ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 15 You’re welcome

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 You’re welcome

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2564 08:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 You’re welcome
แบบอักษร

 

 

ฟิ้วๆๆ ตุ้มๆ!

มวลพลังเวทสีม่วงถูกยิงเข้า​ใส่เทปเปอย่างต่อเนื่อง 3 ดอกรวด!

Photon Bullet ของพรีเซียมีพลังทำลายเหนือกว่านาโนฮะและเฟทเป็นเท่าตัว! ทว่า.. แม้มันจะเร็วและรุนแรง​แค่ไหน! แต่ถ้าไม่โดนมันก็ไร้ความหมาย!

ฟึ่บๆๆ

ร่างของเทปเปพุ่งออกไปหลบการโจมตีอย่างรวดเร็วและเข้าประชิดด้วยสปีดระดับกลาง!

สำหรับจอมเวทที่อ่อนแอทางกายภาพนั้นล้วนแพ้ทางการต่อสู้ระยะประชิดแทบทั้งนั้น! และต่อให้จะฝึกมาดียังไง แต่เท่าที่เขาประเมิน พรีเซียก็ไม่ได้เชี่ยวชาญการต่อสู้ระยะประชิด! หนำซ้ำ ตอนนี้เธอก็อ่อนแอลงมากด้วยความชรา.. แม้จะเห็นว่าเป็นคุณป้าอายุเลข 4 ต้นๆ แต่จริงๆหล่อนอายุ 54 แล้ว!!

ฟรึ่บ!

ร่างของเทปเปพลันปรากฏตัวขึ้นที่ด้านข้างตัวเธอจากมุมอับ!

กำปั้นขวากำแน่นก่อนจะซัดออกไปด้วยกำลังครึ่งหนึ่งอย่างรวดเร็ว!!

ปั้งงง!!!

วงเวทสีม่วงปรากฏขึ้นป้องกันหมัดของเขาเอาไว้ได้!

การป้องกันของเธอค่อนข้างแน่นหนา!

เทปเปเคลื่อนที่อีกครั้งด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น! เขาย้ายตำแหน่งและจู่โจมเธอด้วยกำปั้นและลูกเตะที่รุนแรงจนวงเวทป้องกันถึงกับสั่นไหว!

"ไวนักนะ.."

พรีเซียที่อายุมากขึ้นย่อมตามความเร็วระดับนี้ได้ยาก แม้เธอจะรับรู้ได้ แต่ก็ทำได้แค่ป้องกันรอบตัวด้วยบาเรียเท่านั้น! ถ้าจะหยุดเขาล่ะก็!

เปรี้ยง!!!

สายฟ้าสีม่วงระเบิดออกอย่างรุนแรงรอบร่างของเธอ!!

เทปเปต้องเว้นระยะห่างออกมาไม่งั้นเขาคงโดนย่างสด!

'น่าอิจฉาจริงแฮะ พวกที่ใช้พลังเวททิ้งๆขว้างๆได้เนี่ย'

การโจมตีเป็นวงกว้างย่อมกินพลังเวทมากกว่าปกติ แต่พรีเซียคนนี้สามารถใช้เวทมนตร์​สายฟ้าของเธอข้ามมิติได้แม้เจ้าตัวจะได้รับผลกระทบก็ตาม แต่ก็สมแล้วที่เป็นอดีตจอมเวทระดับ SS

(นาโนฮะ กับ เฟท ในปัจจุบันมีพลังเวทระดับ AAA(ทริปเปิลเอ)​ จากการตรวจสอบของกรมควบคุมมิติเวลา ผมไม่รู้ว่าหน่วยวัดพลังเวทของเรื่องนี้เป็นแบบไหน อ้างอิงจากอะไร แต่เจ้าหน้าที่อามี่บนยานอัสร่าได้ตรวจสอบมันตอนที่ นาโนฮะและเฟท สู้กัน นาโนฮะมีพลังเวท 1.27 ล้าน / เฟท มีพลังเวท 1.4 ล้าน และจะเพิ่มเป็น 3 เท่าเมื่อปลดปล่อยท่าอย่า Divine Buster และเมื่อใช้ Star Light Breaker ก็พุ่งสูงมากกว่า 5 เท่า)

"หยุดเล่นกันซะที"

พรีเซียชี้คทาในมือเข้าใส่เทปเป! มวลพลังเวทสีม่วงรวมตัวกันที่ปลายคทาเตรียมจะปลดปล่อยการโจมตีที่ปิดล้อมทางหนีของเขาทั้งหมด!

"นั่นสินะ.. เลิกเล่นเท่านี้แล้วกัน"

วิ้สส ซุ่มมม!!!

ลำแสงสีมวลพุ่งออกมาเป็น 8 สายปิดล้อมทางหนีทั้งหมดก่อนจะพุ่งโค้งเข้าจู่โจมเทปเป!

ทว่าในตอนนั้นเองที่แสงสีฟ้าด้ส่องสว่างขึ้นตามรอยอักขระบนร่างของเขา!!

พลังวิญญาณของเขาพุ่งสูงขึ้นในชั่วพริบตาพร้อมกับกำปั้นขวาที่ถูกซัดออกไป!!

ซุ่มม!!!

ลำแสงสีชมพูม่วงขนาดใหญ่พุ่งออกไปทำลายล้างการโจมตีของพรีเซียที่มีขนาดเล็กกว่าและพุ่งเข้าใส่ร่างของเธออย่างไม่ทันตั้งตัว!!

!!!

ปั้งงง!!!!

เธอกางวงเวทป้องกันมันได้ทัน!

การโจมตีระดับนี้ไม่อาจทำอะไรการป้องกันของเธอได้--

ฟุ่บ..

ทันทีที่แสงจากการโจมตีได้หายไป! ร่างของเทปเปก็ได้มาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าวงเวทป้องกันของเธอในท่าง้างหมัด!!

4 เท่า!

ปั้งงง!!! แคร่ก! เคล้งง!!!

วงเวทป้องกันถึงกับถูกทำลาย!! พรีเซียเองก็ไม่นึกว่าการโจมตีทางกายภาพของอีกฝ่ายจะรุนแรงขนาดนี้! ไม่งั้นเธอคงเพิ่มพลังป้องกันขึ้นแล้ว!!

หมับ!

เมื่อทะลวงผ่านมาได้! เทปเปก็กำหมัดซ้ายแน่นก่อนจะซัดมันเข้าใส่เป้าหน้าของอดีตจอมเวทระดับ SS รุ่นยานที่สติแตกอย่างเต็มเหนี่ยว!!

ปั้งงง!!

พรีเซียถึงกับหน้าหันแก้มยู่แทบสิ้นสติ!

แรงปะทะของหมัดนี่รุนแรงจนแทบจะพรากเอาสติของเธอทั้งหมดไป!

ฟิ้ว~~ ตุ้มม!

ร่างของเธอปลิวกระเด็นออกไปฝังเข้ากับต้นเสา!

ถ้าหากว่า Device ของเธอไม่ใช่ระดับสูงและมีบาเรียแจ็คเก็ตที่ดีพอ หัวเธอคนระเบิดเป็นเศษเนื้อไปแล้ว..

'อืม.. จะว่าไงดี ค่อนข้างน่าผิดหวังแฮะ..'

อันที่จริงเขาก็คาดหวังการต่อสู้ที่มันดุเดือดกว่านี้น่ะนะ แต่จอมเวทของโลกนี้แทบจะไม่เข้าปะทะกันในระยะประชิดเลย เอะอะก็ยิงบีมใส่กันแทน ถ้าจะสู้ประชิดก็ในภาค Striker นู่น..

แถมพรีเซียก็แก่หง่อม คงบู๊แบบจัดจ้านมากไม่ได้ แต่เดิมเธอก็ไม่ได้ถนัดการต่อสู้มากขนาดนั้น ปริมาณพลังเวทที่เธอมีมันก็แค่พอๆกับพวกนาโนฮะในตอนนี้นั่นแหละ แต่ที่เธอได้รับระดับ SS เป็นเพราะความสามารถในการควบคุมพลังเวทภายนอกร่างกายในระดับสูงจนสามารถจัดการกับมิติได้ นั่นจึงทำให้เธอถูกประเมินไว้ในระดับสูง..

แล้วก็ เธอเป็นนักวิจัยมากกว่านักสู้ด้วยล่ะนะ..

"อึ่ก.."

พรีเซียยังไม่ได้สลบไป เธอพยายามยันตัว ลุกขึ้นจากพื้น..

"ฉันจะ.. ต้องไป.. จะไม่มีใคร.. มาหยุดเราได้.."

เธอเริ่มพึมพำ..

เทปเปจ้องมองเธอด้วยแววตาที่นิ่งสนิท..

ก่อนหน้าที่เขาจะมาเกิดใหม่ก็เคยเกิดสถานการณ์​แบบนี้ในตอนที่เขายังเป็นครีมนม..

สิ่งที่พรีเซียต้องการ.. สิ่งที่เธอโหยหา.. สิ่งที่ทำให้เธอต้องผลักดันตัวเองแม้มาจนถึงตอนนี้มันมีแค่สิ่งเดียว..

ในการทดลองพัฒนาเตาพลังงานของเธอที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุใหญ่ที่พรากชีวิตลูกสาวของเธอ อลิเซีย เทสทารอสซ่า

สิ่งที่เธออยากจะได้คืนมา เป้าหมายทั้งหมด ก็เพื่อคืนชีวิตของลูกสาว และเอาช่วงเวลาที่เธอควรได้ใช้กับลูกคืนมา..

เพราะเหตุนั้น เธอจึงต้องไปยังอัลฮาซาร์ด ดินแดนที่ว่ากันว่ามีความรู้ทุกอย่างที่เก่าแก่ที่สุด.. แต่ว่า อัลฮาซาร์ด ได้ตกลงไปในรอยแยกของมิติเมื่อนานมาแล้ว มันอาจจะโดนทำลายไปแล้ว หรือต่อให้ไม่ใช่ ก็คงไม่น่าจะเหลืออะไรเป็นชิ้นเป็นอันนอกจากเศษซาก..

และการจะไปให้ถึง แค่จูเวลซี๊ดน่ะมันไม่พอหรอก ต่อให้ใช้ทั้ง 21 ชิ้นก็ตาม..

และจริงๆแล้ว.. เธอน่ะ..

"ฉันไม่ได้เกลียด พวกที่มีความเชื่อมั่นหรอกนะ.."

เสียงของเทปเปดังขึ้น..

เขายกมือขวาขึ้นมาจับหน้ากากแล้วถอดมันออก เผยให้เห็นใบหน้าจริงภายใต้หน้ากากของเด็กน้อยผมดำน้ำเงินหน้าตายที่มีแววตาจริงจัง..

เขาจ้องมองไปยังดวงตาที่เหนื่อยล้าของพรีเซียจนแม้แต่เธอก็ยังรู้สึกกดดัน..

"แต่ถ้าสิ่งที่เชื่อมันไม่มีเหตุผลอะไรมารับรองล่ะก็ มันก็แค่ความบ้าบิ่นของคนโง่เท่านั้น.."

พรีเซียหอบหายใจพลางเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก.. เธอกำลังเร่งพลังเวทเพื่อฟื้นตัว..

"อย่ามาทำปากดีหน่อยเลย เด็กเหลือขออย่างแกจะมาเข้าใจฉันได้ยังไงกัน!!"

ซุ่มม! เปรี้ยงง!!

ลำแสงสายฟ้าสีม่วงพุ่งใส่ร่างของเทปเปจากด้านบนกลืนกินร่างของเขาจนหายไป!

พรีเซียหอบหายใจอย่างแรงจนอกกระเพื่อม!

แต่ว่า..

"เส้นทางของคุณ ผมจะทำลายมันให้เอง.."

เสียงของเทปเปดังก้องไปทั่ว ทว่ากลับไม่ปรากฏร่างของเขาที่ไหนเลย..

พรีเซียได้แต่กัดฟันและพยุงร่างของเธอเดินจากไปเตรียมดำเนินแผนการขั้นสุดท้าย

'ไม่มีเวลาแล้ว..'

.

.

.

ขณะเดียวกันที่ฝั่งโลก

นาโนฮะได้ต่อสู้กับเฟทอย่างสุดกำลังโดยมีจูเวลซี๊ดทั้งหมดที่มีเป็นเดิมพัน และสุดท้ายคนที่ชนะก็คือนาโนฮะ

ทว่า ในตอนนั้นพรีเซียก็ได้ใช้เวทสาาฟ้าข้ามมิติมาดึงเอาจูเวลซี๊ดทั้ง 9 เม็ดของเฟทไป

แต่การทำแบบนั้น ก็ทำให้ยานอัสร่าจับพิกัดที่อยู่ของพรีเซียในห้วงมิติได้!

พวกเขาจึงได้มุ่งหน้าปจับกุมตัวเธอในทันที!

เจ้าหน้าที่ภาคสนามกว่า 40 คนของกรมควบคุมมิติเวลาถูกส่งตัวไปยังป้อมจอมมารของเธอ แต่ว่า มีหรือที่เจ้าหน้าที่ระดับ B จะทำอะไรอดีตจอมเวทระดับ SS ได้ แม้เธอจะดูเหนื่อยล้ามากก็ตาม..

ในตอนนั้น เฟทได้ถูกควบคุมตัวไปยังยานอัสร่าแล้ว และเธอก็ได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดจากเวทมนต์ถ่ายทอดภาพและเสียง..

ในห้องหนึ่งในปราสาท มีหลอดทดลองที่ภายในมีร่างของเด็กสาวที่หน้าตาคล้ายกับเธอแทบจะ 100%

อลิเซีย เทสททรอสซ่า ต้นแบบร่างโคลนของเธอ..

พรีเซียได้พูดทุกอย่างออกมา เพราะรู้อยู่แล้วว่าเฟทจะต้องดูอยู่..

"เด็กคนนี้น่ะ.. อ่อนโยนกับฉันเสมอ.. ต่างจากตุ๊กตาที่ไม่แสดงอะไรเลยอย่างเธอ.."

"ยังไงของที่สร้างก็ไม่มีวันมาแทนที่ได้.. ขนาดอุตส่าใส่ความทรงจำของอลิเซียให้แล้วแท้ๆ.. "

"ฉันจะบอกอะไรให้ฟังนะ ตั้งแต่วันที่ฉันสร้างเธอขึ้นมา สิ่งเดียวที่ฉันรู้สึกกับเธอก็คือ.."

"เกลียดที่สุด ยังไงล่ะ.."

ร่างของเฟทไม่อาจประคองสติอยู่ได้อีกต่อไป เธอแตกสลาย..

ขณะเดียวกันภาพก็ตัดไป..

พรีเซียไอออกมาเป็นเลือดและเปิดใช้เตาพลังงานที่มีรูปแบบพลังที่เหมือนกับจูเวลซี๊ด..

แม้จะมีแค่ 9 เม็ด แต่เธอก็ไม่รีรอที่จะใช้มันอีกต่อไป

มิติเกิดการบิดผันอย่างรุนแรงและมีการแยกตัวออก.. สิ่งที่เธอต้องการก็คือ เข้าไปยังช่องว่างของการแยกตัวนั่นเพื่อไปให้ถึงอัลฮาซาร์ด..

แต่ว่า พลังของเธอในตอนนี้ไม่เหลืออีกแล้ว และด้วยจูเวลซี๊ดแค่ 9 เม็ด มันไม่เพียงพอจะสร้างเส้นทางไปให้ถึงที่นั่นตามการคำนวนของเธอ..

อย่างมากก็แค่เปิดรอยแยกให้เธอเท่านั้น..

เธอต้องเสี่ยงดวงแม้มันจะแทบเป็นไปไม่ได้.. โอกาสต่ำกว่า 1 ใน ล้าน แต่เธอไม่มีอะไรจะเสียแล้ว..

พรีเซียได้เปิดใช้งานผลงานวิจัย(ที่คล้ายโกเล็มเหล็ก)​ของเธอเพื่อขัดขวางพวกนาโนฮะ..

แต่สุดท้ายนาโนฮะก็ทำการปิดผนึกเตาพลังงานของเธอ และหยุดการทำงานของจูเวลซี๊ดทำให้รอยแยกของมิติไม่ขยายไปมากกว่านี้..

แต่นั่น ก็เพียงพอจะให้พรีเซียกับหลอดทดลองที่มีอาลิเซียอยู่ด้านในตกลงไป..

เฟทที่กลับมาพยายามเข้าหาเธออีกครั้ง..

"ถ้าหากคุณต้องการล่ะก็ หนูจะปกป้องคุณไม่ว่าจะจากอะไรก็ตาม.. ไม่ใช่เพราะหนูเป็นลูกของคุณ.. แต่เพราะคุณ คือแม่ของหนูยังไงล่ะ.."

เธอยื่นมือไปหาพรีเซีย แต่ว่า ท้ายที่สุดแล้ว พรีเซียก็เลือกที่จะตกลงไปยังช่องว่างมิติพร้อมกับอลิเซีย..

พวกเฟทและนาโนฮะหลบหนีออกมาจากป้อมจอมมารที่กำลังจะถล่มและถูกทำลายจากการถูกรอยแยกมิติย่อยสลาย..

ทุกคนกลับขึ้นยานอัสร่าได้อย่างปลอดภัย ทุกอย่างจบลงด้วยดี..

 

ละมั้งนะ..

.

.

.

.

ในห้วงของความมืดมิด พรีเซียพลันดำดิ่งลึกลงไปในจิตใจของตัวเอง เสียงสะท้อนของความปรารถนา​ดังก้องไปทั่ว แต่ถึงกระนั้นเธอก็รู้ดีว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ แต่เธอก็ถอยหลังกลับไม่ได้แล้ว ถ้าเธอแบบนั้น เธอคงไม่เหลืออะไรอีกต่อไปจริงๆ..

จากนั้น.. ภาพที่มืดมิดก็ค่อยๆชัดขึ้น กลายเป็นฝ้าเพดานที่ไม่คุ้นเคย..

เธอได้แต่งุนงง กับสิ่งที่เกิดขึ้น.. และสถานการณ์​ที่เป็นอยู่.. แต่ถึงอย่างงั้น เธอก็ไม่ได้ลุกขึ้นโวยวาย ไม่สิ เรียกว่าลุกไม่ได้มากกว่า..

"ฉัน.. อยู่ที่ไหน"

เธอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแห้งผากที่ไร้กำลัง เพราะรู้อยู่แล้วว่ามีคนนั่งอยู่แถวนั้น..

แต่เธอก็ไม่คิด ว่าจะเป็นคนคนนี้..

"คอนโดหรูชั้น 27 กลางเมืองอุมินาริ.."

สิ้นเสียงโมโนโทนของเด็กน้อยเพศชาย เขาก็ละจากหน้าจอคอมหันเก้าอี้กลับมามองเธอด้วยรอยยิ้มบางๆ..

"ยินดีต้อนรับสู่ญี่ปุ่นนะ คุณยาย.."

“....”

 

 

--------------------

ครีมนม : ตอนจบที่ดีมันต้องไม่มีใครตายสิ จริงมั้ย

คุ๊กกี้ : แล้วใจจริงล่ะ?

ครีมนม : หึๆๆ เพราะเธอคือ Milf ที่คู่ควรยังไงล่ะ

 

———————

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว