email-icon facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่31(คนมีความรัก)

ชื่อตอน : ตอนที่31(คนมีความรัก)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.6k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2564 18:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่31(คนมีความรัก)
แบบอักษร

ห้องอาหารรวมคณะ

12:45น.

ต้นฝน ซาโยโกะจัง….

"วันนี้มีเรียนถึงกี่โมงเหรอ?”ซาโนะที่นั่งกินข้าวอยู่ข้างๆฉันเอ่ยขึ้น ฉันก็ครีบเนื้อปลาเซลมอนวางลงไปบนจานเขาและเงยหน้าขึ้นไปยิ้มหวานให้เขา

“เลิกบ่ายสามแต่ว่าขอไปเที่ยวต่อกับมิโกะได้ไหม?”ฉันเอ่ยบอกซาโนะไปพลางยื่นหน้าเข้าไปหาเขาเพื่อออดอ้อนเขา วันนี้เป็นวันเกิดของฉันและฉันก็นัดกับมิโกะไว้แล้วด้วยว่าจะไปฉลองวันเกิดให้ฉันที่ไนท์คลับแห่งหนึ่ง

“นะคะ”ฉันทำตาปริบๆเอามือทั้งสองข้ามากุมไว้ที่หน้าอกเพื่อทำการออดอ้อนซาโนะให้สุด

“ไปด้วย”

“ไม่ได้”

“ทำไม?”ซาโนะยกมือขึ้นไปกอดอกเลิกคิ้วมองหน้าฉันและเอ่ยถามถึงเหตุผลว่าทำไมฉันถึงให้เขาไปด้วยไม่ได้

“มีแต่ผู้หญิงคุณจะไปทำไม”ฉันแย้งขึ้น เขาจ้องหน้าฉันเหมือนจะจับผิด

“ก็มีแต่ผู้หญิงแล้วทำไมผมจะไปด้วยไม่ได้ล่ะ?”เขายังคงดื้อถามฉันอยู่นั้นแหละ สงสัยต้องใช้ท่าไม้ตาย

พรึบ

“ฟอดดดดด ฟอดดดด”ฉันขยับใบหน้าเข้าไปหามิซาโนะและจัดการใช้จมูกโด่งของตัวเองจิ้มลงไปบนแก้มนุ่มๆของซาโนะและสูดดมอย่างเต็มรักดวงตาคู่คมสวยของมิซาโนะเบิกโตขึ้นอย่างตกใจที่ฉันกล้าหอมแก้มเขากลางที่สาธารณะแบบนี้^///^ฉันก็อายนี่แหละแต่มันจำเป็นต้องทำหนิ

“ตกลงคุณอนุญาตให้ฉันไปแล้วใช่ไหมคะ?”ฉันผละจมูกของมาจากแก้มนวลของซาโนะและเอ่ยถามเขาไป เขาที่กำลังตกใจอยู่ก็ค่อยๆพยักหน้าหงึกๆเป็นคำตอบให้ฉันว่าเขาอนุญาต

“อย่ากลับดึกนะ”

“เอาลูกน้องผมไปด้วย”

“ไม่เอา!”

“ซาต้า…คิวะ?”ซาโนะเอ่ยขึ้นนำ้เสียงของเขาฟังดูเรียบเฉยแต่สายตาของเขาเป็นการบีบบังคับให้ฉันต้องเลือก

“คิวะ”ฉันเอ่ยบอกซาโนะไปเพราะคิวะไม่พูดมากเหมือนซาต้าแต่เอ๊ะซาต้าหน้าหม้อหนิเอาซาต้าดีกว่าเพราะฉันจะได้หลอกให้เขาไปหม้อผู้หญิงได้

“ไม่ๆๆเอาซาต้าฉันชอบซาต้า^_^”ฉันรีบเปลี่ยนคำอย่างรนรานและมีพิรุธคนฉลาดๆแบบซาโนะต้องรู้ทันแน่ๆ

“ชอบมันทำไม!”ซาโนะทำเสียงแข็งใส่ฉันแววตาจ้องฉันดุดัน

“ไม่ได้ชอบแบบนั้นคือซาต้าคุยสนุกดีไม่เหมือนคิวะรายนั้นเงียบชวนขนหัวลุก”ฉันว่าพลางทำหน้าตาตื่นกลัวเอามือลูบท่อนแขนทั้งสองข้างเหมือนขนลุกจริงๆให้สมจริง ซาโนะเหมือนจะเชื่อคำฉันแต่ก็เหมือนไม่เชื่อ

“ก็ดีถ้าคุณคิดนอกใจผมล่ะก็…..ผมจะจับคุณให้ไปอยู่กับมาจิ”ซาโนะพูดพลางกรีดรอยยิ้มขึ้นมาจนน่ากลัว ฉันที่รู้ว่ามาจิคือสัตว์ดุร้ายและน่ากลัวที่สุดมันอาศัยอยู่ที่ในสวนหลังคฤหาสน์ของซานโต้ที่จริงมันมีเป็นฝูงเลยล่ะแต่ซาโนะเลี้ยงพวกมันไว้ที่สวนในที่ของเขาบนภูเขาสูงที่ไหนสักที่นี่แหละมาจิไม่ค่อยแข็งแรงตั้งแต่เล็กซาโนะเลยเอามาดูแลและเลี้ยงดูจนตอนนี้มาจิอายุครบสามปีแล้วและที่สำคัญมันดุมาก มันคือหมาป่า!

“มันเกลียดฉันจะตาย”ฉันทำหน้ากลัวสุดขีดแต่มันยังไม่เคยเห็นฉันจริงๆเลยสักครั้งเพราะแค่ได้ยินเสียงมันขู่ขนหัวฉันก็ลุกซู่วิ่งหนีกลับคฤหาสน์ซานโต้แทบไม่ทัน

“เคยใกล้ชิดกับมาจิแล้วเหรอไง?”

“ไม่เคยอ่ะแต่ฉันไม่ชอบหมา….ชอบแมวมากกว่า^_^”

“ผมก็เป็นลูกแมวให้คุณแล้วไง^_^”ซาโนะว่าพลางทำตาใสแป๋วให้ฉัน งื้อน่ารัก^__^

“นี่หยุดได้ป่ะ!”ฉันโวยขึ้นนำ้เสียงและสีหน้าของฉันทำให้ซาโนะตกใจ

“หยุดน่ารักได้ไหมง่ะ^\\\^”ฉันเอ่ยเสียงแผ่วเบาไปเพราะเขิน มิซาโนะก็หัวเราะออกมาเหมือนเขากำลังตลกกับคำพูดของฉัน

“นี่!!”ฉันทำสีหน้าและนำ้เสียงจริงจังใส่เขาทำให้ซาโนะหยุดหัวเราะอย่างไวและเอามือไปปิดปากตัวเองเพื่อไม่ให้หัวเราะให้ฉันเห็น

“ก็คำพูดของคุณมัน”

“เลี่ยน?”ฉันพูดแทรกเขาไป เขาก็ยิ้มกว้างให้ฉัน

“ผมไม่ได้พูดนะ”

“ย่ะ!!”ฉันย่นจมูกใส่เขาและหันไปก้มหน้าก้มตากินอาหารตรงหน้าต่อ

“ชอบอาหารญี่ปุ่นขึ้นมาแล้วใช่ไหมคุณ?”ซาโนะเอ่ยถามฉันเมื่อเขาคงเห็นว่าฉันเอาแต่กินอาหารญี่ปุ่นทุกวันทุกมื้อตั้งแต่อยู่กับเขาในฐานะคู่หมั้น

“ไม่ชอบก็ต้องชอบอ่ะ”ฉันตอบเขาไปอย่างลวกๆและรีบๆเพราะอีกไม่กี่นาทีจะถึงเวลาเข้ารียนแล้ว ถึงฉันจะเส้นใหญ่แต่ฉันก็ไม่สมควรที่จะใช้เส้นในการอยู่เหนือคนอื่นหนิใช่ม่ะ แต่ทุกวันนี้ก็เหมือนนั้นแหละเพราะใครๆก็รู้ว่าฉันเป็นว่าที่นายหญิงของซานโต้เป็นผู้หญิงที่ผู้หญิงทุกคนในประเทศนี้ต่างอิจฉาที่ได้ยึดครองตัวมิซาโนะซานโต้มาเฟียใหญ่แห่งประเทศญี่ปุ่นไว้ครอบครองและดูเหมือนอีตาซาโนะนี่จะหลงรักฉันเข้าเต็มเป้าเลยด้วยนะ^_^

“เหมือนที่ตอนแรกคุณไม่ชอบฉันไง”

“ใครบอกว่าผมไม่ชอบคุณ?”เขาเอ่ยถามฉัน ฉันก็หันไปมองหน้าเขาอย่างไว

“กินเหมือนเด็กเลย^_^”ซาโนะว่าพลางหยิบทิชชูมาเช็ดที่ริมฝีปากให้ฉันอย่างแผ่วเบา

“คุณชอบฉันเหรอ?”

“ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมจะไม่ชอบคุณหนิ^_^”

“บ้า^///^”นี่เขาตกหลุมรักฉันตั้งแต่แรกเลยอย่างงั้นเหรอ งื้อฉันเขินน่ะเนี่ย

“ถ้าผมไม่ชอบคุณ…ผมไม่ยอมให้คุณแอ้มมิซาโนะซังของผมหรอกนะ^_^”ซาโนะกระซิบที่ข้างหูฉัน ทำให้ฉันเผลอยิ้มกว้างจนแก้มจะปริอยู่แล้วเนี่ย ตั้งแต่หยอดได้ก็หยอดเก่งทุกวัน!

“แล้วคุณล่ะไม่ตกหลุมรักผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหน้าผมบ้างเหรอ?”เขาถามฉันกลับมาอย่างสงสัย ฉันก็คีบเนื้อปลาหมึกยื่นไปตรงหน้าเขา เขาก็อ้าปากรับเนื้อปลาหมึกที่ฉันคีบให้กินตุ้ยๆ

“ไม่น่ะ”ฉันตอบเขาไปตามความจริง ถึงครั้งแรกที่เราเจอกันเขาจะหล่อมากก็เถอะแต่ฉันก็ไม่ได้ตกหลุมรักเขาตั้งแต่ครั้งแรกหนิ

“อ้าวงั้นคุณไม่ชอบผมเหรอ?”เขาโวยขึ้นด้วยสีหน้าตกใจและผิดหวัง

“ไม่ใช่…ฉันไม่ได้ชอบคุณที่หน้าตาหรือความร่ำรวยของคุณแต่ที่ฉันชอบคุณก็เพราะว่าคุณ…..”ซาโนะทำสีหน้าลุ้นกับคำพูดของฉันอย่างจริงจังมาก

“คุณนิสัยดี…ไม่มีมาเฟียคนไหนที่ไม่ชอบเงินและความร่ำรวยหรอกน่ะ..แต่คุณกลับชอบความถูกต้อง…นี่คือสิ่งที่ฉันชอบคุณ^///^”คำพูดของฉันทำให้มิซาโนะยิ้มกว้างขึ้นมาแก้มของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงใบหูทั้งสองข้างของเขาก็แดงเช่นกัน

“ถ้าฉันไม่ทิ้งคุณ….คุณก็อย่าทิ้งฉันนะ^_^”

“อืม…ผมให้สัญญา…ผมจะไม่มีวันทิ้งคุณ…เราจะอยู่ด้วยกัน^_^”ซาโนะว่าพลาเอื้อมมือมาตรงหน้าฉันพร้อมกับยื่นนิ้วก้อยมาเกี่ยวก้อยสัญญากับฉัน ฉันก็ยิ้มและยื่นมือไปเกี่ยวก้อยสัญญากับเขาเช่นกัน^_^

“เดี๋ยวผมเดินไปส่งคุณเหมือนเดิมเนอะ^_^”ซาโนะเอ่ยขึ้นหลังจากที่เราเลิกเกี่ยวก้อยกันแล้วแต่อีกไม่ถึงห้านาทีอาจารย์จะเข้าเช็กชื่อแล้ว

“ฉันไม่ใช่เด็กๆนะคุณ”ฉันแย้งเขาขึ้นและลุกขึ้นยืน

พรึบ

“ฉันถือเองได้คุณ!”ฉันกำลังจะหยิบกระเป๋าสะพายแบรนด์ดังมาถือแต่ก็โดนมิซาโนะแย่งไปสะพายไหล่ของเขาไว้ซะก่อน เร็วจริงๆ!

“แต่ผมอยากถือให้^_^”เขาบอกฉันเสร็จก็เอื้อมมือมาจับมือฉันไปกุมไว้และหันมายิ้มให้ฉันก่อนจะพาฉันเดินออกมาจากห้องอาหารที่มีสายตาของคนมากมายจับจ้องมาที่เรามีทั้งสายตาแห่งความยินดีและความอิจฉาริษยาอยู่ปะปนกันไปตามนิสัยของแต่ละคน

“ตอนที่ผมเรียนมหาลัยผมยังอยากมีโมเมนต์แบบนี้กับแฟนเลยน่ะและวันนี้ผมก็ได้ทำสิ่งที่ผมอยากทำแล้ว^_^”ซาโนะว่าพลางยิ้มให้ฉันตลอดทางเดินไปยังตึกเรียนของฉันที่อยู่ติดกับตึกห้องอาหารเลย

“ฉันดีใจนะที่ได้เป็นแฟนคนแรกของคุณ^_^”

“แล้วผมล่ะ….ได้เป็นแฟนคนแรกของคุณรึเปล่า?”ซาโนะเอ่ยถามฉันมาสีหน้าของเขาดูเป็นกังวลนะ

“คุณก็ได้เป็นคนแรกของฉันหมดทุกอย่างนั้นแหละ^//^”คำตอบของฉันทำให้สีหน้าที่เป็นกังวลของมิซาโนะก่อนหน้านี้คลายลงเปลี่ยนเป็นสีหน้าที่ภาคภูมิใจแบบสุดๆ

“ผมดีใจจัง^_^”

“ผมอยากจะเจอคุณก่อนผมจะได้ไม่ต้องอกหักและจะได้รักเพียงแค่คุณ^_^”

“น้ำเน่านะซาโนะ^_^”

“เรียกพี่ได้ไหม….ผมอายุมากกว่าคุณเป็นสิบปีเลยนะ^_^”

“พี่มิซาโนะขา^_^”ฉันประชดทำเสียงหวานให้มิซาโนะแต่ดูเหมือนเขาจะไม่รู้ว่าฉันทำประชดเขาน่ะ

“น่ารักมากครับน้องซาโยโกะจัง^_^”ซาโนะยิ้มหน้าบานและจูงมือฉันไปตามทางผ่านต้นซากุระที่กำลังออกดอกเบ่งบานสวยงามแผ่นหลังกว้างของเขาที่เป็นเหมือนเกาะกำบังให้ฉัน ฉันรู้สึกอุ่นใจเวลาที่ได้อยู่ใกล้ๆเขา ฉันที่ตอนแรกไม่ชอบญี่ปุ่นเลยแต่ตอนนี้ฉันกลับอยากอยู่ที่นี้ไม่อยากจากไปไหนเพราะเขาคนตรงหน้านี่สิน่ะ^_^มิซาโนะ….

โรงแรม ซานมิกะ

“อื้อ”

พรึบ

“ผมจะเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้าย!”

“เลิกยุ่งกับนายผมซ่ะไม่งั้นผมจะทำให้คุณไม่มีที่ยืน!!”ซาต้าตวาดเสียงใส่ร่างบางที่นอนเปลือยกายอยู่บนที่นอนน้ำตาของเธอไหลริน

“ทำไมซาต้าทำไม?”เสียงหวานที่เอ่ยออกมาอย่างเจ็บปวดเธอมองหน้าเขาด้วยความแค้น เขาย่ำยีทั้งจิตใจและร่างกายของเธอ

“ผมรู้น่ะว่าที่คุณเข้ามาตีสนิทกับนายหญิงเพราะอะไร?”

“เพราะอะไร?”ร่างบางเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าไปด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นเพราะเขาพรากสิ่งที่เธอเก็บไว้ให้ชายที่เธอรักไป

“เพราะคุณจะได้ใกล้ชิดกับนายของผมสินะ…ผมจะบอกอะไรคุณให้…มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คุณคิด”

“นายมิซาโนะของผมไม่ใช่สิ่งของที่มีไว้ให้พวกผู้หญิงอย่างคุณจับจองเพราะเขาเป็นของที่มีค่ามากกว่าคนที่มีจิตใจเลวทรามอย่างคุณจะรู้ได้!!”ซาต้าตวาดเสียงลั่นและตามด้วยร่างกายที่เต็มไปด้วยหมัดกล้ามและเเข็งขึ้นคร่อมร่างบางเขาจับแขนเล็กทั้งสองข้างของเธอขึ้นเหนือศีรษะและจัดการซุกไซร้ซอกคอของเธออย่างบ้าคลั่ง ตอนแรกแค่อารมณ์กลัวแต่ตอนนี้มันกลับกลายไปด้วยความหลุ่มหลงและหลงใหลในกลิ่นกายของเด็กสาวแรกแย้ม

“ฮืฮๆฉันเกลียดคุณ…คุณซาต้า”

“หุบปากฮามิโกะ!!”ซาต้าตวาดเสียงดังลั่นทำให้ร่างของเด็กสาวสั่นไหวไปด้วยความกลัว นำ้ตาของเธอหลั่งไหลออกมาแทบจะเป็นสายเลือดทำไมเขาคนนี้ถึงเอาแต่ทำร้ายเธอ…….

ตอนที่31มาแล้วนะคะ

เอ๊ะๆๆซาต้ากับฮามิโกะอะไรยังไงกันน่ะ?

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว