email-icon facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่32(ศัตรูรอบตัว)

ชื่อตอน : ตอนที่32(ศัตรูรอบตัว)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มิ.ย. 2564 20:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่32(ศัตรูรอบตัว)
แบบอักษร

 

ไนท์คลับ นากิสะ

21:30น.

ต้นฝน ซาโยโกะจัง…

ติ๋ง

ซาโยะโกะจัง:เรารอเธอที่โต๊ะ10นะมิโกะ^_^

ฮามิโกะจัง:เค…กำลังเดินเข้าไป

ฉันที่นั่งชะเง้อคอมองหาร่างเล็กของมิโกะอย่างใจจดใจจ่อก็ต้องยิ้มออกมาอย่างดีใจเมื่อเห็นร่างเล็กที่สวมชุดเกาะอกสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีดำโชว์เรียวขาขาวและโชว์หน้าท้องที่แบนราบของเธอว้าววันนี้เธอสวยจังและดูฉันใส่เสื้อผ้าสิว่าพลางก้มมองดูสภาพเสื้อผ้าของตัวเองที่โดนคุณคู่หมั้นจัดคัดสรรหามาให้แต่เอ๊ะทำไมเธอถึงใส่ผ้าพันคอล่ะดูลุ่มล่ามพิกลแต่อาจจะเป็นเทรนใหม่ของวัยรุ่นที่นี้ก็ได้หนิเนอะ^_^

“โยโกะจังคนนิจิวะ^_^”มิโกะเมื่อเธอเดินมาถึงฉันเธอก็เอ่ยทักทายฉัน ฉันก็ยกมือทักทายเธอกลับไป

“คนนิจิวะจ๊ะมิโกะ^_^”

“แต่งตัวอะไรของเธอเนี่ย?”มิโกะเดินมานั่งบนเก้าอี้ตัวสูงข้างๆฉันและเอ่ยถามฉัน ฉันก็ยิ้มแหยๆพลางทำหน้าเศร้าให้เธอ ฉันก็อยากจะแต่งตัวเเบบเธอบ้าง

“แฮ๊ะๆๆ”ฉันหัวเราะให้เธอไปพลางก้มมองเสื้อผ้าของตัวเอง กางเกงยาวขาบานๆสีดำกับเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ที่ใส่อยู่เห็นแล้วมันชอกช้ำหัวใจ

พรึบ

“ฉันว่าแล้วว่าเธอต้องเป็นแบบนี้เพราะฉะนั้นนี่จ๊ะ^_^”มิโกะว่าพลางวางกระเป๋าสะพายใบใหญ่ที่เธอถือมาด้วยวางลงบนโต๊ะตรงหน้าฉัน ฉันก็มองหน้าเธอสลับกับกระเป๋าที่วางอยู่ตรงหน้าฉัน

“ไปเปลี่ยนกันเถอะ^_^”มิโกะว่าพลางลุกขึ้นยืนและคว้าข้อมือฉันและหยิบกระเป๋าสะพายของเธอไปถือไว้อย่างรวดเร็ว ฉันก็ยืนขึ้นและมองเธออย่างงุนงง

“ฉันเตรียมเสื้อผ้ามาให้เธอ^_^”มิโกะพูดมาเหมือนเธอจะเข้าใจว่าฉันกำลังงงๆและไม่เข้าใจกับการกระทำของเธอ

“ขอบคุณนะมิโกะเธอนี่ช่างรู้ใจฉันจริงๆ^\^”ฉันเอ่ยขอบคุณมิโกะไปพลางยิ้มหวานให้เธอ

“ไปเปลี่ยนกันเถอะ^_^”มิโกะว่าพลางจับข้อมือฉันออกแรงลากให้เดินตามเธอไป

“แต่เดี๋ยวฉันต้องไปบอกซาต้าก่อนนะ!”ฉันรีบร้อนรนบอกมิโกะทำให้เธอหยุดฝีเท้าลงและมองตามสายตาของฉันไปยังชายหนุ่มลูกครึ่งผมสีบลอนทองที่กำลังถูกสาวๆในชุดนุ่งน้อยห่มน้อยกำลังยืนลายล้อมรอบตัวเขาอยู่ใบหน้าของเขากำลังบ่งบอกว่าเขากำลังฟินได้ที่

“ไปแปปเดียวเองไม่เป็นไรหรอก…เขาห่วงสาวๆพวกนั้นมากกว่าเธออีกนะ”มิโกะว่าด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและผิดปกติฉันจึงต้องหันกลับไปมองหน้าเธอแวบหนึ่งฉันเห็นว่าดวงตาคู่สวยทั้งสองข้างของเธอเอ่อคลอไปด้วยนำ้สีใสที่เธอพยายามจะกลั้นมันไม่ให้ไหลออกมา แววตาของเธอช่างเจ็บปวดอย่าบอกนะว่าเธอรู้จักกับซาต้าน่ะ!หรือว่าซาต้าไปจีบเธอแล้วทิ้งๆขว้างๆ

“ฮามิโกะ”ฉันเอ่ยเรียกเธอเสียงแผ่วเบา ทำให้เธอสะดุ้งสุดตัวและหันหน้ามามองหน้าฉันอย่างไวเพราะความตกใจ

“รีบไปเถอะโยโกะจัง”มิโกะเอ่ยเร่งฉัน ฉันก็เลยต้องจำใจยอมทำตามเธอ เอาไว้ให้ออกไปจากที่นี้ค่อยถามเธอก็แล้วกันนะ มิโกะพาฉันเดินหลบหลีกผู้คนที่กำลังยืนเต้นกันอย่างเมามันส์และสนุกสนานจนมาถึงทางเดินที่ค่อยข้างเงียบและไม่ค่อยมีผู้คนผ่าน ฉันก็พบเข้ากับสัญลักษณ์ผู้ชายและผู้หญิงมันคือห้องน้ำ

“ฉันรอข้างนอกนะ^_^”มิโกะว่าพลางปล่อยมือฉันและยื่นกระเป๋าส่งมาให้ฉัน ฉันก็ยื่นมือไปรับกระเป๋ามาจากเธอและยิ้มให้เธอ

“จ้า^_^”ฉันว่าเสร็จก็เดินเข้าไปในห้องนำ้ที่ค่อนข้างเงียบเพราะไม่มีผู้คนมาเข้าห้องนำ้เวลานี้เลย ทั้งๆที่ผับที่ประเทศไทยจะมีผู้คนมากมายผลัดกันเข้าออกห้องน้ำเป็นว่าเล่นสงสัยคนที่นี้ไม่เข้าห้องน้ำเวลานี้หรอกมั้ง ฉันเลิกสนใจและเลือกห้องน้ำห้องในสุดเพื่อจะเปลี่ยนเสื้อผ้าที่มิโกะเตรียมมาให้

“ว้าว^_^”ทันทีที่ฉันหยิบเสื้อผ้าออกมาจากกระเป๋าสะพายก็ต้องทำตาลุกวาวกับกระโปรงสีขาวที่สั้นแสนสั้นมันถูกใจฉันมาก^_^

“ว้าวถูกใจจริงๆ^_^”ฉันเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงตื่นเต้นอีกครั้งเมื่อหยิบเสื้อขึ้นมาก็พบกว่ามันเป็นเสื้อเกาะอกที่เล็กติ้วเพราะจะได้โชว์หน้าท้องที่แบนราบของฉันเหมือนกับเสื้อของมิโกะเลยเราสองจะได้เป็นแฝดกันสิน่ะ^_^

ห้านาทีต่อมา

“ว้าวสวยจัง^_^”ฉันที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วและเดินออกมาส่องกระจกก็ต้องเอ่ยชื่นชมตัวเองที่อยู่ในกระจกทเสื้อเกาะอกมีแดงและกระโปรงสั้นสีขาวที่สั้นมากจนจะเห็นแก้มก้นฉันอยู่แล้ว

“ดีนะที่ใส่จีสตริงมา^_^”ฉันเอ่ยขึ้นและสำรวจร่างกายที่ซ่อนรูปของตัวเองอย่างภาคภูมิใจเนื้อนูนหน้าอกตู้มๆที่เนียนขาวใสน่าจับต้องไหนจะเอวคอดบางโชว์หน้าท้องที่แบนราบของฉันไหนจะเรียวขาขาวพูดตรงๆคือสัดส่วนของฉันเพอร์เฟค^_^

พรึบ

“มิโกะเสร็จแล้วจ้า^_^”ฉันที่ถือกระเป๋าสะพายของเธอและเดินลันลาออกมาจากห้องนำ้ก็เอ่ยเรียกหาเธอไปด้วยแต่ก็ไร้วี่เเววของฮามิโกะเพื่อนสนิทคนแรกที่ประเทศญี่ปุ่นของฉัน

พรึบ

“อ่อย!!”ฉันร้องออกมาอย่างตกใจที่ด้านหลังของฉันโดนใครสักคนสวมกอดจากทางด้านหลังและใช้ผ้าปิดปากปิดจมูกฉันอย่างรุนแรงจนฉันไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้และในที่สุดฉันก็สูดดมกลิ่นเหม็นของผ้าปิดปากนี้ไปพร้อมๆกับสติของฉันที่วูบดับลง

‘ช่วยด้วยพี่ซาโนะ’ฉันร้องเรียกหาผู้ชายที่บอกว่าจะรอฉันกลับไปเป่าเค้กวันเกิดด้วยกัน เขาขอร้องไม่ให้ฉันมาแต่ฉันดื้อเองแท้ๆ

คฤหาสน์ทาโมโต้

22:30น.

“พี่ภาม^_^”

“อะไร?”ภามหนุ่มหล่อในชุดสูทสีขาวเอ่ยถามน้องสาวที่เรียกหาเขามาแต่ไกล เขาเองก็มองหน้าน้องสาวไปด้วยสายตาเอ็นดู ร่างบางวิ่งเข้ามาสวมกอดร่างของพี่ชาด้วยความรักใคร่

“มีอะไรอ้อนแบบนี้จะขอเงินพี่อีกแล้วเหรอไง?”ภามจับร่างบางของน้องสาวตัวเองออกพร้อมกับเอ่ยถามน้องสาวของตัวเองไปด้วยสีหน้าจับผิดเพราะเธอคนนี้อยู่ในชุดเดรสสีทองยาวแต่งตัวสวยเหมือนจะไปเที่ยวยังไงยังงั้น

“ไม่ใช่ซะหน่อย”มินตราเบะปากมองบนใส่พี่ชายของเธอและกอดแขนแกร่งของภามทันที

“ก็ที่เราเคยคุยกันไว้ไงที่พี่จะไปช่วยเพื่อนของมินมีเซ็กส์น่ะ”มินตราเอ่ยบอกถึงเหตุผลที่เธอมาออดอ้อนภามไปทำให้ชายหนุ่มพยักหน้าเข้าใจขึ้นมาทันที

“เมื่อไหร่ล่ะ?”ภามแกะแขนของน้องสาวออกและเดินไปยังเคาเตอร์เพื่อหาเครื่องดื่มมาดื่มดับความเหนื่อยล้าจากงาน

“วันนี้^_^”

“วันนี้เลยเหรอ?”พี่ภามที่หยิบแก้วไวน์และกำลังรินไวน์จากขวดใส่เเก้วเงยหน้าขึ้นไปมองหน้ามินตราอย่างสงสัย

“ก็ใช่ไงเพราะพรุ่งนี้เพื่อนมินต้องไปแคสงานแล้วนะพี่ภามเดี๋ยวมันก็ไม่สดแล้วอ่ะ!”มินตรารีบวิ่งเข้าไปหาร่างของภามและเกาะแขนภามอย่างออดอ้อนอีกครั้ง เพราะถ้าภามไม่ไปแผนของเธอในค่ำคืนนี้จะล้มเหลวพังไม่เป็นท่า

“อ่ะๆเอางั้นก็ได้ที่ไหนอ่ะ?”ภามเลยต้องจำใจยอมการรบเร้าของน้องสาวเขา

“ที่โรงแรมมากิซามันรอพี่อยู่แล้วรีบไปเลย^_^”มินตราว่าพลางดึงแก้วไวน์ออกไปจากภามและรีบลากแขนภามให้เดินออกจากบ้านไปยังรถสปอร์ตของภามที่จอดอยู่ที่โรงจอดรถ

“รีบขนาดนั้นเลย?”

“ก็ใช่ไงพี่ภามอย่าถามมากรีบๆไปเลยห้อง707ชั้น7!!”มินตราว่าพลางจับร่างของภามยัดเข้าไปในรถสปอร์ตของเขาและปิดประตูให้พี่ชายอย่างเสร็จสรรพ

ปื้นๆๆๆๆๆ

เมื่อรถของภามแล่นออกจากรั้วบ้านไปแล้วมินตรากระตุกรอยยิ้มขึ้นมาอย่างชั่วร้ายและหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องหรูของเธอขึ้นมาต่อสายไปหาใครอีกคนที่ไม่มีคนนี้แผนวันนี้ก็คงจะไม่สำเร็จ

ตื้ดดดดดด

“ฮัลโหล”เมื่อรอสายอยู่สักพักปลายสายก็รับมินตราเลยกรอกเสียงใส่ปลายสายไป

(ฮัลโหลคะพี่มิน)เสียงหวานขานตอบกลับมาทำให้มินตรายิ้มกว้างออกและเดินไปนั่งที่ม้านั่งในสวนหย่อมข้างบ้านของเธออย่างอารมณ์ดีที่เธอจะได้แก้แค้นมิซาโนะซานโต้ได้สำเร็จ

“วันนี้เธอทำงานดีมากฉันจะโอนเงินเข้าบัญชีเธอตามที่เราตกลงกันไว้”

(ไม่เป็นไรค่ะ…ฉันไม่ต้องการเงินขอแค่พี่มินทำให้คนที่ทำร้ายพ่อของฉันมันทุกข์ทรมานตายทั้งเป็นเหมือนกันฉันก็พอแล้วค่ะ)ปลายสายตอบมินตรามาด้วยนำ้เสียงที่สั่นเครือของอารมณ์โกรธแค้นกันมานาน คำพูดของปลายสายทำให้มินตราเบะปาก

“แน่นอนมันจะร้องเจ็บและตายทั้งเป็นแน่นอนเมื่อมันรู้ว่าหญิงที่มันรักกำลังจะเป็นนางเอกหนังเอวีที่ไม่ต่างอะไรไปจากฉัน!!”มินตราว่าด้วยความแค้นที่อยู่เต็มอกถ้ามิซาโนะไม่ดูถูกเธอคนรักของเขาคงจะไม่มาตกระกำลำบากแบบนี้เพราะผู้หญิงคนนี้คือผู้หญิงที่พี่ชายของเธอรักและเธอก็มั่นใจว่าพี่ชายของเธอจะทำให้ผู้หญิงคนนั้นตกเป็นของเขาอย่างแน่นอน

(ค่ะขอให้แผนของเราสำเร็จ^_^)ปลายสายเอ่ยออกมาด้วยความสะใจ

“แน่นอนมันจะต้องสำเร็จพรุ่งนี้เธอรอฟังข่าวดีได้เลย…..ฮามิโกะ”

(ค่ะ…พี่มินตราบอกคุณอาด้วยว่าฉันคิดถึงว่างๆจะเข้าไปหา)

“จ๊ะ..งั้นแค่นี้นะน้องสาวสุดที่รัก”

(ค่ะ…พี่สาวสุดที่รักของน้อง^_^)และทั้งสองก็วางสายกันไปทั้งสองต่างตกยิ้มกับแผนที่สำเร็จไปอีกขั้นของตนเองและพวกเธอก็รอให้ถึงพรุ่งนี้ไม่ไหวแล้ว…

ตอนที่32มาแล้วนะคะ

ฮามิโกะกับมินตรานี่เอ๊ะยังไงนะหรือว่า

พี่ๆรีดเดอร์คิดเหมือนไรท์กันไหมคะ

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว