ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 89 ปิดเทอมหน้าร้อน (ป.5)

ชื่อตอน : ตอนที่ 89 ปิดเทอมหน้าร้อน (ป.5)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มิ.ย. 2564 08:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 89 ปิดเทอมหน้าร้อน (ป.5)
แบบอักษร

 

หลังจากใช้ชีวิตในฐานะเด็กประถม 5 มาจนจบเทอมแรก ในที่สุด.. ตอนนี้ ก็ถึงช่วงปิดเทอมฤดูร้อน..

"ทะเล! ไม่ได้มาตั้งนานเลยนะ!"คานาเดะ

"นั่นสินะคะ" เซเลน่า

"เดี๋ยวสิ! ทำไมพวกหล่อนถึงรีบออกมาก่อนกันยะ!" คาคุ

"ให้ตายสิ ขนาดมาทะเลก็ยังจะทะเลาะกันให้ได้อีกหรอยัยพวกนั้น" อุคิตสึ

"...." จูโกะ

"...." คะโควเอ็นถือแตงโมลูกใหญ่มาด้วย

"ชิ.. ยัยพวกแม่วัวนี่.."เท็นอิ

"ยังไงก็ต้องขอบคุณที่กรุณาเชิญพวกเรามาร่วมด้วยนะคะ"

ชิบาอิหันไปพูดคุยกับคานาเอะ..

"ไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะ พวกคุณชิบาอิอุตส่าห์ช่วยดูแลเทปเปทั้งทีนี่นา.."

คานาเอะในชุดว่ายน้ำ 2 เส้นสีขาว ทำเอาหน้าอกหน้าใจของเธอถึงกับทะลักออกมา..

เส้นบางๆพวกนั้นมันเพียงพอจะปิดแค่หัวนมกับส่วนล่างของเธอเท่านั้น แต่ถึงอย่างงั้น มันก็ยังรัดตจนเห็นเป็นรูปร่างได้อยู่ดี..

ทุกคนในตอนนี้สวมชุดว่ายน้ำกันหมด และมันก็ทำให้ที่นี่เหมือนเป็นสวนสวรรค์สำหรับชายทุกคน..

"เย้!! ทะเลล่ะ!!"คิราริ

"อย่าวิ่งสิคิราริเดี๋ยวก็ล้มหรอก!!" โทกิเนะ

"ให้ตายสิ.. กะแล้วว่าต้องแบบนี้.."

เทปเปที่เดินตามมาในสภาพสวมเสื้อยืดตัวบางกับกางเกงว่ายน้ำถอนหายใจออกมา..

ด้านหลังของเขามีเด็กสาวคนนึงที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ผมสีดำดวงตาสีน้ำตาลใบหน้างามในชุดว่ายน้ำของเมดที่ดีไซน์คล้ายชุดว่ายน้ำโรงเรียน แต่มีพู่สีขาวอยู่ที่ขอบ..

เธอคือ ฟูจิคุรา ยู เด็กสาวที่อิชชินรับมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเป็นเด็ก.. เธอต้องการตอบแทนอิชชินจึงเลือกมาเป็นเมดรับใช้ของเทปเปทายาทของอาริมะกรุ๊ปในอนาคต..

และเธอยังเป็น 1 ใน 4 นางเอกหลักของ Princess Lover สาวใช้ข้างกายที่คอยปรนนิบัติเทปเปทุกอย่างและไม่ว่าคุณจะเลือกจีบนางเอกคนไหน คุณจะมียูคอยเคียงข้างให้คุณได้กินตับตลอดเวลา..

"ขอโทษทีนะ ทั้งที่พึ่งรู้จักกันแท้ๆ แต่คงต้องขอให้เธอช่วยตั้งเตาแล้วล่ะ" เทปเป

"ฉันอยู่ที่นี่เพื่อรับใช้ท่านเทปเปค่ะ"

ยูพูดด้วยแววตามุ่งมั่น..

"ไม่ต้องจริงจังขนาดนั้นก็ได้.."

เทปเปมองไปยังเมดอีก 5 คนที่ร่างกายอุดมสมบูรณ์​ในชุดว่ายน้ำ พวกเธอถือของคนละอย่าง 2 อย่างมาช่วยเขาตั้งเตาและกางร่ม..

พวกสาวๆก็ไปเล่นกัน คิราริค่อนข้างเข้ากันได้กับทุกคนและตอนนี้เธอกำลังเล่น วอลเลย์​บอลชายหาดกับพวกคาคุอย่างเมามัน..

ลูกบอลที่ตบออกไปแฝงด้วยคิ นั่นทำให้การต่อสู้นี้ค่อนข้างเร่าร้อนทีเดียว!!

"บ้าไปแล้ว.."

โทกิเนะนั่งมองภาพตรงหน้าพร้อมกับคิ้วกระตุก..

เธอเคยเจอปีศาจและภูติผี แน่นอนว่าเคยเจอมนุษย์​ที่เก่งกาจ แต่พวกนี้มันอะไรกัน..

เธอย้ายมาทำหน้าที่กรรมการแทนเพราะคงไปร่วมสู้กับพวกเหนือมนุษย์​ไม่ไหว..

จูโกะกำลังก่อปราสาททรายกับเซเรน่า..

คานาเดะกำลังขี่เจ็ทสกีน้ำอย่างเมามันขณะที่คะโควเอ็นจับเชือกที่ยึดกับเจ็ทสกีและกำลังโต้คลื่นตามการขับขี่ของคานาเดะ..

บอกตามตรง เทปเปเองก็ไม่คิดว่าจู่ๆเขาจะมีปิดเทอมหน้าร้อนแบบนี้..

คานาเอะได้ชวนเขาและทุกๆคนให้มาที่หาดส่วนตัวของตระกูลอาริมะ.. ทุกคนเองก็ค่อนข้างจะชอบแงะควรได้ไปเที่ยวเล่นพักผ่อนบ้าง เทปเปจึงไม่ขัดข้อง..

"ดูเหมือนฉันจะมาช้าไปหน่อยสินะ"

เด็กสาวผมทองในชุดว่ายน้ำสีขาวฟ้าเดินเข้ามาหาเทปเป..

"ซิลเวีย.."

"ไง ไม่ได้เจอกันสักพักแล้วนะ"

ซิลเวียยิ้มหวาน เธอค่อนข้างคาดหวังที่จะได้ใช้เวลาช่วงปิดเทอมกับเทปเป..

"เทปเปคุง!! ไปเล่นปิดตาตีแตงโมกันเถอะ!!"

คิราริพุ่งเข้ามากอดแขนของเทปเป..

และนั่นทำให้ซิลเวียขมวดคิ้ว..

"เทปเป.. นั่นคือ.."

"อ่อ ที่เคยเล่าให้ฟังไง คิราริ น่ะ"

!!!

ซิลเวียดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกลับเป็นปกติ..

"งั้นหรอ.."

"นี่เทปเปคุง.. เด็กคนนี้ใครหรอ?"

แม้จะถามด้วยน้ำเสียงที่อยากรู้จัก แต่มันแตกต่างกันกับตอนของเรตัสหรือโทกิเนะ..

คิราริสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่เด็กสาวผมทองมี และมันไม่เหมือนโทกิเนะและไม่ใช่เกคิ..

"ก่อนจะถามคนอื่น ก็ควรแนะนำตัวเองก่อนนะ"

"หืม.. ก็จริงนะ.. ฉัน สึคิชิมะ คิราริ"

"ซิลเวีย แวน โฮสเซ่น"

ทั้งคู่จ้องตากันด้วยใบหน้าจริงจัง..

จิตต่อสู้พุ่งเข้าปะทะกันจนบรรยากาศเริ่มเย็นลง..

"งั้นเทปเป.. เราไปเล่นตีแตงโมกันเถอะ!"

คิราริดึงแขนเทปเป..

"เดี๋ยวก่อนสิ อยู่ๆจะมาลากคนอื่นไปแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน!"

ซิลเวียเข้ามากอดแขนอีกข้างและดึงเทปเปไว้..

"ไม่ใช่คนอื่นสักหน่อย เทปเปต่างหาก!"

"พูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง"

"อึ่ก.. เทปเปจะไปเล่นปิดตาตีแตงโมกับฉัน!"

"ไม่! เขาจะต้องดวลดาบกับฉันต่างหาก!"

เทปเปคิ้วกระตุก..

เขานี่มันช่างบาปหนาจริงๆที่เกิดมาหล่อเหลามีเสน่ห์แบบ 700% แบบนี้..

ทั้งคู่ยื้อแย่งเทปเปจนแต่ละฝ่ายก็อดจะตกใจกับแรงของอีกฝ่ายไม่ได้..

คิราริฝึกเกคิจนถึงระดับก่อรูปขั้นต้นได้แล้ว และมันก็ทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นมาก.. แต่ซิลเวียก็ยังรั้งแรงของเธอเอาไว้ได้..

ซิลเวียเองก็ขมวดคิ้ว เพราะตั้งแต่ที่เธอได้รับรู้ถึงตัวตนของสิ่งนั้นและทำสัญญากับมัน เธอก็ได้พลังที่เหนือมนุษย์​มา.. แม้แต่ผู้ใหญ่ก็ยังโดนเธอจัดการได้ง่ายๆ.. เธอรู้ว่านี่เกี่ยวข้องกับเข็มกลัดที่เทปเปให้มาและคิดจะถามเขา.. แต่ตอนนี้เธอลืมเรื่องนั้นไปโดยสิ้นเชิงเพราะเรื่องของคิราริ!

แงะในขณะที่ทั้งคู่กำลังประเมินกันและจ้องมองกันด้วยแววตาแข็งกร้าวนั้น!

ดึ๋ง!

"จ้าๆ พอแค่นั้นแหละ เทปเปคุงน่ะต้องมากับคุณแม่นะ"

คานาเอะปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับกอดเทปเปจากด้านหลังจนหน้าอกของเธอมันกลืนกินหัวของเทปเปเข้าไป.. หน้าอกของเธอมันใหญ่กว่าหัวของเทปเปซะอีก..

เด็กสาวทั้ง 2 คนได้แต่ปล่อยมืออย่างไม่เต็มใจ..

แม้จะเป็นเด็ก แต่ทั้งคู่ก็รู้ดีว่าผู้หญิงอกโตคนนี้ไม่ใช่คนที่จะปะทะตรงๆได้ เธอคือปราการใหญ่ที่ยากจะทะลวง และถ้าทำให้เธอไม่พอใจ สิ่งที่ทั้งคู่หวังไว้คงไม่มีทางเป็นจริง..

"งั้นเทปเปคุงมาช่วยแม่ทาครีมกันแดดหน่อยนะ"

ว่าแล้วเธอก็ลากลูกชายไป..

ส่วน 2 เด็กสาวก็จ้องหน้ากัน..

"เทปเปเคยเล่าเรื่องของเธอให้ฟังว่าเธอสู้เก่ง.."

"เห~~ แต่เขาไม่เคยเล่าเรื่องของเธอให้ฉันฟังเลยนะ"

ซิลเวียคิ้วกระตุก และรู้สึกว่าเธอถูกหยาม.. และมันยอมไม่ได้สำหรับอัศวิน!!

"นั่นเพราะเรื่องของฉันกับเขาค่อนข้างซับซ้อนน่ะ"

คิราริเองก็ไม่ค่อยพอใจกับความสัมพันธ์​ที่คุมเครือของทั้งคู่..

พวกเธอจึงมีความคิดเหมือนๆกันว่า!

'ตกลงว่าเธอเป็นอะไรกับเทปเปกันแน่!!'

เด็กสาวทั้ง 2 ปลดปล่อยออร่าพร้อมจะต่อสู้ออกมา..

"ดูเหมือนที่สนามวอลเลย์จะว่างแล้วนะ"ซิลเวีย

"นั่นสินะ.. พวกเรามาทำความรู้จักกันเถอะ" คิราริ

ว่าแล้วทั้งคู่ก็เดินตรงไปสนามวอลเลย์ท่ามกลางสายตาของทุกคน..

"ให้ตายสิ.. เจ้าเด็กนั่นไปหว่านเสน่ห์ใส่เด็กเพิ่มอีกแล้วงั้นหรอ" คาคุ

"ชิ.. ยังไงหุ่นเพรียวบางอย่างฉันก็ต้องชนะอยู่แล้ว!"เท็นอิ

"แต่ฉันว่าอีกสัก 3 4 ปี เด็กพวกนั้นคงแซงเธอแล้วล่ะ"อุคิตสึ

"ดูเหมือนทั้งคู่จะเอาจริงกันน่าดูเลยนะ" ชิบาอิ

"อืม.. ออร่าค่อนข้างชัดเจน พวกเธอรักเทปเป.."คะโควเอ็น

"แล้วเธอล่ะว่าไง"ชิบาอิ

"หมายถึงอะไร?" คะโควเอ็น

"อย่าทำเป็นไขสือหน่อยเลย เธอเองก็เห็นแล้วไม่ใช่หรอ.."

ว่าแล้วชิบาอิก็ก้มหน้าไปกระซิบที่ข้างหูของคะโควเอ็น..

"ร่างของท่านเทปเปตอนโตน่ะ.."

!!!!

"นี่เจ้า!"

ชิบาอิยิ้มเมื่อเห็นท่าทีตกใจของคะโควเอ็น ก่อนจะพยักหน้า..

"งั้นหรอ.. เจ้าเองก็เห็นแล้ว.."

ทั้งคู่นึกไปถึงวันนั้นที่เอาข้าวไปส่งให้เทปเปในห้องแลป แต่พวกเธอก็ได้เห็นเขาในร่างผู้ใหญ่.. ชิบาอิได้เห็นตอนเขากำลังตั้งใจรัวนิ้วบนแป้นแสง.. ขณะที่คะโควเอ็นเห็นเขาตอนหลับ..

และนั่นก็ทำให้พวกเธอหน้าแดง เพราะตอนนั้นพวกเธอเผลอตัวทำบางอย่างไป..

ชิบาอิเผลอกอดเขาจากด้านหลังและขบกัดหูของเขา..

คะโควเอ็นแลบจูบเขาที่หลับไหล..

ทั้งคู่รู้สึกตัวและหันไปมองหน้ากัน พวกเธอค่อนข้างจะตกใจและคิดว่าต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ..

ไม่ว่ายังไงก็จะต้องไม่ให้คนอื่นๆรู้เด็ดขาดโดยเฉพาะคาคุและเท็นอิ..

.

.

.

ขณะที่การต่อสู้ของคิราริและซิลเวียกำลังเร่าร้อน

เทปเปเองก็กำลังร้อนรุ่มไม่ต่างกัน..

คุณแม่สุดเซ็กซี่ของเขาได้ถอดชุดว่ายน้ำออกและนอนคว่ำหน้าให้เขาทาครีมกันแดดให้ด้วยท่าทางสุดยั่วยวน..

หน้าอกของเธอมันใหญ่จนเมื่อโดนกดทับก็แผ่ออกมาข้างตัว..

ก้นใหญ่ๆนั่นมันล่อมือของเทปเปให้เขาเอื้อมมือไปสัมผัสมัน..

อร๊างง!

"เทปเปคุง.. ชอบก้นอย่างงั้นหรอ.."

ผมกลัวคุณแม่จะผิวเสียน่ะครับ..

"โม่~~ เด็กลามก.."

ว่าแล้วเธอก็ก้มหน้าร้องครางเบาๆปล่อยให้ลูกชายลูบไล้ร่างกายทุกสัดส่วน..

เจ้าตัวร้ายใช้เทคนิคพิเศษ หัตถ์เทวะ ทำให้มือของเขามีพลังในการผ่อนคลายกล้ามเนื้อ รักษาสภาพและฟื้นฟูเซลล์ สร้างความผ่อนคลายและความสยิว..

คานาเอะถึงกับน้ำเดินจนนองหว่างขา..

แต่แล้วมือของเทปเปก็หยุดไป..

นั่นทำให้เธอได้พักหายใจด้วยใบหน้าแดงก่ำ..

"ลูก.. ทาเสร็จแล้วหรอ?"

"ครับ.."

"งั้นต่อไป.."

คานาเอะลุกขึ้นด้วยท่าทางยั่วยวนก่อนจะหันหน้ากลับมาหาเขา เผยให้เห็นหน้าอกคู่โตที่เด้งดึ๋งและปล่อยน้ำนมออกมาจากหัวจุดสีน้ำตาลนั่น!!

"ช่วยทาข้างหน้าให้แม่ด้วยนะ"

"ครับ.. แน่นอน"

เทปเปยิ้ม ในขณะที่คานาเอะดีใจจนเนื้อเต้น!!

ลูกชายของเธอโตพอจะรู้เรื่องพวกนี้ และนั่นหมายความว่าเขาสนใจในร่างกายของเธอใช่มั้ย!!

เหล่าสาวใช้มองไปยังคุณนายที่ร้องครวญครางด้วยใบหน้าแดงก่ำ พวกเธออิจฉาแงะคิดว่ามันต้องรู้สึกดีมากแน่ๆ..

ทั้งร่างกายของคานาเอะก็ดึงดูดทั้งผู้ชายและผู้หญิง แถมเทปเปยังเป็นลูกที่หล่อเหลา จึงทำให้พวกเธออดคิดไม่ได้ว่าคุณนายอาจต้องการกินลูกตัวเอง?

มือขงเทปเปเริ่มลูบไล้ร่างกายอันเย้ายวนของเธอ..

หน้าอกคู่โตถูกชะโลมด้วยครีมกันแดดและการลูบไล้บีบกำที่เต็มไปด้วยอารมณ์ เธอรู้ดี รู้ดีว่าตอนนี้เทปเปรู้สึกยังไง!!

เธอเห็นเป้ากางเกงของเขาที่นูนขึ้น!

เธอเอื้อมมือไปสัมผัสมันและยิ้วออกมาอย่างยั่วยวนก่อนจะยกยิ้มให้ลูกชาย..

เทปเปเองก็เข้าใจความหมาย เขาจึงดึงร่มกันแดดลงมาบังร่างของพวกเขาจากสายตาคนอื่น ก่อนจะสอดแทรกร่างของตนเข้าหาแม่ผู้ให้กำเนิดและแยกขาของเธอออกจากกันเผยให้เห็นสิ่งล้ำค่านั้น..

"มัน.. สวยมากเลยครั​บ"

"อ่า.. เทปเป.. เทปเปของแม่.."

"แม่ครับ.."

คานาเอะดีดตัวขึ้นมาจับใบหน้าของลูกชายเอาไว้ด้วยแววตาที่แสดงความต้องการอย่างชัดเจน.. ในขณะที่เทปเปก็เข้าประชิดเธอจนใบหน้่ของทั้งคู่อยู่ห่างกันแค่เพียงลมหายใจ..

พวกเขาเริ่มถอดเสื้อผ้าของกันและกัน ก่อนจะสานสัมพันธ์​แม่ลูกให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น..

 

ชิบาอิ (ชุดนอนไม่ได้นอน ก็เหมือนๆชุดว่ายน้ำนั่นแหละ)

 

คะโควเอ็น (ชุดนอนไม่ได้นอน ก็ชุดว่ายน้ำนั่นแหละ)

 

คาคุ (ชุดหน้าร้อน ด้านในไม่ใส่อะไร)

 

เท็นอิ (ชุดว่ายน้ำพร้อมรบ)

 

อุคิตสึ (ชุดว่ายน้ำ ชุดฝึก ก็เหมือนกันแหละ)

 

จูโกะ (ชุดหน้าร้อน ข้างในมีบิกินีนะ)

 

เอาจริงๆ มันก็มีรูปชุดว่ายน้ำนะ แต่ผมลบไปแล้วอะดิ แล้วก็ขี้เกียจไปโหดใหม่ด้วย เอาชุดหน้าร้อนไปจินตนาการเอาเลงละกันเนาะ!!

ส่วนรูปคุณแม่ เอาไว้เปิดตัวกันทีเดียวเลยละกัน..

(มีการแก้ไขรูปตอนก่อนหน้า 1 รูป ไปดูเอาใหม่สำหรับคนที่อ่านไปแล้ว)

 

_______________

ก่อนจะไปต่อ..

ต้องบอกก่อนว่า หลวงพี่เองก็เป็นมนุษ​ย์และไม่ได้ตั้งใจจะบวชเรียนหรือเดินทางสายธรรม.. หลวงพี่ยังมีภาระต้องแบกในขณะที่ก็อยากจะทำความชอบต่อไปด้วย..

และที่บวชนี้ก็เพื่อให้ครอบครัวทั้งที่เสียไปแล้วและยังอยู่ได้รับบุญกุศล.. ขณะที่สวดมนต์หรือทำวัตรก็ไม่มีเรื่องที่ไม่ดีในหัว.. หลวงพี่รู้ว่าช่วงเวลาไหนควรทำอะไร..

และหลวงพี่ก็แต่งนิยายในยามว่าง แม้จะยังอยู่ในสถานะของภิกษุแต่ก็แยกแยะได้.. (แต่แน่นอนว่าถือว่าเป็นการ อาบัติ แม้จะทางความคิดก็ตาม มั้งนะ..)​

ปล.ในพระพุทธศาสนา มีสิ่งที่เรียกว่า วิธีแสดงอาบัติ​ อยู่.. เป็นเหมือนการขอคมาที่ทำสิ่งต้องห้าม..

และหลวงพี่ก็ย่อมต้องได้ทำอยู่แล้วทุกๆวัน 2 วัน เพราะพระพี่เลี้ยงค่อนข้างจะดูแลดี..

ปล2.คนเราไม่จำเป็นต้องเป็นคนดีตลอดเวลา แค่รู้ว่าต้องทำดีตอนไหน ต้องร้ายตอนไหน หลวงพี่เชื่อเสมอมาว่าเราจะทำอะไร ก็ควรทำด้วยใจ และหลวงพี่ก็เชื่อว่าใจหลวงพี่รู้ดีในสิ่งที่ตัวเองทำและมันไม่ใช่ความผิดบาปในชีวิตอย่างแน่นอน..

ปล3. ช่วงเวลาทำสิ่งดีๆก็เต็มที่ ช่วงเวลาทำบาปก็อย่าหยุดยั้ง ไป!!!

 

——————

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว