email-icon facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่33(แผนซ้อนแผน)

ชื่อตอน : ตอนที่33(แผนซ้อนแผน)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มิ.ย. 2564 20:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่33(แผนซ้อนแผน)
แบบอักษร

ไนท์คลับ นากิสะ

ห้องกล้องวงจรปิด

มิซาโนะ ซานโต้

“นายครับ!”เสียงร้อนรนของซาต้าร้องเรียกผมมาแต่ไกล ผมก็เงยหน้าจากกล้องวงจรปิดขึ้นไปมองหน้ามันอย่างหัวเสีย

“ฉันบอกแกว่าไง?”ผมกดเสียงต่ำเอ่ยถามไอ้ซาต้ามัน มันก็ยิ้มแหยๆส่งมาให้ผม

“คิวะจับตาดูอยู่ครับนาย”

“แล้วใครอยู่กับคุณพ่อตาฉันล่ะ?!”ผมลุกขึ้นพลางโวยเสียงดังใส่ซาต้า

“เซลต้าครับนาย”ซาต้าว่าพลางก้มหัวให้ผมเพราะมันรู้ว่าเวลาผมโกรธผมจะเปลี่ยนเป็นคนละคนทันที

“ฉันหวังว่าแผนวันนี้คงไม่ได้หลอกล่อให้เราไปช่วยโยโกะและจะลอบทำร้ายท่านมิซานหรอกนะ”ผมเอ่ยขึ้นอย่างเป็นกังวล

“ไม่…แน่นอนครับนายเซลต้ามีฝีมือระดับพวกผมสองคนมันจะต้องดูแลท่านมิซานได้แน่นอนครับ”ซาต้าเอ่ยออกมาด้วยความมั่นใจในฝีมือแฝดพี่ของมัน เซลต้ากับซาต้าเป็นฝาแฝดที่เหมือนกันราวกับเป็นคนคนเดียวกันผิดก็แค่สีผมที่ไอ้บ้าซาต้ามันไปย้อมผมมันให้เป็นสีทองบลอนอร่ามตาส่วนเซลต้าผมของเขาก็เป็นสีน้ำเงินวาวเหมาะกับนิสัยนิ่งเงียบของเขา สองพี่น้องนี่นิสัยต่างกันมาก

“งั้นก็ดีแกไปทำงานของแกได้แล้ว”

“ครับนาย…แล้วนายจะไม่ตามนายหญิงไปเหรอครับ?”ซาต้าเอ่ยถามผมมาด้วยสีหน้าเป็นกังวล ผมก็จ้องหน้ามัน

“เมียฉันทั้งคนไปกับผู้ชายคนอื่นไม่ตามก็บ้าแล้วไอ้ซาต้า!!”ผมตวาดเสียงดังลั่นและลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่ตั้งอยู่ใจกลางจอมอมิเตอร์ขนาดใหญ่ที่ในภาพกำลังฉายบรรยากาศหน้าห้องน้ำของไนท์คลับชื่อดังของญี่ปุ่นและก็ผู้หญิงร่างบางที่คุ้นตาผมกำลังโดนชายร่างใหญ่ใช้ผ้าปิดจมูกเธอจนทำให้เธอสลบไป ไนท์คลับแห่งนี้ถึงจะไม่ได้อยู่ในที่ของผมแต่มันอยู่ในความคุ้มครองของโกมะมาก่อนและตอนนี้ถึงมันจะเปลี่ยนมือไปแล้วแต่ยังไงผมก็มีอิทธิพลมากพอที่จะทำให้เจ้าของไนท์คลับยอมสละห้องกล้องวงจรปิดนี่ให้ผม

“และแกอย่าให้เสียแผนไม่งั้นฉันเล่นแกแน่ไอ้ซาต้า!”ผมชี้หน้าและเอ่ยเสียงจริงจังใส่ซาต้ามันก็ยิ้มแหยๆให้ผมและก้มศีรษะให้ผมเพื่อเป็นการน้อมรับคำสั่ง และผมก็เดินนำหน้ามันออกมาจากห้องกล้องวงจรปิดเดินลงไปยังชั้นล่างของไนท์คลับหลีกเลี่ยงทางออกหน้าไนท์คลับที่มีผู้คนพลุกพล่านไปยังทางออกหลังไนท์คลับแทนและผมก็เห็นกลุ่มคนจำนวนห้าคนที่กำลังนำพาร่างเล็กของคู่หมั้นผมที่หลับนำ้ลายยืดขึ้นรถตู้คันสีดำและในจังหวะนั้น ซาต้าที่เดินแยกออกไปอีกทางก็รอให้ผู้หญิงร่างเล็กอีกคนที่ยืนสั่งการงานชายห้าคนนั้นและเธอก็ไปยืนคุยโทรศัพท์ซาต้ารอให้เธอคุยเสร็จและจัดการโป๊ะยาสลบเธออย่างไว

พรึบ พรึบ ตุ๊บ ตุ๊บ

“หึ!นี่เหรอว่ะเหยี่ยวแดง?”ผมส่ายหัวไปมาเมื่อชายห้าคนร่างใหญ่ที่ยืนอยู่ที่รถตู้คันนั้นโดนลูกน้องที่ฝึกนินจาเข้าไปรวมตัวและจัดการทำให้พวกมันสลบลงด้วยเข็มอาบยาพิษในทันที ผมเดินเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้างเข้าไปหานินจาที่ใส่เสื้อผ้าพรางกายสีดำปกปิดหน้าตาที่แท้จริงเพื่องานสำคัญของผมในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

“เรียบร้อยครับนาย”หัวหน้านินจาเดินมาหาผมพร้อมกับโค้งตัวทำความเคารพและเอ่ยรายงานผม นินจาอีกสี่คนก็โค้งหัวทำความเคารพผม ผมก็โค้งตัวทำความเคารพพวกเขากลับเช่นกัน

“พวกคุณฝีมือยังดีเช่นเดิม…ผมยินดีที่จะร่วมงานกับพวกคุณ….เพราะพวกคุณทุกคนคือครอบครัวของผมยินดีต้อนรับสู่ซานโต้อีกครั้ง^_^”

“ยินดีเช่นกันครับนาย^_^”หัวหน้านินจาเอ่ยพร้อมกับเปิดหน้ามายิ้มให้ผม พวกเขาไปฝึกฝนวิชานินจาจากแดนไกลเลยทำให้ผมและพวกเขาต้องห่างกันจนวันนี้พวกเขากลับมาพร้อมกับจะร่วมงานกับผมซึ่งผมดีใจเป็นอย่างมาก

“คนนี้คือนายหญิงของพวกเราเหรอครับ?”หัวหน้านินจาที่มีนามว่าทากาชิเอ่ยขึ้นพร้อมกับหันไปมองยังโยโกะที่นั่งอยู่ในรถโดยที่เธอยังคงนอนหลับไหลอยู่อย่างนั้น

“อืม…เธอชื่อซาโยโกะจัง”ผมเอ่ยแนะนำโยโกะไปให้ทากาชิรู้จักเขาก็จัดการเอาขาทั้งสองข้างชิดกันและโค้งตัวทำความเคารพไปที่โยโกะพร้อมกับทั้งห้าคน

“นายครับโรงแรมมากิซาชั้น7ห้อง707ครับนาย”ลูกน้องผมที่จัดการเกี่ยวกับสัญญาณดักฟังโทรศัพท์ลงมาจากรถตู้ของผมที่จอดอยู่ข้างๆรถตู้คันสีดำคันนี้วิ่งมาเอ่ยรายงานผมอย่างรวดเร็ว

“ดีมาก”ผมหันไปเอ่ยชมเขาเขาก็ก้มหัวให้ผมและรีบกลับไปที่รถตามเดิม ผมก็หันไปหาซาต้าที่ตอนนี้มันกำลังอุ้มร่างของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเดินตรงเข้ามาหาผมสีหน้าของมันดูแปลกๆน่ะ

“กิ๊กนายเหรอ?”ผมเอ่ยถามซาต้าไปตามความเห็นของผมเพราะกิ๊กซาต้ามันเยอะและยัยเด็กผู้หญิงคนนี้คือเพื่อนของโยโกะไม่ใช่เหรอ?

“ไม่ใช่ครับนาย…แต่เธอคือลูกสาวคนเดียวของชิโร่ทาโมโต้ศัตรูของนายซาโนะกับนายริวอิจิที่นายไปฆ่าเขาตายเมื่อปีก่อน”ซาต้าเอ่ยรายงานผมด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ชิโร่เพื่อนของพ่อผมสินะศัตรูในคราบมิตร มันคือคนที่ทำให้คุณปู่ของผมและคุณปู่ของริวไม่ถูกกันจนกลายมาเป็นศัตรูจนถึงเมื่อปีที่แล้วและมันยังเป็นคนอยู่เบื้องหลังการทำลายซานโต้กับโกมะด้วย มันคือคนที่ทำให้ไอ้นายกคนก่อนมาลบล้างซานโต้และโกมะให้สิ้นแผ่นดินนี้และพวกมันก็จะยึดครองเพื่อหวังผลประโยชน์

“แล้วนายรู้ได้ไง?”ผมเอ่ยถามซาต้าไป ซาต้าก็มองหน้าผมสลับกับเด็กผู้หญิงในอ้อมแขนเขา

“เพราะผมรู้ว่าเธอคิดไม่ดีกับนายและนายหญิงผมจึงไปสืบประวัติเธอมาจนรู้ว่าเธอเป็นใคร เธอเป็นลูกที่เกิดจากภรรยาลับของชิโร่ครับนาย”

“แล้วเราจะเอายังไงกับเธอจะทำตามแผนเดิมหรือว่า…”ผมเอ่ยขึ้นและหยุดไปเพราะผมก็ไม่อยากทำร้ายจิตใจของซาต้าหรอกนะเพราะคนอย่างมันไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนแต่กลับคนนี้มันถึงสนใจและเป็นเอามากอย่างนี้แสดงว่ามันต้องรักเธอแน่ๆ

“ทำตามแผนเลยครับนาย…ถึงยังไงเรื่องของเธอกับผมก็คงจะเป็นไปไม่ได้เพราะผมชอบความอิสระ”ซาต้าเอ่ยออกมาเสร็จถึงมันจะทำน้ำเสียงให้เป็นปกติแต่มันก็หลอกคนที่เป็นทั้งเพื่อนและเจ้านายของมันอย่างผมไม่ได้หรอกครับ และแผนที่ผมสั่งให้ซาต้าทำคือนำตัวของตัวบงการนี้ไปไว้ที่โรงแรมทำเหมือนเธอคือโยโกะและจัดการวางยาภามทำเหมือนที่คนต้นเรื่องคิดไว้และที่ผมรู้ทุกการเคลื่อนไหวของทาโมโต้ก็เพราะว่าผมมีคนของผมแฝงตัวอยู่ในนั้นทำให้ผมรู้ทุกเรื่องที่มันคิดชั่ว!

“แล้วแต่นายน่ะ”ผมว่าพลางเดินละจากซาต้าเข้าไปร่างเล็กของยัยเด็กดื้อโยโกะจังและจัดการอุ้มร่างบางของเธอขึ้นมาในอ้อมแขน

“ฟอดดดด ฟอดดดดเด็กดื้อ”ผมก้มหน้าลงไปหอมแก้มของเธอและเอ่ยขึ้นด้วยความหมั่นเข้ี้ยวใบหน้าหวานๆของเธอที่ผมไม่คิดว่าจะเปลี่ยนหัวใจผมได้มากขนาดนี้ เธอทำให้ผมลืมรักครั้งแรกไปหมดทั้งหัวใจและยกหัวใจทั้งหมดให้เธอ เก่งจริงๆผู้หญิงคนนี้

พรึบ

“กลับบ้านเลยไหมครับนาย”คิวะเดินเข้ามารับหน้าผมพลางเอ่ยถามผม

“อืม…ฉันว่านายก็ควรจะกลับไปพักผ่อนบ้างนะคิวะนายยุ่งกับการดูแลท่านมิซานมาตั้งหลายวันแล้วไม่ใช่เหรอ?”ผมเอ่ยพูดกับคิวะไปด้วยความเป็นห่วงเพราะสีหน้าของเขาดูซีดเซียวและซูบผอมลงไปเยอะ

“ไม่ได้หรอกครับนาย…..ท่านนายกกำลังตกอยู่ในอันตรายพวกมันจ้องจะทำลายพวกเราให้หมดทุกคน”

“รวมไปถึงริวกับปลายฟ้าด้วยรึเปล่า?”ผมเอ่ยถามคิวะไปอย่างร้อนรนใจ

“ครอบครัวโกมะตอนนี้ผมได้ส่งคนให้ไปประกบและตามไปดูแลแล้วครับ”คิวะเอ่ยรายงานผม

“ทุกคนถึงที่หมายแล้วใช่ไหม?”ผมเอ่ยถามคิวะไป คิวะก็โค้งตัวให้ผม

“ครับทุกคนถึงที่หมายตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้วครับ”

“ดีมาก…ที่นี้ฉันก็หมดห่วงหน่อย”ผมเอ่ยออกไปอย่างโล่งใจ เพราะผมได้ให้คิวะจัดการส่งพ่อแม่ของริวอิจิและพ่อแม่ของผมรวมไปถึงปลายฟ้ากับริวและหลานๆทั้งสองของผมไปยังประเทศไทยและให้เหตุผลว่าให้พวกเขาไปเที่ยวพักผ่อนและอีกสองอาทิตย์ให้กลับมาฟังข่าวดีจากผมกับซาโยโกะจัง พวกเขาทั้งหมดเหมือนจะเชื่อในคำหลอกของผมแต่ที่ผมต้องทำแบบนี้ก็เพราะความปลอดภัยของทุกคนเพราะงานใหญ่กำลังรอผมอยู่ในอีกไม่กี่วันข้างหน้าถ้าผมเป็นอะไรไปอย่างน้อยริวอิจิก็ดูแลครอบครัวที่รักของผมได้รวมไปถึงผู้หญิงในอ้อมแขนของผมด้วยแต่…ไม่สิผมจะไม่มีวันทิ้งความสุขของผมไปผมจะไม่ทำให้เธอทุกข์ทรมานใจเพราะคิดถึงผม….งานครั้งนี้ของผมต้องสำเร็จและผมต้องมีชีวิตรอดกลับมาหาเธอ^_^

“บอกคนของเราเตรียมตัวรับการบุกรุกในครั้งนี้ให้ดีๆ”ผมหันไปสั่งคิวะ คิวะก็โค้งตัวน้อมรับคำสั่งผม และผมก็อุ้มร่างของโยโกะไปยังรถสี่ประตูที่จอดรอผมอยู่ระหว่างทางผมมองหน้าของโยโกะจังไปด้วยเพราะผมอยากมองหน้าเธอให้นานๆและอยากจะมองเธอแบบนี้ตลอดไป แต่ศัตรูรอบตัวของมาเฟียช่างเยอะจริงๆถ้าผมล้างตระกูลทาโมโต้ได้ศัตรูผมคงหมดไปชั่วนิรันดร์……

ตอนที่33มาแล้วนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว