email-icon facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่34(โรงแรมสีชมพู)

ชื่อตอน : ตอนที่34(โรงแรมสีชมพู)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มิ.ย. 2564 20:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่34(โรงแรมสีชมพู)
แบบอักษร

โรงแรมวาบหวิว

00:30น.

ต้นฝน ซาโยโกะจัง…..

“อื้ออออ”ฉันครวญครางไปมาพลางบิดขี้เกียจแต่ก็ดูเหมือนข้อมือทั้งสองข้างของฉันจะขยับไม่ได้และที่สำคัญฉันมองไม่เห็นอะไรทั้งสิ้นในห้องนี้มันมืดสนิท ฉันจับได้ว่าฉันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องนำ้และพอออกมาจากห้องนำ้ก็โดนใครสักคนโป๊ะยาสลบฉันและฉันก็หมดสติไป งั้นแสดงว่ามันจำฉันมาสินะ โอ้มานก๊อด

“ปล่อยฉันไอ้พวกบ้า!!!”ฉันตะโกนแหกปากพลางดิ้นรนไปมาเพื่อให้ตัวเองหลุดจากกาาจับกุมนี้

“หึๆๆสาวน้อย”เสียงทุ้มใหญ่ที่ฉันไม่เคยคุ้นหูเอ่ยขึ้นเสียงมันดังมาจากทางปลายเตียงในที่มุมมืดๆนั้น

“แน่จริงแกเปิดไฟสิไอ้หน้าหมา!”ฉันตะโกนด่าทอไปด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว

“เปิดเธอก็เห็นหน้าฉันน่ะสิหึๆๆ”เสียงทุ้มที่ถูกดัดแปลงโดยเครื่องแปลงเสียงเอ่ยขึ้นมาอีก ทำให้ฉันนึกกลัวขึ้นมา ฉันจะไม่รอดใช่ไหม ซาโนะไม่มาช่วยฉันจริงๆใช่ไหม

“แล้วแกจับฉันมามัดแบบนี้ทำไม?”ฉันเอ่ยถามมันไปและเริ่มสอดส่องสายตามองไปรอบๆห้องนี้แต่ก็มองไม่เห็นอยู่ดี ไม่มีแม้กระทั่งแสงไฟที่เล็ดลอดผ่านเข้ามาพอให้ความสว่างได้เลยสักนิด

“เพราะฉันจะทำให้เธอจำไปจนตายว่าอย่าหลงเชื่อคนง่ายๆแบบนี้อีก!”เขาพูดพร้อมกับแรงขยับของร่างใหญ่ที่ค่อยๆคลานขึ้นมาคร่อมร่างฉันอย่างช้าๆ

“ไม่น่ะ!!ฉันมีผัวแล้วน่ะและผัวฉันก็เป็นมาเฟียด้วย!!”

“นายไม่กลัวโดนเขาฆ่าหมกโถส้วมเหรอไง!”ฉันตะโกนแหกปากร้องลั่นพูดนำ้เสียงสั่นเครือไปด้วยความกลัวเพระาตอนนี้ไอ้บ้านั้นมันกำลังเอามือของมันลูบไล้ไปตามสีข้างของฉันเพราะฉันใส่เสื้อเกาะอกที่คลุมแค่อกจริงๆเพราะมันโชว์สะดือแล้วเอวคอดของฉันน่ะสิ

“หึๆ!ไหนล่ะ?”เขาไม่ได้มีความเกรงกลัวสิ่งที่ฉันพูดบอกเขาไปแต่เขากลับเอ่ยถามฉันกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“อะอะไรล่ะ?”ฉันเอ่ยถามเขาไปอย่างงุนงงและไม่เข้าใจคำถามของเขาพลางค่อยๆขยับตัวหนีเขาแต่ก็หนีไม่พ้นแต่เอ๊ะกลิ่นตัวอีหมอนี่มันหอมคุ้นๆเหมือนเคยดมทุกวัน

“ก็ผัวเธอไง….เธอบอกว่าเธอมีผัวแล้วแต่ฉันไม่เห็นหัวของผัวเธอเลย^_^”

“ผัวมีผัวน้องต้องมา….นี่ผัวไม่มาก็เพราะว่าผัวน้องไม่มี^_^”

“อี๋!!”ฉันหดคอหนีเขาอย่างนึกขยะเเขยงเมื่อเขาก้มหน้ามาร้องเพลงใกล้ๆหูฉัน

“คืนนี้พี่ก็โสดเพราะเมียพี่หนีเที่ยว^_^”เสียงของเขาดังไกลออกไปจากหูฉันแต่ฉันก็ว่ามันใกล้อยู่ดีเหมือนเขาจะยันตัวไปคร่อมร่างฉันแบบธรรมดาแล้วมั้ง

“คะใครถามแกไม่ทราบ!”

“ฉันไม่ได้อยากรู้เรื่องของแกสักหน่อย!”ฉันโวยกลับไปแต่อีตานี่คงไม่ใช่มิซาโนะหรอกเพราะมิซาโนะไม่เคยแทนตัวเองกับฉันว่าผมเขาจะเรียกฉันว่าคุณ ซาโนะสุภาพกว่านี้ อีบ้านี้มันหยาบคาย!!!

“แต่ฉันอยากบอกเธอหึๆ!!”เสียงหัวเราะที่ควรน่าสะอิดสะเอียนของมันทำให้ฉันนึกรังเกียจแต่อีกใจของฉันกลับบอกว่าอีตานี่มันแปลกๆ

“นี่ขอถามอะไรหน่อยสิ?”ฉันเอ่ยถามเขาไปในที่สุดตามความสงสัยของตัวเองที่มันสงสัยอยู่มากและงงเป็นอย่างมากเหมือนกัน

“อะไร?”เขาเอ่ยถามฉันกลับมาด้วยน้ำเสียงสงสัย เสียงทุ้มๆที่ฟังดูแปลกๆชอบกลของเขามันทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ได้คุยกับคนอยู่

“ใส่เครื่องแปลงเสียงทำไม…..ฟังดูทุเรศชอบกล!”ฉันเอ่ยพูดคำที่มันติดอยู่ตรงปากไปในที่สุด ฉันคิดตามที่พูดออกไปจริงๆน่ะ เสียงธรรมชาติของมนุษย์แต่ถูกดัดแปลงด้วยเครื่องแปลงเสียงที่ทำให้เสียงทุ้มและเสียงใหญ่ไปพร้อมๆกันมันฟังเสียงคล้ายๆหุ่นยนต์หรือไม่ก็เสียงผี!!

“ฉันชอบของฉันแบบนี้…และทีเธอยังแต่งตัวล่อเสือล่อตะเข้เลยหนิ!”เขาโวยใส่ฉันกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่ใช่เพราะโกรธหรือโมโหฉันแต่เหมือนกับว่าเขากำลังกลัวฉันอยู่อย่างงั้นแหละ

“ฉันแต่งล่อผู้ชายย่ะไม่ใช่ล่อเสือล่อตะเข้!!”ฉันแหวดเสียงกลับไปตามความจริงเพราะฉันไม่ได้แต่งตัวล่อเสือซะหน่อยหนิย่ะ!!

“เด็กน้อยจริงๆ”เขาพึมพำขึ้นมาเบาๆแต่ฉันได้ยินเพราะเขาใช้เครื่องแปลงเสียงอยู่น่ะสิและเครื่องแปลงเสียงนี่ต้องจี้อยู่ที่ลำคอตรงลูกกระเดือกของเขาแน่ๆ

“แสดงว่าแกแก่น่ะสิ!!”

“ไอ้เฒ่าหัวงู!!”ฉันตะโกนใส่หูของเขาไปจนสุดเสียง

“โอ้ยๆๆๆๆ”เสียงร้องโอดโอยของคนบนร่างร้องออกมาอย่างโหยหวนทำให้ฉันยกยิ้มอย่างนึกสะใจ

ก๊อกๆๆๆ

“นายครับนาย!”เสียงเคาะประตูพร้อมกับเสียงร้องเรียกจากด้านนอกที่เรียกหาคนในห้องด้วยนำ้เสียงเป็นห่วง

“เป็นอะไรไปครับนาย?”

“นายซาโนะ”

“ซาโนะ!!”ฉันที่ได้ยินเสียงเรียกด้วยความร้อนรนจากด้านนอกที่เผลอเอ่ยเรียกชื่นในห้องออกมาทำให้ฉันกดเสียงต่ำเรียกชื่อของคนบนร่างนี้ทันที

“เรียกฉันทำไม!”

“แผนกำราบเด็กดื้นพังหมดเลย!”ซาโนะตะโกนเสียงกลับไปด้วยความไม่พอใจ

“ขอโทษครับนาย….ผมได้ยินเสียงคนร้องอย่างทรมานเลยเป็นห่วงนาย”เสียงของคนด้านนอกเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกผิด

“ไม่เป็นไรหรอก….นายไปพักผ่อนเถอะ”ซาโนะเลยลดเสียงลงและเอ่ยบอกคนด้านนอกไป

“ครับนาย”เสียงรับคำสั่งจากคนด้านนอกเอ่ยกลับมาด้วยนำ้เสียงหนักแน่นพร้อมกับเสียงที่ค่อยๆเงียบไป

“มิซาโนะ!”ฉันเรียกชื่อคนบนร่างอีกครั้งด้วยนำ้เสียงที่ดังกว่าเดิม

“จ๋าาาาาา”ซาโนะลากเสียงยาวขานฉันกลับ

“เอาเครื่องแปลงเสียงออกได้ล่ะแผนคุณพังหมดแล้ว!!”ฉันโวยพร้อมกับออกแรงดิ้นรนสุดชีวิตให้หลุดพ้นจากเชือกพันธนาการที่ข้อมืออย่างทุลักทุเล

“เดี๋ยวผมแก้ให้”เสียงอ่อนนุ่มของมิซาโนะเอ่ยขึ้นฉันจึงหยุดการกระทำลงและพร้อมกับร่างของซาโนะที่ลุกออกไปจากตัวฉันเดินไปที่ไหนสักแห่งเพื่อจะไปเปิดไฟเพราะไฟในห้องสว่างวาบขึ้นมาทันที เมื่อไฟในห้องสว่างขึ้นมาฉันก็จ้องไปที่ร่างสูงของผู้ชายในชุดเสื้อเชิ้ตสีนำ้เงินที่ถูกปลดกระดุมสามเม็ดบนออกไปโชว์รอยสักสุดเท่ห์ที่ต้นคอแววตาของเขาที่จ้องมองมายังฉันมันหวานหยาดเยิ้มไปหมด

“รีบๆแก้สิ!”ฉันที่เขินกับสายตาที่กรุ่มกริ่มและละมุนของเขาทำให้ร้อนรนเร่งเขาให้มาแก้เชือกให้ฉัน

“ครับๆนายหญิง^_^”ซาโนะยิ้มร่าพร้อมกับวิ่งกลับมาฉันที่นอนอยู่บนเตียงคิงไซส์ขนาดใหญ่ที่เป็นรูปร่่างรูปหัวใจและพอฉันมองดีๆก็พบว่าห้องที่นี้มันดูแปลกๆพิกลมันมีทั้งโซ่ข้อมือและโซ่ตรวนขนาดใหญ่พร้อมกับแซ่สีดำกุญแจมือหนึ่งคู่และยังจะมีชุดคอลเพลย์นางแมวยั่วสวาทอีกโอ้ยแต่ละอย่างฉันจะเป็นลม นี่มันห้องอะไรกันเนี่ย ห้องมีเหลี่ยมเล็กๆแคบๆนี่แต่มีเครื่องมือทะลึ่งๆอยู่เต็มไปหมด

“โรงแรมน่ะถ้าเป็นที่ประเทศไทยคงเรียกว่าโรงแรมม่านรูด”ซาโนะที่ก้มหน้าก้มตาแก้เชือกที่ข้อมือให้ฉันอยู่เอ่ยขึ้นเมื่อเขาเห็นว่าฉันมองไปรอบๆห้องและทำสีหน้าสงสัยล่ะมั้ง

“เข้าบ่อยรึไงถึงรู้จัก?”ฉันหันขวับกลับไปมองหน้ามิซาโนะอย่างไวเพราะเขารู้จักโรงแรมม่านรูดที่ประเทศไทยด้วย

พรึบ

“ป่าวนะผมไม่เคยเข้าแต่เคยได้ยินและลองไปหาข้อมูลดู”ซาโนะยกมือทั้งสองข้างของเขาขึ้นพลางเอ่ยบอกฉันด้วยนำ้เสียงและสีหน้าร้อนรนเหมือนกลัวฉันจะโกรธ

“เชื่อได้รึเปล่า?”ฉันเอ่ยถามซาโนะไปอีกและยันตัวลักขึ้นนั่งและดูข้อมือตัวเองทั้งสองข้างก็พบว่าเชือกที่มัดมือฉันอยู่มันเป็นเชือกนิ่มทำให้ไม่เจ็บและไม่เกิดรอยแผลถลอกขึ้นมา

“ตัวช่วยในการมีเซ็กซ์น่ะทางโรงแรมเขาจัดไว้ให้”ซาโนะที่นั่งอยู่ข้างๆฉันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ฉันจึงละสายตาจากของแข็งที่มีสีสันสวยงามแต่มันมีรูปร่างเหมือนลำกายใหญ่ของผู้ชายซึ่งมันมีขนาดใหญ่มากและเยอะมากเหมือนกันหมายถึงมันมีหลายอันและหลายสีน่ะ

“แล้วคุณพาฉันมาที่นี้ทำไม?”ฉันเอ่ยถามซาโนะไป เขาก็ยิ้มแหยๆให้ฉัน

“ก็ผมจะทำให้คุณเข็ดว่าไอ้การไม่เชื่อคำเตือนของผมมันจะทำให้คุณตกอยู่ในอันตราย”ซาโนะอธิบายถึงเหตุผลว่าทำไมเขาถึงพาฉันมาที่นี้ แต่ตอนนี้ฉันหิวน้ำเหลือเกินคอแห้งมาก

พรึบ

“โยโกะอย่าาาาาา!”

“อึกๆๆๆๆๆๆๆ”ฉันหยิบขวดน้ำสีใสขึ้นมากระดกดื่มด้วยความกระหายโดยที่ไม่ได้ฟังเสียงของซาโนะเลยสักนิด

“อึก….มีอะไร?”ฉันที่ดื่มนำ้หมดขวดเสร็จแล้วก็หันไปมองหน้ามิซาโนะที่ทำหน้าตกใจดวงตาคู่คมเบิกโตขึ้นปากอ้ากว้างขึ้นมือของเขาหยุดค้างไว้กลางอากาศเหมือนเวลาของเขาได้หยุดลงนั้นยิ่งทำให้ฉันงุนงงเข้าไปใหญ่

“มีอะไรอ่ะ?”

“ในน้ำนี่มีอะไรเหรอ?”ฉันเอ่ยถามซาโนะไปอย่างสงสัยเพราะสายตาของเขาไปหยุดจ้องมองอยู่ที่ขวดนำ้เปล่าที่ฉันเพิ่มดื่มไปหมดขวดเมื่อกี้นี้ ฉันก็ยกขวดนำ้ขึ้นมามองสลับกับหน้าของมิซาโนะ

“มีตัวช่วยกระตุ้นในการมีเซ็กซ์ที่เร้าร้อนและเร้าใจ”เสียงของมิซาโนะตอบฉันกลับมาด้วยนำ้เสียงแผ่วเบา ทำให้ฉันเองก็เบิกตาโตขึ้นตกใจไม่ต่างจากมิซาโนะเลยสักนิด

“และจะทำยังไงดีล่ะ?”ฉันเอ่ยถามซาโนะไปอย่างร้อนใจ

“ไม่เป็นไร…..ผมจะดื่มเป็นเพื่อนคุณเอง”ซาโนะว่าเสร็จเขาก็เอื้อมมือไปหยิบขวดน้ำเปล่าที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆเตียงนอนรูปร่างหัวใจสีชมพูสดขึ้นมากระดกดื่มรวดเดียวหมดขวดเช่นเดียวกับฉัน

“อึกอึก”เขาเลอออกมาเมื่อดื่มนำ้หมดขวดแล้ว ฉันก็มองหน้าเขาเขาก็มองหน้าฉันและเราสองคนก็ค่อยๆขยับร่างเข้าไปหากัน

พรึบ

“อื้อมิมิซาซาโนะฉันฉันควบควบคุมคุมตัวเองไม่ได้”ฉันเอ่ยบอกมิซาโนะไปอย่างตกใจและนำ้เสียงสั่นกระตุกติดอ่างเพราะตอนนี้สายตาของฉันจับจ้องไปที่หน้าอกขาวๆของมิซาโนะและสมองของฉันก็สั่งให้ฉันเอื้อมมือไปลูบไล้แผงหน้าอกนั้น

“อื้อ…เต็มที่เลยครับโยโกะร่างกายของผมมันเป็นของคุณคนเดียว”ซาโนะเอ่ยบอกฉันมาเราสบตากัน ดวงตาของเขาช่างหวานหยาดเยิ้มและละมุนละไมเหลือเกิน

พรึบ

มิซาโนะจับมือฉันให้ไปลูบไล้หน้าอกแกร่งของเขาจนนิ้วมือของฉันไปโดดเข้ากับยอดปทุมถันที่แข็งของเขาทำให้ร่างสูงสั่นสะท้าน

“อื้อออ”ซาโนะครวญครางออกมาด้วยนำ้เสียงกระเส่าพร้อมกับกัดริมฝีปากอย่างเซ็กซี่

“ทำไมวันนี้คุณหล่อจัง^_^”ฉันมองเขาไปด้วยความหลงใหลและฉันก็เริ่มที่จะควบคุมตัวเองไม่ได้เมื่อฉันได้สัมผัสกับร่างกายที่ร้อนรุ่มของเขาที่มันร้อนไม่ต่างไปจากของฉัน

 

ตอนที่34มาแล้วนะคะ

ตอนหน้าNCเข้านะคะอิอิ😘😘

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว