ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 21 เกาะเดดควีน

ชื่อตอน : ตอนที่ 21 เกาะเดดควีน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2564 06:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21 เกาะเดดควีน
แบบอักษร

 

 

เกาะเดดควีน เป็นเกาะสมมุติที่มีเฉพาะในเรื่อง Saint Seiya ตำแหน่งของมันอยู่ใต้เส้นศูนย์สูตรทะเลแปซิฟิกใต้ มีภูเขาไฟขนาดใหญ่อยู่กลางเกาะและขนาดกลางอีก 2 ลูกอยู่รอบๆ สภาพอากาศของเกาะนั้นเต็มไปด้วยความร้อนระอุเพราะภูเขาไฟบนเกาะนี้ยังคงปะทุอยู่..

คนธรรมดาและสิ่งมีชีวิตแทบจะอาศัยอยู่ที่นี่ไม่ได้ สถานที่แห่งนี้คือคุกที่ใช้ขังเหล่า Saint ที่หลงผิดใช้พลังที่มีอยู่เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง ซึ่งส่วนมากเป็นอาชญากร

และเพราะเคยเป็นเซนต์มาก่อนจึงมีพวกที่เคยได้ครอบครองคลอธ พวกมันจึงได้สร้างคลอธเลียนแบบขึ้นมาแต่ย้อมให้เป็นสีดำ คุณภาพของมันด้อยกว่าคลอธปกติมากแต่ถึงอย่างงั้นมันก็ยังมีบางอันพลังคอสโม่..

ร่างของสมาชิกกลุ่มแชททั้ง 6 ปรากฏตัวขึ้นที่เขตหนึ่งของเกาะ แน่นอนว่าสภาพของทุกคนดูจะไม่สู้ดีนักจากผลกระทบของการข้ามมิติ..

อุ่ก..

คุณกินเป็นแรกที่วิ่งไปปล่อยของลงทะเล..

ส่วนคนอื่นๆพอตั้งสติได้ พรีเซียก็ใช้เวทลดผลของอาการให้กับทุกคน..

“นี่คงเป็นครั้งแรกที่พวกเราพบกันสินะ..”

พรีเซียว่าพลสงยกยิ้มมุมปาก เธอดูสวยขึ้นและใจดีขึ้นกว่าที่เห็นในอนิเมะ ชุดของเธอยังคงเป็นสีดำแบบเดิม ส่วน Device ของเธอก็ยังเป็นคทาอันเก่าที่ใช้ในเนื้อเรื่อง

“ชิโช!!(อาจารย์)”

ทั้งคุโรเนโกะและเอมิลี่รีบเข้าไปหาเธอ ก็ไม่รู้หรอกนะว่าสอนกันยังไงแต่เหมือน 2 สาวจะเคารพเธอมากทีเดียว..

“รู้สึกเหมือนเราเป็นคนนอกเลยแฮะ..” คุณกิน

“สาวๆก็แบบนี้แหละนะ” รีบอร์น

“โฮ่ยๆ แต่ยายแกปาเข้าไป 54 แล้วนะ ถึงจะเช้งกะเด๊ะก็เถอะ..”

กินโทกิกระซิบกับรีบอร์นที่นั่งอยู่บนไหล่..

ปิ้วว!!

ลำแสงสีม่วงพุ่งผ่านข้างหัวของกินโทกิไปในชั่วพริบตา!

ตุ้ม!!

น้ำทะเลด้านหลังระเบิดออกอย่างรุนแรงก่อนที่คุณกินจะทันรู้สึกตัวซะอีก..

“เมื่อกี้พูดอะไรรึเปล่า เจ้าหนู..”

เธอเผยแววตาคมแบบในอนิเมะออกมา..

“มะ แหม.. ไม่มีใครพูดอะไรทั้งนั้นแหละครับมาดาม เนอะรีบอร์นคุง!”

กินโทกิเหงื่อแตกพลั่ก

คร่อกฟี่~~

รีบอร์นหลับไปแล้ว แถมขี้มูกโป่งด้วย

‘ไอ้เจ้าเด็กบ้านี่! หนีเอาตัวรอดคนเดียวงั้นหรอ!’ คุณกินกรีดร้องในใจ

“เอาล่ะ ก่อนอื่นเรามาวางแผนกันก่อน ตอนนี้เราไม่มีข้อมูลอะไรสักอย่าง เพราะงั้นฉันอยากให้ทุกคนสำรวจรอบๆนี้ว่ามีการตรวจตราอะไรรึเปล่า คุณกินกับรีบอร์นคงเชี่ยวชาญอยู่แล้วคงไม่มีปัญหานะ” เทปเป

“ไว้ใจได้เลย” รีบอร์น

“คุณกินอย่าให้รีบอร์นเป่ากะบาลใครซี้ซั้วนะครับ” เทปเป

“เอ๊ะ.. ชั้นหรอ!” กินจัง

“เลิกบนแล้วไปกันได้แล้วเจ้าเซ่อ!”

ปั่ก!!

อ่อก!

คุณกินโดนกระโดดเตะใส่ท้องจนทรุดก่อนจะโดนรีบอร์นลากหูไป..

“โอ้ยๆ เจ็บๆๆ หูมันจะหลุด! จะหลุดแล้ว!”

“หยุดบ่นได้แล้ว นายจะมาทำตัวขี้เกียจไม่ได้หรอกนะ ไม่ต้องห่วง ฉันจะเคี่ยวเข็ญให้เอง..”

แล้วทั้งคู่ก็เดินจากไป..

“เห้อ~~ งั้นต่อไปคุโรเนโกะกับเอมิลี่ ทั้งคู่ยังไม่มีประสบการณ์ไม่ว่าจะด้านไหนเพราะงั้น..” เทปเป

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลพวกเธอเอง..” พรีเซีย

เทปเปพยักหน้า..

“ถ้างั้นก็ระวังตัวด้วยนะครับ พลังที่ปกคลุมเกาะนี้อยู่คุณเองก็คงรู้สึกได้ใช่มั้ย”

“อืม ค่อนข้างอันตราย แต่ด้วยระยะทาง อีกฝ่ายคงทำอะไรมากไม่ได้หรอก และฉันก็ร่ายเวทปิดบังพวกเราตั้งแต่มาถึงแล้ว คงไม่น่าจะเป็นอะไร” พรีเซีย

“พวกเธอเองก็อย่าพึ่งทำอะไรเสี่ยงๆล่ะ ถ้าตัวตนของพวกเราถูกรับรู้มันจะลำบากไม่น้อยเลย”

“คิดว่ากำลังพูดกับใครอยู่น่ะ” คุโรเนโกะ

ทุกคนต่างก็มองไปที่เธอ และก็คิดเหมือนๆกันว่า ก็เธอนั่นแหละ!!

จากนั้นพวกเขาก็แยกย้ายกัน พรีเซียเก่งอยู่แล้ว เธอรู้ว่าต้องทำอะไร บางทีกลุ่มของเธอคงจะเป็นกลุ่มที่น่าจะปลอดภัยที่สุดแล้ว

ทางฝั่งคุณกินกับรีบอร์นก็สวมชุดคลุมเดินลัดเลาะไปตามเนินเขาและมองดูจากที่สูง

ด้านเทปเป เขาหาทำเลเหมาะๆก่อนจะสร้างม่านพลังลวงตาและเอาของเล่นออกมาหลายอย่าง แต่หลักๆคือโน๊ตบุ๊คกับโดรนสำรวจ 20 ตัว

เขาต้องสำรวจเกาะนี้ทั้งหมด สภาพภูมิประเทศ สภาพอากาศ แผนผังของเกาะ ทั้งหมดก็เพื่อวางแผนการ..

ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงโดรนก็บินสำรวจไปทั่วเกาะ แผนที่เกาะคร่าวๆถูกร่างเป็นแบบ 3 มิติโดยคอมของเขา..

มีส่วนที่ผู้คนอาศัยอยู่ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นของผู้คุมและครอบครัว 1 ส่วน อาคารใหญ่ที่น่าจะเป็นที่ทำงานของผู้คุมและผู้ปกครอง พื้นที่ฝึก และพื้นที่ทำงานของเหล่าทาสแรงงาน และอาจมีส่วนน้อยที่เป็นฐานลับใต้ดิน..

ส่วนที่เขาอยู่เป็นพื้นที่ร้างที่ไม่มีอะไรนอกจากเนินหิน..

“นั่น..”

ภาพจากโดรนจับไปยังร่างของคยทั้ง 2 ที่กำลังฝึกซ้อมกันอยู่ ชายร่างลำสันตัวใหญ่สวมหน้ากากปีศาจสีแดง ในขณะที่อีกคนเป็นเด็กผู้ชายอายุ 13~14 ปี

‘ไม่ผิดแน่ นั่นคือ ฟีนิกซ์อิคคิ กับ กิวตี้’

เมื่อพบเป้าหมายแล้วก็ไม่ใช่เรื่องยาก และเท่าที่ดู เหมือนว่าตอนนี้กิวตี้จะโดนล้างสมองไปเรียบร้อยแล้วด้วย เพราะวิธีการของเขามันรุนแรงมาก..

‘ฟีนิกซ์คลอธตั้งเด่นหราขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย..’

กล่องคลอธของฟีนิกซ์ตั้งอยู่บนยอดของแท่งเสาประหลาดที่ท้าทายแสงอาทิตย์แบบสุดๆ ถ้าเป็นที่อื่นมันคงโดนขโมยไปแล้วแน่ๆ

“นี่ทุกคน.. ตอนนี้ฉันตรวจสอบพื้นที่ของเกาะทั้งหมดแล้ว และพบอิคคิกับกิวตี้ในพื้นที่ฝึกตรงเขตเหนือของเกาะ แต่ยังไม่พบเอสเมอรันด้า..”

เขาแตะเครื่องสื่อสารที่หูแล้วบอกทุกคน ก็นะ.. ของเล่นของเขาที่ทำเอาไว้มันค่อนข้างเยอะเลยนะเออ

[นี่รีบอร์นพูด ทางนี้ไม่เจออะไรเลย ดูเหมือนทางฝั่งที่เราอยู่จะเป็นพื้นที่รกร้าง]

[นี่พรีเซีย ฉันใช้เวทมนต์ตรวจสอบสภาพโดยรอบแล้ว ด้านล่างของพื้นที่บางส่วนเหมือนจะมีโพรงใต้ดิน คงเป็นฐานลับหรืออะไรสักอย่าง]

“งั้นหลังจากนี้เราจะไปรวจตัวกันตรงจุดที่รีบอร์นกับคุณกินอยู่ ที่นั่นมีทำเลดีและอยู่ห่างจากหมู่บ้านของพวกผู้คุมไม่มากเกินไป เราจะตั้งค่ายกันที่นั่น รีบอร์น คุณกิน รบกวนสำรวจรอบข้างด้วยนะครับ”

[ทราบแล้ว]

หลังจากได้ข้อมูลมาพอสมควรเทปเปก็เก็บของแล้วมุ่งหน้าไปรวมตัวกับพวกคุณกิน โดรนยังคงบินล่องหนอยู่บนฟ้าทำหน้าที่ของมันต่อไปเพื่อความสะดวกในการจับตามอง

ครึ่งชั่วโมงต่อมาพวกเขาก็ไปรวมตัวกันครบ จากการสำรวจพื้นที่โดยรอบ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงและไม่ค่อยมีคนผ่านมา..

เทปเปจึงใช้พลังจิตขุดเนินเขาเล็กๆนั่นให้กลายเป็นโพรงขนาดใหญ่ก่อนจะกางเวทเสริมกำลังและโครงสร้างของมัน..

“อะไร?”

เขามองไปยังทุกคนที่มองมาที่เขาแบบไร้คำพูด

“เปล่าหรอก ฉันก็แค่คิดว่ามีนายไปไหนมาไหนด้วยคงสะดวกดี” เอมิลี่

ทุกคนพยักหน้า พลังจิตของเขาใช้ประโยชน์ได้หลากหลายไม่น้อย ดังนั้นไม่ว่าจะไปทำภารกิจในที่แบบไหนก็คงไม่น่าเป็นห่วง..

หลังจากเสริมโครงสร้างภายในเสร็จแล้ว เขาก็ลงเวทลวงตาและเขตแดนป้องกันกับเขตแดนเตือนภัย..

“เท่านี้คงพอ”

ทุกคนไม่ได้พูดอะไรแต่ก็เข้าไปสำรวจด้านใน แม้จะว่างเปล่าแต่ก็ไม่นานนัก เทปเปเริ่มเอาของเล่นออกมาก่อนจะใช้เวทมนต์ปรับสภาพดินและสร้างกำแพงและห้องนอนขึ้นมา แน่นอนว่ามีห้องอาบน้ำและห้องครัว พร้อมกับโต๊ะทานข้าว หุๆๆ..

ทุกคนมองไปที่เขาอย่างอึ้งๆ นี่ตกลงมาทำภารกิจหรือมาเข้าแคมป์ปิ้กนิ้กกันแน่..

รู้ตัวอีกทีบ้านในโพรงก็เสร็จ ห้องนอนใหญ่ 2 ห้อง แยกชายหญิง กับห้องน้ำ 1 ห้อง ตรงกลางมีโต๊ะและโซนห้องครัว ด้านบนมีแสงไฟจากเวทมนต์ให้ความสว่าง อากาศก็ถ่ายเทได้ดีตามการออกแบบของเขา..

เยี่ยม!!

“อะไร?”

ทุกคนมองเขาแบบแปลกๆอีกแล้ว..

“เปล่าหรอก ก็แค่..” คุโรเนโกะ

“ถ้าใครได้ไปทำภารกิจกับนายคงสบายน่าดู..” รีบอร์น

ทุกคนเห็นด้วย..

จากนั้นเขาก็โน๊ตบุ๊คออกมาตั้งพร้อมกับจอ LCD อันเบ้อเริ่ม ทุกคนแยกตัวไปอยู่คนละมุมปล่อยให้เทปเปจัดการเรื่องของตัวเอง

ไม่นานหน้าจอยักษ์ก็ฉายภาพจากโดรนทั้ง 20 ลำ แต่หลักๆก็มี 4 สถานที่ซึ่งก็คือ หมู่บ้านผู้คุม ลานฝึกของอิคคิ ที่ทำงานของทาส และพื้นที่เหนือจุดที่พวกเขาอยู่

จากนั้นพวกเขาก็วางแผนกันในการจับตาดูแต่ละจุด

พรีเซียจะไปสำรวจฐานของผู้คุมและผู้ปกครองเกาะเพื่อหาข้อมูล

รีบอร์นจะคอยซุ่มดูการฝึกของอิคคิกับกิวตี้และจะคอยช่วยเหลือหากมีเหตุการณ์ไม่คาดคิดโดยมีคุณกินอยู่แถวนั้นคอยช่วยเหลือ

เทปเปจะแอบเข้าไปในหมู่บ้านของผู้คุมเพื่อหาข้อมูลและตามหาเอสเมอรันด้าและแอบปกป้องเธอ

คุโรเนโกะกับเอมิลี่ยังไม่มีประสบการณ์มากพอจึงต้องเฝ้าฐานและจับตาดูสถานการณ์โดยรวมผ่านกล้องวงจรปิด ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นพวกเธอจะรายงานพวกเขาได้ทันที

ภารกิจนี้จะไม่ยากถ้ามันแค่ให้มาทำลายแบล็กเซนต์หรือถอนมนต์สะกดของเคียวโก แต่เงื่อนไขในการคุ้มครองเอสเมอรันด้าค่อนข้างยุ่งยาก ตัวตนของพวกเขายิ่งคนรู้น้อยเท่าไหร่ยิ่งดี

ไม่ใช่ว่าเขากลัวการเปลี่ยนแปลงของเนื้อเรื่อง แต่นี่คือชีวิตจริง การกระทำขแงพวกเขาอาจส่งผลกระทบต่อชีวิตของคนอื่น ทั้งเบื้องหลังยังมีตัวตนอย่างเคียวที่ชั่วร้ายชักใยอยู่ พวกเขาไม่อยากชักใบให้เรือเสีย อย่างน้อยๆก็ไม่ใช่ในตอนนี้ เพราะไม่มีใครรู้ว่าในอนาคต พวกเขาจะได้กลับมาที่โลกนี้อีกรึเปล่า แต่ว่าการที่ต้องเชิญสมาชิก 1 คนนั่น ก็หมายความว่ามีโอกาสสูงมากที่จะได้กลับมา และต่อให้ไม่มีเควส สมาชิกใหม่ก็อาจขอให้พวกเขาช่วยเหลือในยามจำเป็นก็เป็นได้..

“เห้อ~~ มันควรจะเป็น 2 อาทิตย์ที่ฉันได้หมกตัวอยู่ในห้องสิ..”

เทปเปไม่ได้รู้เลยว่า การมาทำภารกิจในครั้งนี้ จะทำให้โลกใบนี้สั่นสะเทือนขนาดไหน..

 

 

———————

เอสเมอรันด้า

เป็นหญิงสาวผมทองดวงตาสีเขียวใบหน้างดงามสวมชุดสีชมพูลายดอกไม้ เธอเป็นลูกสาวของกิวตี้ผู้ปกครองเกาะเดดควีนและอาจารย์อิคคิ

เธอเคยมาช่วยทำแผลให้อิคคิบ่อยๆหลังจากที่เขาถูกซ้อมโดยพ่อของเธอที่เปลี่ยนไปเพราะโดนเคียวโกล้างสมอง นั่นจึงทำให้อิคคิตกหลุมรักเธอ

 

ปล.ตอนไปหาข้อมูลมาตกใจมาก พวกบรอนด์เซนต์ อายุ 12~14 ปีเท่านั้นเองในตอนที่ได้คลอธกลับมาจากสถานที่ฝึกตน ทั้งๆที่ลายเส้นทำเอานึกว่าพวกนั้นอายุ 17~19 โดยประมาณแท้ๆ

 

 

————————

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว