email-icon facebook-icon

สวัสดีค่ะทุกคน ไรต์ชื่อจินจินนะคะ เป็นสาวออฟฟิศที่มาแต่งนิยายแก้เครียดจากการทำงาน นิยายของไรต์เป็นนิยายรัก สนุกสนานเฮฮา ไม่เน้นดราม่านะคะ ถึงมีก็เบามากไม่อืดแน่นอน พระเอกไรต์จะฉลาดทันคนปากหมากันแทบทุกคนที่สำคัญคลั่งรักเมียทุกคนจ้ะ ส่วนนางเอกฉลาด เก่ง ไม่อ่อนแอ ใครชอบแบบนี้ติดตามไรต์ได้เลยค่ะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ

บำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย<3>คู่หูคู่กัด

ชื่อตอน : บำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย<3>คู่หูคู่กัด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2564 19:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย<3>คู่หูคู่กัด
แบบอักษร

โรงพยาบาล N

ห้องอาหาร

"นี่ๆ อีพีช กูได้ข่าวว่าวันนี้จะมีหมอแผนกฉุกเฉินมาใหม่เหรอ"

น้ำชาก้มหน้าลงกระซิบกระซาบถามเพื่อนรักเสียงเบาก่อนที่ลูกพีชจะนิ่วหน้าด้วยความแปลกใจทำไมเธอไม่เห็นรู้เรื่องเลยละ ไม่เห็นมีใครบอกเธอเรื่องนี้มาก่อนเลยแม้กระทั่งป้าดาวหัวหน้าพยาบาลแผนกฉุกเฉินก็ไม่เห็นว่ายังไงนะ

"นี่อย่าบอกนะว่ามึงไม่รู้เรื่องอะไรเลย"

พาขวัญถามลูกพีชที่ทำหน้างงๆอย่างไม่อยากจะเชื่อระดับลูกพีชหรืออีลูกพีชของพวกเธอเนี่ยนะจะไม่รู้เรื่อง ขนาดพวกเธออยู่กันคนละแผนกยังได้ยินข่าวมาเลยส่วนลูกพีชแผนกตัวเองแท้ๆทำไมถึงไม่รู้เรื่อง

"หรือบอกแล้วแต่กูลืมวะ"

ถามเพื่อนทั้งสองที่เบ้ปากมองบนใส่ลูกพีชทันทีเพื่อนของพวกเธอกลายเป็นคนขี้ลืมตั้งแต่เมื่อไหร่

"เออ ช่างแม่งเหอะ แต่กูได้ข่าวมาว่าโคตรหล่อเลยเว้ยหน้านี่ใสแบบโคตรแบดอะกร้าวใจมั่กๆ"

น้ำชาบอกเพื่อนทั้งสองด้วยท่าทางระริกระรี้อารมณ์แบบหมอหล่อบอกต่อด้วยอะนะ เพราะถ้าหล่อแบบที่ได้ยินมาสาวโสดที่ไม่ซิงแบบเธอจะมาส่งขนมจีบให้คุณหมอทุกวันเลย

"หล่อของมึงแบบหมอชรัณวัตรน่ะเหรอ"

ลูกพีชลอยหน้าลอยตาพูดถึงกิ๊กเก่าของเพื่อนสาวที่เป็นคุณหมออยู่อีกแผนกหนึ่งยิ้มๆ ก่อนที่น้ำชาจะเบ้ปากออกมาเมื่อเพื่อนพูดถึงชื่อของคนที่เธอไม่ชอบขี้หน้าเอามากๆ

"มึงจะพูดถึงมันหาพระแสงอะไรล่ะอีพีช กูกับมันจบกันไปแแล้วปะ"

เอ็ดเพื่อนเบาๆอย่างไม่จริงจังนักก่อนที่ลูกพีชจะตักข้าวแล้วส่งเข้าปากด้วยความหิว เช้านี้เธอต้องกินให้อิ่มเผื่อมีเคสเข้ามาเธอจะได้มีแรงทำงานเพราะแผนกฉุกเฉินคือแผนกที่หินสุดๆคนไข้ที่เข้ามาในแต่ละวันทำเอาเธอแทบคลานกลับห้องกันทีเดียว

"ก็เห็นว่าเข้ากันได้ดีเรื่องบนเตียงนี่"

ยังคงแซะเพื่อนรักไม่หยุดจนมือของน้ำชาโบกเข้าที่หัวของลูกพีชเต็มแรงลูกพีชถึงกับหน้าแทบคะมำลงไปบนจานข้าว

"อีชามึงจะเล่นแรงเกินไปแล้วนะผมกูเสียทรงหมดอีดอก"

ลูกพีชตวาดแหวใส่เพื่อนเสียงดังก่อนที่จะรู้ตัวเมื่อสายตาหลายคู่ทั้งของคุณหมอและเพื่อนพยาบาลคนอื่นต่างจับจ้องมองมาที่เธอเป็นตาเดียว รอยยิ้มเหยๆพลันผุดขึ้นก่อนที่จะก้มหัวขอโทษเพื่อนร่วมงานทุกคนขอโทษทีค่ะวันนี้ลูกพีชลืมพกมารยาทของกุลสตรีที่ดีมาทำงานด้วยค่ะ แหะ แหะ แอบเขินอะ

"เสียงดังนะมึง"

พาขวัญเอ็ดเพื่อนเสียงเบาก่อนที่สามสาวจะจบบทสนทนาไว้แค่นั้นแล้วลงมือทานมื้อเช้าด้วยความเร่งรีบเพราะพวกเธอขึ้นเวรกันแปดโมงเช้าน่ะสิ

"รอด้วยค่าาาา"

ลูกพีชตะโกนร้องบอกคนที่อยู่ในลิฟต์ให้รอพวกเธอสามคนด้วยก่อนที่ประตูลิฟต์จะเปิดออกอีกครั้งสามสาวก็รีบวิ่งเข้าไปในลิฟต์ทันที

"ขอบ..."

คำพูดขอบคุณที่ตั้งใจจะเอ่ยขอบคุณคนที่กดลิฟต์รอถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอ เมื่อเงยหน้าขึ้นมาเจอกับคู่ปรับที่วันนี้อยู่ในชุดสูทที่ดูก็รู้ว่าแพงมากและสวมแว่นตาแบรนด์ดังก่อนที่เพลิงกัลป์จะเอียงหน้าไปมาอย่างน่ารักใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมาหาลูกพีชจนใบหน้าทั้งสองห่างกันแค่คืบ

ลูกพีชถึงกับผงะถอยหลังไปหาเพื่อนสาวสองคนของเธอทันทีแต่น้ำชากับพาขวัญที่กำลังอึ้งอยู่เช่นเดียวกับลูกพีชกลับดันหลังของเพื่อนจนกระเด็นเข้ามาชิดกับอกแกร่งของเพลิงกัลป์อย่างไม่ได้ตั้งใจ เพื่อนเวรฝากเอาไว้ก่อนเถอะ

"ขอบอะไร ขอบคุณหรือเปล่าที่ลืมพูดไปแม่สาวดาวยั่ว"

เพลิงกัลป์ถามลูกพีชยิ้มๆใบหน้าหล่อเหลาตั้งใจกวนลูกพีชเต็มที่ก่อนที่ลูกพีชจะเบ้ปากใส่พร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปากอย่างร้ายๆ

"พอดีคำขอบคุณของลูกพีชมันเลือกคนบอกน่ะค่ะ"

ยิ้มหวานให้อย่างตั้งใจกวนประสาทเพลิงกัลป์ก่อนที่มือใหญ่จะของเพลิงกัลป์จะยื่นมากระชากเอวบางของลูกพีชเข้ามาหาตัวเอง ทำเอาน้ำชากับพาขวัญถึงกับตาโตอ้าปากค้างด้วยความตกใจทำไมเพื่อนเธอกับพ่อหนุ่มหล่อปากร้ายที่เคยเจอกันในผับสนิทกันถึงขั้นกระชากเอวเข้าไปกอดแบบนี้เลยเหรอ

"หึ ถ้าอย่างนั้นจูบของฉันก็เลือกคนเหมือนกันสินะ"

พูดจบก็ก้มหน้าลงมาจูบปากสีพีชของลูกพีชอย่างอ่อนโยนลูกพีชถึงกับลืมตัวหลับตาพริ้มตอบรับจูบของเพลิงกัลป์ ส่วนน้ำชากับ พาขวัญตอนนี้แอบช็อกไปแล้วกับจูบที่แสนละมุนของเพื่อนเธอกับพ่อเทพบุตรสุดหล่อที่อยู่ตรงหน้า

ติ๊ง

เสียงลิฟต์จอดที่ชั้นของแผนกฉุกเฉินก่อนที่ลูกพีชจะได้สติดันตัวของเพลิงกัลป์ออกด้วยความรวดเร็ว อ๊ายยย นี่เธอลืมตัวหลงไปกับจูบของหมอนี่ได้ไงอะ ฮือ ฮือ ลูกพีชไม่ได้ตั้งใจนะคะทุกคน

ส่วนเพลิงกัลป์โปรยยิ้มหวานให้สามสาวก่อนที่จะเดินล้วงกระเป๋าผิวปากออกจากลิฟต์ไปอย่างอารมณ์ดี โดยที่น้ำชากับพาขวัญไม่ลืมผลักลูกพีชให้ออกตามไปด้วยเพราะนี่มันชั้นทำงานของลูกพีชแล้ว

"บายนะเพื่อนรัก"

พาขวัญโบกมือลาลูกพีชที่ยังคงยืนอึ้งอยู่กับจูบที่แสนละมุนของผู้ชายปากร้ายอย่างเพลิงกัลป์ บ้า บ้า บ้า เธอไปหลงเคลิ้มกับจูบของหมอนั่นได้ยังไงนะลูกพีชบ้าไปแล้วเย็นนี้ต้องเจอน้ำชากับพาขวัญซักจนตัวขาวสะอาดแน่นอน

"อะ ลูกพีชมาพอดี"

เมื่อเดินเข้ามาในแผนกก็เจอเข้ากับแพทย์และพยาบาลที่มายืนมุงกันอยู่เหมือนกับว่ามีใครมาเยือนอย่างนั้นแหละหรือจะเป็นท่านประธานกันนะ

"เอ่อ ค่ะพี่ดาว"

ลูกพีชตอบรับดาวเรืองหรือพี่ดาวหัวหน้าพยาบาลแผนกฉุกเฉินของพวกเธอด้วยความแปลกใจ โดยไม่คาดคิดเพลิงกัลป์ก็หันหน้ากลับมาเผชิญหน้ากับลูกพีชที่นิ่งงันไปทันทีเมื่อเจอกับเพลิงกัลป์ที่นี่เกิดคำถามขึ้นในหัวมากมายว่าหมอนี่มาทำอะไรที่นี่กันนะ

"มากันครบพอดีค่ะคุณหมอ ทุกคนคะพิงค์พลอยขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักกับคุณหมอเพลิงกัลป์นะคะคุณหมอจะมาเป็นแพทย์ประจำที่แผนกของเราค่ะ

พิงค์พลอยคุณหมอสาวสวยแต่แอบร้ายประจำแผนกฉุกเฉินคู่ปรับของลูกพีชแนะนำเพลิงกัลป์ให้ทุกคนในแผนกได้รู้จัก ลูกพีชถึงกับอึ้งไปทันทีเมื่อรู้ว่าเพลิงกัลป์คือหมอคนใหม่ที่น้ำชากับพาขวัญพูดถึงก่อนหน้านี้ เออว่ะอีชาหล่อเหมือนที่มึงพูดเลยแต่ทำไมต้องเป็นหมอนี่ด้วยล่ะเนี่ยลูกพีชอยากจะบ้าตาย

"ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะครับ ขอฝากเนื้อฝากตัวกับทุกคนด้วยนะครับ"

เพลิงกัลป์ส่งยิ้มกว้างที่แสนจะมีเสน่ห์จนทำเอาพยาบาลสาวโสดหลายๆคนถึงกับมองพร้อมกับยกมือขึ้นมากุมกันเอาไว้อย่างเพ้อฝันไม้เว้นแม้กระทั่งพิงค์พลอยที่โดนรอยยิ้มของเพลิงกลัป์ตกเข้าเต็มๆ แต่เพลิงกัลป์กลับไม่ได้สนใจใครทั้งสิ้นนอกจากลูกพีชที่ยังอึ้งไม่หายที่ผู้ชายปากร้ายที่เธอเกลียดขี้หน้าและขโมยจูบเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่ากลับมาเป็นคุณหมอของแผนกเธอ

"ส่วนพยาบาลที่จะให้มาทำงานคู่และคอยช่วยคุณหมอดาว.."

ดาวเรืองยังพูดไม่ทันจบนิ้วเรียวของเพลิงกัลป์ก็ชี้ไปทางลูกพีชทันทีทำเอาทุกคนถึงกับตกใจหันมามองลูกพีชเป็นตาเดียว ส่วนตัวลูกพีชเองก็ถึงกับยกนิ้วชี้มาที่ตัวเองด้วยความตกใจรอบที่สองเช่นกันไม่ใช่ความจริงใช่ไหม ไม่นะ ม่ายยยยยยย

"ครับคุณดาวเรืองผมขอเลือกคุณรินรดาให้มาคอยช่วยงานผมก็แล้วกันครับ"

มีนาที่ดาวเรืองเลือกไว้ตั้งแต่แรกถึงกับมองลูกพีชด้วยความไม่ชอบใจที่เพลิงกัลป์เลือกลูกพีช ส่วนพิงค์พลอยก็มองมาที่ลูกพีชด้วยความหมั่นไส้เช่นกัน

"ทำไมต้องเป็นฉัน"

ด้วยความปากไวลูกพีชโพล่งคำถามตามที่สมองคิดออกไปทันที เพลิงกัลป์ได้แต่ยิ้มอย่างถูกใจกับคำถามของลูกพีชก่อนที่จะตอบตามที่ใจเขาคิดบ้าง

"ก็แค่...อยากทำงานกับคนเก่งๆแบบคุณรินรดาน่ะครับ"

คำตอบที่ดูมีเลศนัยทำเอาลูกพีชถึงกับแอบก่นด่าเพลิงกัลป์ในใจไปนับไม่ถ้วนแบบนี้มันจงใจกลั่นแกล้งกันชัดๆไอ้หมอหมาบ้าเอ้ย

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อนนะครับ"

แจกจ่ายยิ้มส่งท้ายให้ทุกคนก่อนที่จะเดินจากไปโดยที่ก่อนจากไปไม่ลืมขยิบตาให้ลูกพีชอย่างกวนๆ ลูกพีชแทบอยากจะเอาเล็บตะกุยใบหน้าหล่อๆให้เสียโฉมไปเลย

"โอเคไหมลูกพีช"

ดาวเรืองเดินมาถามลูกพีชที่หน้าบึ้งเล็กน้อยก่อนที่จะเบ้ปากทำหน้าจะร้องไห้โลกนี่ทำไมช่างโหดร้ายกับเธอแบบนี้คนดีๆก็มีทำไมไม่ส่งมาให้เธอบ้างนะส่งใครมาก็ไม่รู้อยากจะบ้าตายจริงเชียว

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

พาขวัญกับน้ำชาหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจเมื่อเพื่อนสาวเล่าให้ฟังกับเรื่องที่เธอเจอมาในวันนี้

"กูว่าคู่สร้างคู่สมชัวร์ว่ะอีขวัญ"

น้ำชาบอกพาขวัญยิ้มๆก่อนที่ลูกพีชจะหันมาแยกเขี้ยวใส่น้ำชาอย่างไม่ชอบใจที่น้ำชาพูดพล่อยๆออกมา

"ปากมึงนี่อัปมงคลชะมัดอีชา"

ว่าให้เพื่อนก่อนที่จะตักผัดไทในจานกินอย่างเซ็งๆเพิ่งทำงานด้วยกันวันแรกแต่อีตาหมอบ้าก็ทำตัวติดเธอยิ่งกว่าอะไร แต่เธอยอมรับในความสามารถของเพลิงกัลป์นะเพราะถึงเขาจะคอยแซะเธอแดกดันเธอรายชั่วโมงแต่พอมีเคสเข้ามาเขากลับมีสติและประเมินอาการเก่งมากแล้วยิ่งเวลาเย็บแผลนะมือโคตรนิ่งและดูจริงจังมากหมอแบบนี้แหละที่เธอชอบ

เอ๊ะ ชอบ ชอบแบบไหนของเธอกันนะลูกพีชเพ้อไปใหญ่แล้วหยุด หยุด หยุดเดี๋ยวนี้ออกไปจากหัวลูกพีชเดี๋ยวนี้

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าที่ดังเข้ามาใกล้ๆก่อนที่จะนั่งลงข้างๆลูกพีชกลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยปะทะจมูกของลูกพีชเข้าเต็มๆ ก่อนที่ลูกพีชจะชะงักไปเมื่อหันมาเจอกับใบหน้าหล่อเหลาของเพลิงกัลป์ที่ถือจานผัดไทมานั่งลงข้างๆเธอ ส่วนเพื่อนสาวทั้งสองคนของเธอตอนนี้มองคุณหมอด้วยสายตาที่แทบจะกลืนลงท้องแทนข้าวอยู่แล้ว

"ใครอนุญาตให้มานั่งตรงนี้คะ"

ลูกพีชถามเพลิงกัลป์ก่อนที่จะสไลด์ตัวออกห่างจากเพลิงกัลป์เหมือนกับรังเกียจที่จะนั่งข้างๆกันทั้งๆที่เธอรู้สึกหลงกลิ่นหอมสะอาดของคุณหมอไปแล้ว งื้อโดนกลิ่นผู้ชายตกใครก็ได้ช่วยลูกพีชที แง แง

"ผมอนุญาตตัวเองครับ มีปัญหาหรือไง"

มองหน้าลูกพีชพร้อมกับคำตอบที่สุดแสนจะกวนโดยที่ไม่ทันตั้งตัวเพลิงกัลป์ก็ยื่นมือมาโอบเอวลูกพีชแล้วดึงกลับมานั่งข้างๆเขาคืน ลูกพีชถึงกับกระทืบเท้าลงบนเท้าของเพลิงกัลป์แต่คนอย่างเพลิงกัลป์หรือจะไม่รู้ทันเขาชักขาหลบอย่างไวทำเอาเธอกระทืบพื้นเข้าแทนเต็มๆ

"ที่อื่นก็มีตั้งเยอะแยะทำไมไม่ไปนั่งละคะ มานั่งตรงนี้ลูกพีชกินข้าวไม่ลงค่ะ"

คำพูดที่แสนจะเจ็บแสบสาดเข้าใส่เพลิงกัลป์อีกรอบก่อนที่เพลิงกัลป์จะเท้าแขนบนโต๊ะแล้วยิ้มหวานให้ลูกพีชแต่แอบกวนอยู่ในที

"หรือคุณรินรดาจะกินผมแทนข้าวครับ ผมอร่อยกว่าข้าวเยอะนะ"

ประโยคตอบกลับที่โคตรกวนลูกพีชถึงกับทำหน้ายี้เมื่อได้ฟังแบบนั้น อีตาหมอบ้าหลงตัวเองเป็นที่หนึ่งใครเขาอยากจะกินนายกันเล่ากระฟัดกระเฟียดอยู่ในใจแต่เมื่อหันไปหาเพื่อนเธอก็ถึงกับส่ายก้มหน้าลงด้วยความอายน้ำลายจะไหลแล้วนั่น

"พวกมึงเช็ดน้ำลายกันหน่อย"

พยายามบอกเพื่อนเสียงเบาๆก่อนที่สองสาวจะสูดน้ำลายเข้าปากแล้วหยิบทิชชูมาเช็ดปากด้วยความเขินอายที่แอบน้ำลายไหลกับความหล่อของคุณหมอคนใหม่คู่สร้างคู่สมของลูกพีช

"อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลยค่ะคุณหมอ คุณหมอหล่อก็จริงแต่โทษทีไม่ใช่สเปคของลูกพีชค่ะ"

ตักผัดไทเข้าปากก่อนจะลอยหน้าลอยตาบอกเพลิงกัลป์ที่ยิ้มออกมาอย่างร้ายๆเมื่อได้ยินประโยคสุดแสบของพยาบาลสาวดาวยั่ว

"ไม่ใช่สเปคแต่อาจจะเป็นผัวในอนาคตก็ได้ใครจะรู้"

ประโยคสุดเฟียร์สที่หลุดออกมาจากปากของเพลิงกัลป์ทำเอาน้ำชาที่เพิ่งดื่มน้ำเข้าไปถึงกับเผลอพ่นน้ำใส่หน้าของลูกพีชที่นั่งอยู่ตรงข้ามเต็มๆ เพลิงกัลป์ถึงกับหลุดขำออกมาอย่างกลั้นไม่ไหวเพราะตอนนี้น้ำไหลหยดติ๋ง ติ๋ง ลงบนจานผัดไทของลูกพีชจนแฉะไปหมด

"อีชามึงอยากตายใช่ไหม"

น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมถามน้ำชาที่ยกมือปิดปากด้วยความตกใจก่อนที่น้ำชาจะลุกขึ้นแล้วจับมือพาขวัญวิ่งไปจากตรงนี้ทันทีทิ้งให้ลูกพีชนั่งอยู่กับเพลิงกัลป์ที่ขำจนหน้าแดงก่ำ

"เช็ดหน้าก่อนครับ"

หลังจากที่หยุดขำแล้วก็ยื่นมือที่มีผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำออกจากใบหน้าเนียนสวยให้ลูกพีชอย่างแผ่วเบา ทำเอาลูกพีชถึงกับชะงักไปเล็กน้อยกับความใกล้ชิดที่ชักจะบ่อยเกินไปแล้วของเธอกับอีตาหมอปากหมาเพลิงกัลป์

"อะ เอ่อ ลูกพีชขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ"

พูดจบก็ลุกขึ้นเดินจากไปทันทีหัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำด้วยความตื่นเต้นและแอบหวั่นไหว ใกล้ขนาดนี้เธอจะทนไม่ไหวเอาน่ะสิคู่ปรับก็คู่ปรับเหอะเธอต้านทานเสน่ห์ความหล่อของหมอเพลิงกัลป์ไม่ไหวจริงๆ

ส่วนเพลิงกัลป์เมื่อลูกพีชเดินจากไปเขาก็นั่งทานมื้อเที่ยงคนเดียวเงียบๆเมื่อทานเสร็จเขาก็ไม่ลืมที่จะซื้อขนมปังกับนมไปฝากลูกพีชด้วย เพราะจานผัดไทที่ยังไม่พร่องไปเลยสักนิดตกบ่ายแม่สาวดาวยั่วอาจจะหิวจนตาลายก็ได้นี่ไม่ได้เป็นห่วงนะแค่กลัวจะทำงานไม่ไหวก็แค่นั้นเอง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว