email-icon facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่19(หมั้นหมาย)

ชื่อตอน : ตอนที่19(หมั้นหมาย)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มิ.ย. 2564 21:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่19(หมั้นหมาย)
แบบอักษร

ห้องรับแขกซานโต้

ต้นฝน ซาโยะโกะจัง……

“มีอะไรจะแก้ตัวไหมซาโนะ?”เสียงเข้มขรึมของคุณลุงซาโอะเอ่ยเปิดบทสนทนาขึ้นเมื่อฉันกับซาโนะนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกันแล้วโดยข้างๆฉันมีคุณป้าแม่ของซาโนะนั้งอยู่ และโซฟ้าฝั่งตรงข้ามกับคุณลุงซาโอะก็มีท่านมิซานนั่งอยู่โดยที่ทั้งสองท่านจ้องมองมาที่ฉันกับมิซาโนะเหมือนเราสองคนไปทำความผิดร้ายแรงฆ่าคนตายอย่างงั้นแหละ

“ไม่มีครับ”ซาโนะพูดพลางก้มหน้ามองพื้นอย่างเคารพ แวบหนึ่งฉันแอบเห็นคุณลุงซาโอะกระตุกรอยยิ้มที่มุมปากขึ้นแต่ก็แค่แวบเดียวท่านก็กลับไปทำสีหน้าเคร่งเครียดเหมือนเดิม

“ทางตระกูลซานโต้ยินดีรับผิดชอบหนูซาโยโกะจังทุกอย่างมิซาน”คุณลุงซาโอะเอ่ยขึ้นคำพูดของเขาทำให้ฉันเบิกตาโตหันไปมองหน้าคุณลุงซาโอะอย่างไว

“รับผิดชอบอะไรกันคะ หนูไม่ได้เสียหายอะไร…”

พรึบ

“อะไร!!”ฉันทำนำ้เสียงเหวี่ยงใส่พร้อมกับหันไปแยกเขี้ยวใส่ซาโนะที่ิอยู่ดีๆเขาก็จับมือฉันแน่นเหมือนไม่ให้ฉันพูดอะไรสายตาของเขาจ้องหน้าฉันเขม่น

“แต่หนูซาโยโกะจังยังเรียนอยู่เลยนะคะคุณ”คุณป้าแม่ของซาโนะเอ่ยขึ้นฉันอยากจะกราบงามๆท่านสักครั้ง ฉันหันไปยิ้มหวานให้คุณป้าและท่านก็ยิ้มกลับมาให้ฉัน

“ก็จัดพิธีหมั้นไว้ก่อนพอหนูโยโกะเรียนจบเมื่อไหร่ก็จัดงานแต่งงานให้ทันทีอย่างสมเกียรติของมิยาชิตะเลย”คุณลุงพูดขึ้นทำให้ฉันรีบหันกลับไปมองหน้าคุณลุงซาโอะอย่างไวและดูเหมือนคนที่เป็นทุกเป็นร้อนจะมีแค่ฉันคนเดียวเพราะอีคนนั่งข้างๆฉันเนี่ยนั่งก้มหน้าเงียบไม่ปริปากพูดอะไรสักคำและดูเหมือนเขาจะไม่ร้อนใจอะไรด้วย!!

“เป็นยังไงมิซาน นายจะยอมรับข้อเสนอของเราหรือไม่?”คุณลุงซาโอะหันไปเอ่ยขอความคิดเห็นท่านมิซานที่นั่งมองหน้าฉันอยู่แววตาของท่านยากเกินจะคาดเดา

“ฉันเป็นพ่อยังไงฉันก็อยากจะให้ลูกสาวของฉันตัดสินเอง”ท่านมิซานเอ่ยขึ้นคำพูดของเขาช่างฟังดูอบอุ่นและจริงใจ ฉันมองหน้าท่านด้วยแววตาสั่นไหว

“ฉันอยากจะทำหน้าที่ของพ่อบ้างเพราะฉันไม่เคยทำเลย”ท่านมิซานยังคงพูดต่อเขาไม่ได้ละสายตาไปจากฉันแววตาของเขาสั่นไหว

“โอเคงั้นหนูซาโยโกะว่ายังไงจะรับข้อเสนอของลุงไหมเพราะซาโนะยินดีที่จะรับผิดชอบหนูอยู่แล้ว”คุณลุงซาโอะหันมามองหน้าฉันพร้อมกับเอ่ยถามฉัน ฉันก็ละสายตาจากท่านมิซานกลับไปมองคุณลุงซาโอะ

“แต่เรื่องของหนูกับอีตาเอ้ยพี่ซาโนะไม่มีอะไรเลยนะคะ”ฉันเอ่ยพูดความจริงไปทำให้ทุกคนรวมทั้งมิซาโนะเองก็หันมามองหน้าฉัน

“งั้นสรุปว่าทั้งสองไม่ได้รักกันและเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้?”คุณลุงซาโอะยังคงสงสัยอยู่ ฉันก็ใช้ไหล่สะกิดไหล่ซาโนะให้เขาพูดอะไรบ้างแต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้สนใจอะไรฉัน เพราะเหมือนเขาจะคิดอะไรของเขาอยู่คนเดียว

“จะไม่ได้รักกันได้ยังไงล่ะครับคุณพ่อตา^_^”เสียงร่าเริงแจ่มใสของคนที่รู้กันดีว่าเขาเป็นใครค่อยๆเดินเอามือเสยผมหน้าเข้ามาอย่างเท่ๆความหล่อทะลุมากจ้า^_^

“หมายความว่ายังไงริวซัง?”คุณลุงซาโอะหันไปให้ความสนใจพี่ริวอิจิ

“ก็หมายความตามรูปเลยครับคุณพ่อตา^_^”พี่ริวพูดพลางยื่นรูปถ่ายใบหนึ่งไปให้คุณลุงซาโอะและหันกลับมายักคิ้วให้ซาโนะอย่างกวนๆแต่ฉันว่าเขาเท่มากเลย^_^

“ซาโนะ!!”คุณลุงซาโอะมองดูรูปนั้นพลางทำสีหน้าเคร่งเครียดหนักกว่าเดิมและเขาก็เงยหน้าขึ้นมาเรียกชื่อซาโนะด้วยนำ้เสียงแข็งกร้าว

พรึบ

“หมายความว่ายังไงอธิบายมา!!”คุณลุงซาโอะลุกขึ้นยืนพร้อมกับโยนรูปถ่ายลงไปบนโต๊ะตรงกลางทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นี้มองเห็นรูปนั้นได้อย่างชัดเจนรวมไปถึงมิซาโนะเองด้วย ฉันเมื่อเห็นรูปก็ถึงกับเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจเพราะรูปนั้นเป็นรูปเมื่อตอนกลางวันที่ซาโนะจูบฉัน

“ผมบันทึกได้จากกล้องวงจรปิดที่หลังบ้านครับ^_^”วันนี้ดูเหมือนพี่ริวจะพูดเพราะและอารมณ์ดีเป็นพิเศษน่ะ แต่มามีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นอย่างงั้นเหรอ

“อธิบายมาซาโนะ!!”คุณลุงซาโอะตวาดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนทำให้ฉันสะดุ้งคุณป้าก็เลยต้องเข้ามาโอบกอดฉัน ฉันจึงหันไปมองหน้าท่านก็เห็นว่าท่านกำลังยิ้มให้ฉันอยู่

“มิซานฉันขอโทษกับทุกอย่างที่ลูกฉันทำลงไป มันเป็นเรื่องที่ทำให้ลูกของนายเสียหายมาก”คุณลุงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดและเศร้ามาก ท่านมิซานก็ดูเหมือนเขาจะไม่ได้โกรธอะไรซาโนะและคุณลุงซาโอะเลย

“งั้นฉันควรจะเป็นคนตัดสินใจในฐานะผู้เป็นพ่อสิน่ะ”ท่านมิซานเอ่ยขึ้นและเขาก็หันมามองหน้าฉันพร้อมกัยยิ้มบางๆส่งมาให้ฉัน ฉันก็เบือนหน้าหนีเขา

“อืม นายจะเอายังไงว่ามา”

“ฉันขอให้ซานโต้จัดงานหมั้นให้ลูกสาวฉันอย่างสมเกียรติโดยค่าสินสอดทองหมั้นฉันไม่กำหนดเพราะฉันไม่ได้ขายลูกกิน”ท่านมิซานเอ่ยขึ้น

“โอเคฉันเข้าใจ งั้นฉันขอเสนอให้เองฉันจะหมั้นหนูซาโยโกะจังเป็นเงินหนึ่งร้อยล้านเยนกับเพชรหนึ่งร้อยกะรัตและพอถึงวันแต่งฉันจะให้เงินเพิ่มอีกเก้าร้อยล้านเยน”คุณลุงซาโอะพูดถึงสินสอดของฉันเหรอเนี่ยทำไมมันเยอะจังว่ะ เงินหนึ่งเยนของญี่ปุ่นเท่ากับเงินไทยเท่าไหร่ว่ะ?

“โอเคฉันตกลง”ท่านมิซานเอ่ยขึ้นพร้อมกับยื่นมือไปข้างหน้าแล้วคุณลุงซาโอะก็ยื่นมือมาข้างหน้าพร้อมกับจับมือของท่านมิซานทั้งสองคนจับมือกันเหมือนเป็นคำสัญญากันและกัน ฉันหันขวับกลับไปมองหน้าซาโนะอย่างเอาเรื่อง เขาเองก็หันมามองหน้าฉัน

“ไม่มีปากรึไง?”ฉันกัดฟันกรอดเอ่ยถามเขาไป เขาก็ยื่นทำปากจู๋มาให้ฉันพร้อมกับยื่นมือของเขามาสัมผัสที่ริมฝีปากของฉันอย่างแผ่วเบา ฉันไม่ได้เบือนหน้าหนีหรือผลักมือเขาออกซึ่งฉันเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

“ปากคุณแตกน่ะ”ซาโนะเอ่ยขึ้นพลางใช้ปลายนิ้วโป้งสัมผัสกับแผลที่เหนือริมฝีปากฉัน สงสัยจะเป็นตอนที่ฉันประกบปากซาโนะรุนแรงเกินไปเพราะกลัวว่าเขาจะไปเห็นของสวงนของฉัน^//^

“โอ้ยเจ็บ”ฉันร้องออกมาเบาๆด้วยความเจ็บแสบนิดนึงทำให้ซาโนะหน้าเสียทันที

“ผมขอโทษ”เขาเอ่ยขอโทษฉันและยื่นมือกลับไป ฉันก็มองไปที่ปากของเขาก็พบว่าปากเขาก็แตกเหมือนกัน

“ปากคุณก็แตก”ฉันยื่นมือไปสัมผัสกับริมฝีปากนุ่มๆของเขาพลางเอ่ยบอกเขา

“รุนแรงจริงๆเว้ย^_^”เสียงแซวจากพี่ริวเอ่ยขึ้นทำให้ทั้งฉันและซาโนะผละออกจากกันและหันไปมองพี่ริวที่ยืนยิ้มหน้าบานอยู่ที่ข้างพนังของห้อง

“ไอ้ริว!แล้วมึงไม่กลับบ้านรึไง!!”พี่ซาโนะตวาดเสียงดังถามพี่ริวไป พี่ริวก็ไหวไหล่เล็กน้อย

“ขออนุญาตเมียแล้ว^_^”เขาตอบกลับมาพลางลอยหน้าลอยตาใส่ซาโนะทำให้ซาโนะลุกขึ้นอย่างไวแค่กระพริบตาเดียวร่างสูงของซาโนะเดินไปถึงตัวพี่ริวอิจิแล้ว

“อุ๊ย!คุณพ่อตาครับพี่เมียจะต่อยน้องเขยครับ”พี่ริวทเสียงออดอ้อนคุณลุงซาโอะที่ซาโนะจับคอเสื้อพี่ริว

“ซาโนะ!!”คุณลุงซาโอะหันไปมองพร้อมกับเอ่ยเรียกชื่อซาโนะด้วยนำ้เสียงดุๆซาโนะจึงต้องจับใจปล่อยคอเสื้อพี่ริวและพอคุณลุงซาโอะหันกลับไปคุยกับท่านมิซานต่อพี่ริวก็ยักคิ้วให้ซาโนะด้วยท่าทางกวนโอ้ย

“ฝากไว้ก่อนเถอะมึงไอ้ริว!”

“ไม่รับฝากว่ะ ร่างกายอยากโดนปะทะ^_^”

“นี่ทั้งสองคนอ่ะ พ่อมีเรื่องอยากคุยด้วยเจอกันที่ห้องประชุม”เสียงทรงอำนาจของคุณลุงซาโอะเอ่ยขึ้นทำให้พี่ริวอิจิกับซาโนะต้องยุติสงครามกวนประสาทกันและหันไปโค้งตัวเล็กน้อยน้อมรับคำสั่งของคุณลุงซาโอะ

“หนูโยโกะพักที่นี้ก็ได้จ๊ะ เพราะคุณพ่อของหนูสงสัยก็จะค้างที่นี้เลยเหมือนกัน”พอพวกผู้ชายเดินออกไปกันหมดแล้วก็เหลือแค่ฉันกับคุณป้า คุณป้าเลยแนะนำให้ฉันไปพักผ่อน

“ห้องที่หนูนอนคือห้องของพี่ซาโนะเหรอคะ?”

“อ๋อใช่จ๊ะ^_^”คุณป้าตอบฉันมาพร้อมรอยยิ้มเอ็นดู โอ้ยฉันอยากจะบ้าตาย! ห้องนอนของมิซาโนะ

“คือหนูไม่อยากนอนห้องนั้นแล้วนะคะ”

“อ๋อก็ได้จ๊ะ เดี๋ยวป้าจะสั่งคนให้เตรียมห้องใหม่ให้หนูน่ะ”

“ขอบคุณนะคะคุณป้า^_^”ฉันโค้งตัวให้คุณป้าอย่างนอบน้อมท่านก็ยิ้มให้ฉันรอยยิ้มของท่านช่างใจดีจัง^_^

ห้องประชุมซานโต้

มิซาโนะ…….

“ไอ้ฮิเรนมันเริ่มแผนการแล้ว”คุณพ่อที่นั่งอยู่หัวโต๊ะของที่นั่งประชุมเอ่ยขึ้น ผมกับริวหันมองหน้ากันด้วยความสงสัยว่าฮิเรนมันคือใคร

“ใครเหรอครับคุณพ่อ?”ผมเป็นฝ่ายถามคุณพ่อไป ท่านก็หันมามองหน้าผม

“คนไทยน่ะ แต่มันอยากจะมาเป็นใหญ่ที่เมืองเราและบ้านเรา”พ่อตอบผมมาสายตาของท่านดูจงเกลียดจงชังคนนี้เหลือเกิน

“ผมเคยได้ยินอยู่ว่ามันเป็นแก๊งที่ตั้งขึ้นมาใหม่และชั่วแค่พริบตาเดียวมันก็มีลูกน้องมากมาย”ริวเสริม

“หรือว่ามันจะเป็นหัวหน้าแก๊งคนใหม่ของแก๊งเหยี่ยวแดง?”ผมพึมพำขึ้นเพราะเมื่อครั้งก่อนที่ผมสั่งลูกน้องให้ขนศพคนที่ลอบทำร้ายผมกลับไปให้นายมันดูมันส่งไปที่รังของแก๊งเหยี่ยวแดงนั้นคือนอกชานเมืองฝั่งตะวันตกซึ่งฝั่งนั้นโกมะคลุมอยู่แต่ผมให้ริวลามือจากวงการนี้เพราะผมไม่อยากให้หลานผมกำพร้าเพราะพ่อตาย ซึ่งฝั่งนั้นตกเป็นของผมเมื่อปีก่อนและผมก็ไม่คิดว่าจะมีมาเฟียแก๊งเล็กๆมาต่อกลอนกับผมแต่ผมคิดผิด

“กูก็ว่างั้นเพราะกูกับมึงฆ่าไอ้ชิโร่แล้วหรือว่ามันไม่ตายว่ะ?”ไอ้ริวพูดพลางทำหน้าสงสัย

“มันจะไม่ตายได้ยังไงล่ะเจอระเบิดมึงไปขนาดนั้น!”ผมโวยใส่ไอ้ริวมันก็พยักหน้าคิดตาม

“แล้วมันเป็นใครครับ?”ไอ้ริวจึงเปลี่ยนทิศทางการถามครั้งนี้ไปที่พ่อของผมแทนซึ่งก็คือพ่อตาของมัน

“ฮิเรนทาโมโต้เป็นน้องชายคนละแม่ของไอ้ชิโร่ ทาโมโต้และมันเพิ่งจะหนีมาจากเมืองไทยมากลบด่านที่นี้เพราะมันโกงชาวบ้านมา”

“และคนที่ทำร้ายมิซานก็คงจะเป็นมันนี่แหละ”พ่อผมบอกพร้อมกับเปิดจอมอมิเตอร์ขนาดใหญ่เป็นภาพของชายมีอายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับพ่อของผม

“ฉันรู้จักมันมันเคยเป็นคู่แข่งฉันตอนที่ฉันลงสมัครนายกแล้วมันแพ้ฉันไป”ท่านมิซานเอ่ยขึ้นพลางจ้องมองหน้าพ่อผม

“ผมคิดว่าที่มันจะฆ่าท่านมิซานเพราะมันจะเป็นผลดีกับตัวของมันเองเพราะมันได้ที่สองในการลงแข่งขันเลือกตั้งพอท่านมิซานเสียชีวิตตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก็จะตกไปอยู่ที่มัน”ผมพูดอธิบายในความคิดของผมและดูเหมือนพ่อผมท่านมิซานจะเชื่อคำสันนิษฐานของผมซึ่งผมเองก็คิดว่ามันต้องเป็นจริงตามข้อสันนิษฐานของผมนี่แหละเพราะพวกมันจ้องจะทำร้ายโยโกะหลายครั้งมากแต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จพวกมันจึงเปลี่ยนทิศทางไปทำร้ายโดยการคิดที่จะปิดชีพท่านมิซานแทน เท่ากับพวกมันยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

“ที่ซาโนะพูดก็มีเหตุผล”พ่อผมพูดพลางเอามือไปลูบคางตัวเอง

“แล้วเราควรจะทำยังไงกันดี?”ท่านมิซานเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล

“คุณอาไม่ต้องห่วงครับ คนของผมฝีมือดีผมจะไม่ให้มีใครทำอะไรคุณอาได้เด็ดขาด”ผมบอกท่านมิซานไปด้วยนำ้เสียงมุ่งมั่นและเชื่อมั่นในฝีมือของมือขวาและมือซ้ายของผมนั้นก็คือซาต้าและคิวะพวกนั้นโดนฝึกมาอย่างหนักเพื่อให้มาดูแลความปลอดภัยให้ผมแต่เวลานี้ผมเป็นห่วงท่านมิซานมากที่สุดเพราะเขาเป็นผู้บริสุทธิ์ที่มีจิตใจใสสะอาดชาวเมืองต้องการคนแบบนี้มาบริหารประเทศ

“ขอบใจมากซาโนะและเหตุผลที่อากับพ่อของหลานต้องทำให้หลานกับโยโกะต้องหมั้นกันก็เพื่อความปลอดภัยของซาโยโกะจัง”ท่านมิซานเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าและนำ้เสียงรู้สึกผิด

“ครับ…ผมเข้าใจผมจะดูแลน้องเอง”ผมโค้งตัวให้ท่านมิซาน

“พ่อขอชื่นชมริวอิจิลูกรักของพ่อมาเลยนะที่หาหลักฐานมามัดตัวซาโนะได้อยู่หมัดน่ะ^_^”พ่อของผมหันไปเอ่ยชื่นชมริวอิจิที่มันนั่งยิ้มกว้างหน้าบานอย่างกับคนบ้าอยู่ข้างๆผม

“ด้วยความเต็มใจครับคุณพ่อตา^_^”หมั่นไส้ไอ้เหี้ยริวเว้ย!!!

“งานนี้เราคงต้องเล่นตามนำ้ไปก่อนเพื่อรอให้มันเปิดเผยสถานะของมันก่อน”ผมเป็นฝ่ายที่ออกความคิดเห็นเพราะความหมั่นไส้พ่อตากับลูกเขยที่นั่งอยู่ข้างๆผมเนี่ย ผมกลายเป็นหมาหัวเน่าไปเลยเพราะมีไอ้ริวนี่แหละพ่อเลยไม่รักผมล้อเล่นนะครับ^_^

“อืมอาเห็นด้วย”ท่านมิซานเอ่ยขึ้นพลางพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดผม

“เราคงต้องจัดงานหมั้นของหนูโยโกะกับซาโนะให้เร็วที่สุด”

“พรุ่งนี้เลยไหมครับคุณพ่อตา^_^”ไอ้ห่านี่มันยังไม่เลิกเสือก ผมหันขวับไปมองหน้าไอ้ริวอย่างไวที่มันเอาแต่ฉอเลาะพ่อของผมโดยการยัดเยียดซิงของผมให้ยัยโยโกะตัวแสบนั้น!!

“พรุ่งนี้น่าจะไม่ทันน่ะริวซัง เอาเป็นวันมะรืนก็แล้วกัน^_^”พอกันสองคนพ่อตาลูกเขยเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะ

พรึบ

ท่านมิซานเอื้อมมือมาตบไหล่ผมเหมือนท่านจะเข้าใจความรู้สึกเป็นที่สุดแต่ทำไงได้ล่ะ ชีวิตของสองคนพ่อลูกนี้ขึ้นอยู่กับผมแล้ว ผมเป็นถึงมาเฟียที่ยิ่งใหญ่ผมจะไม่ยอมให้มาเฟียกระจอกมาล้มล้างตระกูลซานโต้อย่างผมได้ ต่อจากนี้ไปพวกมันจะเจอกับของจริงแล้วนะ

ตอนที่19มาแล้วนะคะ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว