email-icon facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่36(เจ้าหญิงซาโยโกะจัง)

ชื่อตอน : ตอนที่36(เจ้าหญิงซาโยโกะจัง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มิ.ย. 2564 11:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่36(เจ้าหญิงซาโยโกะจัง)
แบบอักษร

สวนสนุก ดิสนีย์แลนด์

โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น….

ต้นฝน ซาโยโกะจัง

11:30น.

“ต้องแต่งขนาดนี้เลยเหรอคะพี่ซาโนะ?”ฉันที่นั่งอยู่ในรถเข็นรูปร่างฟักทองเหมือนเจ้าหญิงซินเดอเรลล่าในเทพนิยายและที่สำคัญคือเสื้อผ้าที่ฉันใส่ก็เป็นชุดของซินเดอเรลล่าด้วยนะและที่ยิ่งไปกว่านั้นคือสุภาพบุรุษที่นั่งข้างๆฉันก็ใส่เสื้อผ้าเป็นเจ้าชายมิซาโนะด้วยค่ะ

“ก็วันเกิดของเจ้าหญิงแสนสวยของพี่ทั้งที^_^”ซาโนะว่าพลางหันมายิ้มหวานให้ฉัน มือหนาของเขาก็กุมมือฉันไว้ตลอดทางที่เรามา พอเรากลับจากโรมแรมม่านรูดซาโนะก็พาฉันไปแต่งตัวที่ร้านเดิมพี่สาวประเภทสองคนนั้นโดยเสื้อผ้าที่ฉันใส่คือเสื้อผ้าของเจ้าหญิงซินเดอเรลล่าไม่มีผิดเพี้ยนเลย

“เมื่อวานมั้งคะ?”ฉันแทรกกลับไปตามความจริงเพราะวันเกิดฉันคือเมื่อวานนี้ซึ่งมันเลยมาแล้วตั้งหลายชั่วโมง

“ก็ย้อนหลังไงเมื่อวานนี้อาจจะเป็นวันที่ลูกของเรากำลังจะมาเกิดก็ได้นะ^_^”

“บ้าน่าพี่ซาโนะโยโกะยังเรียนอยู่เลยนะ!”ฉันโวยขึ้นและหันไปมองค้อนใส่เขา ถ้าฉันท้องในวัยเรียนขึ้นมาล่ะก็ อีตานี่ตาย!!!

“โยโกะ?”ซาโนเอ่ยทวนสรรพนามที่ฉันใช้แทนตัวเองเขามีสีหน้าที่ตกใจเขาคงไม่คิดว่าฉันจะยอมรับชื่อนี้สินะ ฉันเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ชื่อนี้เป็นชื่อที่คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อฉันตั้งให้ตั้งแต่ฉันลืมตามาดูโลกนี้ซึ่งตอนเล็กๆฉันชอบมันมาก ชอบมากว่าชื่อต้นฝนซ่ะอีกแต่แล้วชืื่อนี้ฉันก็รู้สึกไม่อยากมาเป็นชื่อฉันอีกและเริ่มเกลียดชื่อซาโยโกะมาตั้งแต่วันที่คนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของฉันทิ้งฉันไป!

“ชื่อนี้ฉันเกลีดยมันมากแต่พอเวลาที่พี่ซาโนะเรียกฉันเมื่อไหร่มันก็รู้สึกดีขึ้นมา”

“ฉันคงจะกลับไปชอบชื่อนี้อีกครั้งก็เพราะพี่นะคะ^_^”

“ขอบคุณครับ^_^”ซาโนะเอ่ยขอบคุณฉันพลางยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจและเขาก็ยื่นมือมาโอบไหล่ฉันและจับศีรษะของฉันให้เอนไปซบไหล่เขา

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น….พี่สัญญาว่าพี่จะไม่ให้หนูเป็นอันตรายเด็ดขาด…ถ้ามันคิดที่จะทำอะไรโยโกะต้องข้ามศพพี่ไปก่อน”ซาโนะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยวและจริงจัง คำพูดของเขาทำให้ฉันยิ้มออกมาและเอื้อมมือไปกอดเอวหนาของเขาพลางก้มหน้าลงไปสูดดมกลิ่นหอมๆเฉพาะตัวของพี่ซาโนะไปด้วยความหลงใหล

“ขอบคุณนะคะที่พี่ยังหวงโยโกะ^_^”

“เมียพี่ทั้งคนจะไม่ให้หวงหนูแล้วจะให้ไปหวงห่วงใครละครับ?”

“ยัยนางเอกเอวีนั้นไง”ฉันแกล้งแซวซาโนะเล่นเพราะอยากจะรู้เหมือนกันว่าเขาจะพูดอะไร

“นั้นคืออดีตครับพี่เป็นคนไม่ยึดติดกับอดีตเพราะพี่ยึดติดแต่กับปัจจุบัน^_^”

“อ๋อเหรอคะ”ฉันแกล้งทำเสียงกวนๆใส่ซาโนะ เขาก็ลูบผมฉันอย่างแผ่วเบาและหัวเราะในลำคอ และที่น่าแปลกไปกว่านั้นคือที่นี้เป็นสวนสนุกดิสนี่ย์แลนด์และเป็นวันเสาร์ผู้คนต้องพลุกพล่านสิ

“วันนี้ที่นี้ปิดเหรอคะ?”ฉันเอ่ยถามซาโนะไปอย่างสงสัยเพราะเมื่อคืนก่อนที่เราสองคนจะนอนหลับเขาถามฉันว่าฉันชอบเจ้าหญิงไหมและอยากเป็นเจ้าหญิงรึเปล่า ด้วยความที่ฉันง่วงมากจึงตอบเขาส่งๆไปว่าชอบและชอบเจ้าหญิงที่โดนแม่เลี้ยงใจร้ายทำร้ายและเธอยังวิ่งหนีเจ้าชายและทิ้งรองเท้าแก้วไว้ให้เจ้าชายตามหาเธอจนเจอแต่ไม่ได้บอกเขาไปนะว่าเจ้าหญิงอะไรแต่เขาก็เตรียมชุดเจ้าหญิงซินไว้ให้ฉันแถมมีรองเท้าแก้วอีกตั้งหาก สามีฉันนี่ก็เวอร์วังเหมือนกันน่ะเนี่ยแต่ก็โรแมนติกดีอ่ะ ฉันไม่คิดเลยว่าฉันจะได้สามีดีขนาดนี้^_^

“เปล่าหรอกครับ…..แต่ที่นี้โดนสั่งปิด^_^”

“โดนสั่งปิด?”ฉันร้องออกมาเสียงดังและดีดตัวออกมาจากซาโนะอย่างไวด้วยความตกใจ

“ตกใจอะไรขนาดนั้นครับ?”ซาโนะเอ่ยถามฉันมาพลางยิ้มมองฉันด้วยสายตาเอ็นดู ฉันก็หันไปมองบรรยากาศรอบๆที่เงียบเชียบไร้เสียงหัวเราะสนุกสนานและเสียงกรีดร้องจากความเสียวที่เล่นเครื่องสุดเสียว รถเข็นฟักทองคันเหลืองอร่ามที่มีคนขับอยู่ด้านหน้าและขับเคลื่อนรถเข็นอย่างช้าๆเพื่อให้ฉันกับมิซาโนะได้ชมวิวและบรรยากาศรอบๆสวนสนุกดิสนีย์แลนด์แห่งนี้ฉันเคยเห็นในรูปว่าที่นี้คนเที่ยวเยอะมากแต่ผิดกับวันนี้ที่เงียบสงบไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆอยู่ทั้งสิ้น

“พี่ซาโนะสั่งปิดที่นี้เหรอคะ?”ฉันหันกลับมาถามมิซาโนะไปอย่างร้อนรนใจ เด็กๆที่เฝ้ารอคอยวันหยุดเพื่อจะได้มาเล่นสวนสนุกแห่งนี้ต้องเศร้าไปตามๆกันแน่

“ครับ…เพื่อหนูเลยนะ^_^”

“ยกเลิกคำสั่งนั้นเดี๋ยวนี้เลยนะคะ!!”ฉันเสียงดังใส่ซาโนะอย่างออกคำสั่ง ฉันโตแล้วควรจะเสียสละให้เด็กๆสิและที่สำคัญที่นี้เป็นที่สาธารณะให้บุคคลทุกคนเข้าได้ไม่ใช่ใช้อิทธิพลอะไรขนาดนี้มาออกคำสั่งโดยเอาเปรียบคนอื่นแบบนี้ฉันไม่ชอบ!!

“ทะทำไมละครับ?”ซาโนะเอ่ยถามฉันมาด้วยนำ้เสียงสั่นๆเพราะเขาคงไม่คิดว่าฉันจะโกรธเขาขนาดนี้สินะ

“ที่นี้เป็นที่สาธารณะให้ทุกคนเข้าออกได้แต่พี่ซาโนะจะมาทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ”

“แต่พี่เตรียมทุกอย่างไว้เพื่อโยโกะเลยนะ”

“ไม่ต้องหรอกคะ…แค่มีพี่ซาโนะอยู่ข้างๆโยโกะวันเกิดในทุๆปีโยโกะก็พอใจแล้วละคะ^_^”ฉันที่เห็นสีหน้าเศร้าสลดลงอย่างเห็นได้ชัดของซาโนะทำให้ฉันเกิดสงสารเขา ฉันจึงเอื้อมมือไปจับมือของมิซาโนะมากุมไว้ตรงหน้าอกและยิ้มบางๆให้เขา

“วันเกิดปีนี้และทุกๆปี…ฉันจะขอพรให้ข้างๆกายฉันมีผู้ชายที่ชื่อมิซาโนะ…ซานโต้อยู่กับฉันและรักแค่ฉันคนเดียวไปตลอดชีวิตของเราสองคนจนจะล้มตายจากกัน^_^”ฉันเอ่ยเสร็จก็ยิ้มกว้างให้ซาโนะที่เขามองหน้าฉันแววตาของเขาสั่นไหวและเขาก็ขยับใบหน้าของเขาเข้ามาหาฉันจนปลายจมูกของเราชนกัน

“พี่สัญญาว่าจะรักและมีแค่โยโกะจังคนเดียวตลอดไปจนกว่าพี่จะตายจากโยโกะไป”เขาเอ่ยพูดออกมาด้วยนำ้เสียงจริงใจเมื่อเขาพูดจบเขาก็ประกบริมฝีปากนุ่มของเขาเข้ามาหาริมฝีปากของฉันอย่างแผ่วเบาเขามอบจุมพิตที่อ่อนหวานและอ่อนโยนไปในตัว จูบที่อ้อยอิ่งแต่เต็มไปด้วยความรักที่ฉันและเขามีให้กัน

“งั้นที่นี้เราจะไปไหนกันดีละ?”ซาโนะเอ่ยขึ้นเมื่อเขาและฉันผละจูบออกจากกัน โดยที่เราสองคนจ้องหน้ากันด้วยสายตาเขินอายเพราะเราจูบกันในที่โล่วางแจ้งแต่โชคดีที่ไม่มีคนมาเห็น

“ไปไหนก็ได้ค่ะ….แค่มีพี่ซาโนะอยู่กับโยโกะก็พอ^_^”ฉันเอ่ยเสร็จฉันก็ขยับเข้าไปใกล้ชิดเขาและกอดแขนเขาทันทีพร้อมกับเอนศีรษะซบไหล่ของซาโนะ

“งั้นกลับบ้านไปนอนบนเตียงดีกว่าเนอะ^_^”นำ้เสียงหื่นๆของมิซาโนะทำให้ฉันย่นจมูกนึกโมโหไอ้คนหื่นนี้เมื่อคืนก็หลายรอบจนฉันเหนื่อยและหมดแรงไปเลยน่ะนี่จะเอาอีกแล้วเรอะ

“ไม่เอา!!!”

“เดี๋ยวท้อง!!”

“ท้องก็ดีเราจะได้มีลูกไว้ประจบคุณพ่อคุณแม่แข่งกับลูกของไอ้ริวไง”ซาโนะเอ่ยขึ้นมาด้วยนำ้เสียงที่แฝงความสะใจและอิจฉาอยู่นิดๆ

“ไม่เอาค่ะ!”ฉันเด้งตัวออกมาจากมิซาโนะและเอ่ยเสียงดังใส่เขาจนทำให้มิซาโนะสะดุ้งเล็กน้อย

“โยโกะจะเรียนให้จบก่อนและพอจบแล้วก็ต้องมีงานทำก่อนถึงจะมีลูกได้!!”ฉันเอ่ยออกไปด้วยนำ้เสียงมั่นใจมุ่งมั่นและจริงจัง จนซาโนะที่นั่งอยู่ข้างๆถึงกับทำหน้าแหยๆใส่ฉันและเขาก็จับร่างของฉันไปกอดแนบอกเขา

“จ๊ะๆๆเอาแบบนั้นก็ได้จ๊ะ”มิซาโนะตอบเสียงอ่อย

“ดี!”ฉันกระแทกเสียงใส่ซาโนะไปและเอื้อมแขนไปกอดเอวสอบของเขาอย่างรักใคร่

ตอนที่36มาแล้วนะคะ

ซาโนะนี่มีแววกลัวเมียนะคะเนี่ย

สมาคมมาเฟียกลัวเมียฮ่าๆๆ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว