email-icon

ขอบคุณทุกแรงสนับสนุน ฝากกดถูกใจและคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะคะ 🙏💕

ตอนที่ 7 อิจฉา

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 อิจฉา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2564 16:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 อิจฉา
แบบอักษร

ท้ายที่สุดพิมดาวก็ได้เข้ามาทำงานในตำแหน่งเลขาของคุณแยมมาร่วมสัปดาห์ โชคดีที่มีนนนี่เป็นพี่เลี้ยงให้เธอคอยสอนงานให้ทุกอย่าง การทำงานในตำแหน่งเลขาของเธอนั้นจึงราบเรียบเริ่มเข้าที่เข้าทาง

ส่วนเจ้แดงยังกำหนดวันกลับจากต่างจังหวัดไม่ได้เพราะแม่ของเจ้แดงป่วยออดๆแอดๆต้องคอยเข้าๆออกๆโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น ตอนนี้เธอต้องเอาลูกมาเลี้ยงที่ทำงานด้วย ถือว่าโชคดีของเธออีกชั้นที่ได้เจ้านายใจดี นอกจากให้เงินเดือนเธอแล้วยังช่วยเธอเลี้ยงลูกอีกต่างหาก

จากที่ไม่ค่อยเข้าบริษัท สัปดาห์ที่ผ่านาคุณแยมกลับเข้ามาทำงานทุกวัน พาขวัญนั้นเริ่มติดคุณแยมจนบางทีไม่ยอมกลับบ้านกับแม่ก็มี

คุณแยมนั้นเอ็นดูเลขาคนนี้มากเป็นพิเศษถึงขั้นให้นำลูกมาเลี้ยงในที่ทำงานได้ จึงเริ่มทำให้เหล่าพนักงานคนอื่นๆเริ่มเกาะกลุ่มนินทากันเสียยกใหญ่

แต่พิมดาวก็โนสนโนแคร์ปากหอยปากปูพวกนี้ คนพวกนี้ใส่หน้ากากเข้าหาเธอเธอก็ใส่หน้ากากเข้าหาพวกนั้นเช่นกัน เธอแคร์แค่คนที่ดีกับเธอและคนที่ให้เงินเดือนเธอเท่านั้น คนขี้อิจฉาพวกนี้เธอไม่ให้ค่า

“แกดูสิเข้ามาทำงานได้ไม่นานคุณแยมก็ดูยกย่องออกหน้าออกตาเชียว”

เจนนี่ขาเม้าส์ประจำออฟฟิศที่ไม่ชอบพิมดาวตั้งแต่แรกเห็นเริ่มเกาะกลุ่มนินทาเมื่อพิมดาวเดินผ่านโต๊ะของพวกเธอไป พิมดาวได้ยินแต่ก็แค่ไม่ใส่ใจเท่านั้น

“เขาเป็นเลขามั้ยล่ะไม่ยกย่องเลขาของตัวเองจะให้ยกย่องแมวที่ไหน”

นนนี่ที่เริ่มทนไม่ได้ที่ได้ยินเสียงนินทาเพื่อนของเธอในระยะเผาขนแบบนี้พูดขึ้นลอยๆ

“ใจแตก ท้องไม่มีพ่อแล้วยังเอาลูกมาทำงานเป็นภาระให้คนอื่นอีก คนดีที่ไหนเขาทำกัน”

เจนนี่สวนกลับจงใจให้เหล่าพนักงานที่กำลังนั่งทำงานนี้ได้ยินในสิ่งที่เธอพูดด้วย

ปึก!!!

เสียงวัตถุกระแทกลงบนโต๊ะของเจนนี่อย่างแรง เจนนี่ก้มมองแล้วเห็นเป็นมีดคัตเตอร์จึงเงยหน้าขึ้นมามองตามมือเรียวที่เพิ่งวางลงอย่างแรง

“เก็บปากไว้ทำงานบ้างนะ อุปกรณ์ที่ต้องสั่งซื้อเมื่อไหร่จะเสร็จ ฉันรออยู่”

เกรซหญิงสาววัยกลางคนภายนอกดูแข็งแกร่งเกินกว่าผู้ชายอกสามศอก แต่ใบหน้านั้นหวานเกินกว่าผู้หญิงแท้ๆเอ่ยขึ้นอย่างรำคาญก่อนเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะของตัวเอง

“ดีมากค่ะลูกสาว” นนนี่แอบยกนิ้วโป้งให้เกรซเพื่อนสนิท

“พวกใช้ปากทำงานนี่น่ารำคาญจริงๆ”

เกรซยังบ่นไล่หลังแต่นั่นก็ทำให้เจนนี่นั้นได้ยินเต็มๆสองหูได้แต่รัวนิ้วบนแป้นพิมพ์อย่างทำอะไรไม่ได้เพราะงานตรงหน้าเธอก็ยังไม่เสร็จอย่างที่เกรซได้พูดออกมา

พิมดาวเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมถาดกาแฟที่อยู่ในมือ ส่งยิ้มให้นนนี่และเกรซเพื่อนทั้งสองของเธออย่างขอบคุณเสียงพูดเมื่อกี้มีใครบ้างจะไม่ได้ยิน แต่ถือว่าโชคดีของเธอที่ได้เพื่อนทั้งสองคอยช่วย

เจนนี่นั่งริมขอบด้านนอกเห็นพิมดาวเดินออกมาจึงแกล้งยื่นขาออกไปขัดอย่างหมั่นไส้

คิดจะแกล้งฉันเหรอ

รอยยิ้มเล็กๆระบายยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เดินเชิดหน้าไม่ก้มมองขาที่ยื่นออกมาสักนิดก้าวเดินฉับๆก่อนจะข้ามไปและยังไม่ลืมทุ่มส้นเท้าของขาหลังกระแทกใส่หน้าแข้งอย่างแรง

“โอ๊ย!”

เจนนี่นิ่วหน้าด้วยความเจ็บก้มมองหน้าแข้งของตัวเองที่ทั้งเปื้อนและเริ่มเขียวขึ้นมาแต่ก็พยายามไม่ส่งเสียงเพราะคนที่ผิดนั้นเป็นเธอเอง

“สมน้ำหน้า”

นนนี่เอ่ยขึ้นลอยๆก่อนจะก้มหน้าทำงานของเธอต่อไป ยัยพิมดาวที่ใสซื่อของเธอนั้นทันคนจนเธอนั้นไม่ได้ห่วงอะไรแล้ว

จะห่วงก็ยัยเจนนี่ปากแดงผู้นี้แหละหากยังคิดเป็นศัตรูกับคุณแม่พิมดาวคงต้องคิดทบทวนใหม่แล้ว

พิมดาวเคาะประตูเดินเข้าห้องของเจ้านายไป คุณแยมยกนิ้วชี้จ่อเข้ากลางปากบ่งบอกว่าให้เบาเสียงลงเพราะตอนนี้หนูน้อยพาขวัญนั้นกำลังนอนหลังอุตุอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ในห้อง

เธอหันไปมองอย่างเอ็นดูก่อนวางแก้วกาแฟลงให้กับเจ้านาย “กาแฟดำไม่ใส่น้ำตาลค่ะ”

“ขอบใจจ้ะ เรื่องครีมล็อตใหม่ไปถึงไหนแล้ว”

“วันนี้จะทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่างค่ะ ถ้าการทดลองผ่านรอคุณแยมเข้าไปตรวจดูก็เริ่มผลิตล็อตแรกออกมาได้แล้วค่ะ”

พิมดาวเอ่ยอย่างคล่องแคล่วพนักงานที่นี่แต่ละคนล้วนแต่มืออาชีพกันทั้งนั้น ทั้งนักวิจัยที่คิดค้นสูตรและพนักงานมีแต่คนเก่งๆเจ้านายของเธอเลยไม่ต้องปวดหัวมากเท่าไหร่

“ดีเลยงั้นพรุ่งนี้แม่ฝากหนูพิมเข้าไปดูที่แล็บหน่อยแล้วกัน แม่ขี้เกียจนั่งรถไปมันไกลแล้วค่อยเอาตัวทดลองมาให้แม่ดู”

ด้วยเพิ่งกลับมาจากตระเวนไหว้พระเก้าวัดและไปดูดวงขอของดีกับเหล่าอาจารย์หลายสำนักจากหลายจังหวัดเหนือ ใต้ ออก ตก ตอนนี้เลยทำให้คุณแยมสายมูนั้นเริ่มเหนื่อยที่จะนั่งรถไปยังที่ไกลๆ

แล็บที่ว่าเป็นห้องทดลองในโรงงานของบริษัท ยัมมี่คอสเมติก ที่ตั้งอยู่ในต่างจังหวัดใช้เวลาเดินทางไปถ้ารวมรถติดก็นับสามชั่วโมงได้

พิมดาวมองไปยังลูกสาวของเธอที่ตอนนี้ได้นอนหลับไปแล้วอย่างวิตกแสดงว่าพรุ่งนี้เธอก็ต้องหอบลูกไปด้วยอย่างนั้นเหรอ

“ไม่ต้องห่วงพาขวัญหรอกเดี๋ยวแม่ดูให้ตอนเช้าหนูก็เอาพาขวัญมาส่งที่ออฟฟิศให้แม่ก่อนแล้วหนูค่อยไปกับคุณนนแล้วกัน”

คุณแยมหาทางออกให้คุณนนที่เธอพูดถึงก็คือนนนี่เพื่อนสาวของพิมดาว

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว