเบญจพิษที่มันได้คืนชีพขึ้นมาด้วยวิชาลับ มาโดคุ

ทว่า.. มันไม่จำเป็นอีกต่อไปเมื่อบราโคได้พบกับผู้ใช้รินจูหมัดอาชาสวรรค์ที่แข็งแกร่งมากคนหนึ่ง.. ด้วยระดับที่สูงกว่าตน หากร่วมือกันต้องกำจัดริโอะได้แน่..

และหมัดอาชาก็ต้องการแค่กำไลเค็นมะ ส่วนตัวมันก็จะได้รินจูเด็น..

ปั้งง!!

ประตูถูกทำลายและพุ่งเข้าใส่ริโอะที่กำลังนั่งทำสมาธิอยู่!!

ชายหนุ่มพลันกระโดดหมุนตัวขึ้นและเตะประตูให้ปลิวกระเด็นออกไปด้านข้าง!

ตึ้ง ตึ้ง!!

"ใครกัน!"

ริโอะเผยแววตาคมจับจ้องไปยังทางเข้า!

ตอนนั้นเองที่ร่างในชุดคลุมสีขาวได้เดินเข้ามาพร้อมๆกับบราโค..

"อืม.. นี่น่ะหรออดีตลูกศิษย์​ของชาฟู.. ค่อนข้าง.. น่าผิดหวัง.."

น้ำเสียงเหน็บแนมและเย้ยหยันดังออกมาผายใต้ฮู๊ดสีขาว..

"ว่าไงนะ.. แล้วนี่แกเป็นใครกัน บราโค.. นี่มันหมายความว่ายังไง"

ริโอะเป็นคนอารมณ์ร้อน และการยั่วยุเขานั้นทำได้ค่อนข้างง่าย..

"ก็ไม่อะไรทั้งนั้นแหละ.. ข้าแค่เบื่อที่จะถูกเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมมาสั่งแล้วก็เท่านั้น.. เพราะงั้น วันนี้จะเป็นวันตายของเจ้า ริโอะ" บราโค

"โฮ.. โทษของการทรยศคืออะไร คงรู้ดีสินะ"ริโอะ

"โอ.. ดูนั่นสิ.. ลูกแมวขนดกนั่นกำลังวางท่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ทั้งๆที่ตัวเองไม่มีอะไรแท้ๆ"

น้ำเสียงเหน็บแนมดังขึ้นอีกครั้งทำให้บราโคเผยรอยยิ้มเยาะออกมาด้วย.. ผิดกับริโอะที่อารมณ์กำลังขึ้น..

"ฉันไม่รู้หรอกนะว่าแกเป็นใคร.. แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้นำ ก็จงเผยโฉมหน้าออกมาซะ!!"

ซุ่ม!

ริโอะซัดหมัดปลดปล่อยคลื่นเกคิสีทองดำเข้าใส่ร่างที่สวมชุดคลุมสีขาว!

คลื่นเกคินั้นรุนแรง!

ทว่า..

วื่บ...

สำหรับเขา.. มันก็แค่สายลมที่พัดเข้ามาเบาๆเท่านั้น..

"อะไรกัน.. อยากทำให้ข้าเย็นขึ้นหรอ? เอาสิ ข้าไม่ขัดข้องหรอกนะ แต่ช่วยเร่งพลังขึ้นอีกหน่อยก็ดี ลมแค่นี้มันเบาเกินไป.."

(แสยะยิ้ม)

"นี่แก.."

ริโอะประเมินอีกฝ่ายต่ำไป เพราะงั้นเขาจึงเร่งพลังขึ้นจนออร่าสีม่วงดำของรินกิแผ่ออกมาก่อนที่เขาจะซัดหมัดเข้าใส่ร่างในชุดคลุมอีกครั้ง!!

ซุ่มทม!!!

ครั้งนี้คลื่นเกคิสีม่วงดำรุนแรงกว่าก่อนหน้าหลายเท่า!!

แม้แต่บราโคถ้าโดนเข้าไปก็ต้องเจ็บหนักแน่!!

แต่ใบหน้าภายใต้ชุดคลุมกลับยกยิ้มออกมาก่อนจะยกมือขึ้นมาประกบเข้าหากัน!!

แปะ..

!!!

คลื่นรินกิอันรุนแรงที่พุ่งมาถึงตัวเขาพลันสลายหายไปในพริบตา!!

แม้แต่ริโอะก็ยังต้องตะลึงจนรู้สึกหวาดหวั่น!!

"อย่างงี้นี่เอง.. เพราะมีพลังมากกว่าผู้อื่นนิดหน่อย จึงได้หยิ่งผยองและจองหองถึงเพียงนี้.. เจ้าช่าง.. อ่อนแอยิ่งนัก.."

คราวนี้น้ำเสียงนั่นไม่ได้เย้ยหยัน แต่เป็นความรู้สึกผิดหวังและเฉยเมย.. ซึ่งนั่นก็ยิ่งทำให้ริโอะโกรธมากขึ้น!

"อย่าได้ใจไปนัก! ฉันยังไม่ได้เอาจริงด้วยซ้ำ!"

ริโอะถอดผ้าคลุมสีดำทิ้ง ก่อนจะปลดปล่อยรินกิออกมาคลุมร่าง!

"รินกิ พิโรธ!"

รินกิก่อตัวเป็นชุดเกราะสีดำลวดลายสีทองขึ้นสวมทับลงบนร่างของริโอะ!!

"โอ.."

นั่นทำให้ร่างในชุดคลุมสนใจได้นิดหน่อย..

แม้ในซีรี่ย์ มันจะเห็นเป็นแค่การแปลงร่าง.. แต่ในความเป็นจริงการเร่งคิขึ้นเพื่อก่อรูปร่างให้เป็นวัตถุนั้นเป็นเรื่องที่ยากมาก..

แม้แต่เหล่าเกคิเรนเจอร์ก็ยังทำไม่ได้ จึงต้องพึ่งพา Power Suit ที่ทางบริษัท Scratch สร้างให้.. ไม่งั้นพวกนั้นก็ไม่มีวันต่อกรกับผู้ฝึกรินจูที่เปล่งร่างกายตัวเองให้เป็นสัตว์ หรือ กับริโอะที่ไปถึงขั้นก่อรูปคิได้หรอก..

ริโอะกระโจนเข้าใส่ร่างในชุดคลุมพร้อมกับกำปั้นที่ง้างจนสุดแขน!!

เมื่อเข้าระยะเขาก็ซัดมันออกไปพร้อมกับรินกิที่อัดแน่น!!

ปั้งงง!!

เสียงปะทะดังก้อง!!

ทว่านั่นกลับทำให้ริโอะต้องชะงักค้างและตกตะลึงยิ่งกว่าเดิม!!

"บ้าชัดๆ.."

เขาไม่อาจเชื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้าได้!

กำปั้นที่อัดรินกิของเขา กลับถูกหยุดเอาไว้ได้ด้วยเพียงแค่นิ้วเดียว!!

"นั่นสินะ.. บ้ามาก.. ที่กล้าโจมตีข้าด้วยพลังเพียงแค่นี้.."

น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความไม่แยแสดังขึ้น..

และนั่นก็ยิ่งทำให้ริโอะโกรธยิ่งขึ้นไปอีก!!

ย้าาากกก!!!

ผู้ที่แสวงหาความแข็งแกร่งจนก้าวมาจนถึงตรงนี้ได้อย่างเขา! กลับถูกดูถูกอย่างงั้นหรอ!!

ปั้งๆ ปั้ง!! ปั้ง!

เขารัวหมัดซัดเข้าใส่ร่างตรงหน้า!!

แต่ไม่ว่าจะกี่ครั้ง! อีกฝ่ายก็จะหยุดเขาด้วยเพียงแค่นิ้วเดียว!!

มันไม่เหมือนกับเขาต่อยกำแพงแข็งๆ แต่มันเหมือนพลังของเขาถูกกระจายออกไปจนเหลือแค่หมัดเปล่าๆที่ต่อยใส่ม่านกั้นบางอย่างที่ฝ่าไปไม่ได้!!

"ไม่มีทาง! ที่ฉันคนนี้จะเป้นรองใคร!!"

ริโอะกระโดดถอยเว้นระยะห่างก่อนจะเร่งรินกิขึ้นจนทั่วร่างลุกโชนไปด้วยรินกิสีดำทอง!!

ฮ่าาา!!

โฮ่กกก!!

ริโอะซัดกำปั้นออกมาระเบิดรินกิก่อเป็นร่างเงาของราชสีห์เข้าโจมตีอีกฝ่าย!!

การโจมตีนี้สามารถฆ่านักสู้ระดับเดียวกันได้หากโดนจังๆ แม้แต่บราโคก็ยังเตรียมตัวจะหลบเมื่อเห็นท่าไม่ดี!!

แต่ว่า!

ตอนนั้นเองที่ปรากฏคลื่นคิสีทองอันรุนแรงแผ่พุ่งออกมาสลายการโจมตีของริโอะทิ้งอย่างไม่ไยดี!!

ก่อนจะปรากฏร่างเงาแสงของอาชา 8 ขาที่มีเขาอยู่กลางหน้าผากพุ่งเข้าใส่ริโอะ!!

ฮี่~~~!!!!

ริโอะไม่สามารถที่จะหลบได้! การโจมจีนี้มันมาถึงเร็วเกินไป! เขา-

ปั้งงว!!!!

อ้าาากกกก!!!

ตึ้มมมม!!!

ริโอะถูกซัดกระเด็นจนร่างปลิวไปติดกำแพงและทะลุออกไปด้านนอก!!

ตุ้มมม!!

ร่างของเขาตกลงบนพื้นในสภาพบาดเจ็บสาหัส พร้อมกับเกราะคิที่สลายหายไป!

ริโอะพยายามจะลุกขึ้นแต่ก็ทำได้อย่างยากลำบาก..

และเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมา ร่างในชุดคลุมก็มาอยู่ตรงหน้าแล้ว..

"แก.. เป็นใครกันแน่.."ริโอะ

"นั่นสินะ.. ข้ายังไม่ได้แนะนำตัวเลยนี่.."

ว่าแล้ว เขาก็ถลกฮู๊ดออก เผยให้เห็นใบหน้าของชายหหนุ่มผมดำน้ำเงินผู้หล่อเหลา ใบหน้านิ่งเรียบไร้อารมณ์ แต่ดวงตากลับดูดกลืนทุกอย่างจนดูน่ากลัว..

"ข้าคือ หมัดอาชาสวรรค์-จามิ เป็นหนึ่งในผู้ครอบครองจิตวิญญาณระดับสัตว์เทวะ.."

ชายหนุ่มยิ้มมุมปากบางๆ..

"จิตวิญญาณ.. ระดับสัตว์เทวะ.."

ริโอะมีแต่เรื่องที่สงสัย.. เขาไม่เคยได้ยินชื่อจามิหรือจิตสัตว์เทวะอะไรนั่นมาก่อน..

"จะไม่รู้ก็ไม่แปลกหรอก.. ตัวตนระดับข้าไม่ค่อยปรากฏในหน้าประวัติศาสตร์​หรอกนะ.. เอาเถอะ จะเสวนากับผู้ครอบครองจิตวิญญาณสัตว์ป่าธรรมดาๆอย่างเจ้าไปมันก็เท่านั้น.."

เขาว่าพลางยื่นมือออกมา ตอนนั้นเองที่กำไลเค็นมะที่ริโอะสวมอยู่ได้เกิดส่องแสงก่อนจะหายไปและมาปรากฏขึ้นในมือของจามิ..

!!!

"นี่แก.. นั่นมัน กำไลเค็นมะของฉัน!"

"แต่ตอนนี้มันอยู่ในมือข้า.. ก็ย่อมเป็นของข้า.. เจ้าเองก็รู้ดีไม่ใช่หรอ.. กฏของผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ.."

(แสยะยิ้ม)

"ฉันไม่ได้อ่อนแอ!!"

"หรอ.. แต่เจ้า.. กำลังจะตายนะ"

ว่าแล้วจามิก็เหลียวไปมองบราโค..

"ข้าได้สิ่งที่ต้องการแล้ว.. จากนี้ก็ตามสบาย"

"ขอบคุณที่ให้ข้าเป็นคนลงมือท่านจามิ.."

บราโคเปลี่ยนวิธีเรียกจามิในทันที.. มันรู้แล้วว่าตัวมันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจามิ.. แม้แต่ริโอะทีามันคิดว่าตัวเองยังอาจไม่ชนะยังถูกจามิจัดการได้ง่ายๆเหมือผู้ใหญ่รังแกเด็ก.. มันหรือจะสู้ได้ มีแต่ต้องเลือกข้างให้ถูกเท่านั้น..

บราโคหยิบดาบคู่ของตนเองอกมา.. จากนี้.. หลังจากลงดาบนี้และสังหารริโอะ รินจูเด็นก็จะกลายเป็นของมัน!!

"โลกมันก็เป็นแบบนี้.. ผู้อ่อนแอ ก็ต้องหายไป.."

ว่าแล้ว บราโคก็ง้างดาบและฟันลงไป!!

ฟริ้งง!!!

ปั้งงว!!!

"อะไรกัน!!"

บาอย่างปรากฏขึ้นปกป้องริโอะเอาไว้! แสงสีทองส่องสว่างเจิดจ้าซัดร่างของบราโคจนกระเด็นออกไป!!

และเมื่อแสงสว่างหายไป ร่างของริโอะก็ได้หายไปด้วย..

"ดูเหมือนเจ้านั่นจะไม่ยอมให้ตัวหมากที่อุตส่าห์ฟูมฟักมาต้องตายไปจริงๆด้วยสินะ.."

จามิเหลือบมองไปยังทิศทางที่ริโอะถูกพาหนีไป..

ในที่สุดเจ้านั่นก็ยอมปรากฏตัวและเคลื่อนไหว..

ในที่สุดเขาก็ได้สัมผัสกับคิของมันสักที ทีนี้จะได้รู้สักทีว่ามันจะไปที่ไหนหรือมุดหัวอยู่ส่วนไหนของโลกบ้าง..

จามิหันหลังกลับอย่างไม่สนใจการที่ริโอะหลบหนีไปได้..

"ถึงจะไม่เป็นตามคาด แต่ตอนนี้ริโอะก็ไม่ได้เป็นผู้นำรินจูเด็นอีกต่อไป.. ทุกอย่างเป็นไปตามข้อตกลง.. จากนี้ไปรินจูเด็นเป็นของเจ้าแล้วบราโค ยินดีด้วย.."

"ขอรับ.."

บราโคไม่สามารถบรรยายความรู้สึกในตอนนี้ของมันได้เลย! หลังจากนี้มันจะใช้วิชาลับ มาโดคุ กับตัวเองจะได้มีกายเนื้ออีกครั้งและควบคุมรินจูเด็นอย่างสมบูรณ์!!

"อ่อ แล้วก็.."

"ขอรับ?"

"ลาก่อนนะ"

"..."

ซ่ววกกกกก!!!

บราโคไม่ได้แม้แต่จะคิดอะไรอีก..

หัวของมันถูกบางอย่างกัดกินจากด้านหลัง!!

ซ่าาา!!

ร่างของงูยักษ์​สีม่วงที่โผล่ออกมาจากภาพสะท้อนบนผิวน้ำด้านหลังคือต้นเหตุของความตายนี้!!

มันคือ มอนสเตอร์งูจากโลกกระจก สัตว์เลี้ยงที่ซื่อสัตย์​ของเทปเป!!

"ถึงจะแค่สั้นๆแต่การจำแลงร่างสัตว์ก็ถือว่าประสบคสามสำเร็จล่ะนะ"

เขาว่าพลางก้มลงไปถอดเล็บจากนิ้วมือทั้ง 10 ของบราโค..

เล็บพวกนี้นี่แหละคือ มาโดคุ

จริงๆแล้ววิชาลับ มาโดคุ คือเล็บของบราโคที่แฝงไปด้วยพิษร้ายที่ถูกกลั่นจากรินกิและร่างของบราโคเอง..

หากใช้กับคนเป็น มันคือพิษร้ายที่จะทำให้ตายใน 30 วินาที..

หากใช้กับคนตาย มันจะคืนร่างซากศพให้กลับเป็นเนื้อหนังที่มีชีวิตอีกครั้ง..

และหากมีดวงวิญญาณเจ้าของร่างอยู่ด้วยการคืนชีพก็จะสมบูรณ์แบบ..

แต่เดิมริโอะคิดจะใช้มาโดคุคืนชีพให้เหล่าเค็นมะ เพื่อที่ตนจะได้เรียนรู้วิชาจากพวกนั้น..

และตามเนื้อเรื่องมันก็เป็นอย่างงั้น เหล่าเค็นมะถูกคืนชีพด้วยมาโดคุและวิญญาณของเหล่าเค็นมะก็อยู่ในกำไล การคืนชีพจึงทำได้ไม่ยากเย็นนักเมื่อรู้ว่าศพของเค็นมะถูกผนึกไว้ที่ไหน..

แต่ตอนนี้ทุกอย่างได้เปลี่ยนไปหมดแล้ว..

ริโอะถูกเล่นงานบาดเจ็บสาหัสและหลบหนีไปจากรินจูเด็น..

บราโคถูกฆ่า และ มาโดคุ ก็ตกอยู่ในมือของเทปเป ดังนั้นเหล่าเค็นมะจึงไม่อาจคืนชีพได้ด้วยวิธีนี้อีก..

และที่สำคัญที่สุด วิญญาณของเค็นมะอยู่ในกำไลเค็นมะ ที่ตอนนี้อยู่ในมือของเทปเปเรียบร้อยแล้วเช่นกัน!!

แต่แล้วไง? ใครสนกัน?

"เอาจริงๆ ฉันเองก็ไม่คิดว่ามันจะง่ายขนาดนี้.. แต่.. ทั้งหมดก็ต้องขอบคุณที่พลังของฉัน มันกำลังค่อยๆกลับมาล่ะนะ"

เทปเปกำหมัดแน่น ออร่าพลังวิญญาณสีแดงไหลทะลักออกมา..

แค่เพียงน้อยนิดเท่านั้นก็มากพอจะฆ่าริโอะได้แล้ว..

เขายกยิ้มและหยิบยันต์ออกมาขว้างไปแปะที่ศพของบราโค..

ไม่นานวงเวทสีแดงก็ปรากฏขึ้น และกระบวนการที่เกิดขึ้นกับโซริสะ ก็เกิดขึ้น..

แต่คราวนี้ดวงวิญญาณมันเป็นสีม่วงดำ..

และร่างที่ปรากฏขึ้นหลังจากกระบวนการสร้างชิกิงามิสำเร็จก็เป็นหญิงสาวในชุดโทนสีม่วงดำผมสีม่วงยาวที่มีใบหน้าค่อนข้างงามและมีความอันตราย..

"ฟอร์จูนเลดี้ แห่งความมืด แอน ถือกำเนิดขึ้นเพื่อรับใช้ท่านแล้วค่ะ"

เทปเปพยักหน้าให้กับผลงานของเขา.. และประเมินว่าเธอสวยและเป็นสเปคของเขาจริงๆ แถมยังออกแบบมาได้เหมือนรูปลักษณ์​จากการ์ดยูกิอีกด้วย..

"ยามิ.. จงติดตามกลิ่นไอของริโอะไป.. เมื่อพบแล้วมารายงานฉัน.."

"ทรายแล้วค่ะนายท่าน"

"เดี๋ยวก่อน.."

"คะ?"

เทปเปไม่รอถ้าเดินเข้าไปดึงชิกิงามิที่เขาพึ่งสร้างเข้ามาและประกบปากจูบเธออย่างดูดดื่ม!!

แม้จะตกใจ แต่ยามินั้นจะรับใช้นายท่านอย่างสุดหัวใจ นั่นคือสิ่งที่เธอถูกตั้งค่ามา..

และเพราะเหตุนั้น เธอจะไม่มีวันขัดขืนสิ่งใดที่ได้รับจากนายท่าน..

เธอถูกจูบและถูกลูบไล้ร่างกาย.. หน้าอกถูกขย้ำและหีถูกล้วงจนน้ำแตกกระจาย..

ลิ้นของเธอถูกดูดและเธอรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์..

"ฉันได้ให้พลังสำรองกับเธอแล้ว.. แต่ถ้าไม่ไหว ก็รีบหนี.. ตอนนี้ริโอะมีตัวตนที่น่ากลัวปกป้องอยู่.."

"ท ทราบแล้วค่ะ"

ยามินั้นไร้สิ้นเรี่ยวแรงไปชั่วครู่..

เธอต้องหอบร่างออกมาก่อนจะพักสัก 10 นาที ก่อนจะฟื้นตัวและออกไปทำภานกิจได้..

เธอคาดหวังว่าในอนาคตจะได้รับใช้นายท่านให้ดีกว่านี้..

จากนั้นเทปเปก็เก็บศพขบราโคเตรียมเอากลับไปวิจัย.. ยังไงเขาก็ต้องหาทางไขความลับของมาโดคุให้ได้..

และเมื่อกลับมาที่ฐาน..

"นี่มัน.. เกิดอะไรขึ้น?"

 

 

______________

 

บราโค

วิชาลับ มาโดคุ คือเล็บของบราโค

ใช้กับคนเป็น จะเป็นพิษร้ายแรง

ใช้กับคนตาย จะฟื้นคืนกายเนื้อให้กลับมามีชีวิต

 

ฟอร์จูนเลดี้ แห่งความมืด แอน

ชิกิงามิที่เกิดจากวิญญาณของบราโค

 

เกราะราชสีห์ของริโอะ

 

—————

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว