email-icon Line-icon

อารตรีย์

16 ฉันมีสามีแล้วคะ !!

ชื่อตอน : 16 ฉันมีสามีแล้วคะ !!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2564 12:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
16 ฉันมีสามีแล้วคะ !!
แบบอักษร

 

 

ฝากผลงานอารตรีย์ด้วยนะคะ

ราคาไม่แพงคะ

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

 

 

 

แสนหวาน นั่งทานอาหารกับเพื่อนใหม่โดยไม่รู้ตัวเลยว่าความสวยสดใสและน่ารักของเธอทำให้ผู้ชายคนนี้ถูกตาต้องใจเป็นอย่างมาก เขาเฝ้ามองดูอากับกิริยามารยาทของเธอโดยที่หญิงสาวไม่รู้ตัวจนกระทั่งเวลาผ่านไปเนิ่นนานจนถึงเวลาที่ต้องกล่าวคำร่ำลา

"ขอบคุณมากเลยนะครับคุณผู้หญิงสำหรับอาหารมื้อนี้อร่อยมากจริงๆ แต่บางเมนูก็เผ็ดมากสำหรับคนต่างถิ่นอย่างผม"

เค้าพูดอมยิ้มและหัวเราะ ในบางครั้งดูเป็นกันเอง

"แบบนี้เท่ากับเราเจ๊ากันแล้วนะคะ ไม่มีอะไรติดค้างกันแล้วนะคะ"

แสนหวานอยากจะกล่าวคำร่ำลาในตอนนี้เลยเพราะหญิงสาวรู้สึกอึดอัดและลำบากใจเป็นอย่างมาก

"เอ่อ...จะ เจ๊าแปลว่าอะไรครับ ... คือว่าภาษาไทยผมก็ยังไม่รู้ความหมายทุกคำนะครับ"

เขาพูดพร้อมมองหน้าหวานของหญิงสาว

"แปลว่าไม่มีอะไรติดค้างกันอีกคะ...เอ่อ...ถ้าอย่างนั้น เราแยกกันตรงนี้เลยนะคะ"

"ถ้าคุณไม่รังเกียจผมอยากจะขอเบอร์โทรศัพท์หรือว่าขอ LINE คุณผู้หญิงไว้จะได้ไหมครับ"

ทั้งที่เขาก็แอบวันใจเป็นอย่างมากว่าแสนหวานอาจจะไม่ให้ตามคำขอ แต่เขาก็อดใจรอไม่ไหวเลยต้องขอเธอในตอนนี้

"อย่าดีกว่าค่ะดิฉันเป็นหญิงไทยและที่สำคัญดิฉันแต่งงานแล้วด้วยค่ะ ไม่ใช่สาวโสดแล้ว จะให้เบอร์โทรศัพท์หรือว่า LINE ใครง่ายง่ายไม่ได้ค่ะเดี๋ยวสามีดิฉันอาจจะโกรธเข้าดิฉันอาจจะลำบากได้นะคะ ดิฉันไม่สะดวกจริงๆคะ"

เมื่อได้ยินแบบนี้แล้วบุรุษที่อยู่ตรงหน้าตกใจเป็นอย่างมากไม่คิดว่าผู้หญิงสาวสวยและอายุไม่มากอย่างแสนหวานจะแต่งงานแล้ว

"ว้า...เสียดายจังเลยคุณแต่งงานเร็วจังเลยนะครับ ขนาดผมอายุป่านนี้แล้วยังไม่มีแฟนเลย"

ชายหนุ่มตรงหน้า จงใจอยากจะบอกเธอว่าเขายังโสดอยู่

"ดิฉันมีนัดกับสามีในวันพรุ่งนี้ค่ะ พอดีเค้าไปทำงานต่างประเทศ"

"สามีของคุณช่างเป็นผู้ชายที่โชคดีมาก แต่ผมก็อดตำหนิเขาไม่ได้นะครับที่ปล่อยให้ภรรยาสุดสวยมาเที่ยวทะเลคนเดียวแบบนี้ ถ้าเป็นผมคงจะไม่ปล่อยให้ภรรยาของผมมาเที่ยวลำพังแบบนี้"

เค้าตำนิสามีของแสนหวานกรายไ

"ค่ะ...ถ้ายังงั้นดิฉันขอตัวเลยก็แล้วกันนะคะ "

แสนหวานรีบออกตัว

"เดี๋ยวสิครับคุณผู้หญิง...ผมถามคุณหลายครั้งแล้วแต่คุณไม่ยอมตอบผมเลยว่าคุณชื่ออะไร?

"ดิฉันไม่ได้รังเกียจคุณนะคะ แต่ฉันเป็นผู้หญิงที่มีสามีแล้ว ดิฉันไม่สะดวกจริงๆค่ะ"

"ถ้ายังงั้นคุณสัญญากับผมได้ไหมว่าถ้าเราเจอกันอีกครั้งคุณจะบอกชื่อผม"

หวานได้แต่พยักหน้าแล้วก็เดินจากไปปล่อยให้เขาที่ยืนตรงหน้ามองตามหญิงสาวตาละห้อย ... เค้าเฝ้ามองเธอเดินจากไปจนสุดสายตาแล้วใช้สัญญาณมือให้บอดี้การ์ดเดินมาหา

"วาริสนายไปตามสืบประวัติผู้หญิงคนนี้มาให้เราด่วน ต้องการแบบตั้งแต่เกิดจนถึงปัจจุบันเลยและที่สำคัญไปสืบมาว่าเธอแต่งงานกับใคร ?

เค้าออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงน่าเกรงขาม

"ขอรับกระหม่อม "

"วาริสเราบอกนายหลายครั้งแล้วว่าใช้คำว่าครับก็พอ นี่อยู่นอกประเทศนะไม่ได้อยู่ที่ประเทศของเรา"

เจ้าชายคามินเอ่ยตำนิราชวัลลภรักษาพระองค์

"ครับเจ้าชาย"

"เอะ...บอกแล้วไงครับคำเดียวก็พอ"

เจ้าชายเอ่ยตำนิแล้วบอดี้การ์ดก็เดินออกไปสั่งงาน ลูกน้องอีกทีเพื่อตามสืบเรื่องราวของผู้หญิงที่ เจ้าชายคามินทรงพอพระทัย

ทางด้านของแสนหวานตอนนี้ก็เตรียมตัวกลับ ไปที่สนามบินสุวรรณภูมิเพื่อเจอกับชานนท์ เพื่อที่จะเตรียมกลับบ้านและทำทุกอย่างให้เป็นปกติทั้งสองคนต้องเตรียมซักซ้อมตอบคำถามของผู้เป็นแม่เกี่ยวกับเรื่องราวฮันนีมูน

ที่สนามบิน

"เธอเตรียมมาพร้อมแล้วใช่ไหมกับคำตอบที่คุณแม่ที่จะถามหลังจากที่เรากลับบ้าน?

ทันทีที่ชานนท์เจอกับแสนหวานเขาก็รีบยิงคำถามกับเธอทันที

"พร้อมแล้วค่ะ"

หญิงสาวตอบน้ำเสียงราบเรียบแต่ชานนท์กับรู้สึกกับเธอแปลกไปกว่าทุกครั้ง เค้าเหมือนได้กลิ่นน้ำหอมและคำพูดของเธอมันคลับคล้ายคลับคราว่าเคยเจอแบบนี้ที่ไหนแต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก

ทั้งสองคนออกจากสนามบินแล้วตรงไปที่คฤหาสน์ทันที ทำทุกอย่างให้เป็นปกติราวกับว่าทั้งสองคนได้ไปฮันนีมูนหวานแหว๋วกันมาฉบับข้าวใหม่ปลามัน

เวลาเพียงไม่นานตอนนี้ก็ได้ถึงที่คฤหาสน์แสนงามของคุณหญิงนวลฉวี

ทันทีที่รถสปอร์ตคันหรูได้จอดสาวใช้ก็รีบวิ่งไปบอกประมุขของบ้านว่าลูกสาวและลูกชายกลับมาจากฮันนีมูนแล้ว คุณหญิงนวลฉวีก็ได้รีบมาต้อนรับทันทีด้วยความดีใจ

"เป็นยังไงบ้างลูก"

ผู้เป็นแม่ถามขณะที่นั่งอยู่รถวีลแชร์ เมื่อผู้เป็นแม่ถามแบบนี้แล้วลูกสาวและลูกชายก็ได้มองหน้ากัน แสนหวานได้แต่ก้มหน้างุดไม่กล้าสบตากับผู้เป็นแม่

"ก็ดีครับคุณแม่"

ชานนท์ออกรับแทน

"ได้หลานมาฝากแม่หรือเปล่า?

ผู้เป็นแม่ถามด้วยความตื่นเต้น

"อันนี้คุณแม่ก็ต้องถามลูกสาวแล้วก็ลูกสะใภ้ของคุณแม่เองนะครับ"

ชานนท์แกล้งโยน ให้แสนหวานได้ตอบ หญิงสาวทำหน้ากระอักกระอ่วนจนคุณหญิงนวลฉวีหัวเราะชอบใจ

"เอาละไม่เป็นไร แม่ไม่ถามแล้วก็ได้ ดูสิตานนท์พูดอะไรก็ไม่รู้น้องเขินแย่แล้ว สองคนกลับมาเหนื่อยเหนื่อยไปพักผ่อนกันนะลูกเดี๋ยวเย็นนี้แม่จะให้แจ๋วทำอาหารอร่อยของโปรดของลูกทั้งสองคนชอบเอาไว้ให้ทานมื้อเย็นนะจ๊ะ"

คุณหญิงนวลฉวีพูดพร้อมกับอมยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้เห็นลูกลูกทั้งสอง มีความสุขอย่างที่ตัวเองตั้งใจเอาไว้ก่อนตาย

"มะปรางพาฉันขึ้นห้องได้แล้วฉันรู้สึกเหนื่อยอยากพักผ่อนแล้ว"

คุณหญิงนวลฉวีบอกกับพยาบาลสาวส่วนตัว

เมื่อถึงห้องนอนของตัวเองคุณหญิงนวลฉวีรีบโทรตามทนายให้ขึ้นไปบนห้องพักของตัวเองทันที

เมื่อชานนท์เห็นว่าทนายประจำตระกูลได้เข้ามาหาผู้เป็นแม่ตอนนี้ชายหนุ่มรู้สึกร้อนใจเป็นอย่างมากจึงได้เดินมาหาเรื่องแสนหวานทันที

"คุณแม่เรียกทนายมาทำไม เธอไปประจบสอพลออะไรคุณแม่อีกล่ะ"

เมื่อเดินเข้ามาภายในห้องนอนชานนท์ก็กล่าวคำดูถูกถากถางแสนหวานในทันที

"ถ้าคุณนนท์อยากทราบก็ไปถามท่านเองสิคะมาถามฉันได้ยังไงฉันไม่รู้หรอกค่ะว่าคุณแม่เรียกคุณทนายมาทำไม!?

เมื่อได้ยินแสนหวานพูดจายอกย้อนแบบนี้ชานนท์รู้สึกโมโหและโกรธเป็นอย่างมาก

" ฮึ !! เดี๋ยวนี้ปากดีนะ กล้าต่อล้อต่อคำกับฉันเหรอ!?

ชานนท์เดินเข้ามาประชิดตัวพร้อมกระชากแขน แล้วบีบต้นแขนของแสนหวานอย่างแรงจนหญิงสาวรู้สึกเจ็บ

"ปล่อยค่ะ ฉันเจ็บ !!

♦️♦️♦️♦️♦️

ไรท์ได้ลบเนื้อหาบางส่วนออกนะคะ ใครที่ต้องการอ่านฉบับเต็มดาวโหลด E-Book ได้เลยคะ ราคาเต็ม 89฿ ถ้าช่วงเซลล์ตามโปรก็ 59฿ หรือ 29฿ ตามช่วงเวลานะคะ ❤️

 

 

 

ขอบคุณทุกกำลังใจและคอมเม้นต์ที่ส่งให้กันนะคะ ชื่นใจมากมายค่ะ 🙏🏻❤️

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว