email-icon facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่30(ดูแลหัวใจของเขาให้ดีๆ)

ชื่อตอน : ตอนที่30(ดูแลหัวใจของเขาให้ดีๆ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มิ.ย. 2564 20:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่30(ดูแลหัวใจของเขาให้ดีๆ)
แบบอักษร

คฤหาสน์ทาโมโต้

20:00น.

พรึบ

“กรี๊ดดดดดดดดดดด!!”เสียงกรีดร้องที่เต็มไปด้วยความโมโหและความอับอายของมินตรานางเอกเอวีเบอร์หนึ่งของประเทศดังไปทั้งโสนประสาทของคนทั้งสอง

“เป็นอะไรของแกเนี่ยกรีดๆๆๆอยู่นั้นแหละแก้วหูฉันจะแตก!!”ผู้เป็นพ่อโวยใส่ลูกสาวไปพลางเงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์ไปมองหน้าเธออย่างโมโหและนึกรำคาญในใจ

“ก็ไอ้บ้าซาโนะน่ะสิคะมันดูถูกมิน!”เธอว่าพลางวางเช็กเงินสดจำนวนหนึ่งหมื่นเยนลงตรงหน้าพ่อของเธออย่างไม่สบอารมณ์

“ฉันบอกแกแล้วว่าให้แกรีบๆแล้วเป็นไงการติดผู้ชายของแกมันกำลังย้อนกลับมาทำร้ายแกแล้วนังลูกโง่!!”ฮิเรนเอ่ยว่ามินตราไปด้วยนำ้เสียงดูถูกและกรุ่นโกรธเขาไม่พอใจเธอเป็นอย่างมาก คำพูดของฮิเรนทำให้มินตรานำ้ตาเอ่อคลอเธอคิดน้อยใจผู้เป็นพ่อมาโดยตลอดว่าทำไมเอาแต่สั่งๆเธอให้เธอทำโน่นทำนี่โดยที่เธอไม่ต้องการที่จะทำและการที่เธอได้เป็นนางเอกเอวีนี่ก็เพราะพ่อของเธอ เธออยากจะเป็นดาราแต่ก็โดนหลอกให้ไปถ่ายหนังเอวีและเธอก็เกิดโด่งดังขึ้นมาเธอมีทั้งชื่อเสียงและเงินทองทำให้พ่อของเธอไม่สั่งเธออีกแต่ตอนนี้มันหมดยุคของนางเอกหนังโป๊อย่างเธอไปแล้ว

“พี่ภาม?”มินตราที่มองไปเห็นผ้าเช็ดหน้าสีขาวที่ถูกพี่ชายของเธอส่งมาให้เธอ เธอยื่นมือไปรับผ้าเช็ดหน้ามาจากภามและมองหน้าเขาด้วยความดีใจที่อย่างน้อยชีวิตของเธอก็ยังมีพี่ชายที่แสนดีคนนี้อยู่ข้างๆเธอ รอยยิ้มบางๆที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและความใจดีของภามทำให้เธอมีกำลังใจขึ้นมาเยอะ เธอมักจะถามเขาเสมอว่าเธอกับเขาเป็นลูกของพ่อจริงๆรึเปล่า?

“แล้วแกล่ะภามแผลที่ท้องแกไปโดนอะไรมา?”ฮิเรนเอ่ยถามภามขึ้นเมื่อเขามองไปเห็นรอยเลือดที่ซึมติดเสื้อภามมา ภามก็ละสายตาจากน้องสาวของเขาไปมองหน้าผู้เป็นพ่อและเอามือมาปิดรอยเลือดที่ซึมออกมา

“อ๋อผมซุ่มซ่ามนะครับพ่อ^_^”ภามเอ่ยบอกผู้เป็นพ่อไปและก้มหัวให้พ่อของเขาด้วยความเคารพเพราะที่จริงเขาลงทุนเอามีดกรีดท้องตัวเองเพื่อดูปฏิกิริยาของเธอคนนั้นว่าเธอจะเป็นห่วงเขารึเปล่าแต่ก็ไม่เธอไม่ได้เป็นห่วงเขาเลยสักนิด

“ระวังๆหน่อยอีกไม่กี่วันงานใหญ่ของเราก็จะเริ่มแล้ว”ฮิเรนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเขาไม่ได้แสดงอาการเป็นห่วงลูกชายเลยสักนิด

“ผู้หญิงที่พี่ชอบคือยัยโยโกะเหรอ?”มินตราขยับใบหน้าเข้ามากระซิบถามพี่ชายของเธอเพราะเธอแอบเห็นในโทรศัพท์ของพี่ชายมีรูปของยัยเด็กที่เธอเจอเมื่อตอนเที่ยงของวันนี้ที่เป็นคู่หมั้นของซาโนะและยังเป็นอีเด็กแก่แดด

“อืม…เธอรู้ได้ไง?”ภามหันหน้าไปหามินตราอย่างไวด้วยความตกใจที่น้องสาวเขารู้และเขาก็เอ่ยถามมินตรากลับไปอย่่างสงสัย มินตราก็แสยะยิ้มออกมาและนึกถึงแผนการแก้แค้นซาโนะซังที่กล้าดูถูกเธอได้แล้ว

“พี่ภามสงสัยผู้หญิงไหม?”

“ก็ต้องสนใจดิ…ถามแปลกๆ?”

“พอดีมินมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งอ่ะ….มันยังไม่เป็นงานและมินก็ไม่ไว้ใจใครเลยอยากจะขอให้พี่ภามช่วยเพื่อนมินหน่อย”

“ช่วยยังไง?”ภามเอ่ยถามน้องสาวตัวเองไปด้วยความงุนงง

“ช่วยสอนเรื่องบนเตียงน่ะอีกสองวันมินจะพาเพื่อนไปเจอและเดี๋ยวสถานที่ค่อยว่ากัน^_^”

“อ่ะก็ได้”ภามตกปากรับคำน้องสาวเพราะเขาก็ห่างจากเรื่องอย่างว่ามานานมากแล้วเขาคงต้องปลดปล่อยบ้างแล้วสิน่ะ

“แล้วที่นี้จะได้รู้กันว่าที่นายกล้าดูถูกคนอย่างฉันมันจะเจอกับตัวของนายเองมิซาโนะซานโต้”มินตรายกมือขึ้นมากอดอกมองตรงไปยังเบื้องหน้าที่เอ่ยพึมพำขึ้นมาอย่างนึกสะใจที่เธอคิดแผนชั่วๆได้ออกแล้ว คนที่มันกล้าปฏิเสธเธอและคนที่กล้าดูถูกเธอมันต้องเจอสิ่งที่เจ็บปวดและน่าอับอายยิ่งกว่าเธอเป็นร้อยเท่า!!!!

 

คฤหาสน์ ซานโต้

สองวันถัดมา

13:30น.

ต้นฝน ซาโยโกะจัง…..

ตึกๆๆๆๆ

“พี่ปลายฟ้าคะ^_^”ฉันที่วิ่งลงบันไดบ้านมาอย่างดีใจที่เห็นพี่ปลายฟ้ากำลังยืนอุ้มลูกของเธออยู่ที่ห้องโถงใหญ่ วันนี้เป็นวันหยุดไม่ต้องเรียนที่มหาลัยฉันเลยอารมณ์ดีกว่าปกตินิดหน่อยส่วนอีตาซาโนะก็ไปทำงานตั้งแต่เมื่อเช้ายังไม่เห็นหัวว่าจะกลับมา

“ต้นฝน^_^”พี่ปลายฟ้าเองก็หันกลับมามองฉันที่วิ่งเข้าไปหาเธอด้วยความดีใจที่เจอเธออีกเพราะฉันเหงามากไม่มีเพื่อนคุยเลยจะคุยกับซาโนพก็คุยไม่รู้เรื่องเพราะเขาไม่ใช่ผู้หญิงเหมือนกับฉัน

“พี่ปลายฟ้ามาเที่ยวเหรอคะ?”ฉันเอ่ยถามเธอไปในขณะที่วิ่งมาหยุดตรงหน้าเธอได้แล้ว

“จ๊ะพาเรียวซังกับเรจังเขามาหาคุณตาคุณยายน่ะ^_^”พี่ปลายฟ้าตอบฉันมาพลางก้มมองไปที่ลูกน้อยของเธอ ฉันก็มองหน้าตาน่าเอ็นดูของเรียวซังเพราะคนนี้ต้องเป็นผู้ชายแน่ๆเพราะน้องมีหน้าตาที่เหมือนพี่ริวอิจิอย่างกับแกะแหนะหล่อเหมือนพ่อน่ะเนี่ย

“น้องชื่ออะไรเหรอคะ?”ฉันเอื้อมมือไปลูบแก้มน้อยๆของน้องพลางเอ่ยถามพี่ปลายฟ้าไป

“ชื่อเรียวโกะน่ะจ๊ะพี่ตั้งให้คล้ายกับพ่อเขา^_^”

“เรียวโกะ โกมะเหรอคะ?”

“ใช่จ๊ะเรียวโกะที่แปลว่ามังกร^_^”

“แล้วน้องอีกคนละคะ?”ฉันเอ่ยถามถึงลูกแฝดคนเล็กที่เป็นเด็กผู้หญิงกับพี่ปลายฟ้าไปเพราะฉันยังไม่รู้ชื่อของเด็กๆเลย

“ชื่อเรอิกิจังนะจ๊ะ^_^”

“เรอิกิ โกมะเหรอคะ?”

“ใช่จ๊ะเรอิกิที่แปลว่าความกตัญญู^_^”

“ชื่อไพเราะจังเลยนะคะ น้องเรียวซังกับเรจัง^_^”ฉันเอ่ยไปพร้อมกับก้มหน้าลงไปสูดดมแก้มนวลๆนิ่มๆป่องๆหอมๆของน้องเรียวซังด้วยความเอ็นดู

“แล้วน้องเรจังไปไหนเหรอคะ?”ฉันเอ่ยถามพี่ปลายฟ้าไปเพราะเห็นเธออุ้มแฝดพี่อยู่คนเดียวเอง

“อ๋ออยู่กับคุณตาคุณยายนะจ๊ะ^_^”พี่ปลายฟ้าตอบฉันพร้อมกับชี้นิ้วไปที่สวนข้างบ้านที่มีศาลาขนาดใหญ่ตั้งสง่าอยู่และในนั้นก็มีคุณพ่อซาโอะและคุณแม่เอมิกะนั่งผลัดกันอุ้มหลานน้อยกันอยู่ด้วยท่าทางมีความสุข

“มีไม่ค่อยมีเวลาเลยทางนู้นคุณพ่อกับคุณแม่ก็เห่อหลานไม่อยากห่างเลยแต่พี่ก็ต้องพาเรจังกับเรียวซังมาหาคุณตาคุณยายด้วยเหมือนกัน”

“เมื่อไหร่ต้นฝนจะมีหลานๆมาให้คุณพ่อกับคุณแม่ของพี่อุ้มล่ะจ๊ะ^_^”พี่ปลายฟ้าหันกลับมามองหน้าฉันแววตาของเธอช่างสดใจจริงๆ

“แต่หนูยังเรียนไม่จบเลยนะคะ”

“ไม่เห็นเป็นไรเลยยังไงๆพี่ซาโนะก็ไม่ปล่อยให้ต้นฝนต้องไปเรียนถึงมหาลัยอยู่แล้วล่ะจ๊ะถ้าต้นฝนท้องจริงๆพี่ว่ามีหวังเขาสอนเองแน่ๆ^_^”พี่ปลายฟ้าเอ่ยออกมาด้วยนำ้เสียงขำขัน ฉันก็ยิ้มแหยๆให้เธอ ถ้ามิซาโนะสอนเองมีหวังฉันกับเขาตีกันตายแน่ๆเพราะอีตาบ้านั้นชอบกวนประสาทฉันอยู่เรื่อย!

“พี่ขออะไรต้นฝนหน่อยได้ไหมจ๊ะ?”พี่ปลายฟ้าเอ่ยบอกฉันมาด้วยสีหน้าและนำ้เสียงเป็นเชิงขอร้องแววตาของเธอช่างเศร้าจนน่าแปลกใจ

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นขอให้ต้นฝนรักและดูแลพี่ชายของพี่ได้ไหม….ช่วยดูแลพี่ซาโนะและหัวใจของเขาได้ไหมจ๊ะ?”พี่ปลายฟ้าเอื้อมมืออีกข้างของเขามาจับมือฉันพลางเอ่ยบอกฉันด้วยนำ้เสียงจริงจังแต่เต็มไปด้วยความขอร้องและอ้อนวอน

“พี่ไม่อยากเห็นพี่ซาโนะเจ็บเวลาที่เขารักใคร”

“ซาโนะเคยมีแฟนมาแล้วกี่คนเหรอคะ?”ฉันเอ่ยถามพี่ปลายฟ้าไป คำถามของฉันทำให้พี่ปลายฟ้าขมวดคิ้วอย่างใช้ความคิด

“ไม่เคยมีน่ะมีแต่ไปแอบชอบเขาแต่ก็โดนเขาเทมาน่ะจ๊ะพี่เลยไม่อยากให้พี่ซาโนะเจ็บปวดกับการที่โดนผู้หญิงเท”

“ผู้ชายที่วันๆมีผู้หญิงพร้อมถวายตัวพลีกายให้เขาเกือบทั้งประเทศเนี่ยนะคะที่เคยโดนเทและเจ็บปวดกับผู้หญิง?”ฉันเอ่ยถามพี่ปลายฟ้าไปอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“จ๊ะแต่เรื่องมันนานมากแล้วพี่ว่าต้นฝนอย่าไปใส่ใจเลยน่ะเอาเป็นว่าตอนนี้ต้นฝนตอบรับคำร้องขอของพี่แล้วนะเรียวซังก็เป็นพยานแล้วด้วยว่าป้าต้นฝนจะรักและดูแลลุงซาโนะเป็นอย่างดีจะไม่เทเขา^_^”พี่ปลายฟ้าพูดรัวเร็วและหันหลังอุ้มเรียวซังหนีฉันไปทิ้งให้ฉันยืนเหว่ออยู่คนเดียวอะไรกัน ฉันไปตอบรับคำเธอตอนไหนไม่เห็นจำได้?

ตอนที่30มาแล้วนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว