ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 41 ถ่ายทอดจิตวิญญาณ

ชื่อตอน : ตอนที่ 41 ถ่ายทอดจิตวิญญาณ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2564 15:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 41 ถ่ายทอดจิตวิญญาณ
แบบอักษร

 

 

หลังจากที่หมดสติไปเพราะอาการบาดเจ็บ เรียวโม ก็ฟื้นขึ้นมาและพบว่า ลูกแก้วมังกร ได้ถูกแย่งชิงไปโดยหญิงสาวผมขาว(ชิริว)​เสียแล้ว.. แต่ถึงกระนั้น เธอก็ยังไม่ได้บอกใครถึงลูกแก้วมังกรและความสามารถของมัน..

ส่วนทางฝั่งของ ชิบาอิแห่งเคียวโช หลังจากส่งเด็กสาวคนนั้นไปลอบโจมตีเรียวโมเพื่อชิงลูกแก้วมังกร เธอก็ไม่ได้รับรายงานใดๆ และแม้จะส่งคนไปหา แต่ก็ยังไม่พบแม้แต่ร่างของเด็กสาวคนนั้น.. ซึ่งเธอก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก เพราะสำหรับเธอแล้ว ทุกๆคนก็แค่เครื่องมือก่อสงครามเท่านั้น.. เธอจึงสั่งการให้คนของเคียวโชบุกไปนันโยเพื่อตามหาและชิงลูกแก้วมังกรโดยที่ไม่รู้ว่ามันถูกชิริวชิงไป และอยู่ในมือของเทปเปที่ตอนนี้อยู่ที่โรงเรียนเซย์โต..

และน้องแว่นผมดำที่มีฉาก เยเฮ็ด ในเรื่องนี้ ก็ได้รู้ความจริงจากปากของลิ่วล้อของชิบาอิ ว่าทั้งบักหัวทองคนที่เธอนอนด้วยบ่อยๆ และโจโฉ ไม่เคยเชื่อใจเธอเลยแม้แต่น้อย.. นั่นจึงทำให้เธอถอนตัวจากโรงเรียนเคียวโชและต้องการทำลายทุกๆอย่างและไม่ต้องการให้เคียวโชสมหวัง..

และเพราะเธอรู้ถึงการมีอยู่ของ ลูกแก้วมังกร จาก คะโคเอ็น เมียวไซ แม่สาวผมดำอีกคนผู้มี 2 หงอนที่ต้องการชิงลูกแก้วมังกรไปให้โจโฉเพราะในอดีตเธอเคยติดหนี้ชีวิตเขา น้องแว่นผมดำจึงบอกให้เธอรู้ว่าลูกแก้วน่าจะอยู่ที่นันโย ทำให้คะโคเอ็นบุกไปถึงนันโย..

.

.

.

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก..

ชิริวนอนหอบหายใจอยู่กับพื้นโรงฝึกในสภาพที่เสื้อผ้าขาดกระจุยเหลือแค่กางเกงในเหมือนทุกที..

แต่ในวันนี้นั้น มันต่างออกไป..

"ในที่สุด.. ฉันก็.."

เธอยกมือที่กำดาบแน่นขึ้นมา..

"คุณทำได้ยอดเยี่ยมมากครับ.."

เทเปเดินเข้ามาและนั่งคุกเข่าลงตรงนั้นก่อนจะนำหัวของเธอมาวางที่ตักของเขา..

"มาสเตอร์.."

"อย่าเรียกผมอย่างงั้นเลยครับ.. ผมเอายุน้อยกว่าคุณเกือบ 10 ปีเลยนะ"

ตั้งแต่ที่เริ่มฝึกกันนี่ก็ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้ว..

ชิริวเริ่มรู้สึกตัว ว่าเทปเปต้องการสอนบางอย่างให้เธอ และเธอเชื่อว่ามันสำคัญมากและมันจะทำให้เธอเก่งขึ้น..

เธอใช้เวลา 2 อาทิตย์ในการขัดเกลาคิของตัวเองจนมันกลายเป็นสีขาวและแผ่พลังที่แตกต่างจากก่อนหน้าลิบลับออกมา.. พลัง.. ที่คล้ายคลึงกับของเทปเป..

จากนั้น.. เธอก็ใช้เวลาอีก 1 อาทิตย์ในการคงสภาพและทำความคุ้นเคยกับคิใหม่นี้.. คิที่เป็นของเธอ.. คิที่แหลมคมเหมือนดาบ..

"แต่คุณ.. แข็งแกร่งกว่าฉัน และฉันก็ได้คุณถ่ายทอดวิชาให้.."

"ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากโจมตีคุณตลอดเกือบ 1 เดือน.."

"คุณทำอาหารให้ฉันกิน.."

"นั่นเป็นหน้าที่ของเจ้าบ้าน.."

"แต่คุณก็ยึดเอาที่นี่ไปเอง?"

"จริงๆผมก็ไม่นึกเหมือนกันว่าจะอยู่ที่นี่นานขนาดนี้.."

"เพราะเรื่องของมังกร?"

เทปเปพยักหน้า..

"พวกคุณไม่สมควรต้องมาแบกรับเอาความแค้นที่พวกคุณไม่ได้ก่อ ไม่สมควรเป็นตัวหมากของใคร ทุกคนสมควรได้เลือกหนทางของตัวเอง.. มีอิสระที่จะใช้ชีวิต.. และดวงวิญญาณพวกนั้นก็ควรไปสู่สุขคติ​ได้แล้ว.."

"ฉันสงสัยจริงๆว่าคุณเป็นเด็ก 9 ขวบจริงรึเปล่า"

"ผมเป็นเด็ก 9 ขวบจริงๆ ก็แค่ฉลาดกว่าเด็กทั่วไปนิดหน่อยเอง"

"รู้รึเปล่าคำพูดของคุณมันทำให้คนอื่นๆดูโง่รวมถึงฉันด้วย"

"การที่ไม่รู้ ไม่ได้แปลว่าโง่เขลา ผมก็แค่รู้อะไรมากกว่าคนอื่น จึงตัดสินใจลงมือทำเพื่อให้ได้ผลลัพท์​ที่ดีกว่าก็เท่านั้นเอง.."

"ฉันจะพยายามเข้าใจนะ มาสเตอร์"

"แค่เทปเปก็พอแล้ว.. อืม ตอนนี้คิของคุณแข็งแกร่งและบริสุทธิ์​มากพอจะฝึกฝนวิชาของผมแล้ว แต่-"

"ฉันจะฝึก!"

"จะไม่ฟังให้จบก่อนหรอ?"

"ถ้าคุณไม่อยากสอนก็คงไม่พูดขึ้นมาใช่มั้ย?"

"ใช่.. ในบรรดาคนทั้งหมดที่ผมเคยพบมา คุณเข้ากันได้กับวิชาของผมมาก.. รูปแบบการต่อสู้ของเราเหมือนกัน.. แถมจิตวิญญาณของคุณ ก็เป็นแบบเดียวกันกับผม"

"จิตวิญญาณ เป็นแบบเดียวกัน?"

เทปเปพยักหน้า..

"มีไม่มากหรอกที่จะได้พบคนที่มีจิตวิญญาณที่เหมือนกัน.. โดยเฉพาะจิตวิญญาณที่พิเศษแบบผมกับคุณ.."

"พิเศษ.."

เทปเปไม่ได้พูดต่อ แต่เขาหลับตาลง.. และความรู้สึกอุ่นๆบางอย่างก็ได้ไหลเข้ามาที่หัวของเธอ ทำให้เธอผ่อนคลายจนผลอยหลับไป..

!!!!

"ใจเย็นๆ ทำใจให้สงบก่อน"

ตอนนี้ชิริวกำลังอยู่ในสถานที่มืดมิด แต่เธอกลับมองเห็น และเห็นร่างของเธอและเทปเปที่เปลือยเปล่ายืนอยู่ข้างๆกัน..

"ที่นี่คือ.."

"ในจิตวิญญาณของฉัน"

แต่ในขณะที่เทปเปตอบ ชิริวก็ดวงตาเบิกกว้างจับจ้องไปที่หว่างขาของเขา ที่มีเจ้าท่อนเนื้อยาวใหญ่เกินกว่าจะเป็นของเด็กมนุษ​ย์ 9 ขวบได้!!

"หืม.."

"เปล่า แล้ว.. ทำไมพวกเราถึงเปลือยล่ะ?"

"โลกจิตนี้เอาเสื้อผ้าเข้ามาไม่ได้หรอกนะ"

ชิริวพยักหน้าเข้าใจ แต่มันก็ทำให้เธอรู้สึกอายที่ได้เห็นท่อนลำเหนือมนุษย์​นั่น..

"ว่าแต่.. ที่นี่ มืดมนจังเลยนะคะ"

"คิดอย่างงั้นหรอ?"

ยังไม่ทันที่ชิริวจะได้คิดอะไรต่อ..

เปรี้ยงงง!!!!

สายฟ้าสีฟ้าก็ผ่าลงมาตรงหน้าของทั้งคู่!!

แสงสีฟ้าสาดประกายออกมามากมายจนชิริวถึงกับตัวสั่น!

แต่เทปเปก็ยื่นมือมาจับมือของเธอไว้และยิ้มมุมปากเบาๆ..

"อย่าแกล้งเธอสิ.."

เขาว่าอย่างงั้น.. ก่อนที่สายฟ้าจะส่งแเสียงคำรามก้องและเปล่งแสงเจิดจ้าออกมา!!

โฮ่กกก!!

ชิริวรู้สึกกดดันไม่น้อย แต่เธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่ไหลเข้ามาผ่านมือของเทปเปทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย!!

ตึ่ก..

เท้าใหญ่ก้าวออกมาจากแสงสีฟ้า.. ร่างอันใหญ่โตเคลื่อนกายออกมาเผยให้เห็นร่างใหญ่ยักษ์​ของพยัคฆ์​ขาวลายพาดกลอน​สีดำ!! ดวงตาสีฟ้าสุกสะกาวคู่นั้นจับจ้องมายังชิริวสร้างแรงกดดันให้เธอจนเธอบีบมือของเทปเปแน่น!!

"เลิกแกล้งเธอได้แล้ว เบียคโกะ"

โกร่วว..

พยัคฆ์​ขาวจ้องมองไปยังเทปเปและส่งเสียงใส่..

"เบียคโกะ.."

"ใช่ นี่คือจิตวิญญาณของฉัน.. พยัคฆ์​ขาวผู้พิทักษ์​แห่งทิศใต้ เบียคโกะ"

"งั้นนี่ก็ สัตว์เทพของทิศใต้ พยัคฆ์​ขาว!"

เทปเปยิ้มให้กับปฏิกิริยา​ของชิริว..

"ผู้ที่สามารถปลุกเกคิขึ้นมาได้ จำเป็นจะต้องสร้างรูปลักษณ์​ของจิตวิญญาณ.. โดยทั่วไปแล้วจะเป็นรูปร่างของสัตว์ทั่วๆไป นั่นเพราะหากสร้างสิ่งที่แข็งแกร่งเกินไป จิตวิญญาณของพวกเขาจะรับไม่ไหว แต่ก็.. มีพวกที่พิเศษอยู่.."

"และนั่นก็คือคุณ.."

"และคุณด้วย.."

"ฉัน?"

เทปเปยิ้มและพยักหน้า..

"ผู้ที่มีจิตวิญญาณแข็งกล้าและมีดวงจิตของสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งอยู่.. พวกเขาสามารถก่อรูปจิตวิญญาณให้เป็นสิ่งที่ทรงพลังยิ่งกว่าได้.. เบียคโกะ ก็เป็น 1 ในนั้น.. แต่ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ตอนนี้ก็มีแค่ 2 คนเท่าที่ผมรู้จัก"

"และคุณก็เป็นหนึ่งในนั้น.."

"อีกคนเป็นเพื่อนของผมน่ะ และตอนนี้ คุณคือคนที่ 3"

ชิริวรู้สึกอึ้งและรู้สึกตื่นเต้น..นั่นก็หมายความเธอสามารถครอบครองจิตวิญญาณระดับสัตว์เทพได้?

"และที่ผมพาคุณมาที่นี่ เพราะคุณมีจิตวิญญาณแบบเดียวกัน และไม่ใช่แค่นั้น.."

เขาหันไปหาเบียคโกะ.. ซึ่งมันก็พยักหน้า ก่อนจะมองไปที่ชิริว..

"คุณชิริว.. สิ่งที่ผมจะทำต่อไปนี้มันเป็นเรื่องที่อันตรายมาก และชะตากรรมของคุณจะเปลี่ยนไปตลอดกาล ดาบของคุณจะไม่ได้มีไว้เพื่อเก็นโตคุอีกต่อไป.. คุณจะยอมรับมันได้รึเปล่า.."

ชิริวชะงักไปชั่วครู่ แน่นอนว่าเธอต้องการพลัง ไม่มีนักสู้คนไหนไม่ต้องการความแข็งแกร่ง..

"ตัวฉัน.. จะยังคงปกป้องท่านเก็นโตคุและทุกคนได้รึเปล่าคะ"

"แน่นอน หากคุณต้องการ.. แต่ว่า ก็มีสิ่งที่คุณต้องแบกรับ.. และผลของมันเกินกว่าที่คุณจะคาดคิด.."

"ถ้าอย่างงั้นก็ไม่มีอะไรต้องลังเล.. ถ้าฉันยังสามารถปกป้องท่านเก็นโตคุได้ ฉันพร้อมสละทุกอย่าง.."

เทปเปหันไปมองที่เบียคโกะ ซึ่งมันก็พยักหน้าก่อนจะกลายเป็นแสงสีฟ้าพุ่งเข้าสู่กลางอกของชิริวในทันที!!

เธอตะลึงงัน! ไม่นึกว่าจู่ๆเบียคโกะจะพุ่งเข้่าใส่แบบนี้!

ตึ่กๆ

เสียงสะท้อนดังก้องขึ้นในใจของเธอ..

"นี่มัน.."

"ตอนนี้เบียคโกะได้ไปสถิตย์ที่คุณแล้วครับ.. เขาจะกลายเป็นจิตวิญญาณของคุณ.."

!!!

"ทำไมคุณถึงทำอย่างงั้น! แล้วจิตวิญญาณของคุณล่ะ?"

"ไม่เป็นไรครับ อีกอย่าง.. นี่พึ่งเริ่มต้ยเท่านั้น แม้คุณจะได้รับเบียคโกะเป็นจิตวิญญาณแต่คุณเองก็ต้องก่อรูปจิตวิญญาณเพื่อเพิ่มพลังให้กับเบียคโกะด้วย.. ลองจินตนาการถึงรูปลักษณ์​ของเบียคโกะสิครับ.."

ชิริวหลับตาลง..

เธอรับรู้ได้ถึงตัวตนของเบียคโกะ ความสามารถ พลัง..

"นี่มัน.. สุดยอด.."

"ดูเหมือนคุณจะรับรู้ถึงพลังของเบียคโกะแล้ว.. ทีนี้ลองนึกถึงขั้นต่อไปสิครับ.."

"ขั้นต่อไป?"

"ทำยังไงเบียคโกะถึงจะแข็งแกร่งขึ้น? จุดเด่นของคุณคืออะไร จุดเด่นของเบียคโกะคืออะไร พลังของคุณคืออะไร คุณต้องการพลังเพื่ออะไร.."

"ฉัน.."

ชิริวพลันหวนนึกถึงความเป็นไปได้ต่างๆ ดาบของเธอ พลังของเบียคโกะ การโจมตีอันรวดเร็วรุนแรงและเด็ดขาด ความสงบนิ่งความพริ้วไหวความว่องไวความแม่นยำ พลังทำลายล้าง ความน่ายำเกรง รูปแบบของเบียคโกะ รูปแบบของเธอ!!

 

ซุ่มมม!!!

 

เกคิอันรุนแรงแผ่พุ่งออกมาจากร่างของชิริว!!

เพดานโรงฝึกถึงกับทะลุเป็นรู!! ทุกคนพลันรู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันหนักหน่วงไม่ต่างจากตอนที่เก็นโตคุปลดปล่อยพลังของมังกร! ไม่สิ มีอะไรต่างออกไป!

"คิแบบนี้มัน.. ชิริวงั้นเรอะ" ชายชรา

"พลังรุนแรงอะไรขนาดนี้ นี่มันเหมือนกับเก็นโตคุเลยไม่ใช่รึไง!" โจฮิ

"ชิริว.."

คันอูมองไปยังโรงฝึกที่ตอนนี้มีแสงสีขาวเจิดจ้า! ไม่มีใครเจ้าไปได้เพราะมีคลื่นเกคิรุนแรงแผ่ออกมากดดันพวกเขา!

"ดูเหมือนว่า คุณชิริว จะสำเร็จขั้นก่อรูปแล้วสินะคะ"

เก็นโตคุเดอนเข้ามาด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม..

"ขั้นก่อรูป.. งั้น ชิริวก็ปลุกเกคิได้แล้วงั้นหรอ"คันอู

"อืม สัมผัสของคิแปลกๆที่พุ่งพล่านหลายอาทิตย์ก่อน คงเป็นการเตรียมพร้อมของชิริวสินะ" ชายชรา

"ยัยนั่น.. เก่งขึ้นแล้วสินะ"

ทั้งโจฮิและคันอูกำหมัดแน่น..

ไม่นานแสงสีขาวก็หายไป..

พวกเขาจึงเข้าไปในโรงฝึก..

ตอนนี้ด้านในพังยับ แต่ก็ไม่น่าห่วงเพราะเทปเปคงซ่อมได้.. แต่ว่าตอนนี้ ที่กลางโรงฝึก มีแสงสีขาวกำลังเปล่งแสงห้อมล้อมบางอย่างอยู่!

ไม่สิ มีคนอยู่ข้างในนั้น!!

แสงค่อยๆหดเล็กลง จนในที่สุด ก็เผยให้เห็นร่างเปลือยเปล่าของชิริวที่ห่อหุ้มไปด้วยเกคิสีขาวบริสุทธิ์!

ผมของเธอกลายเป็นสีขาวงดงาม และดวงตาของเธอก็เปล่งแสงสีฟ้า เพียงขยับเล็กน้อยก็มีประกายสายฟ้าวิ่งไปมาในอากาศ.. ในอ้อมแขน มีร่างเปลือยเปล่าของเทปเปที่ยืนหมดสติหัวจมลงไปในหน้าอกของเธอ..

"นี่น่ะหรอ พลังของฉัน.."

ว่าแล้ว เธอก็มองไปยังอาจารย์ตัวน้อยที่ตอนนี้หมดสติไปแล้วด้วยแววตาอ่อนโยน..

"ขอบคุณมากนะคะ มาสเตอร์เทปเป"

 

 

 

_____________

เรียวโม ชิเม

งานอดิเรก แต่งชุดเมด

 

เท็นอิ

เด็กสาวที่ ชิบาอิ ส่งไปชิงลูกแก้วมังกรจากเรียวโม ใช้ธนูกับมีดสปาตาร์

 

คาคุ บุนวะ

น้องแว่นที่ถูกเยเฮ็ดแล้วทิ้ง(ผัวตาย)เธอจึงเลือกเส้นทางของดีเคด แต่ดัยไม่มีบท..

 

คะโคเอ็น เมียวไซ

หญิงสาวที่ติดหนี้ชีวิตโจโฉตอนยังเป็นทหารรับจ้าง ต้องการชิงลูกแก้วมังกรไปให้เขาเติมเต็มโชคชะตาของตัวเอง แต่โจโฉก็ไม่รู้จักเธอและจำเธอไม่ได้ด้วยซ้ำ

 

—————————

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว